Ad Valvas 1981-1982 - pagina 241

5

AD VALVAS — 5 FEBRUAR11982

Banden met PKV worden weer aangehaald

SR VU op zoek naar nieuwe stijl De restanten van wat eens één van de grootste studentenvakbonden van Nederland was, de SRVU, laat na een lange periode van stilte weer eens iets van zich horen. Al is het deze keer nog geen oproep voor aktie, maar een oproep tot bezinning over de mogelijke toekomst van een progressieve studentenbeweging aan de VU. 13 Februari wordt iedere student(e) die geïnteresseerd of aktief is in het SRVU-gebeuren opgeroepen om een dagje op de sociëteit PH'31 te komen praten over de belangrijkste universitaire thema's, zoals de tweefasenstructuur en de financiële positie van studenten. En over de vraag hoe in de toekomst de studenten-orga, nisatie eruit moet gaan zien. Maar het zal niet een dag van zware ideologische diskussies worden. Sfeer en gezelligheid zijn de trefwoorden in het gesprek dat we met drie SRVU'ers van het nieuwe uur, Jeroen Blokland, Robert Dillmann en Martin Janse hadden. „We willen met de SRVU-dag de boel een beetje opengooien, zodat de mensen elkaar leren kennen en van elkaar weten wat ze doen", legt Jeroen de bedoeling van de dag uit. Anderhalfjaar geleden werd het roer bfl de SRVU noodgedwongen vrij drastisch omgegooid. Daarvoor was de SRVU een vrij centraal georganiseerde vakbond met veel eigen aktiviteiten en akties. Een vrij groot bestuur van zes ä acht mensen had een dagtaak met vaak de avond en de nacht erbij om de zaak draaiende te houden. Maar het werd steeds moeilijker mensen te vinden, die zoveel tijd in het vakbondswerk wilden steken. Een echt bestuur bleek geen haalbare kaart meer. In plaats daarvan kwam een zogenaamd voorzitters-overleg.

waar de verschillende fakulteitsverenigingen, die zich op de SRVU-polltlek oriënteerden regelmatig bij elkaar kwamen om de lopende zaken te bespreken en ervaringen uit te wisselen. Verder ontstond een organisatiecommissie, die het reduktiebureau, de kamermarkt en het stencil- en offsetwerk regelden. Voor de onderwij saangelegenheden en de studiefinancieringsproblemen werden ook aparte overleggen in het leven geroepen. Toch zal de gemiddelde VU-bewoner de afgelopen tijd sterk het idee gehad hebben, dat de SRVU op sterven na dood was. Een verschijnsel, dat zich overigens in bijna alle universiteitssteden voordoet. Werd bijvoorbeeld biimen het HBO rond de zomer veel en massaal aktie gevoerd tegen de collegegeldverhoging, daar bleef het op de meeste universiteiten uiterst kalm op nu en dan een papieren protest na. „Je kunt toch niet zeggen, dat de SRVU twee jaar lang een impasse heeft doorgemaakt door niets te doen", zegt Martin. „We z^'n twee jaar bezig geweest met het omgooien van de organisatie. Met het opzetten van een meer federatieve structuur ontstaat het effekt dat meer dingen op de fakulteit gebeuren dan centraal." Ook Robert wil niet al te negatief zijn over de afgelopen periode: „Je kunt niet zeggen dat de SRVU er niet meer is en niets meer doet. De barak staat er nog steeds en daar gebeuren een hoop dingen, die voor een belangrijk deel echter naar het onzichtbare vlak verschoven zijn, zoals het reduktiebureau en het koördmeren en uitwisselen van gebeurtenissen op de fakulteiten." Volgens Jeroen hebben ook de inhoudelijke problemen waar de studentenorganisaties voor staan te maken met een aksentverschulving naar de fakulteiten: „Rond de twee-fasenstruktuur kwamen we in een situatie dat de programma's op de fakulteiten ingevuld moesten gaan worden en als SRVU kan je dan niet veel meer doen dan kijken hoe het gaat en ervaringen uitwisselen."

Betrokken Robert vindt dat het de afgelopen periode bij de SRVU „met vallen en opstaan" gegaan is: „De huidige structuur draait nu zo'n anderhalf jaar en het blijkt nu dan ook moeizaam te gaan. Er wordt te veel inzet gevraagd van de mensen op de fakul-

Een etentje, een boekenbon. Vervolg van pag. 3 noodzakelijke ondersteimdende formatie deels toe te keimen en deels te garanderen.

Toch muziek Misschien dat men bij geneeskunde en de VU in het algemeen eerst over een bepaalde drempel heenmoet. De ontwikkelingen in Nijmegen en Leiden leren dat er beslist wel muziek in het PAO zit. Zeker nu de traditionele hoger onderwijsmarkt zich sterk wijzigt Het is te hopen dat de VU geen kansen Iaat liggen en het nodige graan meepikt. Met een zo geprofileerd geïnteresseerd achterland als de VU heeft, moet het toch niet moeilijk zijn om het PAO van de grond te tillen.

Reakties Het CvB-lid Schutte gaf als ziJn kommentaar dat inderdaad elke faculteit zijn portie PAO moet leveren. Of je van elke WP-er mag verwachten dat hij die bijdrage levert is rechtspositioneel gezien wat problematisch omdat iemand die vóór 1975 werd aangesteld dat toen nog niet kon weten. Maar dat moet men binnen een faculteit maar regelen. In februari komt er trouwens een nieuwe nota van het CvB over nevenactiviteiten die ook openingen biedt voor een aanpak van kursussen

buiten PAO-verband. Daaruit bUjkt bijvoorbeeld dat inkomsten die men geniet in de tiJd van ziJn VU-aanstelling ten goede moeten komen van de vakgroep. OfBcieel werkt iedereen 40 uur maar in de praktijk is dat meer. De heer Langevoort, voorzitter van de facultaire PAO-kommissie bij geneeskumde vindt In dit verband dat ook als je in je vrije tijd buiten ofBcieel PAO-verband aan een PAO-kursus meewerkt, dit een vakgroep tijd kan kosten terwijl je bovendien zo'n lezing kunt geven dank zij de mogelijkheden die een aanstelling bij de VU biedt. Zowel Schutte als Langevoort benadrukken dat de niet-offlciele PAOkursussen al heel lang bestaan en het daarom niet zo eenvoudig is ze te integreren in ofBcieel PAO-verband. Ook de lagere kosten van de aloude kursussen remmen die ontwikkeling. Langevoort: „Misschien zouden bij geneeskunde de ziektekostenverzekeraars die ook hiervan profiteren mee kunnen betalen. We zijn daarover in onderhandeling." Hij gelooft ook in de mogelijkheden dat met PAO-onderwijs wat formatie, bv. voor studentassistenten te verdienen valt. Schutte weet dat in Delft ook wel eens opbrengsten van een pariculiere kursus zijn gebruikt voor student-assistenten. Over douceurtjes praten Langevoort en Schutte erg relativerend. Langevoort: „Een honder(^e per lezing of een etentje". Schutte: een boekenbon.

teiten die het toch al bijzonder druk hebben. Ook moeten ze dingen doen waar ze niet echt voor gekozen hebben, wat niet goed is voor hun betrokkenheid. Je merkt dat mensen elkaar na een lange tijd van gezamenlijk vergaderen niet eens bij hun naam kennen." Martin vindt dan ook dat de organisatie weer wat bijgesteld moet worden: „Naar de fakulteitsgroepen moet duidelijk gemaakt worden, dat mensen ook voor een deel vrijgesteld moeten worden voor SRVU-taken. Maar we moeten niet terug naar een echt bestuur, maar naar een vorm tussen vroeger en nu in." Robert ziet veranderingen niet alleen

flmktieomschrijving, waardoor vaak vaag bleef waar we mee bezig waren. De bedoeling van het overleg was zoiets als,het inhoudelijke beleid van de SRVU doorpraten, maar als daar verder niets mee gebeurt, is dat ook niet leuk." Martin: „De SRVU is zo'n anderhalfjaar geleden overgegaan op een nieuwe stijl en dat staat nu op het pimt naar buiten te komen. Je ziet dat de mensen ingewerkt zijn en ook dingen willen gaan uitvoeren." Daarbij zal de SRVU volgens Robert een evenwicht moeten vinden tussen een pure federatie van fakulteitsgroepen, waarbinnen geen eigen aktiviteiten bestaan en een eigen gezicht op de universiteit: „Door het federatieve idee wordt de funktie van een centrale organisatie niet meer duidelijk. De SRVU is wat aan de fakulteiten gebeurt, maar om ook op centraal nivo nog iets aan de grond te krijgen moeten de fakulteiten nu en dan him eigen stekkie verlaten en dat gaat heel moeizaam. We moeten er dus ergens tussen in gaan zitten, dingen doen. Waar mensen op de fakulteit iets mee kuimen."

De nieuwe SRVU styl: v.l.n.r. Robert, Marten en Jeroen. in de organisatievormen: „De SRVU moet weer gaan leven voor de mensen. Dat heeft veel te maken met de sfeer op de barak. Vorig jaar was nog een deel van de oude garde aanwezig die veel informatie had, die moeilijk over te dragen was. Die mensen zijn nu allemaal weg, van het oude vakbondskader is niemand meer over. Het is nu ontzettend belangrijk om die nieuwe mensen met elkaar in kontakt te brengen en aan elkaar te binden. Jeroen noemt nog een ander probleem wat de afgelopen periode de vakbonden parten speelde: „Het voorzittersoverleg had geen duidelijke

Een voorbeeld van zo'n werkwijze is het inkomenscomité, dat een diskussiestuk voor de groepen geschreven heeft over de plannen voor een nieuw studiefinancieringsstelsel, waarin aan de fakulteitsgroepen gevraagd wordt hoe belangrijk de financiële onafhankelijkheid van de ouders is voor studenten, by voorbeeld of die zo belangrijk is, dat beursstudenten er vergeleken bij de huidige situatie wel iets op achteruit mogen gaan om dat te realiseren. Op dat stuk komen nu de reakties biimen, zodat de SRVU een standpunt kan gaan bepalen, op grond van op de fakulteiten gevoerde diskussies.

Ondernemingsraad AZVU tegen huidig kresjplan De ondernemingsraad van het Academisch Ziekenhuis van de VU (AZVU) heeft de directie negatief geadviseerd over de plannen voor een kinderdagverblijf, dat door het ziekenhuis, de VU en de Nederlandsche Middenstands Bank opgezet zou gaan worden. De ondernemingsraad heeft drie hoofdbezwaren tegen de plannen, zoals die nu op tafel liggen: de opnamecapaciteit van tien kinderen voor het ziekenhuis is te klein, de investering en kosten per kind zijn te hoog, met name omdat vooralsnog een tekort van ruim ƒ 6.000,- per kind wordt verwacht en de gegarandeerde tijdsduur van exploitatie (een half jaar) is te kort. De ondernemingsraad is overigens niet tegen een kinderdagverblijf als zodanig. Ze benadrukt juist het belang van een opvangmogeUjkheid, maar geeft de voorkeur aan de oprichting van een apart kinderdagverblijf voor het ziekenhuis met een grotere

opnamecapaciteit en met openingstijden die aangepast zijn aan de werkuren van het personeel, waarbij met name aan de weekenden gedacht wordt. Het ziekenhuis is per slot van rekening een vol-continu bedrijf Dit vertelde ons de heer Baars, die namens de ABVA-groep in de ondernemingsraad zitting heeft. „Jammer"', reageert De Niet, lid van het CvB en verantwoordelijk voor het crèche-beleid, „maar we gaan met veel verve door". Volgens hem wil de directie van het ziekenhuis nog wel praten over mogelijkheden om op niet al te lange termijn het dagverblijf te realiseren, maar er zal eerst gekeken moeten worden in welke mate aan de bezwaren van de ondernemingsraad tegemoet kan worden gekomen. De Niet onderkent het probleem dat voor een deel van het ziekenhuispersoneel de knelpunten met de kinderopvang anders Uggen dan op de universiteit. Omdat in het ziekenhuis vol-continu gewerkt wordt is er ook behoefte aan

Unk Een ander streven van de SRVU is om de banden met de studentenfraktie in de universiteitsraad, de PKV nauwer aan te halen. Daarover lopen nu besprekingen. Robert: „De link met de kiezers blijft een ontzettend probleem, de universiteit is een pseudodemokratie. Daar kan je hooguit deeloplossinkjes bereiken in de raden. Maar het is wel essentieel dat de belangrijke punten doorsijpelen naar de studenten, zodat die er iets mee kunnen doen, zoals de motie tegen kernwapens, of de aktie voor de kre^. Ik heb er helemaal geen bezwaar tegen als iemand uit de raad in z'n eentje pamfletten loopt uit te delen, maar het lijkt ai snel op een schim, die tot diep in de nacht door het hoofdgebouw waart. Dan is het beter om de kontakten met de groepen nauwer aan te halen." Marten: „Misschien moet er weer zoiets als een PKV-raad komen, waar alle groepen in vertegenwoordigd ziJn, als het ook maar weer geen verplich-

ting wordt om van 's morgens negen tot 's avonds laat met de vakbond bezig te zijn." Jeroen wil nog wel benadrukken, dat de SRVU nieuwe stijl niet een gezichtsloos iets moet worden: „Er blijven natuurlijk ook steeds politieke punten üggen, die je moet oppakken. Belangenbehartiging kan om zo te zeggen ook door rechts gedaan worden. Maar het moet duidelijk zijn, dat we voor een progressieve politiek blijven staan. We werken nu bijvoorbeeld samen met het Polen-comité van de Universiteit van Amsterdam. Dat is nog wel niet veel, maar het geeft wel aan, dat die politieke thema's blijven. Het heeft alleen weinig zin om principiële uitspraken te doen, waar je verder niets mee kan." (DdH)

mogelijkheden om kinderen 's avonds en 's nachts op te vangen, maar vol­ gens de Niet is dat ontzettend moei­ lijk realiseerbaar. Hij blijft nopen, dat de drie partners, de VU, het zieken­ huis en de bank het eens worden over de opzet, anders zal naar andere alter­ natieven gekeken moeten worden. Maar volgens De Niet gaat dan bet kostenverhaal weer een belangrijke rol spelen. „Misschien moeten we dan naar de leeftijd van de kinderen gaan kijken, omdat voor de allerkleinsten het meeste personeel nodig is. Dat is echter niet mijn eerste opzet", aldus De Niet. Over een ander bezwaar van de onder­ nemingsraad, namelijk dat het zie­ kenhuis de exploitatie slechts voor een halfjaar wil garanderen zegt De Niet, dat de crèche een experiment van drie jaar moet worden. Omdat echter niet te overzien valt hoe de belangstelling bij de drie partners in de praktijk uit zal vallen, zijn afspra­ ken gemaakt over de verdeling van de exploitatielasten voor het eerste half jaar. Op grond van de praktijkerva­ ring zullen na dat halve jaar nieuwe afspraken gemaakt moeten worden. Het is echter niet de bedoeling dat het dagverblijf slechts voor een halfjaar opgericht gaat worden", aldus De Niet (D.d.H.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen