Ad Valvas 1980-1981 - pagina 155

11

AD VALVAS — 14 NOVEMBER 1980

legen sluitingstijd een pilsje aanbieden, dat mag nu niet meer'

Een liberaal gastheer verlaat de VU 'Ik heb me meer gastheer gevoeld dan portier*. Kenmerkende woorden uit de mond van de heer A.J.J. Bossink die na elf jaar portiersdienst voorgoed de loge in de hal van het hoofdgebouw achter zich heeft gelaten. 'Het waren elf heerlijke jaren,' zegt hij er zelf van. Maar nu zit het erop. De 65jarige leeftijdsgrens is bereikt. Hij is een door velen zeer gewaardeerde verschijning achter de balie geweest, zo is nog eens gebleken uit de reakties op zijn afscheid. Zijn eerste vrije week heeft hij benut om faculteitsgewijs afscheid te nemen. Hij begon op de vijftiende étage ('dicht bij onze lieve heer') maar was na één week niet verder gekomen dan de zesde. We spreken met hem in een zijverstrek belendend aan de gezellig volle hulskamer in zijn woning in Amsterdam-West. Uit de huiskamer dringen geluiden door van de televisie waarnaar vrouw en dochter kijken, het gekef van de hond, het getsjilp van vogels en het slaan van de pendule. Af en toe tijdens het gesprek interrumpeert mevrouw Bossink ('Hé, Bos, je vergeet erbij te vertellen d a t . . . ' ) waarop de heer des huizes resoluut een afwerend gebaar maakt ('Mam, bemoei je er nou niet mee'). Bossink -vertelt glunderend over de reakties op zijn afscheid en toont een gedeelte van de vele cadeau's en attenties die aan hem door hele verschillende mensen zijn gegeven. De fonkelnieuwe fiets staat nog onbereden op de overloop ("t was zo'n pokkenweer, ik ben er nog niet mee op straat geweest'). Hij laat een collage zien die hij van de audiovisuele dienst heeft gekregen en waarop hij staat afgebeeld op de portrettengalerij met de grondvesters van de VU. Toont een stapel kaarten met als afzenders vele bekende namen. Veel hoogleraren maar ook jonge studentes. 'k'Heb me de afgelopen week de lemnjer gelopen. Ik heb op njijn eigenhoutje afscheid genomen. Dat vond ik veel leuker dan een officiële receptie met de hele reutemeteut. Dan kun je maar een paar woorden met iedereen uitwisselen. Ik heb in de loop der tijd dermate goede vrienden gekregen. Die wou ik persooneiyk gedag zeggen.' Over zijn goede relaties met hoogleraren. 'Ik weet niet hoe dat kwam. Het groeide vanzelf. Ik had persoonlijke betrekkingen met die mensen. Ze beschouwden me ook helemaal niet als portier. Het was altijd '•'meneer Bossink" en geen "portier Bossink". Kijk, hier een

kaart van de weduwe van prof. Klein Wassink. Met die man had ik een hele fijne relatie, ook toen wij zwaar ziek werd. Er waren erbij die met hun platootje uit het restaurant bij mij in de loge kwamen eten. Vaak schonk ik dan een kop koffie in of dronken we een pilEje.' Haalt het vu-kwartetspel te voorschijn waarop hij staat ingedeeld bij het kwartet 'Autoriteiten', samen met De Gaay Portmann, Diepenhorst en Dr Ruyter. 'Dat vind ik prachtig, zo'n snob ben ik nau ook wel. t'Is mij wel eens kwalijk genomen dat ik alleen met hoogleraren goed was. Maar dat is flauwe kul. Met jonge studenten kon ik het ook goed vonden. Surinamers, die hingen aan me. Ik werd door hen vaak met vader Bos aangesproken.' Bossink is van origine kleermaker en heeft altijd als zelfstandige gewerkt voordat hij portier werd. Toen de slappe tijd aanbrak in de kleermakerij werd hij free lance portier bij het Nationaal Lucht en Buimtevaartcentrum. 'Toen heb ik gemerkt hoe fijn het werk is als je er werk van maakt.' Een paar jaar later kwam hij aan de VU. Zijn balie stond de eerste tijd nog in het Provisorium maar hij verhuisde al spoedig naar het hoofdgebouw dat nog goeddeels in de steigers stond, "t Was een vreselijk leuke tijd in het begin. Een beekje avontuurlijk, 't Was voornamelijk nog een open ruimte. De wind sloeg je in het gezicht. Verlichting was er nauwelijks. Je struikelde over de kruiwagens in het donker. Er was niet eens een toilet beneden. Als ik een plas moest doen ging ik stiekem even naar buiten als er niemand aankwam. Even over de balustrade. De bouwvakkers stalen als de raven. Koffie, suiker, melk. Ze hadden het verstopt maar we vonden het toch wel en dan brachten we het terug

United Ringdom Dinsdagmiddag, 7 oktober, 2 uur, UR-eaal de derde UR-vergadering na de décharge/installatie van 2 september met tenminste nog een beetje interessante agendapuTtten. Het valt mij op dat de VUSO van voren gesien aan de linker- en de PKV aan de rechterkant sit, maar ik wil niet flauw sijn en laat het dan ook bij dese constatering- Ik ga maar tussen die twee VUSO-ers in Sitten, dan sit ik het veiligst. Na de opening leest de voorsxtter een stuk uit de Bißel. Op sich vind ik dat een goede saak, niet dat ik ernaar luister maar omdat ik het als een stuk vermenging van mythe, religie en cultuur sie. Het doet mij altijd terugdenken aan de tijd waarin Abraham Kuyper héle bestuurs- en actievergaderingen hield waarin uitsluitend bijbelteksten gebruikt werden. Dat begon dan met Genesis en sal wel ontaard sijn in een of andere vorm van punk. De voorsitter leest een verhaaltje voor uit de bijbel, iedereen is stü, en als de voorsitter dat uit eigen werk sou doen, sou ik het niet eens merken en dat geldt voor de anderen ook, so heb ik de indruk. Als een slaak van opluchting keurt iedereen de notulen goed. Ook niet doorgelesen dvs, het wordt rommelig en alleen de portefeuillehouders letten nog op. We blijven wat langer stil staan bij de amendementen van de PKV op de bestuursstructuur van het beeinningscentrum, en ik geloof eigenlijk dat het niet soseer over het wel of niet redelijk van die amendementen ging, maar dat men het besinnixigscentrum al dat moeilijke gedoe niet waard vond. Vervolgens kwam de Machtigingswet inschrijving studenten aan de orde. Het afwijsende commentaar(concept) van de Academische Raad was voor enkelen nog niet afwijsend genoeg. Ik denk niet dat Pais sich iets sol aantrekken van ome amendementen op het concept-commentaar van de Aca^ demische Raad, maar enfin, ik sal toch maar iets van de discussie vanuit mijn visie weergeven. In het verleden is reeds besloten om het begrip 'discriminatie' maar te vervangen door 'positieve discriminatie'. Dat Minkt niet so negatief. De meerderheid besloot om een amendement dat iets positiever was over Pais'voorstellen m.b.t. dit onderwerp toch maar af te urijsen. Ookis besloten nog maar eens te pleiten voor ongewogen loting: voor mij een stap op de goede weg, op veel andere plaatsen in ome democratie sou een dergelijke regeling volgens mij nog meer effékt hebben. Ik heb uit loyaliteit met de VUSO en mijn achterban hierover maar blanco gestemd; een heel vage reden, maar ik heb de impressie dat de rest ook stemt op grond van vage redenen en dat is eigenlijk helemaal niet so'n kwalijke saak. je kunt niet alles

naar de noodkantine op de tweede etage. Hadden die kerels de volgende dag de pest erover in.' Over de bezetting. 'Dat was in die tijd inherent aan een universiteit. Ik heb er nooit zo stil bij gestaan en ook weinig moeilijkheden ondervonden. De portiersdienst draalde gewoon door. In de nachtdienst moest je soms een halve nacht met die jongens kletsen. Meestal gedroegen ze zich netjes. Een enkele keer ergerde ik mij. Er was een snotneus bij die wilde dat de schoonmakers van GOM een briefle op hun stofjas gingen dragen. Anders mochten ze er niet door. Komt er een schoonmaker bij me die het niet begreep. Toen heb ik heel luid en verstaanbaar gezegd: "Daar zit de Ortskommandant, daar kun je je Ausweis krijgen". De laatste jaren was het met die bezettingen meer zo van: "Jongens, hoe lang blijven jullie". Dan hoorde je van die jongens wel dat het maar één nacht zou duren.'

Portier Bossink metpensioen Over het bijzondere karakter van de v u . 'Eerlijk gezegd heb ik me daar nooit zo in verdiept. Ik ben niet gereformeerd, niet katholiek, ik ben liberaal. Dat is weliswaar een politieke opstelling maar zo heb ik het wel ingevuld op het sollicitatieformulier. Toch vraag ik me af of ik me op een andere universiteit wel zo prettig als portier zou hebben gevoeld. Geen enkele universiteit heeft zo'n achterban die toch maar eventjes vier ton per jaar uit die blikkies opbrengt. Ik heb er nooit van gehouden om over politiek te praten, zeker niet in zo'n gemêleerd gezelschap als de VU. Als portier kun je daaraan ook niet beginnen. Als ze gingen doorzagen, dan ging ik er nog wel eens op in. Vooral die extreem linkse jongens van de SRVU van vroeger deden dat nog wel eens. Die zeiden dan over me: Bossink, dat is een moordvent, een fijne portier maar zo rechts als de pest.' Bossink als staande portier: 'De volle acht uur per dag stond ik. Dat scheen zo uitzonderlijk te zijn dat

het sommige mensen opviel. Zelf vond ik het niets bijzonders. Ik heb me altijd getrouw aan de uitdrukking gehouden "iemand te woord staan". Heb je ooit van de uitdrukIdng gehoord "iemand te woord zitten". Ik ben misschien conservatief maar als ik een hotel binnenstap en achter de balie een zittende en een staande portier zie, dan stap ik af op de staande portier.' Bossklnk had officieel de dienst op 30 september moeten verlaten maar hij heeft er nog een maand bij 'gepingeld'. De feestmaand oktober vond hy een waardige afsluiting van zijn loopbaan. Op de dies was hij in de Nieuwe Kerk en genoot hij zeer van de plechtigheid. 'Ik hou van die entourage erom heen. Die plechtigheden bij promoties vind ik altijd schitterend'. Had hij nog langer portier willen blijven? Zijn monter voorkomen duidt er in elk geval op dat hij nog tien jaar mee zou kunnen. Hij aarzelt bij het antwoord. 'Ik zal de mensen wel missen. Je kunt je niet voorstellen hoeveel plezierige contacten ik elke dag aan de balie had.' Maar even later: 'Nee, ik zou toch maandag niet meer aan het werk willen gaan. De voorwaarden waaronder de nieuwe portiers moeten werken liggen me niet. Er zijn hele andere voorschriften gekomen. Dingen, die ik heel gewoon vond die mogen niet meer. Een viool of een hockeystick in bewaring nemen, dat deed ik altijd wel. Dat mag nu niet meer. Of iemand s'ochtends vroeg op kof-

UR-impressies weten. Verder vonden hierover geen openbaringen plaats. Veel interessanter was de pause. Tijdens de pause werd door sommigen druk gepraat en gelobbied. Anderen sien die tijdseenheid meer als paxise en prakten over koeien en prikkeldraad én over 20 oktober, th.b. de uitnodiging van de koningin 'om ons in het paleis te komen verfrissen' en ik héb toen nog even gesproken over het feit dat ik eventueel wel in mijn zwembroek naar het paleis mocht, maar van een secretaresse niet mijn moeder mee naar het paleis mocht nemen; merkwaardige taktiek, maar ik als katholiek denk over alles misschien wat lichtvoetiger dan al die gereformeerden. Verder over de meerjarenafspraken: Knüibe, de Graaf en Zeldenthuis waren voor niet-tekenen daarvan en hielden hierover een betoog met Brinkman van het CvB dat ongeveer een uur duurde en ik dacht bij meself; 'Pais sal het toch wel worst sijn wat de VU nu doet'. Toch werd besloten om se maar wel te tekenen en dit met terugwerkende kracht inde Ad Volvos van 3 oktober vast te leggen. Na nog even wat moeilijk gedoe van de PKV over de Verenigingsbegroting te hebben weggestemd kwamen we dan eindelijk tot het belangrijkste en meest interessante agendapunt op de vergadering: de PKV/VUSO-motie over de kollegegelden. Eigenlijk hadden we twee weken geleden al moeten oordelen over het belonen of straffen van het lang studeren soals dat in de PKV-motie over het afschaffen van collegegeldbetaling voor sesdejaars en ouder lag opgesloten. We hadden ons toen ook al tegen collegegeldverhoging en afschaffing van de promesseregeling soals dat in de VUSO-motie stond moeten uitspreken, dan waren we tenminste op tijd geweest. Nu waren we nog later dan de Academische Raad en dat maakte de saak veel oninteressanter. Het sal er wel op neerkomen dat we dit nu op onofficiële weg moeten sien te bereiken. Ik vraag mij sowieso af of voor de toekenning van maa:imale studiebeurzen aan mensen ook niet een systeem, van ongewogen loting moet worden ingevoerd ais de middelen te weinig eijn om iedere stu/dent een maximale studiebeurs te geven, omdat volgens mij ook het inkomen van de ouders niets segt over de financiële positie van de student. Aües bij elkaar vind ik het spel na de sluiting toch iedere keer nog te mat, maar enfin. 'Wie hier binnenkomt, laat alle hoop varen'. En so vaart ook mijn hoop op de 'Anarchy in the U.R'. 'United Ringdom'.

JOS VAN DE MORTEL

fie onthalen of iemand anders die aan een proefschrift gewerkt had s'avonds laat tegen sluitingstijd een piUije aanbieden. Dat kan allemaal niet meer.' Hij schiet in de lach als hij zich een voorval uit zijn laatste periode herinnert. 's'Morgens vroeg om acht uur werden de nieuwe portiers geïnstrueerd in de loge en ik stond aan de baUe. Komt er een kennisje van me langs die ik een hele tyd niet gezien had. Ze vliegt me om de nek en geeft me een pakkerd. En zijn krijgt een pakkerd van mij. Ze moest een tentamen gaan doen. Zeg ik tegen haar: Heb je al koffie gehad. Nee? Heb ik voor je. Nou, ik loop de loge in tussen al die kerels door om koffie te gaan halen. En zijn krijgt haar kopje koffie. Toen hoorde ik een stem achter mij op gedragen toon zeggen: "Kijk heren, wat deze oudere portier nu doet, dat is voor u taboe'".

Foto-expositie op Uilenstede In het kader van het Studium Generale over Gastarbeid, dat dit najaar op de VU wordt gehouden, is er op Uilenstede in de hal van het ACC een fotoexpositie. De volgende foto's zijn te bezichtigen: De expositie: 95% Arbeid . . . 5 % Matriaal, deze is gemaakt door Steef Meyknecht en Katrien Mulder, en bevat foto's van Gastarbeid op de VU. Bovendien hangen er vanaf 14 november een aantal foto's van Bertien van Maanen uit haar boek 'Vrouwen te Gast'. Beide exposities zijn tot half december te bezichtigen.

VU-Instant-koor met Kerst Vorig jaar heeft een gelegenheidskoor kerstliederen gezongen in de foyer van het hoofdgebouw. Het is de bedoeling om ook dit jaar tot zo'n happening te komen en wel tijdens de lunchpauze op dinsdag 23 december a.s. Op woensdag 19 november wordt de eerste repititie gehouden, 's middags van 12.1513.00 uur in de ITR-zaal. (bij de aula). De leiding is in handen van Daan Admiraal, vaste dirigent van het VU-orkest, die dit vorig jaar deed op een bijzonder plezierige manier. De volgende repetities zijn ook telkens op een woensdag. (26 nov.; 3 dec.; 10 dec.; 17 dec.), telkens in de UR-zaal op het eerdergenoemde uur. Ieder, die een beetje zingen kan, is van harte welkom. Het vertrouwen bestaat, dat vele zangers van vorig jaar er weer bij zullen zijn. Toen was het bijzonder gezellig. Dat kan het ook dit jaar weer worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen