Ad Valvas 1980-1981 - pagina 168
ADVALVAS —21 NOVEMBER-1980
12
Je staat er eigerüijk nooit bij stil wat je als waaksaam lid van het W-personeel moet doen als er brand is. Sinds gisteren weet ik het. 'NOOIT SCHREEUWEN, MAAR RUSTIG BLIJVEN'. Dat is niet aan dovemansoren gezegd. Schreeuwen is nooit mijn sterkste punt geweest. Als dat advies 30u sijn gegeven, aou ik bij elke brand hard weglopen. Ze hebben aan mij dus een goeie. Er moeten 2309 gebruiksklare brandblusapparaten her en der in de VU-gebou^ wen aan de muren hangen weet ik nu ook. Daar hebben ze instruktiebordjes naast geschroefd, waar dat gouden kalmeringsmiddel voor het paniekgevoelige VU-volksdeel op staat. In alle rust dient de trouwe semi-ambtenaar of student dus de rest te lesen, maar daar krijgt hij
geen kans toe. De tweede gouden regel dwingt hem onmiddellijk met verder lesen op te houden en in aktie te komen. De categorische imperatiefstijl noopt hem allereerst het ruitje van de brandmelder in te slaan en dan nummer 4600 te bellen en plaats en omvang van de fik door te geven. Na dese aandacht-afleidende rustoefeningen moet hij weer terugkeren naar het instrwctiebordrje. Eindelijk mag hij dan de "bluswonderen' gebruiken, want so staat het er, en dat is niet mis. De Ajaxwettig-gedeponeerde-TotcU-poederblusser inclusief passende slang. Eerder gaan blussen heeft het nadeel dat er nog weinig te blussen valt en dat sou sonde sijn. Na dese inspirerende besigheid dient hij andermaal terug te keren'naar het instruc-
tiébordje om daar vervolgens te lezen dat je er voor moeten zorgen dat je altijd weet waar de "bluswonderen' hangen. Nou, als je eenmaal so lekker aan het poederschuimen bent geweest, ga je dat direct na lijkt mij. Maar je mag zolang er nog vuur is nooit met de lift. Het advies luidt Neem de trap. En daarbij moet je dan de aanwijzingen volgen van brandweer en ontruimingsdienst die inmiddels bij de vuurzee gearriveerd zullen sijn. Die weten dat ook het best. Dienst en wederdienst, sullen we maar seggen. Wie weet, ga ik me toch eens aanmelden bij de Bedrijfs Zelfbescherming. Daar kunnen se misschien nog wel een geïnteresseerde vrijwilliger gebruiken. Hoef je tenminste niet steeds te wachten tot er echt brand is voor je met blussen kunt beginnen. Die makken se daar wel voor je. Want professioneel uitrukken bij heus brandalarm, dat sie je niet vaak. Vorig jaar maar een stuk of sestien keer, waarvan slechts sesmaal voor een heuse brand. Die andere tien maal waren veroorzaakt door, segt het Sociaal Jaarverslag 1979 zonder er nader over uit te weiden, dingen als technische storingen of 'het per ongeluk stukstoten van het glas van de brandmelder'. Misschien zijn er onder de bevoorrechte 140 vrifwüligers in functie die het aantal oefeningetjes in de brandbestrijding wat magertjes vinden. Ondanks dat: mijn belangstelling is gewekt. Warm aanbevolen.
CvB: „Wel geargumenteerd verhaal nodig" Vervolg van pag. 5
U
U zegt saneren. Moeten er koppen rollen ter meerdere glorie van de bibliotheek?Hoe moet dat plaatje er volgens u ongeveer uitzien? 'Hoe dat eruit moet zien, dat wil ik niet gaan invullen. Dat is de taak van het college van bestuur. Ik heb het indertijd een plaatje voor de bibliotheek voorgelegd, maar dat is gewoon terzijde gelegd. Ik ben van plan om het opnieuw aan de orde te stellen en de bibliotheekraad te vragen samen met de bibUotheekdirektie te zeggen: nu moeten we een begroting maken en dat zal geen nuliynbegroting zyn.' Kunt u nu eens konkrete voorbeelden geven van andere saken die volgens u niet deugen. U praat alleen over de bibliotheek. De heer SteUingwerff vindt dat niet zo eenvoudig. Het wordt wat trekken. De bibliothecaris - van origine bouwkundig en civiel ingenieur noemt toch iets, al is dat vK^enderwijs. 'Als er jarenlang niet of weinig gebouwd wordt, vraag ik mij af of een bouwdienst zoals de VXJ die heeft met een grote tekenzaal, enzovoort, nog wel zo erg nodig is. Dat is een vraag voor mij. Ik weet het niet.' Zegt dat het bijvoorbeeld in 1967 prima was dat de VU een bouwbureau had, dat in verwonderlijk korte tyd het Provisorium I plaatste, maar wat is de funktie ervan nu? 'We hebben in die algemene sektor van de universiteit behoorlijk wat uitgaven,' aldus SteUingwerff. De conceptie van het neerzetten van een serie bouwkolossen op de kleine
Opheffingsuitverkoop Eeuwfeestwinkel
lap grond aan de De Boelelaan is naar zün mening niet zo vreselijk gelukkig gebleken. 'Werken en wonen in veel kleinegebouwen is soms echt efficiënter dan in zo'n groot complex. Toen dat gepland werd, was het wel de gedachte dat het efficiënter zou zijn. Naar mijn beleven wordt de temperatuur bijvoorbeeld afgestemd op degene die het het koudste heeft en het hele gebouw wordt verwarmd ook al is het maar voor tien procent bezet.' In het algemeen vindt dr. SteUingwerff dat de plaats van de centrale diensten duidelijker moet worden. Ook aan de fakulteiten moet worden gevraagd waar de beschikbare middelen het best aan kunnen worden besteed. Daar moet dan een plaatje uit roUen. De VXr-bibUothecaris laat merken dat dat er snel moet komen, maar dan wel zo een waarin de bibüotheek aan haar 'relatieve groeitrekken' komt. 'Onder leiding van Bos, Donner en Doets (in de jaren zestig resp. behorend tot het toenmaUge coUege van directeuren, en dat van curatoren; ir. Doets was bouwdirecteur; red.) heb ik een grote sprong mogen beleven.' Zoals de VU echter nu met de knip op de beurs - voor m.n. de bibUotheek - zonder de broodnodige visie bestierd wordt volgens hem, houdt hU het nauwelijks meer uit. 'Ik vind het verstikkend om onder zo'n benepen hemel te moeten leven. Ik heb in mijn studie van Japan en Nagasaki een uitweg gezocht. Maar die studie en ik passen niet in het programma van de fakulteiten. Ook daar is geen uitweg. Het coUege van bestuur biedt mij slechts het perspectief van "een managersf unktie in een tijd waarin noodzakelijke aanpassingen zich aandienen." "Onder professoren" schreef Hermans; ik zou liever willen schrijven: "Onder managers en specialisten".'
Galgaia De aktiviteiten van de eeuwfeestwinkel lopen af. De 'filialen' in de gebouwen van geneeskunde en van wiskunde en natuurwetenschappen zijn al gesloten. Alleen in het hoof(teebouw kan men nog tot 25 november terecht en wel dinsdagmidda^s van 12.00 tot 13.30 uur .«De winkel heeft een speciale uitverkoop-aanbieding: een kwartetspel voor slechts drie gulden. Waar vindt men tegenwoordig nog een Sinterklaaskadootje voor zo'n zacht prijsje?
Het lijkt erop of u een beetje van plan bent er de brui aan te geven en als W-bibliothecaris op te stappen. 'Als het zo doorgaat is de inspiratie er inderdaad wel nit, maar welke consequenties ik daaruit zal trekken, wil ik nog in het midden laten.' Het college van bestuur haalt, om een reaktie gevraagd, in de personen van bibliotheekportefeuiUehouder C. de Niet en voorzitter drs. H.J. Brinkman de schouders op. Hun commentaar aan Ad Valvas is kort. Brinkman: 'Als de bibUotheekdirectie tot de konklusie komt dat het bibliotheekbudget structureel laag is, laat men dat verhaal dan onmiddellijk met argumenten indienen. Op zo'n stuk kan je als coUege van bestuur reageren. Dat zouden we dan binnen de kortste keren bij de universiteitsraad op tafel moeten leggen.' Dat verhaal is er, zolang hij begrotingsportefeuiUehouder in het coUege is geweest (d.i. sinds het CvB in 1972 functioneert tot 1 september j.1.; nu is hij plaatsvervangend portefeuillehouder begrotingszaken) nooit ingediend; zegt luj. 'Ik ben me van budgettaire mishandeling van de bibliotheek niet bewust. De hele begroting overige lasten (niet-personele kosten, red.) is momenteel op de minUjn gebaseerd, dus ook de collectievorming van de bibliotheek, die overigens een hogere inflatiecorrectie krijgt om haar goede aandeel te houden. Bovendien is er de ƒ 3,5 miljoen van het ministerie om achterstanden in de collectievorming in zes jaar in te halen.' En als de VU-bibUothecaris de VU de rug zou keren, daarop zegt De Niet: 'Dan wordt er een andere bibUothecaris benoemd.' Als mogelijk pressiemiddel functioneert die dreiging zeker niet, zo blykt.
" VéieW zjN GeKoepeN, vocH
De correspondentie van doctor Degen Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam
Aan: Mark Kogon Du Berrystraat 8 Huizen (NH) Amsterdam, 18 november 1980
Beste Mark, ik heb je gemist op het congres Wetenschap en emancipatiebewegingen vorige week. Jammer, want het waren leerzame dagen voor iemand die belang stelt in de identiteit van de VU of In de maatschappelijke positie van de wetensch$.p. En jij bent in beide geïnteresseerd. De VU is sedert haar ontstaan altijd emancipatorisch geweest, en wel in tweeërlei opzicht. Ten eerste wUde ze een sociale springplank zijn voor de Kleine Luyden van star-calvinistische huize, die toentertijd in wetenschap en kerk niet aan de bak kwamen. En ten tweede was ze emancipatorisch omdat ze oproeide tegen de hoofdstromen van het negen tiende-eeuwse denken in Kerk en Staat: Uberallsme en Rationalisme, oftewel vrijheid en gezond verstand. Tegenover de wetenschap stelde de VU het geloof. Tegenover het vooruitgangsdenken: het evangelie. Tegenover de ratio: het hart. Tegenover de vrijheid: het gebod. Tegeno\ner het pluralisme: het dogma. ^ De springplankfunctie heeft ziclizelf inmiddels een beetje overbodig gemaakt. De meeste VU-studenten brengen het tegenwoordig tot minister of professor. De Kleine Luyden worden niet meer achtergesteld. En bovendien: zeUs als de gereformeerden nog steeds tot de maatschappelijke underdogs zouden behoren, dan zou de VU maar heel weinig kunnen bijdragen aan hun sociale mobiUteit. Er zitten immers bijna geen gereformeerden meer op de VU? In ieder geval niet onder de studenten. En het wetenschappelijk corps bestaat voor een groot deel uit modernisten, papisten, marxisten en ongodisten. Terwijl onder het overige personeel de Mohammedanen een numeriek overwicht, hebben. (Wat natuurlijk helemaal niet uitsluit dat zij bijvoorbeeld hun schoonmaakarbeid ook richten op het dienen van God en Zijn wereld. Mijn kamer is tenminste iedere week weer piekfijn op orde). Kortom: als de gereformeerden tegenwoordig nog een springplank zoeken kunnen ze zich beter vervoegen bij de plaatselijke gymnastiekvereniging op Christelijk Nationale grondslag. De tweede emancipatorische functie (optomen tegen de Tijdgeest) lijkt echter weer enige kans te gaan maken op de VU. Een aantal studenten probeert naarstig een verband te leggen tussen universiteit en maatschappij. Vorige week kwamen op het genoemde congres de oude leuzen weer eens uit de mottenballen. Tegenover de abstracte, 'onnodig moeilijke' en objectieve wetenschap wU de nieuwe generatie studenten haar politieke geloof steUen. Tegenover grensverleggend onderzoek van kernfysici en Builchuizen: het evangeUe van de kleinschaligheid en het politieke vooroordeel. Tegenover rationele diskussies: het suggestieve uiten van 'je eigen ervaringen' en overtuigingen. Tegenover de academische vrijheid: de onderwerping van de wetenschap aan poUtieke diktaten. Tegenover dat verderfelijke pluralisme (dat toch altijd neerkomt op verbloemde steun aan kapitaal en sexisme): de wetenschap die emancipatorisch móet zyn. Zelfs de paus wU, nadat de R.K. kerk 2000 jaar lang de wetenschap heeft geknecht en gekneveld, nu eindelijk eens komen tot een objektief onderzoek betreffende de onterechte veroordeling van de onafhankelijk denkende Galilei. Zelfs de Nazi's konden niet verliinderen dat de wetenschap zich verder ontwikkelde buiten het bereik van hun politieke klauwen. En ook Brezjnew en Deng kunnen niet helemaal voorkomen dat wetenschap de neiging heeft om zich kritisch op te stellen tegenover machthebbers en dominante opinies. Maar Dodewaarders, krakers en feministen zijn hun gezamenlijke dogma's aan het bundelen om de wetenschap opnieuw in een politieke dwangbuis te wringen. En waar openen ze de aanval? Uiteraard op die universiteit die zich net een beetje begon te ontworstelen aan de dogma's van 'wetenschap in dienst van . . . ' De Mannenbroeders van het eerste uur zien het allemaal met lede ogen aan. Maar ze hebben zelf indertijd het onheil over hun geesteskind afgeroepen. Calvinisten zijn bekeerd tot feministen. De hemel heet nu De Kleine Aarde. De toga is vervangen door een slobbertrui van lactovegetarische zelfgesponnen wol. Darwin werkt nu in een kerncentrale. Het evangelie blijkt emancipatie te betekenen. Abraham Kuyper's kleinzoon heet Arie Groenevelt. En de Doleantie kerkt in de Grote Keyzer. En ik voel me als Don Quichotte die vecht tegen windmolens. Misschien wordt het weer tijd voor een Comité van Waakzaamheid. Groetjes,
S é U K t l t MAAK. IM Dié >eUKTl€ KuNi o e STéftK STAAM, eeMvouoi üöoR. i>t ouDfre rwéé--FAS€NJSTRulcT^wR. r o e n rF\%!,tu:...
Hfl^O wéR... LlICKèNl
eN
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 augustus 1980
Ad Valvas | 466 Pagina's