Ad Valvas 1980-1981 - pagina 119

AD VALVAS — 24 OKTOBER 1980

Studentenadministratie: studenten heei vaak s/echte briefschrijvers 'Met de taalvaardigheid van de Nederlandse student is het bedroevend gesteld. Dat is des te alarmerender, gezien de monoUnguale cultuur, waarin zij zijn opgegroeid. Misschien rechtvaardigt dit een spoedcursus Nederlands aan alle eerstejaars studenten aan de VU'. Aan het woord is het hoofd van het bureau studentenadministratie <B.S.A.) aan de VU, A. Burggraaf. Hij begon drie jaren geleden met het verzamelen van brieven, afkomstig van studenten, met het doel deze bij bet honderdjarig bestaan van de VU in brochurevorm te publiceren. Dit is echter door verschillende omstandigheden niet gelukt. Het bureau studentenadministratie had de studenten graag eens willen aansporen om 'right-to-thepoint' te schrijven, waar student en bureau beiden baat bij hebben. Ook zou het bureau met zo'n boelge meteen de doorgaans zo kille bureaucratische struktuur ietwat hebben willen doorbreken. 'De studenten moeten het gevoel krijgen dat hun brieven geen dode letters zijn,' zegt de heer Burggraaf. Hij kwam op het brochure-idee door verschillende oorzaken: buitenstaanders denken vaak dat brieven, eenmaal bekeken, voorgoed in het labyrint van administratieve paperassen verdwijnen; de geringe taalkundige kwaliteit van brieven; ea ook de verschijning van een boekje van de gemeentelijke dienst herhuisvesting, waarin vooral ludieke schrijfsels en dreigepistels de hoofdmoot vormen. De heer Burggraaf haalt honderden verzamelde brieven te voorschijn met een gezicht van 'Wat moet je nou met zoveel mensen die hun moedertaal niet eens beheersen ^n toch aan een universiteit studeren?' Goed, dan gaat het weliswaar niet om dingen die een hoogliterair schrijfniveau vergen - over verandering van studierichting, college- en inschrijfgelden, etc. -, maar wel im taalbeheersing. Burggraaf: 'Als ik nou eens de brieven oppervlakkig beoordeel, richt mijn kritiek zich op het Nederlandse taalgebruik, taalfouten, onlogische zinstructuren, geen beleefdheidsaanhef aan het begin van een brief en de niet-zakelijlse schrijfstijl, haast poëziestyi, vaii de student, waardoor het administratief niet of moeUljk verwerkbaar is.' Onlangs konstateerde H. Sonneveld in een rapport van het Sociologisch Instituut van de Universiteit van Amsterdam dat het schrijven van scripties als zeer problematisch wordt ervaren door grote groepen studenten... 'Ik vraag mij af, waar de creativiteit van de student blijft', aldus Burggraaf, die gierend van het lachen een brief, volgeplakt met minstens tien postzegels, uit de stapel pakt. 'Dit is niet creatief, maar ludiek. Op ludieke brieven geven wij een ludiek antwoord.' De brieven, die bij het B.S.A. - dat zich primair bezighoudt met het inschrijven vEin studenten - binnenkomen, bestaan naast de gebruikelijke A4rformaten ook uit kladpapier van verschillende afmetingen. De tijd, dat studenten him 'edele' wensen kenbaar zullen maken op closetpapier of kassabonnetjes is in zicht. Het merendeel van de brieven is met de hand geschreven, sommige ervan zouden met veel moeite door de ontcijf eraar van het hiërogllefenschrift gelezen kunnen worden.

Voorbeelden Burggraaf noemt wat voorbeelden van foutief geschreven woorden zoals: Zendt m i j . . . ; Mijn vader is hooftonderwijzer; eenige keren . . . Zinstructuren als: 'Daar ik in mijn

Advertentie

BALLETLES Klassiek en Jazz In de Jordaan. Inl. tel. 242492 's morgens 9-11 uur '

John Biharie verklaring niet geheel duidelijk ben geweest, doe ik wel zeker een beroep op crediteurenovermacht, omdat ik geen profijt heb gehad van de diensten, die de Universiteit te bieden had en wel door de reden, dat mijn vrouw UI verwachting was, hetgeen door de specialisten onmogelijk werd geacht, en zodoende mijn financiële achtergrond wegviel' (geschreven door een student die ontheffing van collegegeld vroeg) en de zinsconstructie: 'Enigszins verlaat door vacantie en verblijf elders en met een vouw omdat ik geen langwerpiger enveloppe kan vinden, hier mijn promesse' (geschreven op een vodje papier). Dit alles wijst er volgens de heer Burggraaf op dat óf de logica een verwaarloosd gebied is in het onderwijs óf dat de student te lui is zijn verstand te gebruiken. 'En dan niet te vergeten de brieven, die de laclispieren op ons bureau prikkelen. Ik bedoel de speelse, poëtische brieven.' Ludiek was een brief van de gemeentepohtie die een gevonden inschrijfkaart opstuurde en adresseerde aan: de B.S.A. Boevelaan 1105. Een student aan de theologische faculteit bleef in stijl en eindigde zijn brief met 'In Christus' in plaats van 'Hoogachtend', wat je zelden meer ziet. 'Moetje deze eens even kijken!' Een medische faculteit met de woorden: 'Uw schrijven bracht mij met plotselinge hevigheid weer de periode voor de geest waarin ik mijn leven doelloos en verlaten sleet aan de hooghartigste aller faculteiten der Vrije Universiteit, de mediese. Deze zwarte dagen, waarin de wereld bestond uit hooggestoken witte jassen en slecht studentenvoer en een van de grootste snackbars van West-Europa tracht ik zo snel mogelijk achter mij te laten en wel zo snel mogelijk. Vandaar mijn smeekbede: 'zoudt U mijn inschrijving als student met bekwame spoed ongedaan willen maken, terugschroeven als het ware.' Een andere student meende met stellige overtuiging vermoeidheidsversclujnselen te constateren bij het B.S.A. en wenste de medewerkers een welverdiende vacantie toe. Opmerkelijk in het pak brieven 'waar wat mee is' is de volgende, poëtisch hoogstaande brief, die de Ad Valvas-lezer geenszins onthouden mag worden. Administratief gezien overigens van nul en generlei waarde. 'L.S. Hierbjj deel ik U mede af te zien van inschrijving aan de Vrije Universiteit, afdeling Kunstgeschiedenis en Archeologie. Na rijp beraad mijnerzijds heb ik dit besluit genomen. Mijn eerste keus was te studeren aan het Kunsthistorisch Instituut van de Universiteit van Amsterdam in de Johannes Vermeerstraat. Dit Instituut Ugt vlakbij de belangrijkste musea en in de directe nabijheid van de binnenstad. Door deze plaatsing aan de VU, mij aangedaan door het C.B.A.P. te Groningen ben ik gedoemd te studeren in een ongezellige, betonnen moloch temidäen van een even onaantrekkelijke omgeving. Waar je in de binnenstad nog kan schuilen voor een regenbul in een gezellig café, wacht in Amsterdam-Buiten-

Pauzedienst Op donderdag 30 oktober is er weer een pauzedienst in de kerkzaal op de 16e etage van het hoofdgebouw. Van 13.00 tot 13.30 uur. Voorganger prof.dr. Jam Veenhof.

11 veldert slechts kil beton en rukwinden. Daar ik mijn hele leven heb doorgebracht tussen flats en groenvoorzieningen bedank ik, gezien het grote belang van mijn geestelijk welzijn, voor een plaats aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.' Volgens Burggraaf getuigen dergelijke brieven van gebrek aan taaltechnische inzichten, weinig of geen taalkundige flexibiliteit. De centrale vraag, die hü zich peinzend stelt is, wat de ideeën zijn achter deze brieven, het verschijnsel achter de verschijnselen in termen van de fenomenoloog. 'Kan het niet zo zijn, dat zo een taalgebruik een weerspiegeling is van een zekere poUtieke ideologie (marxistisch taalgebruik, taalradicalisme) of gewoonweg onkunde van de Nederlandse student en als zodanig een flagrante verkrachting van het hooggeprezen Algemeen Beschaafd Nederlands of misschien ook het falen van het onderwijs; de nietzakelijke brieven als een kanalisatievorm voor frustratie, afkomstig van het (Westers) bureaucratische systeem of een afkappingsmethode met de formalistische traditie van briefschrijven? En de brieven op vodjes kladpapier? Misschien tastbare bewijzen van de ontaarde menselijke verhoudingen of het gevolg van het ontbreken van een face-to-face contact tussen ons bureau en de briefschrijvers.' Uitermate interessante vragen voor de ervaren psycho-Unguisten, grafologen en onderwijsdeskundigen. Dat wel.

RS A zet bloemen buiten met Freek de Jonge en anderen Het wordt so langsamerhand wel weer eens tijd om de studie en werksleur te doorbreken, vindt de Raad Studenten Aangelegenheden. Daarom organiseert de raad op maandag 3 november een groot feest. Om 20.00 uur komt Freek de Jonge inde aula met een try-ovt van sijn nieuwe programma. Om 22.30 is er een optreden in de foyer van 'Kapsones' (de ex-roomsoesen, band van het Werktheater). Toegangskaarten kosten f 3,50 en sijn vanaf 19.00 uur aan de kassa voor de aula verkrijgbaar. Op foto: Een archief opname van Freek de Jonge die februari dit jaar op de ACC-manifestatie zijn publiek vermaakte in 'De Komiek'.

'Zorg om de wetenschap' Vervolg vanpag. 9 teiten je stelt bij de keuze van het onderzoek. In de kongresmap stelt dr. H. Verhoog dat wetenschappers niet net moeten doen alsof ze niets te maken hebben met de manier waarop hun werk wordt gebruikt maar dat ze ook niet onkritisch t.a.v. hun eigen veronderstelling en het verband daarvan met sociale waarden op een technokratische manier de maatschappij moeten wUlen sturen. Verhoog die onlangs in Leiden promoveerde op het proefschrift 'Sciene and the social responsibility of natural scientists' meent dat de slechte gevolgen van wetenschappelijk werk zoals het milieubederf en de voortgaande bewapeningswedloop te wijten zijn aan een te eng rationaUteitsbegrip. Hij pleit voor een 'universeel rationalisme in evolutionaire zin', dat zaken als uitputting van natuurlijke hulpbronnen en vemietigring van de mensheid als irrationeel bestempelt. Deze gedachte zou volgens Verhoog richting moeten geven aan een herleving van het Baconiaanse ideaal van een wetenschap die zich inzet voor de maat-^ schappelijke behoeften.

'Macht van het kwaad'

Hoe verschillend er op de VU toch nog gedacht wordt - of is het niet meer dan een kwestie van ontmythologisering - wordt aardig geïllustreerd door de verklaring die de 'Interdisciplinary Christian Study Group' (herkennen we hier de CCSVU niet?) van de kwalijke gevolgen van wetenschapsbeoefening geeft. Dat die gevolgen niet altijd zegenrijk zijn moet worden toegeschreven aan de 'macht van het kwaad'. De mens is zijn oriëntatie kwijt en slechts hernieuwde onderwerping aan de Schrift kan de wetenschap weer in het rechte spoor brengen. Aan Verhoogs rijtje van kwalijke gevolgen voegt deze studiegroep bovendien nog abortus toe, waarmee wordt geïllustreerd dat ook over de gevolgen zelf heel verschillend kan worden gedacht. De minister van wetenschapsbeleid Van Trier hield op de laatste kongresdag ook nog een verhaal. Nogal vlak overigens. Hij vond het onontkoombaar dat de wetenschap zich verder ontwikkelt. De eventueel nodige remmen daarop i.v.m. gevaren rond toepassing moeten gevonden worden in de kontrole op het gebruik. Waarna hij tamboureerde op de basisprincipes die volgens zijn regering de grondslag moeten vormen van het wetenschapsbeleid: justice (bijdragen aan veiligheid en vrede), participation (het delen van verantwoordelijkheid, het betrek-

ken van burgers en parlement bij het nemen van besUssingen), solidarity (nationaal: werken aan de kwaliteit van de gezondheidsvoorzieningen, onderwijs etc. en internationaal: ontwikkeUngssamenwerktng) en treasureship (het behoeden van milieu en kulturele erfenis ook voor de komende generaties).

Pers

De bewindsman benadrukte de noodzaak van inspraak Van het publiek, het parlement en de wetenschappers zelf by de besluitvorming. Met name het publiek omdat je anders het risico loopt dat bepaalde beslissingen niet maatschappelijk aanvaard worden. Er zijn van regeringswege daarom allerlei stuurgroepen en sectorraden in het

Landbouwkundigen na studie steeds minder in onderzoek Jong afgestudeerden van de Landbouwhogeschool Wageningen komen de laatste jaren minder in onderzoelcsfunkties terecht dan een aantal jaren geleden het geval was. Vooral in de laboratoria en op de proefvelden nemen de kansen af. Een zekere stijging is nog te bespeuren bij literatuuronderzoek en andere 'desk research'. Daartegenover staat dat de laatste jaren steeds meer pas afgestudeerden funkties als beleidsmedewerker en leraar krijgen. In het algemeen gesproken komen de pas afgestudeerden steeds vaker terecht in funkties buiten het agrarische gebeuren. Van alle Wageningse ingenieurs pas en al langer afgestudeerden geldt dat een derde in het onderzoek een baan heeft, een derde in het onderwijs en nogmaals een derde heeft een funktie als manager. Dit zijn enkele uitkomsten van een onderzoek naar de loopbaan van alle Wageningse afgestudeerden in de periode 1973-1978. Het onderzoek is uitgevoerd door de Stichting Maatschappelijke plaats Wageningse Afgestudeerden die In 1973 door de studentenvereniging NILI werd opgericht. Volgens de stichting moet de Landbouwhogeschool bij de opzet van het studieprogramma meer rekening gaan houden met de resultaten van het gehouden onderzoek. Zo zou de opleiding zeker meer afgestemd moeten worden op de eisen die vooral onderwijs- en managementfunkties stellen.

leven geroepen. De Indiase aartsbisschop Gregorios maakte op treffende wijze duidelijk hoe belangrijk het is dat het publiek betrokken wordt bij beslissingen op technologisch terrein. In zijn land staan acht kerncentrales. Door de pers is er echter totnogtoe nauwelijks aandacht aan besteed. Weinigen in India weten dan ook van het bestaan van de kerncentrales af. Daar hoef je dus al helemaal geen 'brede' maatschappelijke discussie te verwachten. Gregorios 'De pers moet als schakel funktioneren tussen wetenschap en burgerij. Het probleem in mijn land is dat de pers zich liever met "sensationele zaken" bezig-houdt. Ik vind echter de media erg belangrijk. Er moet een eerlijke verslaggeving zijn van wat er gebeurt.' (met dank voor het materiaal voorzover dat door Margreet Onrust en Hans Schumacher werd versameld).

Limburg in GUPD Het informatie- en opinieblad van de Rijksuniversiteit Limburg is helemaal veranderd. Het heet niet meer 'Maffius', maar 'Observant' en het uiterlijk is ook geheel nieuw. Het blad bestaat niet langer uit een pakje stencils, maar is nu keurig opgemaakt en gedrukt. In het eerste nummer besteedt Observant onder andere aandacht aan de bezuinigingen op het onderwijs die de studenten direkt zullen treffen. Het blad is in een stichting ondergebracht. Hoewel de organisatorische konstruktie (nog) niet optimaal is een voorlichtingsambtenaar verzorgt naast een journalist - eindredakteur bijdragen aan het blad -, heeft de Gemeenteschappelijke Universitaire Persdienst eindredakteur Jacques Herraets als lid geaccepteerd. In de GUPD werken de volgens journalistieke formule opererende universiteitsbladen samen.

Kréche in Utrecht Een paar weken geleden nam de 'ouder-initlatiefgroep kinderdagverblijf' van de universiteit Utrecht na jaren-soebatten het recht in eigen handen en kraakte een pand om zelf een krèche te begiimen. Na de spannende eerste dagen van de bezetting bracht een gesprek met het CvB het verlossende nieuws dat het college op zoek zou gaan naar een geschikt pand. De 'bezetters' mogen zolang in het gekraakte pand - eigendom van de universiteit blijven. De krèche draait intussen met de dag beter. (GUPD, Utrechts universiteitsblad, -JKo).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen