Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1980-1981 - pagina 139

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1980-1981 - pagina 139

12 minuten leestijd

AD VALVAS — 7 NOVEMBER 1980

J. C. Meidoorn hoofd Personeelszaken met pensioen

'Men gaat soms te snel op "verworven rechten" staan' Joop Heidoorn tot vorige week hoofd van de dienst Personeelszaken van de VU is met pensioen. Een man met een grote inzet, plichtsgetrouw ('ik heb in zeven j a a r nauwelijks een dag verzuimd'), nieuwsgierig, erg voorzichtig, vechtlustig, hardnekkig en nogal kritisch. Voor zijn personeel echt een 'baasje', ook al maakt hij een bescheiden indruk. We bezochten z'n afscheidsreceptie en hielden naderhand een uitvoerig interview met hem. In zijn werkvertrek, een dag na zijn afscheid, zit Heidoorn tegenover me: kleine, tengere gestalte, sterk vergrijsd, een schrandere blik vanachter een zilveren brilmontuur, een doorgroefd gezicht. Hij heeft iets van een asceet en ook iets van een schoolmeester. Die indruk wordt al gauw gevestigd als hem eerst van het h a r t moet dat hij vindt dat Ad Valvas niet altijd zo positief schrijft. Dr. Degen, één van onze columnisten, gaat soms echt te ver en de redaktie publiceert te gemakkelijk ingezonden stukken. Van mensen die niet goed nagaan hoe het precies zit en niet eerst aankloppen bij de instantie waar ze eigenlijk wezen moeten. Heidoorn praat wat dwingend door, we k u n n e n er moeilijk tussen komen om een en ander uit te leggen. Heeft hij moeite om nu op te houden met het werk? Had hij liever LUT (Latere uittreding) gehad zoals het cabaret van PZ-medewerkers op de receptie schertste? 'Dat cabaret was een grote verrassmg voor me. Vond ik erg leuk. Moeite hebben met ophouden is teveel gezegd. Ik kan me nog niet goed realiseren wat het voor me gaat betekenen. Ik heb een drukke tyd gehad, die veel van me vergde. Maar Ik voel me nog goed fit en ben niet meer moe dan vroeger. Ik heb m'n werk tot het laatste ogenbUk met veel animo ge(^an. Heb niet het gevoel: "biy dat ik de zaak nu van me af kan schuiven, ik heb m'n taak gedaan". Het zal me vreeiSd zijn nu opeens op te houden.' Deed u veel overwerk? 'Ja ik werkte zo'n zestig uur per week. Er komt zoveel op je af. Als je leiding wilt geven aan anderen moet je zorgen datje er wat van af weet. Natuurlijk zijh de afdelingshoofden in eerste mstantie zelf verantwoordelijk voor het werk dat ze leveren. En we hebben best zeer bekwame mensen hier. Maar je zit er dan voor om er een stuk visie aan toe te voegen. Als er een nota gemaakt wordt bespreek je hem eerst vóór met de makers. De eerste visie moet dan vaak bijgesteld worden. Zouden bepaalde aspecten vergeten worden dat krijg je zéker opmerkingen vanuit het CvB, de UR of wie dan ook. Ik ben een beetje aangevallen op m'n kritische zin. Dat zal men wel eens lastig hebben gevonden. Ik zeg niet dat ik het beter zou kunnen maar ik laat liever huiswerk overmaken binnen de eigen tent dan in opdracht van anderen. De reden waarschijnlijk waarom nota's wel eens erg traag van de buro's kwamen. Maar dat lag niet aan myn bemoeienis. Ik maakte juist veel overuren omdat ik de zaak niet wilde ophouden. Streefde er altijd naar dingen snel af te werken. Anders stapelen ze zich op.

'Shelldoorn' Alvorens we aan aantal actuele vraagstukken van het personeelsAdvertentie

DIKS Autoverhuur bv V. Ostadestraat 278, Amsterdam-(Z). Telefoon 714754 en 723366 Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe.luxe-,en bestelwagens waaronder: FORD - VW - SIMCA - OPEL NIEUWE

MERCEDES VRACHTWAGENS TOT26M3 EN 5 TON ... (groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten _ 10 procent korting .

Jaap Kamer/ing

ook niet nodig. Ik wou die laatste jaren leuk werk hebben en dit zou nogal wat eisen. Maar op een gegeven moment vroeg men my. Toen sommigen erop aandrongen dat ik het moest doen ging ik akkoord. Ik was toen al een ty^je waarnemend hoofd geweest na het vertrek van Bestebreurtje.' Na deze historische excursie het personeelsbeleid zoals dat zich de afgelopen jaren op de VU ontwikkelde. By de vragen die we stellen hebben we ook in ons achterhoofd de kritiek die NCBO-vakbondsbestuurder Aart Kool begin dit jaar in Ad Valvas hierop spuide. Die kwam erop neer dat op de VU niet die rechtszekerheid bestaat die je by de overheidsinstellingen vindt. De VU is in feite een particuliere onderneming waar byvoorbeeld het woord 'ontslag' vrij gemakkeiyk in de mond zou worden genomen. Bovendien zou het personeelsbeleid op de v u minder goed zyn uitgekristalliseerd dan by vergeUjkbare iljksinstellingen.

op gericht zyn maar soms doen zich dwingende omstandigheden voor dat 't anders moet. Men moet zich dan niet achter verworven rechten verschuilen. Je kan praten als

eenheid van beleid. Overigens kunnen we als centrale instantie slechts algemene ideeën aanreiken. De werkeiyke invulling - wat er m feite van terecht komt - is helemaal afhankeiyk van de mensen op de plek zelf.'

'Neiging zich teveel tegen onze1(6rileden in te delilien'

In uw afscheidspraatje op de receptie zei u dat er onder het W-persobeleid van de VU met hem doorne- neel de neiging bestaat alles op pamen eerst iets over de loopbaan van pier te willen hebben. Men wil zich Heidoom en dan vooral voorzover zoveel mogelijk indekken tegen ondie zijn visie daarop mede zal heb- zerkerheden. Kunt u dat wat verduiben beïnvloed. Na zijn HBS-B delijken? treedt hij in dienst van de Shell, zijn 'Alle veran(|eringen die moeten enige werkgever vóór de VU waar plaatsvinden grijpen tn by mensen." hij tot z'n 58e zal blijven. 'Shell- En soms verdraagt men het niet als doom' zoals hij daarom wel schert- ^ in een onzekere situatie wij niet send wordt genoemd wordt daar op- snel antwoorden kunnen geven. geleid voor het laboratorlumwèrk Dat geeft onrust. Voorbarig omdat en wordt chemisch/fysisch lab.assi- men de bedoelingen niet begrijpt en stent. allerlei dingen gaat veronderstelDoet Wiskunde MO onder meer bij len. Men is wantrouwig. En nu vind de LOI en later als die in de oorlog ik naïviteit ook niet alles maar wy stop worden gezet krijgt hij privé- doen altyd erg ons best om de les van de latere prof. Timman. In belangen van het personeel goed te de oorlogstijd die hij intensief be- behartigen, wy nemen die belangleeft gaat hij zich meer voor sociale en verschrikkeiyk serieus. Er bevraagstukken interesseren. Gaat staat soms echter wel degelijk een sociale psychologie studeren, eerst spanningsverhouding tassen het aan het Nutsseminarium voor pe- individueel belang en dat van de dagogiek daarna aan de GU. Doet organisatie. Het is altijd wikken en kandidaats. Moet als gevolg van wegen. Op zich heb ik daar geen zeer moeilijke huiselijke omstan- moeite mee want dat is kenmer- . digheden na de studie vrij dicht kend voor het hele leven. Je moet voor het doctoraal staken. Na een altijd dingen tegen elkaar afwetijdje mensen te hebben opgeleid gen. Als iemand eigenlijk weg zou voor lab.assistent komt er een moeten hoeft dat niet altijd alleen plaats vrij bij Personeelszaken in het belang van de organisatie waar hij 13 jaar personeelswerk zelf te zijn. Als zo iemand op een doet en hij oud-CvB-voondtter Van bepaalde plaats echt geen toeNes leert kennen die hij later op de komst heeft en er dreigt vast te lopen, waarom klampt hij zich dan VU weer zal tegenkomen. Dan gebeurt er iets vervelends in zo vast aan de VU alleen? zijn loopbaan: tegen zijn zin plaatst de Shell hem over. Hij moet biblio- Stel je hebt nog de leeftyd dan kun thecaris worden. 'Ze vonden my wel je wellicht elders een meer gewaargeschikt voor die baan, ik hield m'n deerde medewerker worden. Hier literatuur zo goed by.' Dan krijgen zou men toch altyd tegen zo iemand we de oUecrisis en Shell besluit zyn biy ven aankyken: daar heb je hem werknemers nog eerder te laten weer, wat moeten we eigenUjk met pensioneren dan ze al deed. Het kan hem. Je raakt achter by bevordenu zelfs al met 55 jaar. 'Ik was 58 ringen, jongere collegae gaan je jaar en maakte daar graag gebruik voorby. Als op een gegeven moment van. Na 12 jaar werk op de biblio- een bepaalde plaats vervalt (b.v. theek die wy overigens zeer geavan- omdat er onder de studenten geen ceerd met computer en al achterlie- interesse voor dat gebied bestaat) of ten wilde ik nog wel eens een ander zich wyzigt dan moet men beseffen stuk in myn leven zien. Ik kon by de dat wy destyds ook niet konden VU een baan krijgen in de sector die vooruitzien tot het jaar 2000. mii 't meest boeide: het personeelswerk. Ik werd staffunktionaris van 'Praten als Br^man' het CvB voor het WP en als zodanig werkzaam bij de hoofdafdeling PZ. Dus direct onder het CvB. Maar Zelf zat ik toen ik laboratoriumashad in die funktie natuuriyk ook sistent was ook niet vast aan m'n veel met personeelschef Besteb- stoel. Ook al kon ik op zeker moreurtje te maken. Die werd echter ment meer verantwoordeiykheid kort daarna gevraagd voor een zelf- krygen In die baan toch vroeg ik me de soort funktie by de kersverse af: "is dat nu myn leven?". Zo kwajn universiteit van Limbui^. Hei- ik op andere velden terecht. Ik heb doom: "Hy zag dat als een uitda- er wel begrip voor dat sommige ging, dat trok hem wel aan". Toen mensen die instelling niet hebben kwam dus de post van diensthoofd maar om dan woorden als ontoelaatbaar te gaan bezigen. Er zyn nu vrij.' eenmaal veranderingen en er moet Heidoom solliciteerde niet: 'Ik bezuinigd worden. Dat geeft onzekerheid. Men gaat soms te snel op vond m'n nieuwe baan interessant zyn "verworven rechten" staan. genoeg, waarom zou ik die last nog Begrijp best dat de bonden daar ook op me nemen. Financieel was het

Brugman maar sommigen krijg je niet van hun stoel af. Tot schade van het geheel en ook de man zelf. Ook al kan iemand soms haast hetzelfde werk doen op een andere plaats komt hy toch aanzetten met zyn arbeidsovereenkomst. Dat schaadt de flexibiliteit.' Dus de VU toch zoiets als een partij culieren onderneming als de Shell? 'Nee ook wy kunnen niet zomaar ontslaan. Dat gaat hier terecht even moeizaam als by de overheid. Anders dan by het bedrijfsleven. Maar er moeten marges zdjn. Met grenzen uiteraard, wy zoeken iets altyd erg goed uit en proberen overbruggingsperiodes te vinden. Maar als iemand toch zich biyft vastklampen aan een bepaalde plaats dan vind ik dat dat in deze tyd niet altyd kan.' PZzou bij personeelsproblemen volgens de bonden te vaak, partij kiezen voor de vakgroep? 'Zai men als bonden wel zeggen ja. Natuuriyk want ze verdedigen iemands positie. Maar als wy het in een kwestie niet eens kunnen worden met een personeelslid adviseren we altyd om er een vakbond by te halen. Daar hebben we zelfs liever mee te maken want dan kun je tot zaken komen. Mensen zyn zelf te direct betrokken en kunnen hun woorcye soms niet goed doen. Willen we geen misbruik van maken. Ook houden we onze mensen voor dat ze eventueel naar de kommissie van beroep kunnen gaan. En adviseren daarby dan hun belangen te laten verdedigen door een deskundige.' Is dat geen noodoplossing? 'Natuuriyk probeer je eerst tot overeensten)ming te komen.'

'Op wenken bediend' De Jager van het CvB refereerde in zijn praatje aan de uitspraak in 1966 bij PZ gedaan dat de faculteiten denken dat ze door PZ op hun wenken worden bediend. Dat zou intussen heel anders zijn geworden. Hoe denkt Heidoorn hierover. 'Per faculteit of groep subfaculteiten hebben we nu een aparte personeelsfunktionaris die zeer frekwent kontakt heeft met de beheerder/adj. secretaris óar. Alles gaat over die ' 'elie man. Vroeger t w a m iemand van een faculteit de ene keer by Klaas en de andere teer weer by Piet. En als ie z'n zin' niet kreeg liep die weer naar een ander. Nu gaat dat beter. Zo'n funktionaris is goed geschoold en gezameniyk worden ze weer gecoördineerd: voor het WP door Schut en voor het niet-WP door Dassen. Zo ontstaat er meer

Heeft bijvoorbeeld een hoogleraar wel verstand van personeelsbeleid^ 'Soms niet nee of weinig maar sinds de WUB heeft hy formeel niet meer hierarchisch het gezag. Dat berust by de vakgroep en in de praktyk is vaak de beheerder/adj. secreatris hier erg belangrijk. Aan hem is meestal veel gedelegeerd, en met hem hebben wy veel kontakt en naar hen spelen we dingen door.' Tikt PZ wel eens een vakgroep of faculteit op de vingers? 'Als het om een ontslag gaat byvoorbeeld. Men mag niet ontslaan bulten ons om. wy aanvaarden zoiets niet klakkeloos, zoeken het grondig uit, plegen hoor en wederhoor.'

VU vmeger te lankmoedig De Jager zei in februari als reaktie op de aanval van Kool dat de VU vroeger toen het financieel niet op kon vaak wat al te lankmoedig is geweest. Die tijd is nu voorbij. 'Twee dingen. De WUB heeft gevolgen gehad voor de vrijheid van de hoogleraar. Nu neemt de vakgroep besluiten. Vroeger was hobbyistisch onderzoek nog wel mogelyk. Nu wordt er meer samenhang in het onderzoek gebracht. Men concentreert zich op bepaalde thema's. Met het hele team. Het tweede punt. Toen het geld niet op kon en er zelfs over was ontstond er hier en daar <op de VU minder) een soort automatisme bij bevorderingen. Als men hier vier jaar was dacht men vanzelf naar de volgende j-ang te gaan: van WM naar WM I. ^ i j vonden dat toen al niet vanze^sprekend. Je kon ook als WMe r ^ je carrière twee keer een extra periodiek krijgen. Waarom zou je die dan niet krijgen vond men toen. En als je in vaste dienst zat hoefde je nooit meer van je stoel af. Op die manier sliepen er soms mensen in. Dat kan natuurlijk niet. Je moet objectief jureren, kijken wat iemands wetenschappelijke productiviteit is, hoe hij z'n colleges inricht, hoe de kwaliteit van z'n syllabi is. Je kijkt naar de publikaties. Een wetenschappelijk hoofdmedewerker bv. moet gepromoveerd zUn om het te worden. Zo niet dan moet daar iets tegenover staan van vergelijkbare orde. Een tijd ergens gezeten hebben is niet langer reden tot bevordering. Je gaat niet bevorderen omdat iemand zo'n aardige jongen is.'

TAS In 1968 schreef de TAS-fraktie in de UR dat het aantal bevorderingen bij de TAS aan de matigeMipt was. 'We horen voortdurend'^at de VU op dat punt te krenterig, zou zyn in vergeiyking roet and«« instellingen, over het WP horen we dat niet.

Vervolg op pag. 5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1980

Ad Valvas | 466 Pagina's

Ad Valvas 1980-1981 - pagina 139

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1980

Ad Valvas | 466 Pagina's