Ad Valvas 1980-1981 - pagina 228

AD VALVAS — 16 JANUAR11981

12 hoog hangen. Lijkt muggezifterij maar is genoeg om je nek over te bre­ ken. Verder duurt het hier vaak erg lang voor de deur goed dicht zit. Is op de twaalfde ook so. En wat nog tergender is: de grote lift op de bega­ ne grond wü soms helemaal niet meer weg als de deur vrij lang heeft open gestaan. En wat ook zo leuk is: die kapotte indikatielampjes bij de liftknoppen m de portalen vooral als de verlichting in de lift defect is. De lift is dan al weg vóór je goed en wel door hebt aan welke kant er een lift staat.

Het jaar is koud twee weken oud of de eerste actievoerders m.elden sich dl weer ten burele van de redaktte. Maar het aktie­item ligt nu eens niet op makro­nivo maar op het so puur menselijke nivo van de wooneen­ heid. Om een simpele voorziening als een lift, déér gaat het om. Het aardige bij soiets is dat links en rechts sich broederlijk verenigen om zo'n gesamenlijke bron van er­ gernis: liften die het niet goed doen. Iedereen in de flat onderschrijft de klachten. Wat er aan de hand is? De

deur van de kleine lift van de B­flat op Uilenstede klemt al weder meer dan een halfjaar. De deur valt af en toe niet goed dicht sodat de lift niet wegkan. Met het irriterende gevolg dat ook de grote lift niet wegkomt. En maar wachten. Ook 'pakt' de deur van de kleine lift beneden slecht omdat hij erg hard dichtslaat. Waardoor het glas in de deur weer scheef ts komen te srtten. Op de elfde etage hetzelfde gedoe. De grote lift op sijn beurt blijft op de begane grond vaak enkele centimeters te

Mensen van de VU 'Als laborant ben je een soort ma­ nusje van alles. Je bent niet typisch aan één onderzoek gebonden. Wan­ neer je wat langer rondloopt op het lab dan help je de wetenschappelijk medewerker ook mee in de ontwik­ kelingsfase van een experiment. In het uitzoeken van de methodiek zit het meeste werk, een paar jaar soms, terwijl het experiment meest­ al maar een paar maanden duurt. In het ontwikkelen van de metho­ diek zit ook voor de laborant iets* creatiefs. Je moet dan goed naden­ ken over hoe een apparaat gebouwd moet worden om bepaalde metin­ gen te verrichten. Als een nieuwe wetenschappelijke medewerker een onderzoek wU beginnen zeggen de oudere stafleden tegen hem: neem maar contact op met Frits. Dan is het mijn taak de geschikte appara­ tuur bi] elkaar te zoeken. Klinische experimenten vind ik het boeiendst. Daarvan zijn de resulta­ ten het meest toepasbaar in het zie­ kenhuis. Maar de meeste onderzoe­ ken zijn puur wetenschappelijk van aard zoals bijvoorbeeld de weer­ stand testen van sommige bloedva­ ten, ledere wetenschappelijke me­ dewerker vindt zijn eigen onder­ zoek het belangrijkst. Voor labo­ ranten brengt dat spanningen met zich mee. Er wordt van alle kanten aan je getrokken. Op een gegeven moment heb ik gezegd: nu is het afgelopen. Jullie zijn me allemaal even lief. Voortaan gaan we elke vrijdagmiddag om kwart voor vijf aan tafel zitten en dan zegt ieder­ een wat hij wil gaan doen. Dan moe­ ten jullie onderling maar uitmaken waar de prioriteiten liggen. Sinds­ dien loopt het vlekkeloos, mag ik wel zeggen. Een laborant moet technisch zijn. Hij moet vrli complexe apparatuur kunnen bedienen. Hij moet ook ge­ voel voor humor hebben. Het kan wel eens gebeuren dat het bij expe­ rimenten tyden lang achter elkaar mis gaat. Dat komt natuurlijk het humeur van een wetenschappelijk onderzoeker niet ten goede. En een laborant moet eerUjk zijn. Hij moet zijn fouten kunnen toegeven. Als je een verkeerde dosis hebt ingespo­ ten dan moet je dat niet verdo«Be­ len. De woede van de wetenschap­ pelijk medewerker moet je dan maar op de koop toe nemen. Een hele hóóp mensen heeft bet daar moeilijk mee. Als proefdieren gebruiken we het meest honden en katten. Ook rat­ ten maar die zijn veelal te klein en daarom ongeschikt voor grotere in­ strumenten. ^Een enkele keer ook menselijke vrijwilligers maar daar ben ik niet zo bij betrokken. De die­ ren worden voomsmelük gekocht bij handelaren. De keuze van de die­ ren bepaal ik samen met de verzor­ ger van het proefdierenverblijf. We letten dan op het gewicht en de goe­ de conditie van het dier. We experi­ menteren alleen met gezonde die­ ren want ze worden gebruikt voor fysiologisch onderzoek. Daarbij gaat het om onderzoek naar het

gezond functioneren van het li­ chaam. Bij de meeste experimenten komen de dieren er niet levend vanaf. Ze worden genarcotiseerd en onder­ vinden verder geen pijn. Maar mochten de dieren nog wel te repa­ reren zijn dan is het niet verstandig om dat te doen. Afgezien van de vraag watje verder met die beesten moet doen is het niet raadzaam de dieren te genezen omdat ze te grote

Frhs Pot laborant Biotechnisch laborant bij de af­ deling fysiologie van de medi­ sche faculteit. Pot (36) kwam. in J968in dienst van de VU als labo­ ratonumbediende en is nu hoofdlaborant. Bereidt experi­ menten voor en assisteert daar­ bij ten behoeve van onderzoe­ kingen op het gebied van hart en bloedvaten, stofwisseling en neu­ rofysiologie. Hierbij worden proefdieren gebruikt. Ex­zee­ man. Getrouwd en vader van twee zoons. verwondingen hebben opgelopen. Als je het dier zou laten bijkomen, dan pas gaat het dier lyden. De eer­ ste keer dat ik bij een experiment stond te kijken waarbij in een hond gesneden werd voelde ik mij ook niet op mijn gemak. En er zijn nog

En dan die lift waarmee je eerst helemaal mee naar beneden moet wü je überhaupt een verdieping ho­ ger komen. Of die andere lift waar­ van jede deur van binnen niet dicht kunt trekken. En dan tenslotte het astrante fenomeen dat als je naar de tiende of zo moet je tegelijkertijd ook op twaalf moet drukken wü je niet eerst nog even naar acht, negen en tien gaan. Dat isin de grote lift. Vélen doen dat ten onrechte dan ook weer in de kleine. Op en neer, op en neer, daar gaan we weer. En als je dan gaat klagen bij zo'n technicus van de SSH word je voor paal gezet. 'Meneer, er is niets aan de hand'. Daar word ik nu boos van. steeds bepaalde dingen die ik niet prettig vind. Als je al lange tijd met dieren experimenteert moet je trouwens hiervoor oppassen dat je niet al te immuun ervoor wordt. En je moet je als laborant zeker niet verschuilen achter het idee dat de wetenschappelijk medewerker ver­ antwoordelijk is voor het experi­ ment. Als ik zie dat een onderzoeker te veel en onnuttig proefdieren gebruikt, dan grijp ik in. Dat is mijn pUcht. Op de introductiedagen voor aan­ komende eerstejaars krijg ik ook altijd vragen over vivisectie. Ik pro­ beer daar een zo eerUjk mogelijk antwoord op te geven. Ik zeg dan dat het gaat om pure menselijke nieuwsgierigheid.., dat het gebrui­ kelijk is om proefdieren te ge­ bruiken om wetenschappelijke vraagstellingen op te lossen. Dat antwoord wordt overigens niet ei^ bevredigend gevonden en dan krijg je hele discussies. Maar ik wil niet het argument gebruiken dat de Re­ sultaten van de experimenten met­ een vruchten afwerpen voor toe­ passing in 'de medische praktijk. Want dat is niet zo. Het meeste wat we hier doen is zuiver wetenschap­ pelijk onderzoek. Thuis heb ik geen dieren. Dat is ook niet raadzaam want je kimt ziekten overbrengen van je eigen beesten naar hier, en omigekeerd. Op mijn 15e heb ik mijn ouderlijk huis verlaten en ben gaan varen. Ik ben een paar keer rond de wereld geweest, ook op de wilde vaart. Toen kreeg ik verkering met mijn toe­ komstige vrouw en heb de zee vaar­ wel gezegd. N a mijn militaire diensttijd ben ik hier terecht geko­ men. Ik wist toen niets van het vak af. Een algemene basiskennis heb ik tijdens cursussen opgedaan maar op het instituut zelf heb ik mij pas goed ontplooid. Dat geldt voor elke laborant. In het bedrijf zelf moetje je ontwikkelen. Want elk lab kent zijn eigen specifieke toepassingen. Nee, naar de zee heb ik nooit terug­ verlangd. Ik weet niet of dat een compliment voor de VU Is.' (B.M.)

De correspondentie van doctor Degen Aan: Mark Kogon Du Berrystraat i Huizen (NH)

Dr. F. M. Degen De Boeleiaan 1105 Amsterdam Chamonix, 6 januari 1981

Cher ami, 1981' Nog slechts 3 jaar te gaan volgens George Orwell Andrzej Amalrik, D e Kleine Aarde en de Jehovagetuigen Hun voorspel­ lingen over het naderend einde krijgen steeds meer steun uit alle mogelijke hoeken Astrologen, astronomen,I­chingwerpers, de maharishi, yogi's, swami's sahibs en de soebat, the secret policeman's ball, het CBS, de Bescherming Bevolking, professor D asberg, Apocalypse now, de stichting 'het kan ook anders', Jelle Zijlstra, de sigarenboer bij mij op de hoek, Karl Marx, oorlogologen, D oodewaard, gitspit­ ters, kernbezwaarden, corrlputerproteten, wetenschappelijk me­ dewerkers op gevorderde leeftijd en het KNMI iedereen is het er­ over eens dat de Dies Irae met rasse schreden nadert Laatst hoorde ik zelfs dat John Lennon dood schijnt te zijn Hier m een luie stoel onder de winterzon van de Hautes Alpen lij­ ken al die voorspellingen zo banaal, zo futiel ook Er ligt hier sneeuw zat om iedere wereldbrand meteen te blussen Geen zwart­ kijkers, wanhoopsprofeten en misèremaniakkcn m dit Frankrijk waar God zelf zich al van oudsher thuis voelt Ik wens je een geluk­ kig 1981, Mark En het beste voor wat ons verder nog moge resten Chamonix was een goeie tip van je Ik begrijp met waarom ik wm­ teisport altijd zo burgerlijk heb gevonden D e bezuinigingen en de ondergang van de wereld treffen ons allemaal D us waarom zou ik dan met gaan skien'' Het einige bezwaar dat aan dit paradijsje kleeft IS dat je ci bijna omkomt in de nederlandsc wetenschappers Het lijkt wel een Amsterdams caféterras tijdens werktijd Wouter­ tje heeft een puberzoon van een professor in de Tandheelkunde als vriendje uitgekozen Het is_een puisterig, zweterig, ongemanierd en stuitend geval Hij stinkt Vermoedelijk vanwege zijn autori­ teitskonflfkt en het zoeken naar zijn eigen identiteit Hij wast zich zelden en poetst principieel nooit zijn tanden Ik hoop niet dat Woutertje over enkele jaren zijn puberaversie van mij en mijn broodwinning uil gaat leven door zich principieel asociaal te gedra­ gen Ik weet met, maar ik vertrouw die punkpuber voor geen cent Hij neemt Woutertje steeds mee op vei i e sneeuwtochten en naar afge­ legen berghutten En 's avonds hangt hij de hele tijd klef tegen mijn zoon aan Kun je eigenlijk bij pubers ook al spreken van pedofilie' Nee, dat zal wel met, want je schijnt ubei haupt met meer over pe­ dohlie te mogen spreken D at is discriminerend Ik hoorde onlangs dat de voormalige NVSH­werkgiocp 'pedofilie' omgedoopt is tot gespreksgroep jeugdcmancipatie' Ik wordt oud Onze puberplaag loopt de hele dag met zo'n stereocassetterecorder rond, waaruit alleen maar Beatles komen Ik houd met van muziek in de bergen Hij heeft een of andeic theorie ontworpen, dat John Lennon zijn eigen dood al heel lang vooi voeld heelt, en dat Yoko Ono de eigenlijke dader zou zijn Steeds komt hij weer met nieuw bewijsmateriaal aandragen Bijvooi beeld van de witte dubbel­1 p 'Yes, I'm lonely, gonna die And if 1 ain't dead alieady, girl ("Yo­ ko", gilt de puber dan) you know the reason why D an laat hij ach­ tereenvolgens een heleboel nummers horen, zoals Help', Mot­ her','Qod','Don't let me down', en I'm a loser' En alsof dat nog met genoeg is legt hij een verband tussen 'Imagine there is no he­ aven' en het aloude T m down, I'm leally down' Tenslotte schijn je, als je de nieuwste Lennon­1 p achterstevoren afdraait te kun­ nen hoi en dat Yoko fluistert "I've burned John" Maar dat kan hij gelukkig met zijn cassetterecorder niet demonstreren Ik heb niet zozeer bezwaar tegen de jongen zij n theorie, maar meer tegen hen als heel­de­mens Zijn bewijzen zijn bijvoorbeeld veel overtuigender dan normaal in de Algemene Litteratuur Weten­ schap noodzakelijk wordt geacht voor het interpreteren van ge­ dichten Maar ik houd niet van bewijzen in nujn vakantie En ik houd met van pubers En ik houd met van dooie popidolen Jams Joplin, Buddy Holly, Otis Redding, Billy Holiday, Jimi Hcndrix, Mama Cass, Brian Jones, Jim Morrison en Paul MdCartney Ik houd er gewoon met meer van Normaal gesproken schijn je als wetenschapper meer kans te heb­ ben om oud te worden dan als popster Zelfs uitvinders vim nucleai­ re griezehgheden, zoals Madame Cury, werden heel oud Maar als het jaar 1984 inderdaad gaat biengen wat iedereen ervan schijnt te verwachten, dan haal ik Lennon net met meer in D an was ik mis­ schien toch maar liever popster geworden It's a hard day's night. Frans Degen

NÉÉtlé SMir-KRo«, URUÖUfl^, CHfeMlSCHt MftPenS , CM€WSCH£ VÊRvuiUNS-^ raUu... 1

\

^ ^

roêÉê . OH, wéL 2lêUMéRr.

^ ci^

^X.

BÉNT öéWéflT

?i.V

{ U?,

^iff

-..«...*

iNtoMÊw, f\Ls je. Of wuTeRsro^r

,V4L-^Ä_

PiSf'

)

y

MÉT lD Éfli£KJ LI men

'

Mä^A^^üM

^^HxT/Ä j É W r ^ m

^^^rmtiÊi

^^ utm'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen