Ad Valvas 1979-1980 - pagina 363

LW IRT1980 Het binkje, dat ruiuwelijks met a'n voeten op de vloer komt, grist de pen uit de uüensnavel, opent een agendaatje en probeert te rekken: 'Zullen we zeggen om elf uur?" 'Dat kan ook. Zeg, uw vader houdt binnenkort een rede hè.' 'Ja, over de leerprUc.' Fixeboxen spitst sijn oortjes. Het woord leerprik' veroorzaakt een merkwaardige sensatie. Alsof er een gordijn wordt weggeschoven. De prof kan zélf niet verklaren waar het krachtige gevoel van herkenning door veroorzaakt wordt, maar allerlei lagen in zijn geest weten opeens heel zeker dat tiet onderwerp hemzelf betreft, en dat de student niet zozeer over de rede van zijn vader spreekt, maar over die van hem, Fixeboxen! 'De drukproeven zijn net klaar,' deelt het manneke mee. 'Ja dat weet ik!' hoort Fixeboxen zichzelf roepen. 'Ze liggen bij de drukker. Misschien ivüt u ze even voor me halen want eh, ik zou ze nalezen ... Dan breng ik ze zelf wel naar uw vader terug.' De jongen kijkt verbaasd. 'Toevallig ben ik zelf net bij de drukker geweest.' 'En waar is die rede?' Fixeboxen spiedt naar een eventuele tas. 'Die héb ik op de tafel van zijn secretaresse gelegd. Ik zal hem even terughalen.'Fixeboxen aarzelt. Misschien dat professor De Kwaad de drukproeven al heeft weggenomen ... 'Nou dat doe ik zelf dan wel meneer De Kwaad.' Als hij het zoontje uitlaat treft hij een verbeten Paula aan. Haar ogen schieten zowel vuur als tranen. 'Wat is er?' 'Als dat zo door gaat kan ik beter weer eens naar het bedrijfsleven teruggaanJ' Haar plan komt Fixeboxen niet gelegen. 'Wacht even wacht even, wat is er dan?' 'AchJ Die studenten hébben het begin van uw rede meegenomen. Dat had ik net uitgetypt! Schoften!' 'Even wachten even wachten,' praat de geleerde bedachtzaam door zijn neus. 'Sorry! Ik héb ze net zélf teruggepakt om wat te veranderen.' dus vier maanden na de aanvraag zegt het luid en duideUjk: Nee; voor een tijdelijke inhuMng een bedrag van / 24.000.000,— De Niet noemt zelfs een bedrag van / 30.000.000,-), dat Is al te dol. Het Transitorium is een gamma-gebouw. Dit plan maakt er heel iets anders van. De heer H.A. Nieuwkoop, hoofd van de dienst Hulsvesting van het AZVU: 'De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het ook erg duur was voor zo'n tijdelijke zaak. Wel uitkijken met die getallen, daar zit ook alle apparatuur in die je na vijf jaar mee kunt nemen.' Prof. dr. ir. P. Ros, sinds kort algemeen direkteur van het AZVU: 'Er zijn twee kanalen vanuit het ministerie die geld leveren voor de bouw. Eén voor de afbouw als gammagebouw en dat is een vast bedrag zeg / 3500,— per m'. Uit een andere pot komt geld voor de specifieke kosten van een akademisch ziekenhuis. Van te voren was niet te voorspellen hoe hoog de bedragen samen zouden zijn. Dat was een afwegingsproces waarvan je de uitkomst niet wist.' Maar toch. Een strop dus. Een goede raad mocht niet nog duurder wezen. Vergaderen, overleggen, konfereren. De Centrale Sterilisatie moet en zal het Transitorium in, dat kan niet anders. Het GITM heeft goed naar Den Haag geluisterd en heft de vinger want denkt dat op het departement niet voor elkaar te krijgen. De direktie van het AZVU is weinig doortastend. Naar verluid zien direktieleden elkaar slechts bij afscheidsborrels. Technisch direkteur Van de Berg kan slecht met zijn dienst Hulsvesting overweg. (Hij is Inmiddels ook vertrokken). En de tijd gaat s n e l . . . In mei 1978 gaat eindelijk het ministerie akkoord met de verhuizing van de Centrale Sterilisatie. Als de dienst daar dan ook maar vijftien jaar blijft. Dat is de termijn waarin de apparatuur is afgeschreven. De universiteit vraagt en krijgt kompensatle voor de tien jaren extra, en wel In het nog te bouwen PoliNoord. (Ook het Medisch Archief, de lilnnendlenst. Civiele Dienst, Eevalldatle, Medische Administratie, Laboratorium Inwendige Geneeskunde, Kindergeneeskunde, Röntgendlagnostlek, Neurologie,

'Zonder iets tegen me te zeggen!?' 'Ja ik ben erg verstrooid vandaag.' 'Dat excuus gebruikt u elke dag.' 'Ja een echte professor mag verstrooid zijn.' 'Gaat u nou weer alles veranderen als het (ü getypt is?' Fixeboxen maakt enkele vertwijfelde gebaren. 'Typ dan maar alleen de bladzij af.' De telefoon schelt. Snel vlucht hij zijn kamer in. '.. .en ook een antimiskraam preparaat kan geen dode vrucht tot leven wekken,' leest hij zijn klad terug en schrijft er achter: 'Bovendien schijnen er geboorteafwijkingen ...' Paula opent de deur. 'Professor De Kwaad aan de lijn. Kunt u op staande voet iets met hem komen bespreken? Kamer 256.' Fixeboxen slaagt er m om ja te knikken, hoewel zijn nekharen overeind gaan staan. 'Zeg maar dat ik er aan kom.' Hij voegt meteen de daad bij het woord en is reeds op de gang als hij nog roept: 'Typ toch maar alles uit!' Pavla zucht. 'Ik wou dat die man eens wat ordelijker te werk ging.' Ze gaat weer zitten en zoekt in de ongeduldige hanepoten waar ze gebleven was met tikken. Precies waar ze onderbroken was door de binnenvallende studenten houdt haar herinnering aan de tekst abrupt op. Ze schakelt haar electrische machine weer m. Na een halve bladzij is de professor al weer terug. Hijgend staat hij m de deuropening met een grote envelop onder zijn arm. 'Hebt u de lift weer niet gomen?' informeert Paula koeltjes. 'Nee. Zeg die De Kwaad is voorzitter van de examencommissie. De studenten hébben bij hem zitten jan^ ken. Wil je even een briefje ophangen dat 5Y, nu ook voldoende is?' Na deze woorden vervoegt de geleerde zich weer bij zijn uil. 'Goed dat zijn secretaresse ziek was,' knort hij tevreden, en opent omzichtig de envelop die hij heeft weggenomen van haar tafel. De rede van zijn collega heet- 'DE LEERPRIK - Fantaste of Theorie?' en is bestemd voor het Biochemisch Jaarcongres. 'Dat zal ik uitbuUerU', klinkt het sluw. 'Mijn ei- \ gen oratie valt eerder dan zijn con-

vj^mr

\ ^ gres, dus ...' Als een sneltrein schieten professors ogen over de rails van woorden. De sensatie van herkenning wordt sterker en sterker en dan ineens de ftits: Pyrrolidon-actamide!

tafel van je vaders secretaresse leggen?" '.. .Mijnheer de Rector Magnificus, zeer gewaardeerde toehoorders, niet voor niets stond de leerpil in het brandpunt van deze oratie. Het Nu weet Fixeboxen hoe zijn eigen moge u duidelijk zijn geworden rede moet heten. Hij smakt al zijn waarom pyrrolidon in de toekomst onschatbare waarde kan krijgen kladjes in de prullenbak en schrijft op een nieuwe bladzij: 'DELEERPIL voor de groei naar een gezondere, meer gelukkige mensheid. Ik dank u - Science of Fiction?" voor uw aandacht.' De deur gaat open. Met een arrogant galopje draaft het Nu Fixeboxen Maar is met zijn inawknaapje van De Kwaad weer bin- gurele rede njst de rector magnifinen. 'Hallo professor!' 'Wat kom jij cus op van zijn plek. Zijn zwarte doen!' 'Ik heb gehoord dat 5% nu ook toga zwaait stoer om hem heen als mag. Daarom kom ik mijn monde- hij naar de spreekstoel stapt. Hij ling tentamen afgelasten.' Fixebo- plaatst zijn baret met een braniexen stopt de drukproeven in een achtige zwaai op het hoofd. 'Profesenvelop en likt hem dicht. 'Dat stre- sor Fixeboxen,' begint de grote baas pen we dan weer door. Zeg wil je met zware stem, 'wij beschouwen het deze stukken misschien even op de als een hoge eer zo'n uitmuntend ook dat kost tijd. Ik had er op gemikt dat het voor juli de deur uit zou kunnen maar het valt wel eens tegen. IJzer met handen breken heb ik nog niemand zien doen.'

Elektrotechniek De aanvragen voor de afbouw gaan gescheiden de deur uit. Werktuigbouw en elektrotechniek, de twee moeilijkste, zi december naar Den Haag gegaan. Bouwkunde volgde in januari. Het GITM heeft er dan een heel jaar aan gewerkt. Inmiddels heeft het departement al weer bedenkingen tegen de elektrotechniek geuit. Die was te duur in de prijsstelling. Daar wordt nu driftig aan gedokterd. Met uitzicht op een blinde muur...

ƒ

Neurochirurgie en Inwendige Geneeskunde mogen in het Transitorium een plaati^e zoeken).

Nieuw aH)ouwplan Na de zomervakantie van 1978, een jaar na het veto van Den Haag, maakt Hulsvesting op basis van het vlekkenplan van de direktie in een maand of vier een program van eisen. Nieuwkoop: 'Dat hadden we eind 1978 af. Alle gegevens om een nieuw afbouwplan te maken hadden we met de jaarwisseling rond. Als ze nou zeggen: We hadden het laatste brlefle niet, dan Is dat flauw. Voor 95% had het GITM de gegevens.' Het GITM werkt een heel jaar aan die gegevens, teneinde ze 'rijp' te maken voor Den Haag. Ros: 'Ik heb daar een vraairteken bij gezet. Waarom moet dat zolang duren? Als je het aan een kommetcieel bedrijf son uitbesteden, dan is solets In twee drie maanden geregeld. Ventilatie- of verwannlngssystemen hoef je niet uit te vinden.' De dienst GITM blijkt tot twee maal toe niet te vermurwen tot kommentaan 'Wij hebben op dit moment geen enkele behoefte aan een artikel over de hele geschiedenis van Transitorium I. We willen

het gebouw zo snel mogelijk afbouwen. Het is erg gekompUceerd, een kleine ruimte waar veel verschillende diensten in moeten en dat kost veel werk. Een artikel zou maar irritaties geven bij de groepen die nu, in een kritieke fase van de afbouw, moeten samenwerken. Er zullen wel fouten gemaakt zlJn, maar het is nu niet het moment die te publiceren.' De Niet dan maar weer: ' H m . . . twee, drie maanden zegt U . . . We kregen rond de jaarwisseling die handel van het ziekenhuis. Toen heeft het GITM dat allemaal nog eens gescreend en had nog wel honderd vraagjes op allerlei details. Daar is overleg over geweest tussen Huisvesting en GITM. Over enkele punten moest het ziekenhuis nog een beslissing nemen. Het GITM wilde immers zo goedkoop mogeUjk bouwen. Dat kost tijd. Een program van eisen moet technisch worden vertaald, waarbij de moeiUJke en noodzakelijke werktuigbouwkundige voondeningen moeten aansluiten op de gamma-struktuur die het gebouw heeft. Dat kost ook tijd. Ondertussen komen er klachten uit het Technisch Centrum naast het Transitorium over de ventilatie. Je kunt zeggen, daar ben je wel laat mee maar dat ventilatiesysteem wilden we niet zo aanbrengen in het Transitorium. Een advles-buro om een oplossing gevraagd. Alweer,

Wanneer de definitieve toestemming komt? Hoe duur die leegstand is geweest? Niemand durft er een zinnig woord over te zeggen. De Niet hoopte de eerste bestellingen 15 maart te kunnen doen. Dat is In verband met die elektrotecimlek niet gelukt. Het valt wel eens tegen, ja. Knol van de kommissie BRO zei het al: 'Zolang Transitorium I leegstaat moet niemand praten over ruimteproblemen. Dat kun Je niet doen.' Ros: 'Als we toen in 1977 meteen gezegd hadden: Akkoord, wat Den Haag vindt gaan we meteen uitvoeren. We maken er bijvoorbeeld zitkamers van voor het wetenschappelijk personeel, waar we ook behoefte aan hebben. Dan hadden we misschien een halfjaar na het nee van Den Haag kunnen beginnen met afbouwen.' Ondertussen blijven de mensen van de Centrale Sterilisatie met uitzicht op houten schotten, zwetend aan het werk. Ros: 'Nee van noodmaatregelen weet ik niets. Dat zijn toch ook maar lapmiddelen. Dat Transitorium moet zo snel mogeUjk klaar. Elke week die bet langer duurt is een_ ramp wil ik n i e t zeggen maar we zitten wel te springen om die ruimte. De hele renovatie en herverdeling komt zo langzamerhand tot stilstand.' Nieuwkoop: 'Dat die mensen daar nog werken komt omdat ze zo'n groot verantwoordelljkheldsgeToel heblïen. Dat moet wel, anders zonden ze zeggen: Bekijk het maar.'

geleerde als u te mogen opnemen in onze kring.' De woorden rollen er moeiteloos uit. 'Wij zullen u zoveel mogelijk steunen in uw ambtsvervulling ..." Na de oratie is er een receptie. 'Neem nog een glas sherry,' moedigt Fixeboxen zijn student De Kwaad oatL Als de vader van het ventje zijn toga heeft uitgetrokken verschijnt ook hij tussen de bezoekers, die vrolijk roezemoezen en gretig hapjes pakken van de schalen, rondgedragen door universitaire gastvrouweru 'Hoogst origineel, collega...'meent professor De Kwaad. 'Ik kan niet anders zeggen. Maar niet van vandaag of gisteren! Toevallig had ik je theorie al opgemerkt in een boek van twintig jaar geleden. Vergeeld en vergeten in de bibliotheek. Over drie weken heb ik zélf een spreekbeurt waarin ik dat ook memoreren zal.' Fixeboxen slaat baldadig een borrel achterover. 'Sterker nog!' roept hij boven het stemmengegons uit. 'Mijn theorie over het pyrrolidon-actamide als grondstof voor een leerpil was zelfs so onbekend dat ik hem zélf vergeten was. Maar door een eh, gelukkige samenloop van omstandigheden ontdekte ik weer dat ik er zelf de geestelijke vader van was! Verstrooidheid hè. Nu héb ik als het ware plagiaat gepleegd op mezelf.' 'Echt waar? Méén je dat?!' 'Het lijkt een sterk verhacU maar toch is het echt gebeurd. Sorry, ik moet nu daarheen. Voor een interview op de kleurentelevisie.'

Brief Brookman Vervolg van pag. 1 < partij en aUes waar zlj voor stond zo in opspraak heeft gebracht dat ik haar op 10 maart JL heb weten op te heffen. Tenslotte betuig ik mijn diepe spijt over hetgeen ik geheel onbewust heb ontketend. Wanneer daardoor ook de VU, de faculteit en de vakgroep waaraan ik werkzaam ben in opspraak zlJn gekomen, dan betreur ik dat uitermate. Ik geef voluit toe onvoldoende ingeschat te hebtten welk een uitleg gegeven zou kunnen worden aan mUn spreken en handelen. Als democratisch denkend mens, christen en wetenschapper is het verre van mU zelfs ook maar de geringste bijdrage te willen leveren aan een wereldbeeld en opvattingen "die zozeer verwant zlJn met de ideeën, die in de dertiger jaren de wereld naar een catastrofe hebben gevoerd", ideeën en opvattingen die ik zelf zozeer verfoei. Ik aanvaard nüjn plicht om tegenjover een ieder die daar recht op ' heeft of redelijkerwijs meent te hebben te allen tijde rekenschap af te lieggen van mijn handelwijze, waar'door ik, en met mU de VU en anderen in opspraak zijn gekomen, en ben bereid de consequenties hiervan te dragen en te evalueren." l(J.v.d.V.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen