Ad Valvas 1979-1980 - pagina 7

AD VALVAS — 31 AUGUSTUS 1979

Kommissie fietsvoorzieningen

7

steh onder meerfietsreparatiebedrijfje

in dekelder

voor

Fietsen naar de VU moet meer aangemoedigd worden Hoe sterk is de eenzame fietser, die zwoegend achter zijn stuur de ingang vindt? Deze variatie op het liedje van de bijna vergeten nederlandstalige troubadour en protestzanger Boudewijn de Groot dringt zich op aan wie zich even verdiept in de noden waaronder de in zijn eenzaamheid overigens beslist niet alleen staande fietser op de VU gebukt gaat. Deze sportieve en altruïstische doe-hetzelver wordt al vanaf de ingebruikneming van de VU-campus aan de De Boelelaan gestraft met de risico's van diefstal en vernieling, waaraan zijn kwetsbare vehikel, mede door de houding van de VU-autoriteiten bloot staat, de slechte toegankelijkheid van de stallingen, de ontoereikendheid van de stallingscapaciteiten en de pijnlijke afwezigheid van enigerlei vorm van service in de wijde omgeving van de VU. Dat er iets aan deze nijpende situatie moet veranderen lijkt des te belangrijker waar het verkeer van en naar de VU per rijwiel stellig aanmoediging verdient. Dat is althans de mening van de kommissie „fietsvoorziening hoofdgebouw", die begin dit jaar door het college van bestuur werd ingesteld en medio maart al met haar eindrapport gereed kwam. „Fietsen is een voor vrijwel iedereen toegankelijke, eenvoudige verplaatsings wij ze, die de fietser verkwikt en de omgeving en medeburgers ongeschonden laat", zo luidt het vertrekpunt van de kommissie, die daaraan onmiddelhjk toevoegt, dat er voor de VU een extra r e den is om het fietsverkeer te bevorderen: het feit, dat de grote meerderheid van de VU-gemeenschap per fiets de VU bereikt voorkomt, dat verkeersstroom en parkeerdruk nqg meer de omgeving belasten dan nu al het geval is. Met andere woorden: om die druk, op de campus zelf en naar de buurt toe, te verzachten zou het vervoer per fiets door de VU zeker gestimuleerd moeten worden. En er zijn natuurlijk nog wel meer redenen aan te wijzen om deze goedkope, gezonde en energievriendelijke verplaatsingswij ze aan te moedigen (zie kommentaar redaktie). De kommissie stelt in zijn r a p port een aantal maatregelen voor, die het gebruik van de fiets kunnen stimuleren en irritaties bij de fietser verzachten. El is allereerst het probleem van vernieling en diefstal, een schrijnend probleem, dat vooral de niet bepaald kapitaalkrachtige studenten regelmatig tot razernij brengt. De kommissie stelt voor in het magazijn naast de binnenstalling van het hoofdgebouw ramen aan te brengen zodat de magazijnmeester zicht krijgt op de afrit naar de stalling en de binnenstalling zelf. Daarmee onderstreept zij nog^eens een al bestaand plan van de Interne Beheersdienst, die daarvoor in zijn begroting 1979 een bedrag van 26.500 gulden heeft gereserveerd. Dit bedrag had al in mei/ juni besteed kunnen worden volgens de planning maar de kans Ujkt groot, dat het plan in elk geval dit jaar tot uitvoering komt. Bij de IBD wilde men geen informatie geven over daar in voorbereiding zijnde maatregelen. Kennelijk gaat het hier om hoogst vertrouwelijke zaken. Als de ramen er zijn zal althans één stallingsruimte (met een capaciteit van ongeveer 300 fietsen) voortaan redelijk beveiligd zijn. Een lichtpuntje dus.

Reparatie bedrijfje Als een tweede voorstel van de kommissie gerealiseerd wordt ï,ou ook een tweede stallingsruimte, het voorste deel van de kelder van het hoofdgebouw (de zogeheten buitenstalling) veel minder bloot staan aan de risico's van diefstal en vernieling. En bovendien zou er dan ook eens wat service geboden kunnen worden aan de fietsers van de VU. De kommissie stelt namelijk voor in het voorste deel van de kelder een fietsreparatiebedrijf je op te zetten. Met zo'n bedrijfje vang je twee vliegen in één klap. En de fietser kan wat service krijgen én je krijgt er een redelijk be-

Jaap

Kamerling

waakte fietsenstalling bij. In het rapport wordt uitgebreid ingegaan op de voordelen van zo'n voorziening. Wanneer op dit moment de fietser een mankement aan zijn rijwiel krijgt is in de wijde omgeving van de VU geen instantie te vinden, die hem vlot helpt. Men moet dan een heel eind met een kapotte fiets slepen. Het dichtstbijzijnde reparatiebedrijf ligt aan het Olympiaplein in NieuwZuid. De stallingsruimte krijgt er zo een belangrijke f unktie bij en ook de aanblik ervan wordt een stuk menselijker, zeker als deze funktieverruiming gepaard gaat met een opknapbeurt van deze sinistere ruimte.

Een reparatiebedrijfje op de VU heeft bovendien het sympathieke aspekt zinvolle werkgelegenheid te scheppen. Ging er onlangs bij de invoering van de automatische hefbomen onnodig een arbeidsplaats verloren, deze plaats zou dan weer kunnen terug komen door de aanstelling van een reparateur. Er lijken mogelijkheden te over te zijn om op de een of andere manier in deze behoefte te voorzien. E I zou bijvoorbeeld gedacht kunnen worden aan het in dienst nemen van een WW-er, die op deze manier aan een zinvolle bezigheid kan worden geholpen eventueel voorlopig met behoud van zijn uitkering. Er bestaat een Stichting ter initiëring en begeleiding van experimentele werkplaatsen, die in de Jordaan het fietsreparatiebedrijfje „De Fietsemaker" heeft opgericht. Dit is opgezet om mensen met eer uitkering (werkende jongeren, WSW-ers) een zinvolle bezigheid te geven. Het bedrijf is met een startsubsidie opgezet en werkt momenteel rendabel. Wel gaat het hier om mensen, die voor hun inkomen niet afhankelijk zijn van het bedrijf. De STEW, waarmee de kommissie kontakt heeft opgenomen, ver'wacht, dat er, gezien de 2 ä 3000 fietsen in en rond het hoofdgebouw werk voor twee vakUeden r e parateurs zal zijn. Voor de eerste twee jaar zou een inkomensgarantie van de VU nodig zijn.

Uitpuilende jietsenrekken voor 't hoofdgebouw. De capaciteit van de stallingen op de VU is onvoldoende. Om je fiets met een kettingslot aan een rek vast te maken is niet eenvoudig. Het is behoorlijk wurmen. Bewaking ontbreekt hier. De reparateur zou tevens de registratie van diefstal en vernieling op zich kunnen nemen. Momenteel is er geen instantie waartoe gedupeerden zich vanzelfsprekend wenden. Van de reparateur kunnen zij bovendien de informatie krijgen die de kans op diefstal en vernieling zo klein mogelijk maakt. De fietser kan dan eindelijk eens het gevoel krijgen ook eens serieus genomen te worden. Het kommissie-lid Jacob Uitermark, die een soortgelijk idee al vorig jaar december in Ad Valvas lanceerde, wijst erop, dat de automobilist op de VU ruim de aandacht geniet van IBD en CvB. De pasjesregeling voor auto-parkeerders wordt elk jaar weer tot vast agendapunt gemaakt van talloze vergaderingen en de regeling zelf vormt aanzienlijke periodes van het jaar op de VU het gesprek van de dag. Kort geleden is er zelfs ten gerieve van de automobilist een duur systeem van automatisch ^werkende hefbomen geïntroduceerd. Voor de auto-gebruiker is verder een naar verhouding erg groot deel van de VU-campus gereserveerd,

Na enige tijd echter zouden de fietsreparateurs uit reparaties en de verkoop van tweedehands fietsen hun inkomen kunnen verwerven.

VU kan hier eens 'bijzonder'

zijn

De stichting is bereid te helpen bij het zoeken van de juiste mensen en het projekt in de startfase te begeleiden. Hoe dan ook de kommissie meent, dat de VU hier nu eens model kan gaan staan voor bedrijven met een gelijksoortige problematiek in andere delen van de stad. Jacob Uitermark vindt, dat dit nu eens een aardig punt is waarmee de VU zijn bijzonder karakter kan waar maken. Als de VU erin slaagt dit projekt van de grond te krijgen en bovendien bewezen wordt, dat het redelijk rendabel is heeft de VU ook eens een niet onbelangrijk sociaal novum geïnitieerd. Een mogehjkheid is ook de huidige magazijnmeester, die naast de stalling huist, de heer Kroon, een assistent te geven in het kader van de taakverzwaring, die hij krijgt als hij straks ook

toezicht gaat houden op de binnenstalling. Die assistent zou naast wat magazijnwerkzaamheden ook reparatiewerkzaamheden aan fietsen kunnen verrichten terwijl hij tevens in de stalling een oogje in het zeil houdt. Het is bekend, dat de magazijnmeester van de medische faculteit op de momenten, dat er niet gelost en geladen wordt ook wel eens een reparatieklusje verricht. De beveiliging van de keiderfietsenstalling wordt er overigens op korte termijn al iets beter op als straks de ingang van het voorste deel, de zogeheten luie ingang (lui omdat de fietser heel geleidelijk de afdaling naar de kelder kan maken, daarover straks trouwens meer) afsluitbare deuren krijgt. De bedoeling is, dat die deuren in elk geval in de weekends dicht gaan zodat de buurt jeugd naar een ander speelhol moet gaan uitkijken waar je leuk vuurtjes kan stoken. Deze maatregel zal echter voor de fietser, die hier stalt weinig uitmaken tenzij de deur regelmatiger op slot gaat. Dat betekent echter weer een krachtige beperking van de gebruiksmogelijkheden. Uitermark voelt daarom ook erg weinig voor regelmatiger afsluiting van binnen- en buitenstalling in de kelder.

Hetsgebruik spaart ruimte en energie Een ander punt waarover de kommissie zich gebogen heeft is de toegankelijkheid van de verschillende stalhngsruimtes. Eerst even die van de kelderstallingen. De „luie" licht hellende ingang van de voorste kelderstalling wordt zowel voor goederenvervoer als voor fietsers gebruikt. Zoiets moet je natuurlijk wel even weten. Het bordje, dat de fietsers verzoekt bij afdaling af te stappen (er staat niet bij waarom zodat het verzoek niet al te serieus genomen wordt) is nauwelijks zichtbaar voor wie de afdaling begint. Een botsing met het vorkheftrucje, dat een aantal malen per dag het magazijn via dezelfde ingang verlaat behoort dus steeds tot de mogeUjkheden. De Bedrijfsgeneeskundige Dienst heeft hier al eens op gewezen en om een beter zichtbaar bord gevraagd. Tot op heden tevergeefs. Wel is er onlangs verlichting boven de ingang aangebracht.

Riskant Voor de kommissie is deze riskante situatie in elk geval reden geweest voor te stellen om voor fietsers en goederenvervoer twee gescheiden, duidelijk herkenbare gemakkelijke ingangen aan te brengen. Als voorbeeld zou daarbij de ingang bij de medische faculteit kunnen dienen waar goederenvervoer en fietsers beide over een eigen komfortabele ingang beschikken. De andere ingang tot de kelderstalhngen bestaat uit trapjes met randen ernaast. Bij regen, sneeuw en ijzel gevaarlijk doordat je op de scherpe randen van de treden kan vallen. Bij ijzel en sneeuw is trouwens ook de luie ingang niet veel anders dan een glijbaan omdat er niet gestrooid wordt. De oprit naar de ingang vormt nog weer een apart punt van

Voorrang voor de fletser Het fietsen door studenten en personeel van de VU moet maar eens aangemoedigd gaan worden. Dat is het uitgangspunt van een kommissie, die in opdracht van het CvB zich heeft gebogen over de fietsvoorzieningen op de VU. Die voorzieningen blijken nogal gebrekkig te zijn, zo blijkt uit het eindrapport waarmee de kommissie enkele maanden later kwam. Rapporteur J. Uitermark, heeft niet het gevoel, dat het college van bestuur staat te dringen om snel iets met het rapport, dat al in maart uitkwam te doen. CvB-secretaris Hoogenkamp verklaarde tegenover ons, dat het college natuurlijk wat met het rapport gaat doen en bij de Interne Beheersdienst worden intussen maatregelen ter verbetering van de situatie voorbereid, zo zei men daar, zich verder overigens in nevelen hullend. Wat gezond wantrouwen lijkt echter zeker op zijn plaats waar het de wil betreft om snel iets aan de bevordering van het vervoer per fiets te doen. Hoe nieuwer de gebouwen op de VU-campus zijn hoe slechter de voorzieningen voor de fietser. Het al tijden leegstaande meest recente bouwwerk, Transitorium I bevat dan ook geen beschutte fietsstalling. De gebouwen — het wis- en natuurkundegebouw — die op de VU-campus het eerst opgeleverd werden bevatten daarentegen wel een beschutte fietsstalling. Hoe kan het ook anders nu de invloedrijke groep op de VU inmiddels de fiets heeft vervangen door de auto, zo zal de cynicus denken. Het pasjes-systeem voor de automobilist op de VU vormde kort geleden het gesprek van de dag en het werd tot een vast vergaderpunt op talloze vergaderingen gemaakt. Onlangs werd er ten gerieve van de automobilist nog een automatisch hefboomsysteem geïntroduceerd. Het lijkt hoog tijd te worden de bakens eens wat te verzetten ten gunste van de fietser. Daar is alle reden toe. Niet alleen omdat het aantal fietsers het aantal automobilisten vele malen overtreft. Maar vooral omdat de fietser door zijn verplaatsingswijze een doeltreffende bijdrage levert aan de ruimtenood op de VU-campus en de parkeerdruk daar en in Buitenveldert. Bovendien bespaart hij door zijn eigen energie aan te wenden 100 procent aan energie, een zaak, die de VU toch ook serieus zegt te willen aanpakken. Tenslotte is fietsen veel veiliger dan auto rijden. Beveiliging van de fietsen en een beetje service zou het fietsgebruik zeker aanmoedigen. Een fietsreparatiebedrijfje in de kelder zou deze twee verbeteringen kunnen kombineren terwijl dan bovendien de arbeidsplaats, die verloren ging met de automatisering van de auto-toegangen weer terug komt. Misschien dat het als projekt nog ingepast kan worden in het Eeuwfeest? (J.K.) irritatie. Om de toegankehjkheid van de ingang zo min mogelijk te bemoeilijken mogen op die oprit alleen voertuigen parkeren, die iets uitstaande

Vervolg op pagina 11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen