Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1979-1980 - pagina 55

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1979-1980 - pagina 55

9 minuten leestijd

AD VALVAS — 21 SEPTEMBER 1979

Koerdische

VU-student

3

over de strijd van zijn

volk:

'We moeten proberen meer vrienden te maken'

AKSA heeft zeventien afdelingen in Oost- en West-Europa, de Verenigde Staten, Australië en sommige Arabische landen. Ze telt een paar duizend leden. In Nederland vijftig, allen Iraakse vluchtelingen.

Ondersteuning Fuad ziet twee taken voor zijn organisatie: enerzijds de ondersteuning van het thuisfront en anderzijds de behartiging van de specifieke belangen van de Koerdische studenten in het buitenland. Veel studenten hebben problemen met hun beurs, hun asiel-aanvraag e.d. In Nederland springt het UAF bij voor studenten die (nog) geen vluchtelingenstatus hebben en daarom geen rijksstudietoelage ontvangen. De ondersteuning van de Koerdische bevolking geschiedt op vele manieren. Ideologisch door de samenwerking met Koerdische partijen en door voorlichting van het buitenlandse publiek. Materieel door het stui-en van geld en goederen naar de bevolking. Op het jaarlijkse kongres, dat onlangs in Wenen werd gehouden, stond de situatie van de in een oorlog met Khomeiny gewikkelde Iraanse Koerden centraal. Besloten werd verschillende akties te ondernemen. Er werd een brief aan VN-secretaris Kurt Waldheim geschreven en er werden verschillende demonstraties en hongerstakingen tegen het beleid van de Iraanse regering georganiseerd, tot nu toe zonder resultaat. Voor familieleden van vermoorde Koerden in Iran, maar ook in de andere drie landen worden geld, kleren en medicijnen ingezameld.

Wie heeft er aandacht voor de Koerden? „Wij zijn het grootste volk ter wereld zonder land", zegt de uit Iraaks Koerdistan afkomstige Fuad M. Hussein. Een volk dat door vier landen wreed wordt onderdrukt en beetje bij beetje uitgemoord. De publieke opinie lijkt zich er nauwelijks om te bekommeren. „Koerden hebben geen vrienden", luidt een oud gezegde. „We hebben wel vrienden, maar geen vrienden met macht", verduidelijkt Fuad. „De Europese regeringen denken meer aan olie dan aan mensenrechten", zegt hij. Fuad M. Hussein is een van de twee Koerdische studenten aan de VU en een van de vijftig Koerdische vluchtelingen in Nederland. Hij behoorde tot de eerste groep vluchtelingen uit Koerdistan die hun heil in Europa zochten. In mei 1975 verliet hij het Iran van de sjah waar op dat moment een half miljoen van zijn volksgenoten in vluchtelingenkampen krepeerden. Het jaar daarvoor had hij deelgenomen aan de guerillastrijd tegen het Iraakse leger, die na een wapenstilstand van vier jaar in 1974 weer opgelaaid was. Hij was toen al jarenlang aktief geweest in de grootste Koerdische politieke partij van Irak, de nu verboden Koerdische Demokratische Partij (KDP). De nu dertig jaar oude Fuad studeerde Engels aan de universiteit van Bagdad en was anderhalf jaar lang leraar Engels en geschiedenis op een middelbare school. Nu is hij derdejaars politicologie-student aan de VU. Daarnaast blijft hij vanuit Nederland zijn bijdrage leveren aan de bevrijding van zijn volk. Hij is secretaris-generaal van de Association of Kurdistan Students Abroad (AKSA), die een paar duizend buitenlandse studenten uit alle vier delen van Koerdistan verenigt (behalve Irak zijn dat Iran, Turkije en Syrië — zie kaart).

Direktie aanleiding voor ons gesprek is een artikel in Ad Valvas waarin Turkse Koerden als onderdrukkers worden voorgesteld. Het gaat om een bijdrage van de niet-westerse socioloog J ï a n s Feddema over de Syrisch Orthodoxe christenen, die in hun strijd voor een verblijfsvergunning een tijdlang de kathedraal St. J a n te Den Bosch bezet hebben gehouden. In Ad Valvas van 8 juni jl. schreef hij op basis van gesprek met de „kerkturken" onder meer: „Na de slachtpartij tijdens wereldoorlog I zijn de Koerden in grote aantallen het gebied van de Arameërs (de Syrisch-Orthodoxe christenenS.K.) binnengedrongen. Met hen werden extra onderdrukkende feodale structuren geïntroduceerd. Sindsdien zijn de christenen nl. in een positie van horigheid beland tegenover de Aga. Dat zijn Koerdische locale machthebbers, meestal grootgrondbezitters, die over een groot aantal gewapende dienaren beschikken". Over de gevolgen van de recente islamitische revolutie in Iran stond er te lezen: „De Koerden, die in Turkije 8 miljoen mensen tellen, hebben daardoor nieuwe hoop gekregen op een eigen staat, die dan gevormd zou kunnen worden uit delen van Iran, Irak, Syrië en heel Oost-Turkije. En dan moeten de christenen weg, want de ideeën (...) over een zuiver islamitische Staat spreken hen zeer aan".

Tweedracht Fuad's reaktie is er een van verbazing: „Wie onderdrukt moet politieke, ekonomische of sociale macht hebben. De Koerden in Turkije hebben geen van drieën. Ze worden zelf onderdrukt. De christenen en de Koerden zijn slachtoffers van dezelfde feodale machthebbers. Deze laatste zijn in sommige gevallen weliswaar van Koerdische afkomst, maar daarom moet je niet alle Koerden aanpakken. Je moet je op alle grootgrondbezitters richten". Volgens Fuad proberen de Turkse regering en de fascistische terreurorganisatie „Grijze Wolven" de minderheidsgroepen tegen elkaar op te hitsen. Er wordt tweedracht gezaaid tussen bijv. de Syrisch Orthodoxe christenen en de Koerden. In werkelijkheid zitten ze echter in hetzelfde schuitje. Fuad wijst op de situatie in Irak waar de christenen en de Koerden elkaar juist zouden steunen. „Het doet er niet zo-

Simon

Kooistra

veel toe of je voor je geloof of voor je nationaliteit wordt onderdrukt", zegt hij. „Iedereen die strijdt voor idealen die tegen de ideeën van de regering indruisen wordt vervolgd". Behalve de christenen en de Koerden noemt hij de sjiïtische moslims in het door Soennieten geregeerde Irak en de (niet-Sovjet-)kommunisten in dat land. „Het probleem is niet gelegen in godsdienst, politieke overtuiging of nationaliteit", konkludeert Fuad, „maar in de afwezigheid van demokratie".

Arabisering De aanwezigheid van veel olie in Koerdistan wordt volgens Fuad tegen zijn volk gebruikt. Fuad: „In Irak zijn duizenden Koerden vanuit de bergen in het noorden naar het w^oestijngebied in het zuiden gestuurd. Arabieren nemen hun plaats in. Door deze Arabisering van Koerdistan wil de regering ons onze identiteit afnemen. Bovendien wordt ons volk zo afgesneden van de Koerdische bevolking in de andere landen". De Iraakse Baath-regering treedt agressief op tegen Koerdische opstandelingen. Volgens Fuad werden vorig jaar gemiddeld elke dag drie Koerden opgehangen. Hij put echter moed uit de Iraanse revolutie, ondanks de oorlog die ayatollah Khomeiny tegen de Koerdische minderheid begonnen is. Fuad: ,,De revolutie in Iran was een grote overwinning van het Iraanse volk, die de massabe-

TURKIJE Molatyci

Fuad M: Hussein, de YU.

één van de twee Koerdische

wegingen in Irak, Turkije en Syrië meer zelfvertrouwen heeft gegeven. Hun regelingen zijn kennelijk niet onaantastbaar. De Baath-regering bijvoorbeeld is volgens velen niet sterker dan de sjah". „Maar de revolutie van Khomeiny gaat niet in de goede richting. Het Iraanse volk heeft gestreden voor een strukturele verbetering van de situatie van de boeren en arbeiders en voor vrijheid. Wij hebben de Iranezen daarbij gesteund en de progressieve partijen in Iran hebben altijd achter óns gestaan. Khomeiny heeft een Koerdische delegatie in Parijs destijds beloofd dat hij de Koerdische rechten zou erkennen. Het resultaat van de revolutie komt echter, naar nu blijkt, slechts aan één groep ten goede. Minderheden worden niet getolereerd". Volgens Fuad werken in alle vier landen Koerdische partijen nauw samen met andere — progressieve — partijen. Hij verklaart dit uit het gemeenschappelijke doel van demokratie. Er zijn maar heel weinig Koerden die streven naar afscheiding van Koerdistan. Vrijwel alle Koerdische bewegingen streven

studenten

aan

naar een demokratische samenleving waarin ruimte is voor een eigen taal, onderwijssyssteem en andere kulturele waarden. De buitenlandse studentenorganisatie van de Koerden AKSA is een platform voor allo progressieve Koerdische partijen, „zeg maar van patriottisch tot kommunistisch" zegt Fuad. Hij vervolgt: „Wij zijn de enige organisatie die te maken heeft met alle gebieden van Koerdistan".

Cursussen

„We moeten proberen meer vrienden te maken", zegt Fuad. Onvermoeibaar zet hij zijn strijd voor meer aandacht van de politici en de publieke opinie voort. „Er is nu wel meer aandacht voor het Koerdische probleem dan voorheen", zegt hij. „Dat komt door de veranderde politieke situatie in het Midden-Oosten. De politieke partijen denken over de toekomst. Ze denken daarom ook over het Koerdische probleem. Soms negatief, soms positief, maar in elk geval: zij denken over ons". Het adres van de Association of Kurdistan Students Abroad (AKSA) is: Postbus 71044, 1008 BA Amsterdam.

vergadertechniek

Waarom in homogene groepen' De heer J. Louis als hoofdlaborant werkzaam op de Afdeling Farmacologie bij de medische faculteit schrijft ons: „Ik heb me opgegeven voor de cursus vergadertechnieken, die georganiseerd werd door de VU en voor iedereen open stond. Tot niijn stomme verbaznig werd er mij via onze secretaresse medegedeeld dat ik voor deze cursus niet in aanmerking kwam. Ik wilde toch graag de reden weten, want ik had deze cursus graag willen doen, dus ik belde iemand op die hiervan af moest weten. Ik kreeg de naam door van de heer Van den Engel en zijn toestelnummer, die ik dan om verdere uitleg vroeg. Toen werd mij gezegd dat er voor deze cursus zoveel aanmeldingen waren, zodat men moest gaan selecteren en men deed dat zo dat men zo goed mogelijke homogene ploegen kreeg. Ik vroeg aan Van den Engel wat dat homogeen moest inhouden, en toen kreeg ik als antwoord, dat men de hoogste laag van het personeel zoals hoogleraren en hoofden van afdelingen had genomen. Ik moet u zeggen dat ik heel erg ben geschrokken, en zei tegen deze desbetreffende heer

dat dit wel erg frustrerend is en dat dit beslist niet de doelstelling is van de Vrije Universiteit. Ik ben dan ook heel erg teleurgesteld over deze gang van zaken en het blijkt wel dat dit soort situaties nog steeds voor komen bij de VU. Als pleister op de wonde kon ik dan een derde cursus lopen over vergadertechnieken, maar dan wel met mensen van mijn eigen niveau, jammer ik had misschien ook nog wel wat kunnen leren van die hoogleraren en hoofden, en ik ben dan wel niet van hun niveau maar misschien konden ze dan ook nog iets van mij leren." De heer Van den Engel, om kommentaar gevraagd, vertelde 071S, dat er sprake was van een onverwacht grote inschrijving. „We hebben toen die mensen bij elkaar gezocht, die wat betreft funktiehoogte en funktiesoort bij elkaar passen want het is een ervaringsfeit op de VU, dat de deelnemers er op die manier het meest profijt van trekken. De heer Louis heb ik genoteerd voor de derde cursus. De kans is groot (zo'n 80 procent), dat hij aan die cursus zal kunnen deelnemen. (Red.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 31 augustus 1979

Ad Valvas | 494 Pagina's

Ad Valvas 1979-1980 - pagina 55

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 31 augustus 1979

Ad Valvas | 494 Pagina's