Ad Valvas 1980-1981 - pagina 62

AD VALVAS — 19 SEPTEMBER 1980

12 sachte sektor, laat staan het be­ drijfsleven.' Dat is nog niet alles, want die kriti­ sche sociologen brengen ook onrust in eigen huis teweeg, want door hun 'ideologische achtergronden' ver­ oorsaken se 'soveel emoties, dat de leden van het pluriforme sociolo­ gengeselschap tegen elkaar worden opgehitst.' Voorbeelden?De hoogge­ leerde signaleert dat onder sijn vak­ genoten lieden rondlopen die multi­ nationals eensijdig afschilderen als een gevaarlijke macht en Shell be­ kritiseren vanwege het ontduiken van de olieboykot van Zuid­Afrika. 'Waarom vraagt men sich niet af of de multinationals misschien ook een neutraliserende werking hebben op rechts en links politiek radicalism,e.' Is dit een sinsnede uit 'Shell helpt' nr. 15, opgeset volgens de moderne propagandatechnieken? Nee, het is des professors argument in degtrijd tegen de kritische sociologie. Het schijnt slecht te gaan met Kui­ per's vak enfakulteit: steeds minder studenten komen bij hem studeren. Om dat laatste is hij kennelijk niet so rouwig want, schrijvend over de jaren sestig, 'de sociologiebeoefe­ ning aan de VU heeß zeer te lijden gehad onder de overrompelende groei van het aantal studenten.' Ja, studenten sijn vermoeiend en hou­ den de professor af van grensverleg­ gend ondersoek, dat slechts terugge­ trokken in de serene rust van de studeerkamer kan plaatsvinden.

De VU moet van Pais de komende jaren 15 professoren inleveren. Ze eijn te duur en moeten vervangen worden door goedkopere krachten. Dat was het bericht dat een week geleden op de voorpagina van dit weekblad prijkte. Dat is geen leuk kadootje van de bewindsman voor de honderdjarige en so gesagstrou­ we VU. De momenteel voor het kat­ heder staande professoren sullen aan dese besuinigingsronde echter geen centje pijn lijden. De 15 profes­ sorenplaatsen sullen namelijk inge­ leverd worden via de weg van het 'natuurlijk verloop' en het kollege van bestuur sal, gewapend met ver­ delingsmodellen, parameters en sakrekenmachientjes, er op toe sien dat dtt so eerlijk mogelijk gebeurd. Begrijpelijk, want de rechtspositie wil ook wat. Maar daarmee laat men wel de kans aan sich voorbij gaan om dese inkrimping van professo­ renplaatsen aan te wenden voor een Goed Doel. Want wie kent in s'n direkte werkomgeving met so'n hooggesalarieerde, waarvan men er vrede mee sou hebben wanneer dese gedwongen sou worden naar een andere betrekking uit te sien. Ik dacht hieraan bij het lesen van de bijdrage van prof. dr. G. Kuiper Hsn. in het pas verschenen gedenk­ boek 'Wetenschap en rekenschap!' In dit boek (waar men de lieve som van bijna seventig gulden voor neer moet leggen otn het in besit te krij­ gen) schrijven 14 professoren van de VU over hun vak enfakulteü. Zo ook de socioloog Kuiper. Z'n vak schijnt een beetje in het verdomhoekje te Sitten en daar schrijft hij dan ook

over. De sociologie heeft momenteel geen goede reputatie. Dat komt, volgens Kuiper, mede om­ dat binnen het sociologenwereldje er 'veel extreem linkse mensen' sijn, die er 'schik in hebben sich vast te bijten in allerlei sociale misstanden sonder een andere oplossing te we­ ten dan dat de samenleving funda­ menteel moet veranderen.' De socio­ logen die het in hun hoofd halen om met hun vak maatschappij­kritiek te bedrijven, kunnen geen genade vinden in de ogen van Kuiper: se sijn 'wereldvreemd,' willen 'de maatschappij verwerpen' en maken 'hun handen niet vuil aan kompro­ missen in de ambtelijke dienst, de

Vervolg van pag. 11

Mijn eigen baas betaalde voor zijn woning welgeteld Een rug of twaalf aan overname en aan sleutelgeld. Helaas was hij vergeten om vooraf te informeren Of men het pand wellicht niet spoedig zou gaan renove­ ren; Dus was hij na een maand of twee zijn woning al weer kwijt. En ook dat overnamegeld, voor een bejaard tapijt. Toch deed dit avontuur hem goed: hij handelde nu wijzer. En meldde zich dezelfde dag nog bij de Groote Keyzer. Zelf werd ik daar terstond als knokploegleider aange­ steld, In welke functie ik nog zeven muizen heb geveld! Maar op een nacht ben ik de Groote Keyzer uitgeslopen, en voor een rooie rug naar de ME overgelopen. Mijn baas, die zoiets nooit verwacht had van zijn brave kat, Vraagt steeds maar of ik terug wil komen, via zender STAD. Doch ik trok bij een woongroep in, in ruil voor mijn belo­ ning. Met zeven katers samen heb ik nu een eigen woning. Op 't Singel, in een grote halfgevulde vuilniszak. De Leidsestraat dient ons geruime tijd als kattebak. En laat men het niet wagen onze zak te renoveren: Miljoenen katten zullen dan doeltreffend demonstre­ ren: Geen vuilniszak, geen kattebak! F Maartje okkema

rol die hun wordt toebedacht. D e periode van de eerste feministische golf (rond 1900) komt dan ook wel zeer ruim aan bod. De beoefening van de vrouwenge­ schiedenis neemt in de eerste femi­ nistische golf een aanvang: 'Pas het ontstaan van de vrouwenbeweging leidt tot het stellen van serieuze vragen over de geschiedenis van vrouwen.' D aarbij zoeken de zich emanciperende vrouwen vooral nog naar voorgangsters. Ook nu nog wordt de kennis van de eigen geschiedenis als stimulans gezien van de vrouwenbeweging. Verder richt de vrouwengeschiede­ nis van nu zich op het beeld dat er in verschillende tijden ten aanzien van de vrouw heeft bestaan, m.a.w. op de ideologte ten aanzien van de vrouw. 'Maar daarnaast wordt nu ook de afwezigheid van vrouwen in de bestaande geschiedschrijving ex­ plixiet in verband gebracht met de aard van de vragen die mannelijke historici aan de geschiedenis plach­ ten/plegen te stellen.' De beoefenaars van de vrouwenge­ schiedenis van deze tijd wijzen er op dat het sexisme in de maatschappij doorwerkt in de wetenschapsbeoe­ fening. Het Landelijk Overleg Vrouwengeschiedenis, dat op 13 maart 1976 werd opgericht streeft dan ook een tweeledig doel na: 'de erkenning van vrouwengeschiede­ nis als historische discipline binnen de universitaire wetenschapsbeoe­ fening en anderzijds naar de beoe­ fening van vrouwengeschiedenis in dienst van de vrouwenbeweging.' De uitgave van deze twee bundels staat dan ook in nauw verband met de wederopleving van de vrouwen­ beweging en is bedoeld als stimu­ lans voor de beoefening van de vrouwengeschiedenis in Neder­ land. Als zodanig zullen de bundels best een aanzet kunnen zijn voor ledereen die maar enigszins geïnte­ resseerd is in de geschiedenis van vrouwen. Voor hen bieden de bun­ dels een groot aantal goed gekozen teksten die stimuleren tot een ver­ dere bestudering.

De Kraakkater Hallo, mijn naam is Moortje, en ik ben een echte kater. U weet van mijn bestaan, omdat ik graag uw bed bewa­ ter. Geen kier is mij te nauw, geen open raam is mij te hoog: Soms blijft er in de hele buurt geen kussensloop meer droog. Bij huizen waar men vaak vergeet zijn keukenraam te sluiten Vind ik geregeld een stuk hart ofkippelever buiten. Daar loop ik dan met afgewende snorharen voorbij; Want eens at mijn vriendin, een blauwe Pers,im'n lekker­ nij. De dierenambulance kwant, maar dat mocht niet nteer baten. Haar baas teelt op haar graf macrobiotische tomaten.

BLJ D€ Ri^ic­évJ ü i r ü é crRflrie

Galgala tok;

etNS^DflflR. Rij-DT RoßiM po€T

O, Wft-r IS O l « RoßiM

G öeo. .

De correspondentie van doctor Degen Aan: Werner van Belzen Prinsengracht 213 Amsterdam Amsterdam, 15 september 1980

Dr. F.M. Degen De Boelelaan 1105 Amsterdam

Beste Werner, Ik zat gisteren wel erg tegen je te jeremiëren, maar dat was grotendeels zatteklap. Eigenlijk heb ik het nog niet zo slecht getroffen. Voor hedendaagse begrippen ben ik zelfs tamelijk gelukkig getrouwd. Maria is een schat, een goeie moeder en een prima kameraad. En gelukkig heel zelfstandig. Je weet: ze is niet bepaald het aan­ en afhankelijke type. Moeder en echtgenote zijn is goddank niet haar enige levensvulling. Ze zegt zelf weleens badinerend: 'Opvoeding en verzorging zijn mijn bijbaantjes'. Ze geeft zelf inhoud aan haar leven. Ze heeft mij daar echt niet bij nodig. Haar filmwerk, de vrouwengroep, haar therapie, de buur­ takties, en weet ik veel wat voor aktivlteiten ze nog allemaal meer heeft. D ie redt zich wel. Ik vind dat ook heel goed. Een vrouw moet niet alleen leven via haar man. Ik houd helemaal niet van die types, die je steeds bemoederen, bevoogden, inzwachtelen en vertroetelen. Op het eerste gezicht lijken die verzorging, opvang en aandacht wel fijn, maar uiteindelijk word je er toch door aangetast in je vrijheid en zelfstandigheid. Dat vind ik ook het positieve van de vrouwenbeweging: door de zelfbe vrij ding van de vrouw wordt de man als het ware gedwon­ gen zich ook te emanciperen. En dat is essentieel voor je zelfont­ plooiing. Toch zitten er ook minder leuke kanten aan het feminisme. Namelijk dat vrouwen steeds moeilijker zijn te bereiken. Steeds ongenaakbaarder lijken. Öf om het maar eens sexistisch te zeggen: vrouwen laten zich niet meer zo makkelijk versieren als vroeger. Vorige week op het Festivu had ik daar nog een frustre­ rende ervaring mee. Ik liep een coUegaatje uit een andere vakgroep tegen het lijf. Ik ken haar nog uit de tijd dat ze als mili­ tant SRVU­aktiviste mijn colleges versjteerde. Ze is nu inmiddels docente vrouwenstudies geworden. Het is een briljante weten­ schapper, en behoorlijk assertief. Maar tevens heeft ze schitte­ rende ogen en een tedere mond. We raakten aan de praat over onze opvattingen over relaties. Joke (zo heet ze) is heel tevreden met de Living Apart Together­ relatie, die ze met haar vriend heeft. Hij heeft daarnaast een vaste minnares, wat ze volledig accepteert. En zelf heeft ze aller­ lei los/vaste zaakjes. Zowel met mannen als met vrouwen. Heel goed eigenlijk. Ze is echt heel geëmancipeerd en zelfstandig. En dat bewonder ik zeer. , Ik op mijn beurt vertelde uitgebreid over mijn verhouding met Maria. Dat we elkaar de nodige vrijheid laten. En dat dat heel bevredigend is voor beiden. Maar dat ik ook vaak wat mis in onze relatie. Dat het soms is alsof we langs elkaar heen leven. Geen LAT­ maar een LTA­relatie dus. Ik probeerde indruk te maken op Joke door nogal nadrukkelijk allerlei zwakheden, angsten, frustraties en labiliteiten op te voeren. Ik had verwacht dat ze daar positief op zou reageren. Ik hoopte dat mijn eerlijkheid en openheid haar zouden charme­ ren, en dat zo een beroep op haar tederheid zou worden gedaan. Maar ze reageerde heel anders. Ze ging omstandig in op alles wat ik zei. Ze probeerde te analyseren wat er zogenaamd met mij mis was. Ze hing gewoon een beelje de therapeute uit! Terwijl ik eigenlijk niet eens precies de waarheid sprak. Mijn echte angsten en behoeften laat ik echt niet aan haar zien. Je gaatje toch niet bloot zitten geven, als je iemand wilt versieren? Ik hoopte dat mijn gevoeligheid en romantiek haar wel zouden inpalmen. Maar in plaats van me te bemoederen ging ze me daar zitten bevaderen! De trut. Ik heb niet eens de laatste tonen van Earth and Fire afgewacht. Teleurgesteld en behoorlijk gefrustreerd ging ik naar huis. Ik voelde me eenzaam en verlaten als nooit tevoren. Wat is er toch aan de hand met die vrouwen? Wat verwacht ik eigenlijk van ze? En waarom kan ik ze niet meer bereiken? Hoe versiert men tegenwoordig? Heb je trouwens La Terrazza van Ettore Scola al gezien? Nee? Houen zo dan. Wat een pokkenfilm. En dat van één van nujn lievelingsregisseurs. Een saaie en pessimistische film. En zeld­ zaam hard. D e personages lijken vergeten te hebben dat een beetje aandacht, een beetje liefde en een beetje menselijkheid zo belangrijk zijn in het leven. Wat is er toch gebeurd met onze wereld, Werner? Waarom is alles zo gefragmenteerd? Waarom, hebben we zo weinig voor elkaar over? Alles draait maar om het 'ik'. De nieuwste reclamecampag­ ne van CA voert als slogan: 'Ik ben ik'. Dat hebben die jongens goed aangevoeld. Groetjes,

VOOR. Dé fiR.^\€is)^Hwisjéi

\JfiiRr^éu,

\JR,f\PiGr HUM ALOÖOR êéM voNficrie

il III I

'T ceLx) flflr NU flt­

M M II l| J.s^

ftflN De

HAflL..

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen