Ad Valvas 1981-1982 - pagina 244

a AD VALVAS — 5 FEBRUAR11982 op een andere plaats dan waar hij het zal hebben venoacIU. Want ?iet huidige college van bestuur is kennelijhk bevreesd met grote spoed naar de brandstapel te zullen worden gebracht, waarom elk opschietend lootje tot dusver wederom de grond werd ingetrapt. Maar de diensthoofden zijn er om de drommel niet bang. Zij durven, zij het Op de Universiteit van Amsterdam is in groepsverband. Samen sterk. Op de knieën zullen ze, die vermaledijde een nieuwe club zendelingen voor de medewerkers die zich voortdurend te verbreiding van het geloof in de prikklok opgestaan. Voerde het Ud buiten gaan aan nevenaküviteiten als van het college van bestuur aldaar, uitslapen, eindeloos gekout na de John Loose, in het nog winterse deel laatste lunchhap en de voorbereiding van 1978 als een vroege bekeerling er van overhaast vertrek kort na aankomst op de werkplek. al niet een interne kruistocht voor Zelfdiscipline, da's de prikklok. Araan? Gegrepen als hij was door z^ beidsvreugde, da's de prikklok. Een profeet, de oud-staatssecretaris Ger Klein, die de zwakheid der mensen puike werkteer, da's de prikklok. goed in het vizier had en wel inzag dat Een goede leiding, da's de prikklok. het geloof in Tiet FeiUoos Registreren- De prikklok werkt snel, helpt snel. de Prikuurwerk het enige geneesmid- Met nog een Ster-reclame er tegenaan en hup, dan worden de wetenschapdel kon zgn. Welnu, zijn zaad is ontkiemd, zg het pers wel in het geloof meegesleurd en

Mensen van de VU zeggen dat er ook groepen zijn die dat „Ik ben In een pastorie geboren en kriterium bewust niet gebruiken en grootgebracht en ja, dat heeft invloed gewoon de boer op gaan. op je. Het ene moment ben ik me daar overigens minder bewust van geweest dan het andere. Achteraf denk ik dat In beide gevallen moet je het zien als het één van de belangrUlste rich- een soort welkomstbezoek. Gewoon tingaanwijzers is geweest om theolo- een beeQe laten zien wat we doen en gie te gaan studeren. Nee van het dat we behulpzaam wiUen zijn. Vooral woord „roeping" zou ik met betrek- in de onzekere situatie waarin eersteking tot die keus niet willen spreken. jaars vaak verkeren acht ik dat van Daarbij wordt heel vaak gedacht aan groot belang. Het is dus in ieder geval het feit datje een stem in je binnenste niet zo dat wij eens even komen verhebt die jou zegt dat je een bepaald tellen hoe het moet en hoe jtj je iets moet gaan doen. Maaf ik ervaar het niet op die manier. Het predikantschap -om het daar maar op toe te spitsen- vind ik een heel praktische zaak. „Met name toen ik hier kwam studeren stond ik wel wat Imtisch tegenover kerk en geloof en alles wat daarmee samenhangt. Je hebt met betrekking tot bepaalde dingen natuurlijk toch het gevoel van: dat zou ik anders doen. Dat gevoel groeit naarmate je verder komt met studeren en eigenlijk dan pas ontdekt wie je zelf bent en wat je nu wel en niet leuk vindt aan het kerkelijk bedrtjf. Maar in het algemeen bleef het me sterk aantrekken en vond ik het de moeite waard om af te studeren en eens te kijken wat zo'n studie nu precies waard is. Zeven jaar geleden ben ik hier begonnen en ik moet zeggen, het is aan de VU toch wel moeüjijk om te werken. Dat Ugt bijvoorbeeld aan het feit dat studenten heel moeilijk bereikbaar zijn. Behalve dat ze verhuizen is er ook een soort afkeer ontstaan van de kerk en van kerkelijk werk. Afkeer niet zozeer in de zin van walging, maar meer in de zin van op een heel ander spoor zitten. Contact met hen zoeken is dan ook zeker niet makkelijk. De laatste jaren Ugt bij ons daarom de nadruk op het nemen van de eerste initiatieven. Als het even kan proberen we met een hele groep -voornamelijk studenten- zoveel mogelijk eerstejaars te bezoeken. Met dien verstande dat alleen die studenten worden bezocht die zich als kerkelijk hebben ingeschreven aan de VU. Dat is een kriterium dat ons min of meer in de schoot is geworpen omdat we nog steeds gebruik mogen maken van de gegevens van de studentenadministratie. Tegelijkertijd moet ik erbij

Dick Kuiper studentpred assistent Dick Kuiper. Studentpredikantassistent Kwam indertyd naar de VU om theologie te gaan studeren. Is daarna bij liet studentenpastoraat gaan werken als predikantassistent. Dat „assistent" slaat op het feit dat hij nooit officieel is beroepen, maar in de praktijk is hij drie dagen per week met hetzelfde werk bezig als een studentpredikant. Dick heeft een nuchtere kgk op de taak van het pastoraat. Hij vindt het het voornaamste dat studenten zich lekker voelen op de VU. Over de problemen, de aktiviteiten en het nog immer bestaande betuttelende beeld van het studentenpastoraat gaat dit gesprek.

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv

Gaigala

Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam-iZ), Telefoon 714754 en 723366 Fil. W.,deZwi|gerlaan 101 Telefoon 183767

... vo£Li< m

Toch gek. Op de VU hoor je maar zelden iemand over de prikklok. En ook over de nog niet zolang geleden op proef ingevoerde variabele werkl^den nauwelijks. Komt dat door het niet weg te branden calvinistiscfie arbeidsethos alhier? Dan mag het geen wonder heten dat ze onmiddellijk aan alweer een ambtenarengrap denken als je erover begint. Een vertegenwoordiger van een prikklokkenflrma moet er enkele jaren terug bij de VU met meer dan normale kracht zijn uitgegooid, toen hij aan het Nieuwe Geloof probeerde te verdienen. Een bijzondere universiteit en dat is die. Zou je zeggen. Wat baat het de mens, als hij zijn ziel op de prikklok zet? V Voyeur

religieuze pUchten dient te vervullen. Ik zeg dit met nadruk omdat wt nog steeds te maken hebben met het beeld van de ouderwetse ouderling. Onze primaire inzet van de bezoeken is of het goed gaat met iemand. En natuurlijk is het mogelijk dat mensen bij dat gesprek enthousiast raken voor onze aktiviteiten. Als je op dat aspect van ons werk komt dan is het mooie daarvan dat mensen met elkaar in aanraking komen en vrienden maken. Dan komen we wat dichter bij de doelstelling dat mensen zich in deze barre woestenij van grijze steenhopen wat lekkerder gaan voelen.

^.^

Als vertegenwoordiger VEUI de kerk

krijg je bij die bezoeken geregeld een aantal vervelende verhalen over je heen gestort. Dat is ook een reden waarom je er moet zijn. Ik zie in de kerk wel iets en als er mensen zijn die dat niet zien dan wil ik daar graag over praten. Dan wil ik graag mijn kant van de medaille laten zien. In ieder geval moet je dat echter niet met een belerend vingertje doen. Ik ben mij er terdege van bewust dat mijn maatstaven van goed nog lang niet de maatstaven van een ander zijn". (PvE).

, , , oM6-e>/)/j(S- TOE r e L/^TEN Jfl ^ E L f i TE f.£3?BCrf^i-U IN fLMTS

WANDEL. IK £VÊN

2E6-6-EN

_s^

^

Wie last van claustrofobie heeft had er afgelopen maandag niet bij moeten zijn. Ik bedoel bij de „altematieve rondleiding" door het hoofdgebouw onder de malicieuze leiding van een Meedogenloze Zwarte Verspieder die kwaadaardige pogingen deed onze haatgevoelens jegens het hoofdgebouw om te zetten in hartstochtelijke liefde. De zwarte tovenaarsleerling die als gids optrad volgde met ons een kilometer lange roodwitte band die voerde door naargeestige gangen, cleane ruimten en donkere hokken. Even leek het alsof de sardonische grenzende zwarte bengel ons in een lelijke val had gelokt. Tegen beter weten in lieten wg ons in opperste verdwazing leiden in een afgrijselijke rechthoekige cel in één van de donkere noodtrappenhuizen van het gebouw die alleen een fervente bezetter van weleer bekend zal zgn voorgekomen. Dat agn van die holen van waaruitje niet meer terug kunt keren. Je kunt, wil je ze verlaten, alleen nog maar verder benedenwaarts. Maar even leek het alsof het zwarte monster ook de deur naar beneden had afgegrendeld. Gelukkig duurde de spanning niet lang, schonk hij genade, en mochten we verder. We vervolgden de ijl verlichte route langs De Oude Drukken naar het „liefste pleite" van de zwarte griezel: een laag raam dat uitkijkt op de fietsenklemmen vóór het gebouw. Ongetwijfeld het plekje waar dievenogen elk arriverend rijwiel nauwkeurig gadeslaan. Vergeten ben ik nog de gruwelijke gutturalen die ons onderweg werden toegesnauwd toen we de douches voor liet VU-personeel bevuilden. Naderhand zag ik in de onthullende diaserie sinistere afbeeldingen van vliegende schotels neergedaald op een lugubere campus en weerzinwekkend riekend pleepapier.

Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat je de studenten opzoekt in hun vaak rottige kamertjes. Op het gebied van het welzijn zijn we de enige mstantie die dat doet. Kijk zit je in moeilijkheden dan moet je wel eerst de moed verzamelen om naar een dekaan of psycholoog toe te gaan. Ik denk dat om die reden veel mensen met hun problemen bliiven zitten. Wij ziJn daarentegen niet jilleen op de VU te bereiken -als men een afspraak wil maken kan dat natuurlijk- maar werken ook andersom.

MMU---

(groot en klein rijbewijs)

Claustrofobie

Onder onze aktiviteiten versta ik bijvoorbeeld: het orgamseren van gespreksgroepen over bijbelse onderwerpen, of catechisatie die zich heel strikt met geloofsbeUjdenissen bezighouden. Verder kan men deelnemen aan diakonaatsgroepen of aan de programma's in de Van Eeghenstraat lOntmoetingscentrum VE'90, PvE). Ik denk dat b« al onze onderdelen het maatschappelijk engagement de inzet is. Iets dat wij tegen studenten zeggen bij de sociale introduktie is: doe iets, sluit je ergens bij aan. Wij vinden het belangrijk dat deze mensen de maat^ schappij niet uit het oog verhezen. Als student verkeer je in een positie waarin dat gemakkelijk kan gebeuren. Dat je door studiednïk, vervreemding van thuis en wat er allemaal verder mee kan spelen, toch in een soort ivoren toren terechtkomt.

ó-EDW0W6ENi ötA

400 nieuwe luxe- en bestelwagens waaronder: FORD - VW - OATSUN - OPEL NIEUWE IVIERCEOES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON

Lage prijzen en studenten • 10 procent korting

zal de taai-heidense en deswegen steeds voor de prikklokmogelijkheid gespaarde hooglerarenclan via wetswijziging er ook aan moeten kunnen geloven. Dan wordt er tenminste wat minder variabel gewerkt.

Woensdagmiddag werd Abraham Kuyper, stichter van de VU. met een kranslegging alsnog „bedankt" voor zgn stelling nemen tegen homo's in 1902. Hij zei toen in de Tweede Kamer: „geachte afgevaardigde, het kwaad waarop ik doel is de zonde waarom door God eens steden in een zoutdal veranderd zijn." Kuyper noemde die „zonde" niet met name. Hij had het over de „gruwel". De geschiedenis lijkt zich te herhalen nu bepaalde groepen orihodoxe christenen te hoop lopen tegen de antidiskriminatiewet. Gelukkig kan er nü door VU-studenten de spo t worden gedreven met Kuypers dwaling van toen. (Maandag 15 februari is er weer potten- en flikkercafé in PH'31 om 20.00 uur. (J.K.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen