Ad Valvas 1980-1981 - pagina 133

AD 'ALVAS —31 OKTOBER 1980

Betty Sedoc, rektor van de Universiteit van Suriname *

'Jekuntjenietmet onderzoek bezighouden zonder je af te vragen wat het maatschappelijk nut is'

duidelijke maatschappelijke gerichtheid, die nu meer dan ooit van pas komt.'

Handikap Geen suivering van de wetenschap, maar wellicht wel van de universitaire ambtenarij, die formeel een andere positie heeft dan bij ons. Want terwijl de Surinaamse universiteit inhoudelijk wel aansluiting heeft gevonden bij 'kritische', maatschappijgerichte stromingen, ts het formele kader achtergebleven. Geen Wet universitaire bestuurshervorming.

'Een van de handikaps is, dat een struktuurwijziging ä la de WUB van het parlement zou moeten komen. En dat is zeker nu een moeilij-

'Het salaris van een full-time docent, al dan niet hoogleraar in Suriname is 1740 per maand. Ik ben erg rijk, want ik krijg honderd gulden meer, omdat ik rektor ben.' Wij praten met dr. Betty Sedoc-Dahlberg, socioloog en rektor magnifikus van de Universiteit van Suriname. Mevrouw Sedoc, een zeer charmante en goedlachse vrouw, is overgevlogen n a a r Nederland in verband met de promotie van haar landgenoot Glenn Willemsen, die een onderzoek deed n a a r het koloniale verleden van Suriname. Een wetenschappelijke dienstreis, die zij kombineert met een aantal besprekingen op topniveau over de remigratie van Surinamers n a a r hun moederland. Een onderwerp waarin mevrouw Sedoc deskundig is, want in 1971 promoveerde zij zelf bij de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over motieven van Surinaamse studenten om n a hun studie hier te blijven of terug te keren. Een besluit waarbij, ook nu nog, het financiële perspektief een duidelijke rol speelt, zeker voor degenen die een wetenschappelijke karrière ambiëren. 'Je moet in Suriname werkelijk kiezen voor de wetenschap. Je verdient als topambtenaar evenveel als een direkteur bij de overheid, een bedrag van ruim zeventienhonderd gulden per maand bij een full-time aanstelling. Hopelijk wordt het iets opgetrokken. Binnenkort leveren WIJ onze eerste afgestudeerde ekonomen af. Eén gaat werken bij het bedrijfsleven voor een salaris van drieduizend gulden per maand.' Dat IS een andere situatie dan in Nederland, waar een hoogleraar goed IS voor elf mille, ruim vijf maal het modale inkomen..Het verschil blijkt overigens niet alleen in de honorering te sitten, maar ook in het maatschappelijk bewustzijn dat mevrouw Sedoc uitstraalt. 'Je kunt je, zeker in Suriname, niet veroorloven om je sterk bezig te houden met zuiver wetenschappelijk onderzoek, zonder je af te vragen wat het maatschappelijk nut daarvan is. Daarvoor is het onderzoekwerk te duur en zijn de problemen waarmee Suriname te maken heeft, te groot. Het is dan ook mijn beleid, als rektor om vanuit de wetenschap een duidelijke bijdrage te leveren aan nationale vraagstukken. In Suriname gaat het dan bijvoorbeeld om de migratie vanuit het binnenland naar de kuststreek, de taalproblemen die zich daarbij voordoen, de ontwikkeling van de ekonomie van het land en de braindrain. In dat beleid sta ik niet alleen. Want bij veel studenten en docenten bestaat de behoefte aan maatschappelijk relevant onderzoek. Dat levert dan bijvoorbeeld studiegroepen op, die oraties doorlichten op beleidsrelevante punten. Die worden dan weer als konkrete aanbevelingen naar de regering gezonden. Verder zijn onze faculteiten al langer gericht op het oplossen van werkelijke problemen. Met name geldt dat voor onze medische en juridische fakulteit, die vooral vroeger veel kontakten onderhielden met Wageningen en de Universiteit van Amsterdam. De sociaal-ekonomische fakulteit, die nadrukkelijk interdisciplinair en beleidsgericht is opgesteld, is ook praktisch gericht. Zo zijn wij bijvoorbeeld in de afgelopen jaren sterk bezig geweest met de scholing van de vakbonden. Behalve als bijdrage aan de ontwikkeling van ons land is dat ook heel duidelijk bedoeld om in te hakken op het Idee van de universiteit als "Ivoren toren", ver verheven boven het gewoel van alledag. En ook krijg je

daarmee voortdurend informatie over wat er werkelijk in je samenleving aan de hand is.'

Bont 'Het is niet eenvoudig om aan docenten te komen. Je kan ze tamelijk gemakkelijk krijgen uit landen waar de salarissen nog lager liggen dan bij ons, maar het valt niet mee om in Europa en met name in Nederland gekwalificeerde Surinamers bereid te vinden. Het effekt is dat onze senaat een heel bont gezelschap is. Het valt op dat wij veel jeugdige docenten hebben uit Aziè, Sri Lanka vaak, Afrika, Suriname natuurlijk, Nederland en het Caraibische gebied. Dat laatste is ook niet toevallig. Want het wetenschapsbeleid is sterk gericht op integratie met de regio. Wij hebben een bijzonder intensief kon takt met de Universiteit

De senaat, de docentenvergadering, ziet toe op de inhoud van wetenschappelijk onderwijs. Informeel bestaat er voor studenten medezeggenschap. Feitelijk hebben het kollege van kuratoren en de kanselier meer macht en beslissingsbevoegdheid dan het kollege van bestuur en de sekretarls te onzent. (QuadNovum, G.U.P.D.)

Vervolg van pag. 6

Hein Meijers

Voor degenen die met enige pijn in het hart terugdenken aan de gloriedagen toen de universiteit in ons land gewikkeld was in een flitsende kwalxteitsdiskussie en niet, zoals tegenwoordig, in een armoedig papieren gevecht om het behoud van geld. en macht, ts dat een hele openbaring. Een universiteit kan dus toch wel tamelijk direkt bezig zijn met de kwaliteit van zijn omgeving. Maar misschien komt het wel een beetje door de grote schoonmaak die het laatste jaar het leven in onze voormalige kolonie beheerst. Mevrouw Sedoc wekt niet de indruk dat ze pas kort tot het nieuwe besef is gekomen. Al lang geleden koos ze voor haar eigen land, terwijl het haar in het geheel niet moeilijk gevallen zou zijn om in ome kontreien een wetenschappelijke karrière te maken. Met een mengeling van genoegen en voorzichtigheid praat ze over landgenoten, die ook voor hun eigen land kozen. Het genoegen is duidelijk, ze houdt van haar land. De voorzichtigheid heeft te maken met de vrijheid die ze ieder gunt om zelf uit te maken waar hij wil leven en werken. Met enige trots komt dan oud^minister-president Sedny ter sprake, die in 1973 van het politieke toneel verdween, om in 1978 weer als lektor terug te komen naar Suriname en die nu dekaan is van de sociaal-ekonomische fakulteit, waar mevrouw Sedoc opbouwdekaan was.

licentiaat, te vergelijken met het einddiploma HBO. De oudste opleiding is de medische, ontstaan uit de inmiddels honderd jaar oude Geneeskundige School. Daarna komt de Rechtsschool die al zeventig jaar bestaat en die als eerste opging in de in 1968 universiteit. In 1975 kwam daar de sociaal-ekonomische faculteit bij, in 1977 en 1978 gevolgd door een natnurtechnische- en een technische fakulteit. De bestuursstruktuur is een kombinatie van het Amerikaanse systeem en het systeem zoals ons land dat voor de WUB (1970) kende. Het zakelijk beleid ligt bij een kollege van kuratoren. Een kanselier gaat over zijn ambtelijke afdelingen.

van Guyana, waar we gastdocenten mee wisselen. En natuurlijk met de University of the West-Indies en sinds kort ook met de universiteit van Belem, die kontakt met ons heeft gezocht. Er komen steeds meer uitwisselingsprogramma's tot stand, voor een gedeelte dank zij de Unesco. En dat werkt in de hand dat onze wetenschappelijke kontakten, die voor de onafhankelijkheid heel sterk waren gericht op Nederland, langzaam maar zeker verschuiven naar het Caraibische gebied. Dat houdt niet in dat in het kader van het kultureel verdrag Nederland-Suriname geen onderzoek meer zal plaatsvinden met de Nederlandse kollega's.'

Intensiever Het lijstje wordt rap uitgebreider want mevrouw Sedoc doet haar best om niemand te vergeten. De meeste Nederlandse universiteiten worden wel genoemd. Toch verzucht de Surinaamse rektor dat intensievere kontakten, bijvoorbeeld door symposia waarbij 'een stuk doordenking van de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking' aan bod zou komen, zeer gewaardeerd zou worden. 'Vanuit de universiteit kun je kritisch over dat soort zaken praten, ook Suriname kan dat nog steeds.' Mevrouw Sedoc lacht en wij brengen de situatie van Suriname ter sprake. In welke mate heeft de revolutie de universiteit beroerd? Is er ook bij de universiteit sprake van een zuivering? 'De revolutie heeft de universiteit geraakt, zoals zij de hele samenleving heeft geraakt. Voor wat betreft zuiveringen kan ik erg kort zijn. Geen enkele docent, niemand van die senaat, behoorde tot de kategorie die geraakt is door de omwenteling. Integendeel, zes van de huidige leden van de senaat zijn minister geworden en wij hebben nu het probleem dat wij met zes vakatures zitten. Overigens is het zo dat ook voor de omwenteling het grootste deel van onze 150 docenten part-timer was, hun hoofdbaan hebben ze vaak elders. In die zin kun je zeggen, dat wij altijd een duidelijk impact in de samenleving hebben gehad, een

ke zaak, ook al wordt er door het kollege van kuratoren en de senaat op gewezen. De meeste vergaderingen zijn toegankelijk voor studenten, zy hebben alle kans om hun punten naar voren te brengen. Nee, het kontakt met de studentenbeweging is bijzonder prettig. Eenmaal per maand komen de besturen van de verschillende studentenverenigingen bij mij op de kamer. Dan drinken wij eerst wat en wordt er geïnventariseerd wat er voor problemen, vragen en verlangens zijn. Het gaat dan bijvoorbeeld over sportakkommodatie, erkenning van diploma's, de opzet en de evaluatie van de studie en het konkreet maken van onderzoek. Daar maken wi] dan samen afspraken over. Dat geeft weinig problemen.' Suriname heeft zijn eigen intelligentsia: zo'n honderdvijftig wetenschappers, grotendeels verbonden aan de Universiteit van Suriname. Een wetenschappelijke onderwijsinstelling met ongeveer 1500 studenten, waarin het Hoger beroeps onderwijs is opgenomen. Een aantal studies kent behalve de doktoraal-graad het zogenaamde

enig optimisme ook niet op aantallen gebaseerd, maar op het groeiende gevoel dat er veel geleerd is door het werk dat deze groepen hebben gedaan en dat we uiteindelijk niet op een dood punt uitgekomen ztjn. Laat het inspraakapparaat (met twee boutjes storingsvrij bevestigd op het reeds aanwezige apparaat) dan veel aktivistenenergie verslonden hebben, daaruit is een belangrijke les te leren. Niet langer proberen we in de oude formule andere waarden in te vullen, zelfs bedenken we geen nieuwe formule. We denken gewoon niet meer in termen van 'een formule'. De vierde dag moet een kristallisatiepunt zijn van de tot nu toe opgedane ervaringen en tevens de aanzet geven tot een nieuwe aanpak in de strijd voor beter onderwijs. De inhoud van 'beter' zal op de voorgaande dagen aan de orde komen, maar moet natuurlijk in een vervolg op het kongres door de deelnemers/sters aan de hand van praktiese doeleinden, zelf worden ingevuld.

Follow-up De tweede doelstelling vergt een organisatie die aan het kongres een konkreet gevolg kan geven. Bestaande groeperingen zullen hieraan een belangrijke bijdrage kunnen leveren, ntaar het is niet denkbeeldig dat ook de wens naar nieuwe organisaties opkomt. Met name overleg zou gestimuleerd kunnen worden. Bond welke thema's men zich groepeert hangt af van wat er door de kongresdeelnemers/sters wordt voorgesteld. We denken aan een mogelijkheid om ideeën die in de werkgroepen van de voorgaande ~ dagen gaan leven, verder uit te werken. De kongresvoorbereidingsgroep wil ook zelf een aantal thema's aan de orde stellen zoals: wetenschapswinkel v u , VCVU-fakulteitsgroepen, relatie VU-derde wereld. Meer hierover vindt je op een stencil dat ter stroomlijning van de 4e dag op het kongres wordt uitgedeeld. De kongresbundel is paars en is verkrijgbaar bij de VESVU en Wereldwinkel VU. Voor informatie: 5484926.

Theatergroep Saluin Broodje Cu/tuur Op dinsdag 4 november brengt het A.C.C. in 'Broodje Cultuur* de Vlaamse theaterwerkgroep 'Salu' met het programma 'Klowns?' Dit toneelstuk is het schrijversdebuut van de acteur/regisseur/cabaretier Sam Bogaerts. In het stuk neemt hij de vaak kunstmatige en pretentieuze sfeer van het theaterleven op de hak. Hij doet dit met behulp van twee personages: de in het clownsvak grootgebrachte Arthur en de toneelactrice Katrien. De actrice heeft na een auto-ongeluk het theater moeten inruilen voor het circus. Er ont-

staat een konfliktsituatie tussen hen beiden. De spontane Arthur begrijpt niets van de kunstmatig doende Katrien. Zij leven in twee verschillende werelden. Hij Is eerlijk maar naïef, zij heeft een opleiding achter de rug en is (dus?) niet oprecht. De direkte eerlijkheid van de een staat lijnrecht tegenover de schijnwereld van de ander. Deze tegenstelling komt tot uitdrukking in snedige dialogen, waarbij ook de humor een grote rol speelt. Het optreden begint om 12.30 uur, de plaats wordt nog bekend gemaakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen