Ad Valvas 1980-1981 - pagina 344

12

AD VALVAS — 27 MAARJ 1981

Sinds de gloedvolle lesing van jonkheer meester M.L. de Brauw vorige week op de VU weten we tenminste weer waar het met ome samenleving naar toe moet. Met brede gebaren schetste dese verlichte gelegenheidsliberaal het toekomstbeeld van een 'vrijere en pluriforme' samenleving waarin iedereen, man en vrouw sich optimaal sou kunnen ontplooien. Snelle struktuurverarvderingen: ziedaar wat ome maatschappij nodig heeft. We moeten ons veel meer gaan oriënteren op de naderende informatiemaatschap-

pij en de banden tussen universiteit en bedrijfsleven warm aanhalen. Geestdriftig verwelkomde de bestuurder van Berenschot BV de schuchtere pogingen van de universiteiten om weer tot die banden te geraken. Je ziet het al bij de betekenis groeiende small-business-edukatie bi] sommige hogescholen. Omdat de hiërarchie binnen de bedrijven steeds verder afbrokkelt signaleert hij aanlokkelijke perspectieven voor hen die een karrière als manager ambiëren. Managementsopleidingen zullen groeien in bete-

Mensen van de VU 'De J O V D bezadigd geworden? Mijn eerste reaktie op zo'n comm e n t a a r is: Nou èn! Ik heb op zichzelf helemaal geen bezwaar tegen een dergelijke betiteling. Mijn functie in de J O V D heb ik juist voor een groot gedeelte te d a n k e n a a n h e t feit dat ik tot een groep m e n s e n binnen de J O V D behoor, die als bezadigd wordt omschreven. Toen ik in 1977 bij de J O V D kwam, was h e t een club jongeren die echt tegen de VVD liep a a n te schoppen. P r i m a op zichzelf... m a a r zij deden d a t om zich in de pers te profileren. W a t IS er nou leuker voor de pers om t e schrijven over een linkse J O V D die de VVD in de conservatieve hoek gooit? D a a r is n u inderdaad v e r a n dering m gekomen. De J O V D heeft nu een hoofdbestuur gekregen d a t s t e u n t op een bredere basis in de vereniging die bestaat u i t zowel links-liberalen als rechts-liberalen. En als je mij toch wilt plaatsen, d a n zit ik a a n de r e c h t e r k a n t v a n h e t midden. Ik hou namelijk niet van d a t halfzachte gedoe . . . ik hou e r v a n om duidelijk t e zeggen w a a r h e t op staat. D a t spreekt me ook zo a a n in Wiegel. HIJ is meesterlijk in h e t p r e senteren van zijn s t a n d p u n t e n . Hij komt h a r d over m a a r hij is aardiger dan je denkt. Of ik wel eens m e t hem vergeleken word? J a , t o t verve-

lens toe . . . ik word er doodziek van. I n de eerste plaats is h e t vervelend voor Wiegel, in de tweede plaats voor mezelf. Eigenlijk heb ik geen reden om d a a r niet t r o t s op t e zijn m a a r je wordt er zo moe van . . . Als ik bijvoorbeeld bij Albert H e y n een pot b r u i n e bonen ga kopen, d a n g a a n ze weer zeuren, en d a t gaat m a a r d o o r . . . W a n t wie ben ik eigenlijk? Ik heb helemaal niet de pretentie om in de voetsporen van Wiegel te treden: Ik ben gewoon in h e t vice-voorzitterschap van de

Advertentie

jong-Bberaal Tweede jaars rechtenstudent. Fraktievoorzitter van de VUSO in de universiteitsraad sinds vorig jaar. Op zijn 16e trad hij toe tot de JOVD, de jongerenorganisatie van de VVD en richtte met anderen de afdeling Edam-Volendam op waarvan hij voorzitter werd. Jan van Zanen (19) gaat nu ook op het landelijke politieke toneel verschijnen. Twee weken geleden werd hij op het voorjaarscongres van de JOVD gekozen tot vice-voorzitter in het hoofdbestuur van de jonge liberalen Volgens het verslag in de Volkskrant zijn de jonge liberalen bezadigd geworden: de JOVD, vroeger wel eens het 'geweten'van de VVD genoemd, zou net zo conservatief geworden zijn als haar moederpartij. Wat zegt Jan daarvan?

J O V D gerold. Een k a n d i d a a t trok zich t e r u g en toen viel er vlak voor de verkiezingen een gat. 't Is heel onverwachts gekomen^ Een geluk bij een ongeluk. Ik kom u i t een liberaal nest. Vader

kenis en nu al zien we tot vreugde van de jonkheer een versnelling in de ontwikkeling van businessschools en van bedrijfs- en beheerskunde aan universiteiten en hogescholen. Allemaal ontwikkelingen waar je zelfs als gematigd linkse student van de eind zestiger begin zeventiger jaren van gruwde. Nu hoor je ze bewierookt uit de mond van een heer die zich kortelings tot het modieus vooruitstrevende denken van D'66 heeft bekend. Maar soms heeft De Brauw nog wel eens moeite met zijn 'bekering'. Zq stelt hl] dat een 'full-time-job' in wezen onverenigbaar is met het ouderschap. Moederschap zal je bedoelen denk je dan Maar dan nog is het toevallig zo dat een vader dat alleen maar kan kombineren omdat zijn vrouw zich thuis opoffert. Een weinig genuanceerd uitgewerkte gedachte dus Grappig was het nvt de mond van deze macro-organisator van brede diskussies te horen dat onze concurrentiepositie zo te lijden heeft onder te hoge loonkosten En tenslotte is het onthullend kennis te nemen van de borrelpraat van deze jonkheer waaruit nog weer eens mocht blijken hoe gering hij alternatieve bronnen, van energie schatte en hoe heüig hij in de kernenergie gelooft Voyeur

is architect en mijn familie heeft een kaaszaak in Edam. Ik ben in de sfeer opgegroeid van h a r d werken en nooit t y d hebben. Zo van: als je je best doet, krijg je een snoepje, en als je iets fout doet, krijg je op je sodemieter. Het IS je met de paplepel ingegoten: loon n a a r werken, volgens een ordelijke gang van zaken, 't Is een levenswijze die me zeer a a n spreekt. Bovendien zat ik op een hele linkse rijksscholengemeenschap, inclusief h e t lerarencorps. Ik h a d d a n altijd de neiging om wat tegengas t e geven, laten zien d a t h e t ook anders k a n . . . niet meedoen m e t de massa. 't Zal je misschien verbazen, m a a r ik zou dolgraag m e t de PvdA willen regeren. Ik ben daar een felle voorstander van, omdat h e t duidelijke mensen zijn. Ik merk h e t ook in de universiteitsraad: echte linkse mensen, d a a r k a n ik goed mee samenwerken o m d a t we weten wat we a a n m e k a a r hebben. Historisch gezien zijn h e t socialisme en h e t liberalisme uit een zelfde revolutiegedachte geboren. Als je t e r u g g a a t n a a r de bron, d a n blijf je tot de dag van vandaag terugvinden d a t de christendemocratische stroming niet uit de revolutiegedachte voortkomt, 't Is j a m m e r d a t de verschillen tussen liberalen en socialisten op sociaal-economisch terrein te groot zijn om op dit m o m e n t een toenadering tot s t a n d te brengen. M a a r hier ligt misschien een t a a k voor de jongerenorganisaties, 't Is doodzonde d a t h e t CDA ertussen gekomen is n a d a t de K V P al op apegapen lag. J e moet eigenlijk geen partij hebben die er alleen m a a r zit ter wille v a n h e t midden. Het CDA heeft wel een functie, m a a r alleen t e n aanzien van religieus-politieke zaken. W a a r o m ik d a n a a n de VU ben g a a n studeren? J e lacht je dood als je d a t hoort. Ik ben a a n de VU g a a n studer e n o m d a t ik dacht d a t de VU niet christelijk was! D a t 'Vrije' m de n a a m trok m e wel a a n . X/ater heb ik pas gemerkt d a t h e t een vergissing was. Wist ik veel toen ik op de middelbare school zat. De voorlichting was waardeloos en ik k w a m uit de b i n n e n l a n d e n . De gereformeerde wereld was voor mij volkomen vreemd hoewel ik respekt heb voor m e n s e n die religie a a n h a n g e n , m a a r ik k a n er op geen enkele m a n i e r a c h t e r staan. Ik ben er overigens wel voor d a t de VU h a a r doelstelling moet houden. V a n u i t de historie bezien hebben die m e n s e n d a t verdiend. Ze hebben er h a r d voor gewerkt (hetzelfde t h e m a komt weer terug). W a t me in de VU ook a a n t r o k , was h e t mooie, nieuwe gebouw w a a r i n ik terecht zou komen. Ik k a n me de eerste dag hier nog h e r i n n e r e n : de W C ' s . . . zo mooi, ik stond perplex. In h e t begin was ik niet van plan om mij met universitaire zaken te g a a n bemoeien. Op een gegeven m o m e n t werd ik door iemand van de VUSO opgebeld: We hebben iemand in de U R nodig. Zo vanzelfsprekend is h e t gegaan (ze wisten natuurlijk wel d a t ik h e t een en a n d e r h a d gedaan). De eerste tijd in de r a a d viel me b a r tegen. Ik h a d vaak moei-

De correspondentie van doctor Degen Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam

Aan: drs. Frits Degen p / a I n s t i t u u t voor Germanistiek R.U. Leiden Amsterdam, 23-3-1981

Beste Frits, De grootste bedreiging voor de wetenschap in onze tijd is d a t er te veel wetenschap wordt bedreven. Ik zie l a n g z a m e r h a n d door de bomen h e t bos niet meer. Mijn onderzoek b e s t a a t tegenwoordig bijna geheel u i t h e t lezen van recensies. De wetenschappers verzuipen gewoon in de academische overproduktie. Als ik h e t goed zie, zijn e r een viertal overlevingsstrategieën uitgedacht. De grootste groep heeft de makkelijkste weg gekozen: zij publiceren domweg niets meer. Ze weten van zichzelf d a t ze h e t allemaal niet meer k u n n e n b e h a p p e n . O n d e r verwijzing n a a r h u n 'zware onderwijslast', of de 'tijdrovende b e s t u u r s t a k e n ' Xlagen ze steen en been, d a t ze n i e t meer a a n onderzoek toe komen. M a a r tegenover h u n psychiater geven ze toe: 'De d r u k is te groot. Ik moet publiceren, m a a r ik heb niets t e melden. Ik ben h e t overzicht kwijt. Ik weet niet w a a r te beginnen.' Hpt is tragisch, m a a r je r a a k t deze slachtoffers van bibliocratie en p u b l i k a t i e t e r r e u r nooit meer kwijt. Ze liggen veilig verankerd in h u n r i a n t e rechtsposities. E n ze zitten verstrengeld in de wurgende greep van een te zware hypotheek op huis, echtgenote en zeilboot. Een tweede aanzienlijke groep zit echter niet bij de p a k k e n neer. Zij hebben zich gestort op ' h e t toegankelijk m a k e n van de literat u u r op een bepaald gebied'. Boekenplanken worden momenteel vol geschreven door deze academische magazijnbediendes, deze boekhouders vaniSe wetenschap. Recensietje hier, blbliografies artikeltje daar, prolegomena v a n een Inleidende encyclopedie voor de propaedeuse v a n zus, een introductie tot een oriëntatie op zo. Al decennia lang worden de sociale wetenschappen geteisterd door mensen, die M a r x nog eens s a m e n v a t t e n , die Norbert Elias voor de duizendste keer 'introduceren', of die Michel Poucault 'toegankelijk m a k e n voor een nederlands publiek'. Zwakzinnig epigonisme. Armzalige herkauwerij. Ik ga over m ' n nek van die h o n d e r d e n hoopjes academisch braaksel, w a a n n hier en d a a r m e t moeite nog een brokje van de oorspronkelijke maaltijd h e r k e n b a a r is. D a a r e n t e g e n k a n de derde groep een zekere originaliteit niet ontzegd worden. Het is de groep, die echt m a t t a k l a p is g e r a a k t van de overweldigende hoeveelheid informatie en gegevens, visies en opvattingen. Zij m e n e n onder a a n r o e p i n g van Feyerabend d a t alles m a g en kan. Zo zijn we onlangs verblijd m e t de scriptie van een zogenaamd welzijnssociologe over ' P o t t e u s Bewustzijn'. Hierin wordt wetenschap opgevat als de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste ervaring. Dertig pagina's lang gezellig een potje ouhoeren. En d a n een n o t e n a p p a r a a t , dat bestaat uit twee n u m m e r s : 1. mijn dagboek, 2. gesprekken m e t mede-potten. D a t is in ieder geval wèl overzichtelijk. Een a n d e r mooi voorbeeld is de b e r u c h t e dissertatie uit 1978 van die poeet/wetenschapper, die een gedicht v a n eigen h a n d a n a l y seerde onder de titel: 'Arph, er is opdat en zo wordt dus', wat a a n éen v a n de geachte opponentes de kreet ontlokte: 'Archch!, er is opdat m a a r zó g a a t h e t niet langer'. Mis! H e t ging dus wél, en de promovendus m o c h t zich doctor n o e m e n . De vierde groep tenslotte is mij nog h e t meest sympathiek. Zij hebben een oersafe oplossing gevonden: ze vinden steeds opnieuw h e t wiel uit. Van de week kon je in de Volkskrant lezen, d a t er iemand gepromoveerd was op een onderzoek, d a t a a n t o o n d e d a t kleuters eerst de verkeersregels moeten leren vóór ze op een relatief veilige m a n i e r a a n h e t verkeer k u n n e n deelnemen. Voorts h a d b e t onderzoek uitgewezen d a t kleuters m i n d e r risico hepen bij h e t oversteken, als ze daarbij onder toezicht stonden van een volwassene. Begnjp je? Hier op mijn b u r o ligt een boek u i t jouw vakgebied. H e t is een proefschrift van mevrouw Jobse-Van P u t t e n , en h e t heet: " n Brood IS g i n n e n stoeten'. Van P u t t e n stelde zich de vraag hoe h e t toch komt, d a t j e m bakkers winkels in de R a n d s t a d zo vaak h e t woord 'tarwebrood' hoort, terwijl m e n in D r e n t e gemeenlijk spreekt van 'roggebrood'. Ze hield 1300 enquêtes om die vraag t e k u n n e n beantwoorden. E n de verrassende conclusie is: 'Zowel voor de grote lijnen van de verspreiding van de b r o o d n a m e n als voor de s t r u c t u u r van h e t woordveld bleek de broodsoort die m e n in de onderscheiden gebieden tot voor kort h e t meest at, de belangrijkste verklaringsfactor'. Of zoals onze goede vader altijd zei: 'Wiens brood met eet, diens t a a l m e n spreekt'. E n d a t m e t slechts zeven j a a r lagere school. Zou h e t misschien zo k u n n e n zijn, d a t alles al lang beschreven, verklaard en geanalyseerd is, m a a r d a t er n i e m a n d is, die zoveel k a n lezen d a t hij d a t in de g a t e n knjgt? Een leuke vraagstelling voor een promotieonderzoek misschien?

te met de gereformeerde m e n t a l i teit. Hoe sommige m e n s e n zo afwijzend konden s t a a n tegen zaken zoals a b o r t u s of homofilie . . . ik kon er echt niet bij. J e moet je vervolgens pijlsnel inwerken in allerlei commissies . . . een e n o r m e papiermassa verwerken. W a t me n u n a bijna een j a a r wel beangstigt, is de constatering d a t eigenlijk een kleine groep de dienst u i t m a a k t . Van studentenzijde is er nauwelijks belangstelling (nog geen 40% komt op bij de verkiezingen). Democratisering is een goede zaak, anders verval je in regentendom m a a r op deze m a n i e r . . . Hoe betrekje meer m e n sen erbij? Ik geloof d a t h e t alleen door T R O S - m e t h o d e n mogelijk is. J e zou bij wijze van spreken, blote meiden voor de a u l a moeten l a t e n

Galgala Wegens o p n a m e in het ziekenhuis v a n onze t e k e n a a r Aad Meijer zal zijn wekelijkse strip enige tijd niet verschijnen.

optreden om meer a a n d a c h t te t r e k k e n voor h e t universitaire gebeuren.' (B.M.) '•

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen