Ad Valvas 1980-1981 - pagina 386

AD VALVAS — 24 APRIL 1981

16

En nu maar hopen dat de spreekwoordelijke belastingbetaler geen tijd heeft gehad om te zien wat er deze week met zijn geld gebeurde op de VU. Fraai was het niet, zoals u en ik in vrije-tijdstempo van Paasdagen naar vrij weekend schoffelden. Als aangeschoten paashazen, en dat terwijl onze Leiders van het CvB, toch al goed voor vijftigunge werkweken, zelfs de vrije dagen in dienst van onze universiteit hebben gesteld. Neem zo'n man als Verheul; de hele aardbol jakkert-ie af om ons zondagse gezicht weer eens in Grand Rapids te laten zien. Eieren lopen in het Calvin College, en dat zonder

officiële onkostenvergoedingen want als het gaat om dit zusterbolwerk dan mag er veel van de UR, maar zonder ambtstekens. Of Brinkman, helemaal iemand die het moet hebben van zijn loopvermogen. Ook hij levert zijn bijdrage aan het kwantum Nederlandse privé-personen dat dé paastijd doorbrengt in het land van de onbegrensde mogelijkheden, waar dan ook deze zomer weer zo'n Conference van kalvinistische hogescholen en universiteiten wordt gehouden. Maa^ niet zonder de rest van het Wbuiténland nog even mee te nemen. Een tussenstop van een week in Botswana, Swaziland of hoe heten onze zwarte betrekkingen ook alweer. En oh ja, een onvermijdelijke tussenlanding op het vliegveld van Kaapstad. Ook geen pretje hoor, drie uur op de heenweg en vijf uur op de terugweg uu alle macht privépersoon zitten te wezen in de wachtkamer van Jan Smits. Je weet nooit wie je tegen komt. Misschien die Botha wel, die maar niet in hoogleraar ATWkon worden omgezet, ook niet

Mensen van de VU 'Voor zo'n verkiezing zijn allerlei grote en kleine activiteiten nodig. Neem nou het stembiljet. Daaraan zijn vier verschillende drukkers te pas gekomen. Allereerst onze eigen reproduktiedienst. Die maakt formulieren; ongeveer tien verschillende. Dan heb je een aparte drukker die zorgt voor het kleurige tekstgedeelte. De enveloppen worden weer bij een andere drukker gemaakt. Tenslotte heb je de regeldrukker van het computercentrum SARA die de eigenlijke inhoud drukt. Verder heb je een sterke administratieve bijstand nodig en natuurlijk de mensen die de computer bedienen. En vergeet ook niet de postkamer. Ongeveer 17.000 enveloppen gaan de deur uit en 8.000 komen er weer terug. Het is nog een heel karwei om die enveloppen open te scheuren. Daarvoor hebben we natuurlijk wel speciale snüapparaten maar die moeten ook weer bediend worden. Dan zijn er nog 15 è. 20 tellers die de uitgebrachte stenunen ordenen en Idaarmaken voor de computer waarbij gebruik gemaakt wordt van ponskaarten. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de voorbereiding waarin vooral de samenstelling van het kiesregister een hele klus is. ^ Vervalsing van stembiljetten is nooit helemaal uitgesloten maar we hebben wel nagestreefd om dat onmogelijk te maken: er komen dus vier drukkers aan te pas; er staat een zegel op en elk jaar wordt het formulier in een andere kleur gedrukt, 't Zal wel gemalckeUjker zijn om ze na te maken dan bijvoorbeeld bankbiljetten, maar we hebben nooit iets van pogingen van die aard gemerkt. Ik geloof er niks van dat de l£^e opkomst van de laatste jaren te maken heeft met de onduidelijkheid van de formulieren. We hebben nu eenmaal te maken met een ingewikkeld kiesstelsel met twee soorten lysten: het op de per"sonen gerichte EOS-stelsel en het iijstenstelsel. Je moet dan twee toelichtingen geven terwijl de ruimte op het formulier beperkt is. Ik zie geen enkel heil in het toepassen van een aantal kunstgrepen om de belangstelling op te peppen, zoals het insluiten van een aparte brochure of een populair uittrelcsel van het kiesreglement. De Is^ere opkomst is meer te verklaren uit een algemeen gebrek aan belangstelling; het stemformulier verschilt niet zo-

veel van dat van vijf jaar geleden toen de opkomst veel hoger was. Wij, van de kiescommissie, hebben er overigens wel wat aangedaan om de opkomst te bevorderen, bijvoorbeeld (m geval van het personeel) bijsluiters te voegen bij de salarisslipjes met een opwekking om te gaan stemmen. Maar ik heb verder weinig vertrouwen in allerlei reclamecampagnes, 't Zullen toch de naaste betrokkenen moeten zijn die de zaak meer moeten gaan uitdragen. Het secretariaat van de kiescommissie trok me wel aan, omdat ik het altijd plezierig vind na verloop van tijd iets te doen wat ik nog nooit gedaan heb. Deze taak neemt ongeveer 40% van mijn totale werktijd in beslag (m'n werkweek bestaat gemiddeld uit 45 uur). Verder vond ik het een aantrekkelijke gedachte dat je de democratie dient op een nogal direkte manier. Ook landelijk ben ik erg geïnteresseerd in de politiek (ik ben lid van de PPR). In mijn omgeving hoor ik wel eens kritische geluiden over de doorvoering van de democratie aan de universiteit: het kost ontzettend veel tijd en er wordt wat afvergaderd. Sommigen herinneren zich met een zekere weemoed de tijd van vroeger toen et iemand aan de top stond die vertelde wat er moest gebeuren, 'k Denk er heel anders over. In mijn vorige werkkring zag ik de nadelen van het oude systeem. De constructie zoals die met de WUB is bedacht, vind ik helemaal zo gek nog niet. Er is een aardig evenwicht gevonden om enerzijds doelmatig te werken en om anderzijds alle betrokkenen zo goed mogelijk een stem te geven. De computer vormt de rode lijn in mijn loopbaan. De ontwikkeling van het apparaat heb ik vanaf het begin meegemaakt. In Delft heb ik de tijd gekend dat we nog rekenden met de handmachine. In mijn vroegere vakgebied, de geodesie, vormt het rekenen een belangrijke activiteit. Het gaat daarbij om gegevens over het aardoppervlak (de hele wereld of Isleinere gebieden) in kaart te brengen en numeriek vasl te leggen. De rekentechniek in de geodesie heeft een enorme stimulans gekregen met de komst van de computer. In Delft heb ik drie generaties computers meegemaakt. Maar in Nederland is de geodesie een beperkt vakgebied met een gering aantal beoefenaars. Er valt hier nu

na een jaar topbestuurlijk pesten van de konkurrent. Een bestuurder doet het me gauw goed me, daar kan De Niet over mee. praten. De beide paasdagen achter het buro doorgebracht, want 22 april weer een vergadering van de werkgroep kinderopvang en dat moet je vandaag de dag wel verduveld goed voorbereiden, anders beginnen ze weer, die wijfjes. Zweten dus over gele barak, groene barak, overdekte bouwput, of misschien een omgespitte parkeerplaats? Dan De Jager. Die had dienst en moest op de telefoon letten. Prompt weer ellende met aktivisten natuurlijk, deze keer bij FEZ. Daar moet gereorganiseerd worden en dan ligt het voor de hand de betrokken 80 mannen en 32 vrouwen te laten meepraten over de konsekwenttgs. Als dan de Heren de enige vrouw die in^ zo'n inspraakkommissie wil zó intimideren dat ze zich terugtrekt, wil je als bestuurder vanzelfsprekend ingrijpen. Maar ja, er is ondertussen al eerlijk gekozen. Een notitie misschien? eenmaal niet zoveel te meten in vergelijking met een uitgestrekt land als bijvoorbeeld Canada. Nu ben ik geen typ om gauw landsgrenzen te overschrijden; ik ben nogal honkvast. Maar ik had wel de behoefte om de grenzen van mijn vakgebied over te steken. Daarom vond ik deze functie aan de VU zo aantrekkelijk. Hier had ik de kans om mijn computerkennis aan te wenden op een veel ruimer terrein: bestuur en organisatie. Bovendien had ik altijd al een affiniteit voor de VU. *k Ben van gereformeerde huize; mijn vader is 35 jaar correspondent van de Ver-

Bouke Kriger secretaiis kiescommissie In deze verktezingsspecial aandacht in onze rubriek voor de secretaris van de zevenkoppige kiescommissie onder wier verantwoordelijkheid de UR- en de facultettsraadverkiezingen plaats vinden. Krijger (48) is de belangrijkste uitvoerder van die verantwoordelijkheid. Zijn dagelijkse functie is die van adjunct-secretaris van het College van Bestuur. Het secretariaat van de kiescommissie heeft hij vorig jaar op zich genomen. Daarnaast bekleedt hij functies in tal van commissies en stuurgroepen die te maken hebben met bestuurlijke informatiesystemen waarbij het gebruik van computers een centrale rol inneemt. Voordat hij in 1973 bij de VU in dienst kwam, was hij geodetisch ßandmeetkundig) ingenieur aan de TH van Delft. Een gesprek met een computer-minded bestuursambtenaar van Zeeuwse komaf.

eniglng geweest. Dat heeft ook een rol gespeeld by de overstap. De afstand van je werk tot het maatschappelijk gebeuren was in DeUt veel groter dan hier. 'k Ben hier in een soort bedrijf terecht gekomen waar je veel sneller produktie moet leveren dan toen in Delft waar je met een langlopend onderzoek bezig was. 'k Vind deze baan daarom veel aantrekkelijker. De computer wordt steeds belangrijker voor de bestuurlijke informatica. Zij is zo'n machtig hulpmiddel. Hoe zou je trouwens de verkiezingen moeten organiseren zonder de hulp van een computer?' (B.M.)

De correspondentie van doctor Degen Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam

Aan: Mark Kogon Du Berrystraat 8 Huizen (NH) Amsterdam, 22 april 1981

Beste Mark, Ik ben er gloeiehd bij. Ik heb me een tijd lang gedekt weten te houden, maar nu ben ik dan toch de lul: ik ben aangewezen als vrijwilliger voor de Universiteits Raad. Men heeft mij vriendelijk doch dringend verzocht mezelf kandidaat te stellen. En zoals je weet, is 'jezelf kandidaat stellen' bij UR-verkiezingen een eufemisme voor jezelf bij voorbaat vastleggen, om twee jaar lang van vergadering naar vergadering te rennen en dagelijks kilo's ongevraagd drukwerk in je postvakje te vinden. Net als in 'democratieën met een noodtoestand' (ChiU, Argentinië) en in zogenaamde 'volksdemocratieèn' (Albanië, BirmenMongolië) heeft een kandidaat bij verkiezingen op de VU een kans van 99,9% dat hy ook inderdaad gekozen wordt. Behalve dan bil de studenten, waar het soms nog wel eens voorkomt dat er meerdere kandidaten voor één zetel zijn. Er is trouwens nóg een opvallende overeenkomst tussen leden van een fascistisch of communistisch parlement en leden van een burgerlijke UR. Ze hebben allemaal hoegenaamd niets in te brengen. Of je nu tegenover Pinochet, Enver Hoxha of drs. Brinkman zit, dat maakt niets uit. Je mag toch alleen maar applaudiseren. En natuurlijk moties Indienen, waar de Leider dan met belangstelling kennis van neemt, om ze vervolgens subito in een met dat oogmerk naast zijn zetel opgestelde prullenmand te sodemieteren. Meestal is er namelijk geen geld voor de mooie plannetjes van parlement of raad, omdat dat al allemaal opgesoepeerd is voor de plannetjes van de Leider. 'Geoormerkte gelden' of 'gemaakte afspraken' heet dat dan in versluierend CvB-jargon. Het is toch allemaal wat anders gelopen met die universitaire democratie dan we tien jaar geleden verwachtten. Herirmer JiJ je nog die grote bezetting van 1972? De SBVU eiste toen in haar naive overmoed het radicale systeem van 'one man-one vote' (one man/one woman-one vote, zouden ze nu zeggen). Wat we Ijereikt hebben is, dat iedereen inderdaad jaarlijks één stem mag uitbrengen. Maar voor de rest geldt het 'one man-Brinkman'systeem. Voor Pais echter lijkt dat allemaal nog lang niet genoeg op een noodtoestand of op democratisch-centralisme. In zijn nieuwe WUB krijgen de Brinkmannen nog een wettelijke basis voor hun almacht ook. De UR heeft dan zeUs formeel niets meer in te brengen. Ik zie me de komende twee jaar al poppetjes zitten tekenen in die UR-zaal. EigenUjk heeft de UR maar één functie. En dat is het creëren van baantjes voor mensen met een minder dan gemiddelde universitaire intelligentie. Waarom moeten mensen zoals ik toch in vredesnaam ti)d vrij maken voor dat bestuurlijke gedoe? Laat het beleid maken liever over aan de academische minkrukels. Dan zijn we daar ook weer op een elegante manier van verlost. Laten we een soort B-selectie oprichten (met de 'B' van 'beleid', van 'bestuur' en van 'tweede rangs'). Een team van doctorandussen, die toch nooit doctor zullen worden, maar wél op macht belust zijn: Brinkman, Bergsma, Braber.Bijlmer en zo. Er lopen genoeg eenvoudige heden rond op de VU, die best voldoende hersenen hebben om de oekazes uit Den Haag te begrijpen en zelfs uit te voeren, maar die zich op het terrein van de wetenschap wat onthand weten. De afgelopen jaren zat er in de UR een tragische figuur. Een zekere Van Deursen, die iets stoffigs bij Letteren schijnt te doen. Middelnederlandse Letterkunde vermoedelijk, of ügaritisch of zo. Die man is een geleerde. Dat zie je zo. Een dor voorkomen. En wat sullige blik in een paar wereldvreemde ogen, die schuil gaan achter een zó dikke bril, dat hij het Ügaritisch spijkerschrift waarschijnlijk alleen kan ontcijferen met behulp van een extra sterke laserlamp. Zo'n man voelt zich overduidelijk niet thuis in de UR. HiJ is geen gelover in het parlementaire systeem, zoals die oude Knol bijvoorbeeld, of die idealistische PKV-ers, of die Ueve en aardige Verenigingsvertegenwoordigers, die er verder volledig voor spek en bonen bij zitten. (Maar ja, daarin verschillen ze, zoals gezegd, niet van de overige raadsleden). Deze gelovigen menen allemaal dat de UB een soort actualiteitenrubriek is. Een forum, dat vooral bestemd is om 'standpunten in te nemen', 'voorbehouden te formuleren', 'het geweten te laten spreken', 'solidariteit te betuigen', 'op te komen voor de zwakken', en andere CDA-loyalistenpraat. Vermoedelijk houden ze al die dierbare preken, omdat ze onbewust weten dat die toch geen effect sorteren. Brinkman luistert niet. Die blijft rustig doorborrelen met onze stamverwanten in Zuid-Afrika. Die blijft rustig doeceurfjes geven aan de toch al i iant gesalarieerde decanen. Die bUjft rustig bezuinigen op alles wat op de VU naar progressief, vernieuwend of interessant riekt. Van Deursen had dat in de gaten. Die zat tijdens vergaderingen gewoon zijn onderzoeksaantekeningen uit te werken. En als het op een stemming aankwam, dan informeerde hij by zyn buurman naar het meest reactionaire voorstel. En dat steunde lüj dan onverwyid. Geen klant voor valium, maagzweren en zielknypers, deze man. Van Deursen is het prototype van de displaced person in een parlementair systeem. Die behoort achter zyn kleitabletten. Daar is hy ook voor benoemd. Hy kan vermoedeüj k niet eens drukletters lezen. En zo'n man moet dan al die stukken en stencils doornemen? Vermoedeiyk word ik de nieuwe Van Deursen in de komende twee jaar. Misschien kom ik tydens die UR-vergaderingen weer eens een beetje aan onderzoek toe. In ieder geval ga ik niet stemmen. Ten eerste is het onf atsoenUjk om op jezelf te stemmen. Ten tweede vind ik die UR tweeslachtig: óf je geeft haar macht, óf je heft haar op. En ten derde acht ik de kandidaat in nujn kiesdistrict ongeschikt voor raadswerk. Groetjes,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen