Ad Valvas 1980-1981 - pagina 82

AD VALVAS — 3 OKTOBER 1980

1„

Met richtlijnetL Zo luidt de tweede eis aan het CvB. Stop je pasje in de automaat en flikker ijlsnel het hek weer dicia vlak voor andermans neus, zo büdt de richUijn waarmee Glastra zijn vindingrijke brein kwelt. Aües staat of valt immers met deze onheiibeliike noodzaak zo schrijft hij in AVvan 12 september.

De laagstbetaalden onder de fietsers van VU naar huis vice versa, de rtudenten, blijken er nogal moeite mee te hébben in het bekende VU­ personeelslid T.S. Glastra de nieuwe vertolker van hun belangen te her­ kennen. De onderhoudstechntcus, of wat doet hij eigenlijk behalve het murw praten van VU­coüegae die wel wat anders aan hun kop hebben, heeft voor zijn dubieuze handteke­ ntngenaktie tegen tiet magneetpasje

tot nu toe slechts één student vleten te mobüiseren. Voor het overige prij­ ken slechts namen met kamemuTn­ mers van het hoofdgét>ouw op de lijst. Vierenzeventig telden toe er eind vorige week. En dat terwijl op hetzelfde tijdstip al zo'n 270 perso­ neelsleden en 231 studenten (intus­ sen gestegen tot 400) zich een pasje hadden aangeschaft. Een goede controle op het gebruik.

Mensen van de VU 'In het eerste jaar toen er nog een nachtdienst was trof Ik een ver­ dwaalde Volkswagen op het terrein aan. Er zaten twee buitenlanders in, Marokkanen of Turken, die mij op dringende toon iets wilden dui­ delijk maken. Ik begreep ze niet totdat ze het kleed op de twhter­ bank oplichtten. Tot mijn verba­ zing zag ik daar een vrouw liggen die kenneüjk in barensnood ver­ keerde. D ie buitenlanders wilden mijn assistentie. Ik heb ze meteen naar het Vü­ziekenhuls gebracht en tegen de Eerste Hulp gezegd: "Wat in de buik zit, moet tussen de benen eruit. Dat moeten jullie maar opknappen".'

Portier Simon Kranenbiu'g ver­ haalt op smeuïge wUze over zijn belevenissen gedurende zijn tienja­ rige loopbaan als 'grenswachter* van het Provisorium. Hij gaat nu van D rees trekken. Kortgeleden vierde hij zijn afscheid op een recep­ tie die door enkele honderden be­ langstellenden, waaronder vele col­ lega's en gebruikmakers van het parkeerterrein, werd bezocht. Met het vertrek van K r a n e n b u ^ verlaat een klassieke portier de VU.

Informaticagids < D e Informaticagids 1980/1981 is uit. De gids bevat informatie over het onderwijs in de informatica aan de Vrije Universiteit en de Universi­ teit van Amsterdam, en over cur­ sussen in de informatica die kun­ nen worden gevolgd. De gids is met name bedoeld om studenten te wü­ zen op de mogeUJkheden om 'infor­ matica' in hun studiepakket op te nemen en om personeelsleden te wüzen op de mogeUjkheden zich (verder) te bekwamen in dit vak. Belangstellenden kunnen deze gra­ tis gids verkrijgen bü de studlesec­ s retariaten van de (sub/inter)f acul­ teiten, bü de SARA­baUe of bü het secretariaat van de Interf Eicultalre Werkgroep Informatica (IWIN), Van de Boechorststraat 7, kamer F 103, tel.548.3306.

Een kloek postuur en toch bemin­ nelijk. 'Het kwam wel eens voor dat iemand achter een andere auto on­ der de slagboom doorgUpte. D an ging ik er persoonlek achteraan om zo'n iemand tot de orde te roepen. Na enige poppekast kwam het dan wel voor elkaar. Btj het doorlaten van de automobilisten naar het parkeerterrein heb ik altijd meer gekeken naar het tyi)e auto dan naar het gezicht achter het stuur. Soms kwam dat niet helemaal goed uit. Toen dokter Wikkel (het toen­ malige hoofd van de bedrijfsgenees­ kundige dienst, red.) een nieuwe auto had aangeschaft, moest hü de eerste tijd wel even voor de slag­ boom wachten. Ik bad een paar dagen nodig om aan de auto te wen­ nen. In het begin moest Ik de slagboom met de hand omhoog halen. Dat Is later met zo'n druk op de knop wel gemakkeUjker geworden. Het hui­ dige pa^essysteem vind ik prima.' Het Provisorium dat langzamer­ hand herdoopt kan worden in Per­ manentorium heeft gedurende de arbeidsperiode van Kranenburg verschillende bestemmingen en ge­ bruikers gekend. D e scheidende portier heeft ze allemaal langs zien komen en te woord gestaan: men­ sagangers, psychologen, tandheel­ kundigen, medici, e t c "Ze zUn me allemaal even lief,' zo stelt hij. Wel moet het hem van het hart dat zljn voorkeur meer uitgaat naar het tjHpe student van tien jaar geleden dan naar bet huidige type dat vol­ gens hem te veel 'actievoerderig' Is. Het overgrote deel van zUn portiersarbeid heeft Kranenburg in twee Wisseldiensten gewerkt: s' morgens van zeven tot s'mlddags drie uur en van s' middags drie tot s' avonds elf uur. 'D e laatste dienst heb ik altijd het prettigst gevonden omdat ik dan een paar rondes moest maken. In de ochtenddienst zit je vaak constant acht uur achter el­ kaar in de loge.' Tijdens de avonddienst was de bou­ vier Trix die eveneens als een soort Cerberus, zij het in milde vorm, fun­ geerde, ^ n trouwe metgezeL 'Ik nam de hond in de eerste plaats mee uit een oogpunt van gezelligheid. Het was natuurlijk meegenomen

Galgala 'f LlT W^^ ^'^* ^""X ï^ HflNO oM oéewjJfeerr Té ze6i6én^

Een regeling voor de bezitters van autopasjes zó dat het fietsen onder hen gestimvleerdwordt Zie daar eis drie. Ben sämuUring^bdeAd voor 'edellieden', zoals de veredelde lans­ latecht de autobezitters nocTTiL Ja ja, dit aktieve vakbondilid weet de un­ derdogs onder ons toel te selecteren. Snelverkeerheeftnueenmaalvoor­ rang op langzaam verkeer moet hij gedacht helften deze al te simpele gedachte transponerend naar het fMsjesbéleid van de VU. De gedreven actievoerder uit Buitenveldert eist tenslotte een uniforme regeling voor automobilisten en fietsers bij het verlies van toegangsmiddelen. De­ zelfde füosofie als bij de directe belastingen. Rtjk en arm straffen met dezelfde geldboete. Kent Glast­ ra het Masseoersckü tussen adel en lansknecht etgerüifk roei?

dat Trtz schrik Inboezemde b ^ vei^ dachte figuren. Wanneer ik thuis m ^ portiersunifonn aantrok dan was dit altijd het sein voor de hond om luid te blaffen en kwispelend in actie te komen.' Op zun initiatief dragen de portiers van het Provisorium sinds een jaar of vier een portofoon bij zich. Als oud­commandant van de vrijwillige brandweer van Mijdrecht en Wilnis weet hü hoe belangrijk dit apparaat bij brandmelding kan zün. Het commando bü deze brandweer was trouwens de aanleiding dat bjj tien jaar geleden als portier bü de

VU werd aangenomen. 'D aarvoor was ik melkcontroletu: in de provin­ cie Utrecht. Maar de automatise­ ring in de melktndustrie dwong me om naar een andere baan uit te küken. Er waren toen erg veel gegar digden voor de functie van portier bij bet Provisorium dat er al een paarjaar stond. Er was nog een hele rij voor me. Ik had, geloof ik, niun­ mertije 59 getrokken. Ik heb toen niet meer langer gewacht maar al­ leen de nodige formulieren Inge­ vuld. Tot mijn verbazing bleek ik later de uitverkorene te zijn. Het bleek dat mijn referentie aan de burgemeester van MUdrecht en Wilnis die ik als brandweercom­ mandant goed kende de doorslag had gegeven. 'Niet zonder enige trots wijst hU op het lintje op zijn revers dat hem vanwege zjjn veer­ tigjarige lidmaatschap van de brandweer is verleend. Kranenburg had nog wél langer portier willen zljn maar de onver­ biddelijke AOW­limiet is nu be­ reikt. Hij zal nu meer aandacht kunnen besteden aan zijn tuintje in Wilnis waar bij een hobbykas heeft staan. Samen met zijn echtgenote zal bü nu ook meer tüd kunnen vinden om hun zes kinderen te gaan bezoeken. Bovendien zal hü al ped­ delend meer van de natuur kunnen genieten op een splinternieuwe fiets, hem ter afscheid aangeSbodea door de tandheelkundige f aculteitw (B.M.)

OKfe, Km \jnix. \iiM éÉN suKse^. iNTêKeiftéRr 'r NU gieojt­'^K. ééti 9eer ? eeiAUfeerrBac4^W0i­

De correspondentie van doctor Degen Dr.FJO.D^ien De Boelelaan 1105 Amsterdam

Aan: Werner van Belzen Prinsengracht 213 Amsterdam Amsterdam, 22 september 1980

Beste Wemer, bedankt voor je bizonder snelle reactie op m'n brief van de vorige week. J e overdrijft wat, als je spreekt over nüjn 'desperate vragen over onze gefragmenteerde en egotische wereld'. Maar je geeft wel een heel helder antwoord op die vragen. Het gekke is dat ik die antwoorden zelf eigenlük had moeten kunnen geven. Met de cultuurfilosofen en psycholc^en die je aanhaalt houd ik mü ook intensief bezig. Maar het probleem is dat wü wetenschappers op een nogal abstract nivo over de maatschappü nadenken. Het is dan soms wat moeilijk om die theoretische noties terug te verta­ len naar onze eigen concrete levenssituatie. De tip die je me gaf om dat HP­nummer van John Jansen van Galen over het Ik­tüdperk eens te lezen, vond ik uiterst zinvol. Wat een leuk overzicht over onze meest recente geschiedenis. Ik had er al veel over gelezen in de kranten, en in het Amsterdams Sociologisch Tüdschrift. Wat een scherpe visie, heeft die Van Galen. Wat een analytisch vermogen. En dat gecombineerd met een (misschien wat onwetenschappelUke, masu: desondanks) zeer heldere en eenvoudige schrü£stül­ Het is niet te geloven dat dat allemaal in een joumalistenhoofd kan zitten. Als het door een wetenschapper was geschreven, had het makkelek geaccepteerd kunnen worden als een sociologisch proefschrift. Waarom krijgt deze schrandere profeet van het Ik­tüdperk eigenUjk geen eredoctoraat van de VU? Terwül nota bene die schaamteloze profiteur van het Jet­tijdperk Bernard van Lippe Biesterfeld er al jaren eentje heeft. Eigenlük moesten we ons een beetje schamen dat zo'n semi­intel­ lektueel van de Haagse Post óns op begrijpeUjke manier moet komen vertellen hoe de cultuur zich momenteel ontwikkelt. Ik vind het echt heel goed zoals Van Galen laat zien op welke punten de zeventiger jaren verschillen van de zestiger. Het toenemen van individualisme, pessimisme, egeoisme, enz. Best knap. Hü komt eigenlük tot dezelfde conclusies als Freek de Jonge gisteravond op t.v. Waarom levert de wetenschap toch niet van dit soort analyses? Wü zün, denk ik, vaak te diepgravend, te grondig. We missen daarom de ­ op het eerste gezicht ­ eenvoudi­ ge en oppervlakkige grote lünen, die de journalisten en de komie­ ken wél zien. Onze taak ligt overigens niet zo zeer op het terrein van het popu­ lariseren van goede analjrses. Wü moeten op de eerste plaats zorgen dat onze studenten goed voorbereid in de maatschappü treden. Een eerste vereiste daarbü is volgens mü, dat de studen­ ten goed met zichzelf om kunnen gaan. Dat ze hun eigen identi­ teit goed kennen in deze 'Age of Me'. Zo begeleid ik samen met een vrouweUjke coUega al jaren twee werkgroepen 'zelfontplooi­ ing*. Een manneUjke groep en een vrouwelüke. D e studenten moeten daar helemaal zelfstandig en leiderloos werken, met behulp van een door ons geschreven Handreiking. Daarin staan verschillende oefeningen, die we uit amenkaanse therapeuti­ sche literatuur hebben verzameld. Büvoorbeeld yoga, lustbele­ ving, bitterheid spreken, droomduiding, body­awareness, ma­ nuele en sextherapie, ademhalingsoefeningen en meditatie. Het is eigenlijk een groeitherapie, waarin de studenten aan zichzelf en aan elkaar rijpen. Zonder direktieven van docenten, zonder hiërarchie en zonder cognitieve drempels. De student problema^ tiseert dus als het ware op eigen kracht zün functioneren. En dat lukt wonderwel. Eén op de vier deelnemers leert zichzelf zó goed kennen, dat hü/zü bü mü of m'n coUega zeer gericht om therar peutische hulp komt vragen. Helaas is psychologie eigenlgk niet ons vak. Zodat onze belangrijkste taak nu is geworden: het door­ zenden van de studenten naar een adekwate hulpinstantie. Ik denk dat dit soort persoonlüke vorming minstens even belang­ rijk is als de (uiteraard ook niet te vergeten) InteUektuele vorming. Wat dat betreft is de universiteit de laatste jaren een meer totaal en meer menselük instituut geworden. Ik heb me de afgelopen week ontzettend zitten ergeren aan de nieuwe regeringsplannen met O W. Ik vind het zo kortzichtig om te bezuinigen op de wetenschap. Immers, als er ergens oplos­ singen gevonden (kunnen) worden voor de huidige problemen is ^het wel op de universiteit. Waar vind je anders zoveel deskundig­ heid en know­how verzameld? Men maakt weer eenzelfde fout als in de dertiger jaren. Toen lag de oorzaak van de crisis in de geringe kooplu­acht. En wat deed Colün? De lonen verlagen! Eb: moest een gemaal econoom als Keynes opstaan om aan te tonen dat er juist veel geld in de arbeiders moest worden gepompt, om de economie er weer bovenop te helpen. De enige die een uitweg kan bieden uit de huidige crisis is de wetenschap. En wat doet Agt? Beknibbelen op de universiteiten! Wanneer staat de Keynes van de wetenschap eens op? Wie maakt Pais eens duideUjk dat onze redding ügt in meer financiële armslag voor academisch onderwijs en onderzoek? Jü? Groetjes,

... «CN ?OSrzAiL A(.W6£e t>l€ HOUtx.Ker VAU <u^)>«il ; OF stor­ STfA , «N kifCK wl ÉfXTXKrcKéyi... MijN Uvrrs­ne « « r Hes wt GéWéRo . Her Karfiérunr. Mtr ty

«««> VAU Pé

lil J i ^ -

MflflKöÊD. eéUS KIJKEN. UArJ 06R. M«6 IK WKI BiMóéS iiAhi IX. H<«S­UKftR*W­­­€«­.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen