Ad Valvas 1980-1981 - pagina 306

AD VALVAS — 6 MAART 1981

12

Vond u de VU ook so opvallend leeg de laatste dagen? Ik bedoel, had u ook de indruk dat velen hun dagelijkse werk tijdelijk hadden neergelegd voor een ode van Prins Carnaval? Nou, indruk, ik denk het wel een klein beetje seker te weten. Al weken vantevoren hoorde je nogal wat bo- ' ven-Moerdijkse VU-enthousiastelingen inzetjes maken van het carnavaleske schlagerrepertoire. Zo van 'We hebben in het zuiden de klok

horen luiden'. Beslist meer dan vorige jaren Car-poolend naar de narrenwereld voor een dag of drie Het elfde gebod anno het eeuwfeest pregnanter in het hoofd dan toen, toen het nog wat wennen was. De overgang van gebod naar 'vamelf'. D'oecumenische VU-bevolking valt zich geen buil meer aan de oude roomskatholieke parel die carnaval heet. De laat-middeleeuwse vastenavond betekent hedentendagefeest.

Mensen van de VU 'Voor veel gebruikers van de bibliotheek bieden de nieuwe readers nog steeds een afstotende aanblik. Men IS bang voor een c o m p u t e r (terwijl het eigenlijk alleen m a a r een diaschermpje is) en m e n moet nog duidelijk w e n n e n om a c h t e r zo'n a p p a r a a t te g a a n zitten. Achter de balie m a a k je d a n leuke m a a r ook vervelende dingen mee. Een voorbeeld. K o m t er een s t u d e n t e die v r a a g t n a a r een bepaald boek u i t 1979. D a t boek zit dus m e t in de k a a r t e n c a t a logus. Ze moet h e t boek gaan opzoeken op de reader. Zegt ze tegen me: "Ik weet niet hoe h e t werkt." Ik zeg tegen h a a r : er ligt een gebruiksaanwijzing by h e t a p p a r a a t w a a r i n p r e cies s t a a t hoe h e t gaat. Die moet je eerst goed lezen, p u n t voor p u n t , en als je er m e t uitkomt, dan spring ik wel m . Toen zei ze: "Ik heb geen zin om dat te gaan lezen. J e moet h e t voor mij m a a r gaan opzoeken w a n t daar zitten jullie voor." Uiteindelijk ben ik zo goed geweest om a c h t e r de balie v a n d a a n te komen, en heb ik het h a a r voorgedaan. Ze h a d heel gauw m de gaten hoe makkelijk h e t was. Later bedenk ik me d a n wat ik had moeten zeggen om duidelijk te m a k e n d a t ik er echt niet voor zit om op zo'n m a n i e r te helpen. Er zijn nog steeds m e n s e n die niet a a n de readers k u n n e n w e n n e n en vanzelf n a a r de oude catalogusbak lopen. Maar b i n n e n een h a l f j a a r zullen ze wel moeten. Het hele bestand van voor 1978 is d a n geautomatiseerd en dan valt er alleen t e werken m e t readers en fiches. Kijk, je moet er natuurlijk wel voor blijven zorgen dat de dienstverlening die je m e t de oude catalogi gaf niet in h e t gedrang komt. Als iemand o n d a n k s de aangegeven gebruiksaanwijzing er toch niet uitkomt, dan assisteer ik wel. M a a r n a één of twee keer uitproberen k a n iedereen h e t wel a a n leren. De automatisering blijft ook in de r a a d h e t meest u r g e n t e vraagstuk. Onze catalogus is n u g e a u t o m a t i seerd en we zijn n u m e t h e t afwerkingsproces bezig. De vraag is nu: wat moet er verder g e a u t o m a t i seerd worden? Bijvoorbeeld de uitlening of de acquisitie? En hoe ga je dat doen en welke personen schakel je daarvoor in? Allerlei vooronderzoeken en studies moeten daarvoor gedaan worden. D a n heb je nog t e m a k e n m e t de uitzonderingspositie van de VU-blbliotheek, w a a r de faculteiten op één hoogte verbonden zijn m e t de bibliotheken, op een hele letterlijke manier. De direktie h o u d t in de meeste gevallen wel rekening m e t onze adviezen. Er kom e n niet echt gevallen voor w a a r i n wij geheel gepasseerd worden. Er bestaat voor ons wel een beroepsmogelijkheid m a a r d a a r v a n is, bij mijn weten, nooit gebruik van gemaakt. Ik ben n u voor één j a a r als voorzitter v a n de bibliotheekraad gekozen. Het is wel een bijzonder j a a r o m d a t we voor h e t eerst de bezuinigingen a a n den lijve zullen ondervinden. Bij de juridische bibliotheek merken we h e t al. H e t zal n i e t lukken om h e t financiële budget voor dit

j a a r rond te krijgen. D a t betekent d a t we niet alle strikt nodige literat u u r k u n n e n aanschaffen zoals nieuwe handboeken en nieuwe d r u k k e n van verplichte literatuur. Als r a a d moet je d a a r o m in een tijdig stadium door de direktie gein-

De kogel is door de kerk, ook voor boven de rivieren plus de VU Daar moet op gedronken worden. Eilaaf, eilaaf, eilaaf' Met een variant op de wijsheid die universitetsstichter Abraham Kuyper in 1880 debiteerde: 'BIJ den chocolade-ketel en de water-en-melkkaraf kweekt ge geen geslacht van kloeke noordelingen'. In Brabant en Limburg wisten ze toen al eeuwenlang de diepere zin van zoiets Een paar dagen in de omgekeerde wereld maakt vrij. Zo worden narrige uitspraken begrijpelijk als die van de Tilburgse sociologieprof Zijderveld, laatst voor de stokoude Oeteldonkse carnavalsclub: 'Het IS zot als hoogleraar een inleiding te houden over carnaval. Daarom is het ook zo verstandig.' Hij heeft het door Een bruin café is een surrogaat Nog teveel in de buurt van het zweet des aanschijns. Geen binnenste buiten van de rationaliteit van het koele hoofd in een betonnen burocratie 'VU-knarren' zou de naam van een carnavalsvereniging van de VU kunnen zijn 'n Stukje innovatie voor de personeelsvereniging''Ach, een idee moet rijpen. Toegegeven, het elfde gebod is nog slechts sinds kort ontdekt VOYEUR

formeerd worden om alert te k u n n e n inspelen op de ontwikkelingen. En zeker geen afwachtende houding a a n n e m e n . Bij onvermijdelijke bezuinigingsmaatregelen denk ik a a n energiebesparing door de verwarming m de gebouwen op een vroeger tijdstip lager te stellen en a a n beperkte openstelling van de bibliotheken, bijvoorbeeld twee avonden p e r week. A a n dat soort maatregelen zitten wel weer allerlei h a k e n en ogen. Als je bijvoorbeeld de verwarming om zes u u r lager draait, zit de avondwachter weer in de kou. En ook de dienstverlening a a n de gebruikers mag niet al te zeer ingeperkt worden. Voor een tasser is h e t moeilijker dit soort bestuurswerkzaamheden t e doen d a n voor een wetenschappelijke bibliotheekmedewerker. Die is niet gebonden a a n uitleendiensten en de verplichte aanwezigheid a a n de balie. Als je als tasser overleg moet plegen - en soms k a n d a t heel plotseling nodig zijn - dan moet je je werk daarvoor onderbreken en d a t k a n vaak heel lastig zijn. J e k u n t dit werk ook alleen m a a r doen als je meer d a n half ty ds werkt (zelf werk ik zeventiende v a n de werktijd). H e t p l a n om de passieve kiesdrempel voor de r a a d op vijftiende van de arbeidstijd te brengen levert wel meer potentiële k a n d i d a t e n op m a a r h e t zal p a r t t i m e r s niet meevallen. D a t de bibliotheekraad op één n a uit vrouwen bestaat is eigenlijk meer een kwestie v a n toeval en lobbien. De vorige r a a d h a d een samenstelling van d n e m a n n e n en twee vrouwen. M a a r een mogelijk verschil in a a n p a k is bij de eerste vergaderingen van de nieuwe r a a d nog niet gebleken. Op zichzelf is de nieuwe verhouding niet zo verwonderlijk gezien h e t hoge a a n t a l vrouwen onder h e t bibliotheekpersoneel, zowel w.p.-ers als tassers. D a t er zoveel vrouwen m h e t algemeen bij bibliotheken werken zou je k u n n e n terugvoeren op een traditionele denkwijze d a t dienstverlening als typisch vrouwelijk werd gezien. H e t o m g a a n m e t boeken heb ik altijd al leuk gevonden. En doordat je uitleendiensten doet kom je via boeken ook in a a n r a k i n g met m e n sen. Ik heb vroeger drie j a a r bij openbare leeszalen gewerkt wat heel anders is dan bij een universiteitsbibliotheek werken. Dit werk vind ik veel aantrekkelijker. J e h e b t n u m e t veel meer verschillende mensen te m a k e n en je t a k e n zijn veel gevarieerder. (B.M.)

Janneke Nifioer, medewerkster Vanaf 1976 als TAS-medewerkster verbonden aan de juridische bibliotheek. Tot haar taak behoren o.a. het verlenen van uitleendiensten, het verzorgen van aanwinstenlijsten en het bijhouden van de catalogus In januari van dit jaar werd ZIJ tot voorzitter gekozen van de Bibliotheekraad, het zes leden tellende advies- en overlegorgaan dat regelmatig met de bibhotheekdirektie bijeenkomt. Janneke Nij'boer (28) maakte daarvoor al twee jaar deel uit van de raad. Ze is voorts actief in de PPR-afdeImg Leiden. Belangrijkste item zowel m haar dagelijkse arbeid als in haar raadswerk: de gezwinde automatisering van de bibliotheek. Een stem uit de praktijk én de beleidssfeer.

Galoala

IK eeooéi. 'T MÉé^ a<)N MAwHoe fitZsTKAcrut^ , 'r STUtgé. HooTBcHNiMt RA.-rf-i*Jef^eur, 'r KINETISCH SCHAVUW

T)}N6 Op'eiéveKD.

ew scHiTréR.wanD€K

^fi

IcaRTóM...

?

De correspondentie van doctor Degen Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam

Aan: drs. Frits Degen p / a I n s t i t u u t voor Germanistiek R.U. Leiden A m s t e r d a m , 2 m a a r t 1981

Beste broer. Ik heb n e t weer een student, die m e t een voorstel voor h e t a a n vragen van een ZWO-beurs k w a m aanzetten, de d e u r u i t k u n n e n bonjouren. Momenteel ben ik zeer direkt betrokken bij vier van die a a n v r a g e n . E n ik weet van h e t b e s t a a n van zeker nog een tiental p l a n n e n in die richting by s t u d e n t e n en afgestudeerden uit m y n faculteit. Het is een ware t e r r e u r a a n h e t worden. Het kost m e h a n d e n vol werk, al d a t lezen, beoordelen, herlezen, herbeoordelen, en afkeuren. ledere student, die een niet al te beroerde skriptie heeft geschreven, m e e n t meteen d a t die wel de basis k a n zijn voor een subsidiabel onderzoeksplan. Ik heb in mijn hele leven nog nooit zo een hardnekkige h a n g n a a r wetenschap k u n n e n konstateren, als bij de mensen, die n u n e t voor of n a h u n doktoraal e x a m e n zitten. Honderden hongerige geesten zoeken wanhopig n a a r een academische broodwinning, of op z'n minst n a a r een onderzoeksbeurs. Of ze beginnen voor zichzelf. Of ze r i c h t e n een nieuw wetenschappelyk tydschrift op m e t een redaktie, die geheel u i t baliekluivers bestaat. Men probeert koste wat kost zich te koesteren in de a r m e n van Alma Mater. D a t is n a t u u r l y k wel te begrijpen. De huidige doctorandus k a n er vergif op innemen, dat hij werkloos is, wordt of blijft. En vorige m a a n d heeft één van onze oud-studenten d a t d a n ook m a a r gedaan. (Al speelden d a a r op de achtergrond wel allerlei persoonlyke motieven een rol bij, geloof ik.). Zelfdoding als oplossing van de ekonomische krisis. Vroeger voerden we d a a r nog gewoon een wereldoorlog voor M a a r n u krijgt h e t particulier initiatief weer alle kans. Privatisering van de werkloosheidsbestryding, zou Van Aardenne dat w a a r s c h y n l y k noemen. Ik ken verscheidene doctorandi/ae, die op basis van h u n WWu i t k e n n g zelfstandig m e t wetenschappelijk onderzoek bezig zijn, J e ziet ze tegenwoordig overal op studiedagen, conferenties, en in bibliotheken, i n s t i t u t e n en archieven. Of je k o m t ze tegen in h e t veld, m e t h u n tweedehands cassetterecordertje, en h u n zelfgetypte enquêteformulieren. Ze zijn heel gemakkelijk te onderscheiden van gevestigde onderzoekers. Ze hebben een sombere en afgunstige blik m de ogen. Ze zijn oneindig veel ijveriger en fanatieker. Ze m a k e n onacademische werkdagen. E n ze n e m e n heel korte pauzes. Ik begrijp die ambities m e t zo goed. Stel je voor, d a t h e t ze inderdaad lukt om (zonder begeleiding en zonder de bevruchtende werking van de universitaire omgeving) een goed onderzoek van de grond te krijgen. Stel dat ze een promotor vinden, en stel d a t h e t ze lukt om subsidie uit een of andere geldstroom te krijgen. D a n hebben ze op z'n hoogst vier j a a r lang een saaie onderzoeksbaan, m e t een loontje d a t nauwelijks uitstijgt boven de WW-uitkering. En d a a r n a s t a a n ze nóg definitiever op straat. Er zyn n u e e n m a a l de komende dertig j a a r geen vacatures meer te verw a c h t e n op de universiteiten. En bovendien: als er al een vacature komt, omdat een of andere bekleder van een universitair a m b t op onopgehelderde wijze een gewelddadige dood sterft (wat van n u af a a n steeds vaker voor zal komen; let m a a r op!), dan heb je als 'doctor' toch geen enkele k a n s om benoemd t e worden. ledere vakgroep stelt immers liever een jonge plooi- en kneedbare doct o r a n d u s uit eigen kweek a a n , d a n een werkloze doctor? Driek w a r t van de w.m.-ers zyn zelfs nog niet eens doctor. Dus die zullen h e u s geen kapsoneslijer, die die titel al wél heeft, als collega accepteren. Een b u u r m a n van my, die doctor in de biologie is en al vyf j a a r werkloos, n o e m t zich tegenwoordig in sollicitatiebrieven weer gewoon 'drs,'. En h y wordt sindsdien inderdaad opmerkelijk vaak opgeroepen voor een sollicitatiegesprek. Ik probeer momenteel iedereen, die m e t een WW/ZWO-plannetje a a n komt dragen, van die gedachte af te brengen. Meestal is de formulering v a n de a a n v r a g e om t e huilen, h e t onderwerp volstrekt marginaal, de opzet ongemspireerd en methodisch gezien twijfelachtig, en de vraagstelling zo oninteressant, d a t ik al lezend s p o n t a a n in slaap doezel. M a a r ja, d a t zegt n a t u u r l y k meer over de kwaliteit van onze opleiding d a n over de opsteller van al d a t fraais. W a t belangrijker is, is dat, gezien de r u n op ZWO, de k a n s op toekenning van gelden vrijwel nihil is. Ik k e n jongens, die al h e b ben gesolliciteerd n a a r een beurs van ZWO, B R O , onderzoekspool, fakulteitspot, derde geldstroom, en weet ik veel. En vervolgens beginnen ze weer van voren af a a n , m e t een herziene en verbeterde aanvrage, Een treurige lijdensweg, m e t als enig result a a t d a t h u n t y p e m a c h i n e voortijdig versleten r a a k t . D a t er zoveel ongebruikt onderzoekspotentieel bij h e t arbeidsburo loopt t e stempelen, is natuurlijk heel tragisch. M a a r tevens is h e t he'., beste bewijs, d a t onze maatschappij ieder vertrouwen in h e t probleemoplossend vermogen van de wetenschap heeft verloren. Anders zou h e t p a r l e m e n t echt nog wel ergens een f ondsje vinden om al die k n a p e n en deernen r a p a a n de arbeid te zetten. M a a r de politici laten h e t intellektuele l o m p e n p r o l e t a r i a a t liever straatslijpen en kringetjesspuwen. De wetenschap heeft onze samenleving onleefbaar en i n h u m a a n gemaakt. D a t wordt op schrijnende wijze steeds duidelijker. De universiteit heeft h a a r k a n s e n gehad, en ze heeft verloren. De academische wereld zit duidelijk in de afbouwfase. We willen h e t alleen nog n i e t weten. Sterkte, F r a n s Degen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen