Ad Valvas 1980-1981 - pagina 284

AD VALVAS — 20 FEBRUAR11981

De wetenschappers cMn de VU hebben kennelijk beduidend minder interesse in het wetenschappelijke verleden van hun universiteit dan •• de commissie Eeuwfeest heeft ver- ondersteld. De aftrek die het gedenkboek 'Wetenschap en Rekenschap 1880-1980' onder dit deel van de universttaire bevolking heeft mo' gen genieten moet ongetwijfeld veel ' en veel beperkter sijn geweest dan de reeds beperkte oplage ervan, als we goed sijn 'ingelicht een 2500 exemplaren. Zelfs de al van meet af aan geldende vriendenprijs van vijf tientjes - eigenlijk kost de 600 blad^ sijden tellende pil er negen - heeft maar weinig wetenschappers tot dusver kunnen verleiden er hun boekenplank mee te verswaren. En dus

klom voorsitter dr. K. van Nes kort voor het eeuwfeesteind namens de commissie met een sekere vrijmoedigheid in de pen. om, het nog eens in een schrijven aan elk hunner individueel aan te prijsen. Misschien was de verschijning van het jubileumwerk bij alle dagelijkse drukte en de beslommeringen in eeuwfeestkader aan de aandacht ontsnapt, schreef hij. Dat sou best kunnen. Dagelijke drukte, da's duidelijk. Aan de VU werkt men in het sweet des aanschijns. En feestelijke beslommeringen, dat kon bijna niet anders, want de hele VU moest eenvoudig feestvieren, het elfde gebod, dat gehoorsaam werd nageleefd. Zware lectuur paste daar natuurlijk niet bij. Nee, t was kwartetten en so geblasen. _ * ' Zo moet de "belangrijke bijdrage tot de geschiedschrijving van onse universiteit' het droevig lot hebben on^ dergaan te worden verlaagd tot een bijna-btjlage van het grote vergeetboek, baar was, is het niet voor bedoeld. Ook is het niet bedoeld als naslagwerk, maar als een stuk be-

Mensen van de VU 'Neem nou die fietsentoestanden. Twee jaar geleden was er een brand in de A-flat. De brandweer brak zyn nek over de fietsen in de gang. Toen is er besloten de fietsen en andere spullen van de gangen af te halen en op te slaan. De eigenaars konden de spullen tegen een boete weer terugkrijgen. Wij, als huismeesters, kregen de opdracht de gangen te ontruimen. Wat je toen voor reakties kreegUe werd uitgemaakt voor dief en SS-er. Op één eenheid kreeg Ik, heel moedwillig, een. pan naar mijn kop gesmeten en 't was niet zo'n klemtje ook. Nu staan er fietsenstallingen die afgesloten kunnen worden. Maar 't bUjft hetzelfde liedie: er staan weer fietsen op de gangen. Ik kan me wel voorstellen dat studenten die een racekarrelae van / 1200 ä ƒ 1400 hebben die stallingen met vertrouwen (zo'n slot is zo doorgeknipt). Maar zet ze niet op de gang. Ik zeg wel eens tegen hen: neem zo'n fiets mee naar je kamer en stop hem onder je hoofdkussen want op de gang staan ze ook niet veüig. Want als je Ugt te pitten kan zo'n ding gemakkelijk gejat worden. 's Mo,i?ens vroeg zie 'je geen mens hier. Maar 't gaat niet alleen om die fietsen. Een paar maanden geleden nog, wil ik een stoel weghalen. Staat er zo'n gozertje voor me die zegt: "Als je aan die stoel komt, lazer ik je van de trap af." 't Verstandigste is dan om maar weg te gaan, maar van binnen kook je van woede. Hij had bovendien nog een halve auto op 't overlopie staan. Kijk, voor mij hoeven die spullen niet weg. Maar ik krijg opdracht van mijn baas om ze •weg te halen en ik wil later niet horen dat ik mijn werk niet naar behoren gedaan heb. En dan dat - gelul datje zoiets met soepel beleid moet doen. Ik doe het soepel en ik ben echt geen beroerde jongen. Met Willem valt altijd te ritselen. Maar de studenten pikken niets meer en hebben geen begrip voor je werkzaamheden. De laatste twee jaar is de sfeer op Uilenstede volkomen verpest, 't Is een hemelsbreed verschil met vroeger. Echt waar, ik heb een grandioze tijd hier gekend. Ik ben niet de enige die de veranderingen opmerkt. Mijn collega's vinden dat ook. 't Is ook niet voor niets dat we vaak overspannen zijn. Eea voorbeeld. Op een eenheid constateer ik dat de ijskast stuk is. Die ijskast moet leeggehaald worden. Van de inhoud bUjven we met onze handen af want je weet niet wat van wie is. Dus ik vraag of ze de ijskast leeg willen halen. Kijken ze je vervolgens aan of je een spin in je hoofd hebt. Vroeger ging dat heel anders. 2to van: Willem, ouwe jongen, hier heb je onze lege ijskast. Dan hielpen ze je ook nog de nieuwe ijskast neer te zetten. Het schoon houden van het terrein hoort ook tot mijn joppie. Nu zie ik dat vuilniszakken van 1,2, 3-hoog naar beneden gegooid worden. Dan gaat Willempie, als piepeltje met zijn bezempie, dat weer

aanvegen. Ik moet het terrein schoonmaken, maar 't is toch niet de bedoeling dat ik de heren d'r rotzooi achter hun kloten moet opruimen. Wat nou de reden is dat het de laatste jaren zo veranderd is, ik zou het niet weten. Een van mijn bazen. Kramer, zegt dat het de laatste vijf jaar al aan het veranderen is maar

rwmsfiti

a^ÊUiiuuiif

huismeester Uilenstede Ex-seeman. Heeft 25 jaar op vracht- en passagiersschepen als kok en hofmeester gevaren.' Kwam in 1972 in dienst van de SORU (Stichting Ovtmoetingsrutmten Uilenstede), eerst als automatiekbeheerder en naderhand als kok in het toenmalige petü-restaurant. Toen de SORU in de sores kwam werd hij, ongeveer seven jaar geleden, huismeester bij de SSH. Tot sijn taak behoren controlewerkzaamheden, het schoonmaken van het terrein, het rondbrengen van de interne post en het behandelen van klachten van studenten. Zijn werkterrein omvat oud-Uilenstede. WUlem Brandon (52) doet de laatste jaren sijn werk met weinig plesier. Oorsaak, naar sijn seggen: de verslechterde mentaliteit van de Uilenstedenaren. De hartékreet van een kleurrijke huismeester.

sinning, onmisbaar bij het verder gaan, soals het woord vooraf van de rector magnificus aangeeft. Vandaar die vrijmoedigheid. Ook mikt het uit de kluiten gewassen werk so duidelijk op de wetenschappers van de VU, aldus de brief, dat de speciaal op hen gerichte colportage-aktiviteit er wel door gewettigd was. Dat er onder het technisch en administrortief personeel ook belangstellenden souden kunnen sitten, werd waarschijnlijk niet aangenomen, want daarbij gleed een dergelijke brief niet door de gleuf. Erg slim is de colportage niet opgeset, want in de slotalinea wordt geattendeerd op een uitvoerige samenvatting van het boek, in te sien bij het informatiecentrum van de voorlichtingsdienst. Wie met of sonder sakmachienetje heeft becijferd hoeveel tijd het kost het lijvige druk^ werk door te worstelen en daarvan geschrokken is, hoeft dus niets te missen. Maar, soals steeds in dit verband, ook hier is de voorraad beperkt. Daar geve de wetenschapper sich rekenschap van.

zelf heb ik het bewust de laatste twee jaar ondervonden. Vroeger, toen ik op zee voer, keek ik nog op tegen een student. Maar als ik nu zie hoe de zaak geruïneerd en de gangen besmeurd worden op de hoogbouw van oud-Uilenstede, dan denk ik bij mezelf: ik heb nog nooit zo'n stellede lapswanzen bij mekaar gezien. Zo zijn ze niet allemaal hoor. Je hebt er nog hele goeie bij met wie je heel fijn kunt praten. Er zijn nog eenheden waar ik met gejuich word ontvangen. Ik heb hele leuke dingen op Uilenstede meegemaakt. Een grappige aneVdote? Ik weet er wel eentje maar die durf je €r vast niet in te zetten. Af en toe moet ik een kamer afnemen: de inventaris doornemen als er iemand gaat moven. Officieel moetje tweemaal kloppen op de deur voordatje met een sleutel de deur openipaakt. Dus, ik ga een kamer afnemen. Klop-klop. Ik hoor niets. Ik pak nujn sleutel en ga naar binnen. Liggen daar een jongen en een meid lekker met elkaar te rammen; De gozer draait z'n eigen om want hij hoort de deur opengaan. Ik zeg tegen hem: neem me niet kwalijk, maar je moet er Voor twaalf uur uit en het is nu half elf. Zegt-ie tegen me: "U kunt nu niet terecht. U moet straks maar terugkomen want ik ben nog niet klaar." Kijk, dat vind ik humor, zo'n reaktie. Ik heb tegen hem gezegd: OK, dat doe ik. Ik heb de deur dicht gedaan en ben na twaalven weer ^teruggekomen. Toen was ie inderdaad klaar. Zulke dingen blijven je bij. En ze komen nog wel voor maar veel minder." Het werk op ziclizelf vind ik hartstikke leuk. Ik heb me soms ook wel een maatschappelijk werker gevoeld, vooral tijdens die klachtenuurtjes op maandag en donderdag. Dan hoorde je allerlei probleempjes aan en was het vaak leuk praten. Ik ben er ook wel geknipt voor. Maar door die klerezooi van de laatste tijd wordt je plezier in het werk vergald. Als er nu een jongen komt zeiken zeg ik tegen hem: ga maar in hoger beroep. Er is namelijk een commissie waar ze het hogerop kunnen zoeken. Vroeger ging Ik elke zaak meteen uitzoeken. Ik kan hier niet zo makkelijk weg. De Hollandse vloot ligt op zijn kont. Maar als ik bij wijze van spreken een rustige Panamees kon pikken, dan ging ik wel weer als vrije jongen varen, 't Is goed mis op Uilenstede. Als je een keuken of een lift binnenstapt en de mensen groet, kijken ze ja aan alsof je van de maan komt.'

De correspondentie van doctor Degen Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam

Aan: Drs. Frits Degen Instituut voor Germanistlek Rijksuniversiteit Leiden Amsterdam, 16-2-1981

Beste broer, ik had je toch echt wijzer geacht. Politieke heksenjacht op de VU! Geloof jij dan alles wat in de kranten staat? Dat is toch roddel, man. Alleen maar gebaseerd op de riooljoumalistiek van het hetzeblaadje 'Student'. Ik zal je precies uitleggen wat er bij ons gebeurd is. Vorig jaar kreeg het CvB een voorstel om drs. J.S. Mulder te benoemen in de vakgroep Andragologie/Sociale Pedagogiek. Het leek een routineklusje, totdat één van de Bestuurderen ontdekte dat 'drs. J.S. Mulder' een pseudoniem was van de in VU-krlngen beruchte Jan Sanne Mulder, raddraaier en medeplichtige van Althusser. Deze man heeft de studenten jarenlang aangevoerd in een niets ont>ziende strijd tegen de gevestigde machten en tradities, tegen de grondslag, voor Marx, tegen de WUB, voor de WUB, tegen de •Herstrukturering, voor de Herstrukturering, tegen censuur, tegen de tendentiële proletarisering van de intellektueel, tegen Zuid-Afrika, kortom dwars tegen alles in wat Kuyper c.s. ooit dierbaar was. Kwaliteiten kunnen deze drammer zeker niet ontzegd worden. Zo schijnt het hem ooit eens gelukt te zijn om I.A. Diepenhorst dermate van de wijs te brengen, dat deze één van zijn gevreesde zinnen-van-een-half-uur niet meer zonder tiakkelen wist af te ronden. En dat zegt heel wat. De VU heeft heel wat te stellen gehad met deze ex-voorzltter van de Gereformeerde JongellngsVereniglng hi Staphorst, die zijn gehele studietijd besteedde aan het projekteren van een postpuberaal autonteitskonflikt met zijn eigen steil-gereformeerde vader op de niets vermoedende VU-vaderen. Is het dan zo vreemd dat het CvB niet meteen stond te juichen om dit paard van Troje binnen te halen? CvB-lid De Jager kreeg de opdracht om de betreffende vakgroep A/SP maar eens in kaart te brengen. De naïeve man begon met een onderzoek naar de wetenschappelijke kwaliteiten van A/SP. Dit nu bleek een minder gelukkige inval-shoek. A/SP schijnt zich verre te willen houden van alles wat naar wetenschap riekt. Men doet daar nameUjk aan 'aktieonderzoek'..Terecht besloot De Jager om zich aan te passen aan dit paradigma, en de vakgroep dan maar poUtiek door te Uchten. Dat viel alles mee! Van de 12 formatieplaatsen bleken er 9 bezet te worden door doelstelüngslnstemmers. (Eentje had zeUs nog maar zeer onlangs besloten om de Here in zijn hartje toe te laten, toen er onverwachts uitzicht op een vaste betrekking ontstond). Een enkeling binnen A/SP moest weliswaar als 'harde linkse aktivist' worden gekenschetst. Maar daartegenover konden anderen aari- ~ spraak maken-op de kwalifikatie 'normaal'. Na ampele overwegingen zag het CvB dan ook geen beletsel meer om Mulder te benoemen. Waarbü het er rekening mee hield dat A/SP in h e t . oude scheikundegeboüw in De Lairessestraat is gehuisvest, wat toch altijd nog een stief kwartiertje naar deBoelëlaan is. Een afstand die je met de beste megafoon niet overbrugt. Jan Sanne kan zich nu geheel wijden aan zijn üi het sollicitatiegesprek geuite hartewens: 'het steunen van stromingen binnen het christendom die strijden tegen onderdrukking en onmenselijke afhankelijkheidsverhoudingen'. We mogen dus aannemen dat hij weinig tijd overhoudt voor opruiing. Ik vermoed dat hij te werk is gesteld bij 'Veldaksent samenlevingsopbouw', een onderafdeling van A/SP, die zich onlangs aan de vu-gemeenschap presenteerde middels een projektverslag - over de bewoners van de Indische buurt. Het is een op het eerste gezicht wat voddig en onwetenschapppelijk ,ogend werkstuk. Maar dat zal wel als drempelverlaging voor de doelgroep zijn bedoeld. Een eerste oriëntatie maakt duideUjk dat we hier niet te maken hebben met een conventionele academische aanpak. Het betreft hier 'progressief' onderzoek, en bovendien nog 'kwalitatief' ook. 'Dat betekent dat we ons minder interesseren voor de representativiteit van de geïnterviewden, de validiteit en kontroleerbaarheld van de gegevens of harde cijfers', zo lichten de samenstellers toe. Wat is dan de bedoeling? Ik laat het verslï« aan het woord: 'In het begin zaten we met de gedachte van ondersteuning van bewonersinitiatieven'. Maar dat viel niet mee. 'We kwamen er dus min of meer achter dat de organisaties van de bewoners niet de enig zaligmakende praktijk was met betrekking tot hun aktief zijn; aktief zijn kan ook andere vormen aannemen.' Logisch dus dat men besloot tot een onderzoek naar 'de levenssamenhang van de buurtbewoners' én naar het 'struktureren van de levenspraktijk'. Dat belooft wat! Maar, waarschuwen de wetenschappers: we willen niet 'interveniëren in de theoretische strijd'. Hoe zou dat ook kunnen?, vraag je je als lezer af. Ze zijn immers 'niet vanuit een Ijepaald ordeningskader vertrokken'. Neen, 'het projekt heeft geen theoretische inzet. De theoretische studie om daarmee verder te komen in de theorie heeft tijdens het projekt dan ook op een laag pitje gestaan'. Je kan toch ook niet anders verwachten op een universiteit? Ik denk dat ik het CvB maar verzoek om die Lairessestraat met Ingang van heden onafhankelijk te verklaren. Dan zün wij eindelijk eens verlost van die laster over Berufsverbote. En die lui in Oud-Zuid kunnen zich zonder academische rimram storten op het buurt- en dubhuiswerk. Groetjes, Frans Degen

(B.M.)

Galgaia

IK zéó- PflN;" Her iloj

IK^u zo (f<?flfl^ eeti

eR D O M VAN Mez£.L.f. MWR )K

DO€-DéNK£(i w;6iéN

OOé N I » , éw 'S AVONDJ VR.INK IK €M 8€N l < 8AN €N [JOéL HC, Mt 5CHuU>l.

H(£fT Q^<

" éN

KéRNKöpPeNSNeiZé^" IJ MWIT Uéó- HflHfl

(

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen