Ad Valvas 1980-1981 - pagina 152
ADVALVAS—14 NOVEMBER 1980 derland meer warmte en zekerheid, dan het tropisch vaderland.
Forum in Paradiso op 16november om 3 uur
Remigratie van Surinamers? Vergeet het maar De vraag of Surinamers in Nederland en vooral de hoger geschoolden onder hen op grote schaal eens terugzullen kerien naar hun geboorteland, moet in de praktijk ontkennend beantwoord worden. Dit betekent dat de remigratiegedachte berust op een illusie en dat de bruine en zwarte Suri namers liever blijven hangen aan de blanke borsten van het moederland. Deze mening, die hier en daar in Nederlandse kringen hoorbaar is, wordt thans openlijk verwoord door de mond van een Surinaamse student, A.M. Mercnur, woordvoerder van de belangenbebartigingsgroep Surinaamse Studenten A msterdam. 'Surinamers hebben een schrijnend gebrek aan nationaal zelfbewustzijn; daardoor staan zij zeer passief tegenover de ontwikkelingen betreffende Surinaamse aangelegenheden'. Om hen tot meer activiteit en motivatie te bewegen en mede op grond van het vijfjarige bestaan van de Surinaam se onafhankelijkheid, organiseert de S.S.A. op 16 november aanstaande in Paradiso een forumdiscussie, die zal gaan over het remigratie vraag stuk. Als er over Surinaamse studenten wordt gesproken, dan kan er een onderscheid worden gemaakt tus sen vijf categorien. De eerste groep met de Nederlandse nationaliteit, die met een Nederlandse beurs stu deert, is de grootste groep. De twee de groep met de Surinaamse natio naliteit, die een Surinaamse beurs heeft en in Nederland studeert wordt kwa grootte geschat op 200. De derde categorie wordt gevormd door de Surinaamse studenten, die noch een Nederlandse noch een Su rinaamse beurs hebben en werkstu denten genoemd kunnen worden. De vierde groep bestaat uit studen ten, die ingeschreven zijn op C a r i bische Universiteiten. Zij hebhen overigens problemen met de erken ning van hun diploma's. Tenslotte de laatste groep die op de Suri naamse Universiteit zit en het moet doen met een belachelijke lage beurs van / 1800,— per jaar. Over het algemeen kan gesteld wor den, dat er van de zijde van Surina mers een grote voorkeur bestaat voor Nederlandse opleidingen. Dit komt doordat het Nederlandse on derwijs kwalitatief hoger wordt ge waardeerd dan het Surinaamse en het Carai'bische. Mercuur ziet dit laatste uitsluitend als een nasleep van de kolonialistische 'brainwas hing'. Aan studenten met een Suri naamse beurs wordt als eis gesteld door de Surinaamse regering, dat zij andefhaU maal de studietijd in Suriname werkzaam moeten zijn. Overigens laat de begeleiding van Surinaamse studenten door de Su rinaamse ambassade zeer te wen sen over. Er is naar verluidt geen enkele vorm van geregeld contact tussen ambassade en student. De ambassade spreekt ten onrechte van een barrierevrees bij de Suri naamse studenten. Verder blijkt dat verschillende Su rinaamse studenten de Nederland se nationaliteit «^nvragen om zo doende de weg vrij te maken voor een Nederlandse beurs. Dit komt doordat de Nederlandse beurs ho ger is dan de Surinaamse en ook doordat men door de naturalisa tieaanvraag zich van de (zware) ver plichting probeert te ontheffen om in Suriname na de studie te moeten werken. 'Een droevige situatie voor een ontwikkelingsland, dat juist functionele krachten nodig heeft voor de noodzakelijke opbouw', zegt hij hoofdschuddend.
'Beloofde land' Op grond van het feit dat er aan de ene kant een overschot is aan aca demici op de Nederlandse arbeids markt en aan de andere kant de extra handicap van huidskleur, die Surinamers ondervinden bij het zoeken van een baan, zou je ver wachten, dat vooral de hoger ge schoolde Surinamers zullen terug keren. Deze hypothesestelling mist elke relatie met de werkelijk Advertentie
DIKS Autoverhuur bv V. Ostadestraat 278, Amaterdam(Z). Telefoon 714754 en 723366 Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe en bestelwagens waaronder: FORD VW S l l i ^ C A O P E L NIEUWE
MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 26 M3 EN 5 TON (groot en klein rijbewijs) Lage prijzenj? n studenten 10 procent korting
heid. 'Suriname heeft de Surina mers nodig, op dit ogenblik harder dan ooit', zei onlangs de nieuwe
John Biharie Surinaamse president, maar de waarheid is, dat Surinamers in Ne derland, 'het beloofde land' Suri name niet nodig hebben. In dit verband past de opmerking van politieke leiders, die in emotio nele bewoordingen hun landgeno ten om schouder aan schouder in de modder van de jungle een nieuw Suriname op te bouwen, vandaag aan de dag modderpoel verruild hebben voor kapitale villa's in Ne derland. 'Een uitstekend voorbeeld van vaderlandsliefde'. Ofschoon er geen exacte cijfers bekend zijn van
de remigratie van hoger geschoolde Surinamers is de schatting dat het aantal zeer gering is. Het verschijn sel reimmigratie (het weer terug keren naar het moederland na re migratie) is veel voorkomend. Mer cuur zegt van zichzelf, dat hij vol doende realist is. 'Over remigratie kan slechts gediscussieerd worden, een discussie om de discussie zelf, terwijl hij op verkrampte toon de belemmerende factoren voor de re migratie opsomt: 'de betere sociaal economische voorzieningen en de meer uitgebreide studiemogelijkhe den hier en h e t onzekere toekomst perspectief in Suriname zelf en de zwakke nationalistische banden met het vaderland'. Kennelijk bie den de borsten van het koude moe
Intolerantie 'Ondanks vernederingen, die men elke dag moet incasseren, de stil zwijgende en uitgesproken discri minatie, de groeiende intolerantie onder de Nederlandse bevolking door de economische recessie ten aanzien van de aanwezigheid van buitenlanders, het soms schandalig optreden van de vreemdelingen po* litie, dat associaties oproept aan razziataferelen uit de tweede we reldoorlog en de sociale isolatie door het onmenselijke spreidings beleid, verkiest het legioen der Su rinainers pe materiele voordelen van de verzorgingsstaat'. (Als voor beeld van een razziaachtig optre den noemt hij het willekeurig vast houden van Surinamers). Samen gevat schijnt het een empirische wet te zijn, dat economische facto ren in laatste insUintie beslissend zijn voor menselijke, handelin gen . . . dus ook ten aanzien van de remigratie van Surinamers.
Tot ziens inBanjuwangi. DOOR HANS VERHAGEN.
Ik heb een vriend die geboren is in Surabaja. Ik was intiem met een meisje uit Bandung. Ik ken een jonge man, die neerkijkt op onze duinen, polders, bosranden. Hij is op z'n derde voorgoed uit Semarang vertrokken, maar hij vindt het alles hier zo klein. Denk eens aan de wouden en de watervallen, de wijdse valleien, van Java! Ik, ik heb ook wel eens heimwee naar de dessa en de Heerenstraat, al herinner ik me niet er ooit te zijn geweest; maar wie ben ik? Toch, als het overjava gaat, moet ik eerst denken aan een Groninger, die ik leerde kermen als uit vinder/groot zakenman in het westen des lands. Zijn directievertrek, door hoge ramen omgeven, besloeg bijna de hele bovenste verdieping. Van alle kanten stroomde het licht binnen; de Noordzee schitterde van verre. De directeur ver hief zich vanachter zijn voetbalveld van een bureau, en verhief zich, en verhief zich er kwam geen einde aan. Hij was niet lang, niet dik, niet breed, alleen reusachtig. Hij reikte mij zijn geweldige hand zó onhandig dat ik hem bijna nog miste. Ik was een jong journalist en de krant wilde een 'menselijk portret'. Hij vond zichzelf zo oninteressant alsie groot was en deed alle moeite om z'n leven zo saai mogelijk voor te stellen. Als (eerste) machinist ter koop vaardij had hij, spelenderwijs, het stelde weinig voor natuurlijk, een grote vondst gedaan op het gebied van de koeltechniek, waardoor allerlei nieuwe methoden ontwikkeld konden worden. De bijbehorende fabricage had hij zelf ter hand genomen. Hij had veel te danken aan zijn vrouw; met de kinderen ging het goed. 'U zou me een gelukkig man kunnen noemen', zei hij hoopvol, terwijl hij me met zijn heldere blauwe ogen tamelijk verdrietig aankeek. Ik keek terug. We waren inmiddels zonder plicht plegingen op whisky overgestapt. We zwegen. J e kon de regen horen kletteren. Plotseling stond hij op, zfn blik zwenkte langs de ramen en met een vage zwaai wees hij over de
dakenzee beneden: 'Daar ergens isBanjuwangi. Tegenover Bali'. Het droop van de melancholie. 'En daar", hij knikte naar een ander raam, 'ligt Wassenaar". 'Woont u daar?' vroeg ik verward. 'Was het maar waar. Banjuwangi ligt op de uiterste oostpunt van Java'. Hij stopte. 'O, Wassenaar bedoelt u? Ja, daar woon ik, ja'. 'Maar Banjueh', begon ik. 'Ja', haakte hij in, 'in 1954 ben ik op Java gedrost, eén officier ter koopvaardij, schande! Maar dat l a n d . . . Ik was niet van plan daar ooit nog weg te gaan. Mijn uitvinding „..' Hij stokte, en keek mij aan alsof hij verbleekte. Na enig weifelen verzuchtte hij: 'Nou ja. Tra perdoeli'.En toen: 'Ik hoopte mTn onderzoek daar voort te zetten. Ik dacht dat er wel een toekomst zat in de koel techniek, 't Enige dat de ambtenaren in Djakarta deden, was contact opnemen met Nederland. Ah! Daar was pas belangstelling voor m'n ideeën. Ik heb me laten overhalen, en nu woon ik in Wassenaar, dat is waar...' 'Tra perdoeli?' vroeg ik, terwijl ik opstond. 'Kan me niet verdommen' vertaalde de Groninger, met een grimas. Hij liep met me mee naar de deur. 'Ze was niet slaafs en niet zelfstandig en ze liep zo zacht. U begrijpt me wel'. Hij grijnsde en tikte op z'n kamergrote hoofd: 'Ik denk dat de koel techniek me in m'n bol is geslagen'. ' Dit is 'n Verhaal van de Maand. Een verhaal zoals u dat best zelf eens zou willen schrijven. Wacht dan met langer maar zet uw 'Dromen over Java' eens op papier. Maak dat verhaal ongeveer even lang als dat hierboven. En stuur het voor 7 december 1980 naar: Koninklijke Bedrijven TTieodorus NiemeyerB. V., afd. JavaanseJongens, Postbus 480, 9700 AL Groningen. Alle verhalen worden eigendom van Theodorus NiemeyerB. V.. ledere inzender ontvangt op zijn minst het nieuwe pakjeJavaans eJongens. Vindt de deskundige jury uw verhaal goed, dan ontvangt u bovendien f 250, . Wordt uw verhaal uitstekend bevonden, dan verschijnt het ab 'Verhaal van de Maand' in een van de volgendeJavaanse Jongenspublikaties. En ontvangt u een extra honorarium van f500, . WIJ wensen u veel succes.
Javaansejor^ns.Je moet 't gerookt hebben om erover mee te kunnen praten. Nieuwe verpakking. Luchtdicht. Lange flap. Bhjft lang vers.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1980
Ad Valvas | 466 Pagina's