Ad Valvas 1981-1982 - pagina 143

11

AD VALVAS — 13 NOVEMBER 1981 *>»•.­",«,,»'

Canadese indianen vertelden op VU liun problemen

Nieuwe Canadese grondwet voor Indiaanse cultuur ondergang Afgelopen maandag bezocht een groep Canadese Indianen de nin pogingen de grondwet naar Cana­ VU om iets te vertellen over hun problemen die ontstaan door da te brengen de uitbanning van het van de Indiaanse na­ de overbrenging van de grondwet van Groot­Brittannië naar bestaansrecht ties wettig maken, zy zeggen dat de Canada. Hierdoor komen de Indiaanse rechten op de tocht te onmetelijke hoeveelheid grondstoffen staan en zal, volgens de Indianen, hun cultuur verdwijnen. de redenen voor de beemdiging van Gelijktijdig waren er ook groepen aan de universiteiten van inheemse en verdragsrechten duide­ maken. Rotterdam, Nijmegen en Utrecht. Helaas bevonden er zich lijk De meeste Indianen leven van de onder de deelnemers slechts een handvol Nederlanders naast jacht en de visvangst. De rechten die een veertigtal Indianen uit hun eigen groep. Dit gebrek aan zy op dit gebied hebben liggen vast in belangstelling was het resultaat van enige organisatorische de North America Act en nu deze rechten gaan verdwijnen voelen de blunders. Indianen dat hun bron van inkomsten De actie van de Canadese Indianen om de bevolking in Europa te infor­ meren over hun situatie, maakt on­ derdeel uit van een groot aantal ac­ ties. In november 1980 zette de Union of Bntish Columbia Chiefs (Verbond van Indiaanse opperhoofden in Brits Columbia) wettelijke acties op touw betreffende de constitutie en er is een petitie gestuurd naar Koningin Elisa­ beth n. Daarnaast zyn de Indiaanse mensen naar Ottawa getrokken om Trudeau en zyn regering te vertellen dat zy rechten hebben als eerste be­ woners van dit land en dat deze rech­ ten zijn gegarandeerd door verdragen en historische overeenkomsten tus­ sen de Indiaanse naties en de Britse regering. Tijdens het vierde Russell Tribunaal in Rotterdam was men van oordeel dat Canada zijn plicht tegen­ over de Indiaanse naties niet nakwam en in hoge mate de internationale wetgevmg schond. Nu reizen er 200 Indianen door Europa om steun te vragen voor hun stryd. Onder de naam „Constitution Express" worden enkele Europese landen bezocht. Zij vertegenwoordigen niet één groep of organisatie maar een ieder komt na­ mens zijn eigen stam of familie.

Harry Endendijk De Canadese grondwet ligt op dit moment nog in Groot Brittannie, maar de Canadese regering wil deze British North America Act naar Cana­ da overbrengen m de hoop een onaf­ hankelijke staat te worden. Deze re­ patriëring zal een beëindiging van de Indiaanse rechten Inhouden en de bijzondere identiteit van de Indiaanse naties vernietigen. Toen Groot Brittannie Canada kolo­ niseerde was zijn beleid er op gericht de Indiaanse naties te overwinnen of verdragen met ze te sluiten. Volgens de Britse regering is meer dan 40 procent van Canada Indiaans gebied. De band tussen de Indianen en Groot­ Brittannië is altyd veel sterker ge­ weest dan de relatie met Canada. Brittanie heeft de taak gehad het Indiaanse volk en land te bescher­ men, maar bij de Confederatie van Canada m 1967 werden de administra­ tieve verantwoordelijkheden overge­ heveld naar de Canadese regering. Volgens de Indianen wil Trudeau met

ook gaat verdwijnen. De economische situatie van de Indianen is al veel slechter dan die van de rest van de Canadese bevolking. De werkloosheid is enorm hoog, 85 procent en het inkomen Ugt veel lager dan in de rest van Canada. Ook de problemen op het sociale gebied zijn groter, het aantal indianen dat een gewelddadige dood sterft is meer dan vijfinaal en het aantal zelftnoorden is dnemaal het landelijke gemiddelde. De Indiaanse bevolking, en dat is drie procent van de totale Canadese bevolking, heeft nauwelijks een deel van de Canadese welvaart.

Geen toekomst De meeste van de tien sprekers, waar­ onder drie opperhoofden, zeiden dat er door de beëindiging van hun rech­ ten geen toekomst meer is, en zeker niet voor hun kmderen en kleinkinde­ ren. Om voor deze toekomst te vech­ ten zijn ze naar Europa gekomen. De Indianen willen de Europese gemeen­ schap informeren over de verantwoor­ delijkheid die de Britten hebben. Daarnaast zal men druk uitoefenen op de Britse regenng om de Canadese constitutie tegen te houden totdat de

Jan H. Raat, ex VU medewerker bij aanvaarding hoogleraarschap in Eindhoven:

"Natuurkunde onderwijs kan aardig zijn" „Vakdidactiek natuurkunde is een tak van wetenschap, die kan bijdra­ gen aan het ontwerpen van creatief en motiverend onderwijs in de na­ tuurkunde. Een verdere ontwikke­ ling van die tak van wetenschap kan bijvoorbeeld helpen om de achter­ standsituatie van meisjes bij het na­ tuurkunde­onderwijs terug te drin­ gen. Helaas moet ik constateren dat het natuurkunde­onderwijs in ons land een mannenzaak is en daar is best wat aan te doen. Het imago, dat natuurkunde „een mannelijk vak" is, moet worden afgebroken. Natuur­ kunde­onderwijs is niet per definitie onaardig en meisjesvijandelijk. Het kan ook aardig en meisjesvriendelijk zijn. Een andere belangrijke zaak in dit kader is dat vakdidactisch onder­ zoek kan bijdragen aan vernieu­ wingsprojecten in het onderwijs en dan denk ik met name aan de invoe­ ring van de middenschool. De bijdra­ ge van vakdidactiek (zo men wil vak­onderwijskunde) is ­ ook voor grote innovatieprojecten ­ effectief en relatief goedkoop. Op het terrein van de schoolnatuurkunde moet ex­ tra aandacht besteed worden aan de ontwikkeling van de micro­elektro­ nica, het gebruik van de micro­pro­ cessor". Dit is de mening van prof.dr. Jan H. Raat, die 30 oktober jl. zijn intreerede hield aan de Technische Hogeschool Eindhoven. Onder het motto: „Vak­ didactiek Natuurkunde als Interdisci­ plme, mogelijk en noodzakeiyk" zette prof. Raat uiteen dat zijn tak van wetenschap in staat tussen natuur­ kunde en onderwuskunde. „Vak­ didactiek richt zich vooral op onder­ wijsvragen uit de directe onderwijs­ praktijk. Ze vraagt aan docenten en overlegt met hen hoe gemeenschap­ pelijk bijgedragen kan worden in het vinden van oplossingen voor onder­

w^jsvragen", aldus prof Raat in ztjn intreerede. Profdr. Jan H. Raat (Uithoorn) is begin dit jaar benoemd tot gewoon hoogleraar in de algemene didactiek, in het bijzonder de didactiek der na­ tuurkunde aan de THE. Raat was vanaf 1970 hoofdmedewerker in de didactiek van de natuurkunde aan de Vrye Universiteit in Amsterdam en daarvoor rector van het Ichthus­Col­ lege in Drachten. Raat schetste in zijn intreerede enke­ le eigenschappen van vakdidactiek natuurkunde. Aan de hand van een zestal onderzoeksprojecten gaf h« een beschry ving van de ontwikkeling van vakdidactiek.

Eigen karakter „Ik ben van oordeel, dat uit de onder­ zoeken mede blijkt, dat vakdidactiek als interdiscipline moeilijk is. En dat niet alleen. Vakdidactiek kan een bij­ drage leveren tot het oplossen van onderwijsvragen, een bijdrage die an­ ders niet zo gauw tot stand komt. Om die reden geloof ik ook, dat vakdidac­ tiek noodzakelijk is, alsmede een ver­ dere ontwikkeling van vakdidactiek", aldus prof. Raat in zijn intreerede. Raat beschouwt vakdidactiek als een grenswetenschap, een wetenschap met een eigen karakter. Raat zegt: „Vakdidactiek natuurkunde heeft on­ derwij sleer­processen in de natuur­ kunde als object. Als men let op het natuurkunde­onderwijs op school, b.v. wat onderwezen wordt, hoe die leerstof fysisch gestructureerd is, lijkt men vrijwel als een fysicus te hande­ len. Maar dat is niet zo. Een vakdidacticus gebruikt verworvenheden van de on­ derwijswetenschappen bij het oplos­ sen van vragen in het onderwas. Hoe

kan ik de leerstof zó structureren, dat de leerüng tot het beste resultaat komt? Welk resultaat streef ik daarbij na? Wat is het gewenst gedrag van de leerling? Is het mogelijk dit gewenst gedrag te formuleren? Aan de hand van enkele onderzoeken uit zijn eigen werkomgeving lichtte Raat beweringen over de eigen aard van de vakdidactiek natuurkunde na­ der toe. Hij gaf korte beschrijvingen van onder meer: het project „Natuur­ kunde in de samenleving", het onder­ zoek „Leren oplossen van natuurkun­ de­vraagstukken", het project „Prac­ ticum schoolonderzoek" en het pro­ ject „Meisjes, Natuurkunde en Tech­ niek", Ter toelichting hier één voor­ beeld. Bü de opzet van het project „Natuur­ kunde in de samenleving" is men op de VU Amsterdam uitgegaan van de overweging: natuurkunde is geen ac­ tiviteit van enkele mensen, ver weg, die weinig te maken heeft men de samenleving waarin we leven. Natuur­ kunde heeft een grote mvloed op de huidige samenleving. „Denk maar aan de energieproblematiek en aan de mogelijke produktie van moderne wa­ pens met een vernietigende uitwer­ king", zo zegt prof Jan H. Raat. Die invloed is wederzijds, want klem­ mende vragen uit de samenleving be­ palen de richting van veel natuurkun­ dig onderzoek. Er wordt veel geld besteed aan de mogelijke oplossing van energie­vragen, ook aan de ont­ wikkeling van steeds nieuwe wapens. Volgens Raat wordt aan de nauwe wederzydse relatie tussen natuurkun­ de en samenleving bij het natuurkun­ de­onderwys te weing aandacht be­ steed. (UP TH­berichten, Ans Bouwmans I Cees van Keulen)

Indiaanse naties volledige deelname hebben gekregen ia de onderhande­ Ungen op hetzelfde niveau als de Ca­ nadese provincies. Eén van de spreeksters, Amey lou­ thler, vertelde haar ervaringen van vier jaar overheidsdienst op het De­ partment of Indian Affairs waar men volgens haar verdeeldheid onder de Indiaanse bevolking probeert te zaai­ en. Vera Manuel geeft een verslag van een bezetting van het regionale kan­ toor van dit department in Vancouver door 150 vrouwen, zy wilden een ge­ sprek met de minister voor Indiaanse aangelegenheden, ontslag van de di­ recteur­generaal en een openbaar on­ derzoek in de administratie van dit ministerie. Op volgens haar wrede

wijze werden er op de achtste dag de vrouwen uit het gebouw gesleept. Een Groep van deze Bezorgde In­ heemse Vrouwen maakt ook deel uit van de Constitution Express. Wat voor aspect de diverse sprekers van de Indiaanse samenleving ook behandelden, de instandhouding van hun cultuur, hun taal en de Indiaanse naties stond steeds centraal. „Men denkt hier dat de Canadese regenng geen mensenrechten schaadt, wy zyn hier om het tegendeel te bewyzen", zei een van hen. In Nederland houdt de Werkgroep Inheemse Volkeren W.I.P. (Werkgroep Indigenous Peoples) zich bezig met de problematiek van de Indianen, de werkgroep is te bereiken onder num­ mer 020­938625.

Ontwikkelingen w.o. Vervolg van pag. 10 Deze wet is opgesteld om een soepele, planmatige en tijdige invoermg van de WWO'81 te bevorderen. Wys gewor­ den door de byzonder trage, om niet te zeggen lakse wyze waarop de uni­ versiteiten de Wet Universitaire Be­ stuurshervorming 1970 in hun organi­ satie hebben geïmplanteerd is beslo­ ten, om de invoering van de WWO'81 van wettehjk vastgelegde ty dsstippen te voorzien. De minister krijgt daardoor enerzijds de bevoegdheid om van bovenaf regle­ menten en richtUjnen op te leggen wanneer de universiteiten zelf met snel genoeg met wyzigingsvoorsteUen komen, anderzyds wordt'er op lande­ lyk niveau ondersteuning by de in­ voering aangeboden. In de Invoeringswet staan veel zaken van een schynbaar triviaal karakter. Byvoorbeeld aat de WWO'81 op 1 september 1982 van kracht wordt. Dat nu is in elke geval niet het voornemen van missionair minister Van Kemena­ de. Wel moeten alle studierichtingen op die datum beginnen met hun eer­ ste fase onderwysprogramma's, ter­ wyi alle tweede fases vier jaar later opgestart worden. Voorts wordt duideiyk gemaakt dat het universitaire personeel op basis van de oude WWO aangesteld, ge­ woon in dienst bUjft. Voor hooglera­ ren is een langlopende overgangsrege­ ling in het vooruitzicht gesteld. Onder de WWO'81 mogen zy tot hun 65ste in dienst bhjven, terwyl nu de functione­ le leeftydsgrens op 70 jaar ligt. Voor de zittende hoogleraren wordt met bestaande vooruitzichten en gewekte verwachtingen zoveel mogeiyk reke­ ning gehouden. Wat dat betekent zal pas duidelijk worden wanneer de alge­ mene maatregel van bestuur terzake wordt gepubliceerd.

Kruitdamp Het grootste probleem met de Invoe­ ringswet ziet de Commissie Evaluatie WUB rond de bestuurlyke reorganisa­ tie. Die is namelyk sterk gekoppeld aan de facultaire herindeling, zowel voor de universitaire bestuursorde als voor de herstructurering van de Aca­ demische Raad. De invoeringswet gaat nog steeds uit van een invoering van de WWO'81 op 1 september 1982. Die datum wordt niet gehaald als het aan Van Kemena­

de en waarschyniyk ook de Tweede Kamerfracties van de PvdA en het CDA Ugt. Het tydsschema voor de bestuurUjke en facultaire herindeling beschryft de periode van september 1982 tot eind '84 of begm '85. m die tyd moeten de bestuursreglementen dnemaal aange­ past worden aan een nieuwe situatie. Eenmaal na invoering van de wet op 1 september 1982, een tweede keer door de raden met een samenstelling vol­ gens de WWO'81 en de derde keer, binnen een j aar na de vaststelling van het nieuwe Academisch Statuut, na­ dat de facultaire herindeling een feit is. In die tyd van bestuurUjke onrust moet eveneens de Tweefasenstruc­ tuur opgestart worden. Het verzet tegen deze druk op de bestuurUjke kaders komt tot uiting op de reacties van de Commissie Eva­ luatie WUB, die het standpimt van de Academische Raad over de Invoe­ ringswet WWO'81 voorbereid. Deze commissie stelt voor de facultaire her­ indeling mt te stellen tot in '85 / '86 de Tweefasenstructuur is geïmplanteerd en op basis daarvan kan nagegaan worden welke facultaire indeling voor de hand Ugt. Het ziet er dus naar uit dat de Invoe­ ringswet, na eventuele wyzigingen in de WWO'81, die dan maar WWO'82 of '83 moet heten, geheel herschreven wordt. De in de BUOZ­nota al vastgelegde voorwaardelijke financiering en de landeiyke discipUneplaimen worden daardoor ernstig vertraagd. De discipUneplarmen kregen namelyk In de WWO'81­tekst een wettelijk ka­ der. Ze moeten worden opgesteld door secties van de Academische Raad in de nieuwe samenstelling. In de Invoeringswet staat dat die secties pas kunen gaan functioneren als de faculteiten herindeeld zyn. Het geheel overziend is zo langzamer­ hand aUeen nog duidelijk dat de kruitdampen het zicht op het bestuur­ lyke slagveld aan het onttrekken zyn, terwyi daar een zeer gecompUceerde stryd wordt uitgevochten. Vrijwel zeker zal de eens zo geroemde academische vrijheid op dit slagveld biyven, terwyl het instituut universi­ teit tot de moeizaam overlevende slachtoffers zal behoren. Tenzy natuuriyk de nieuwe minister of de Tweede Kamer de WWO'81 m­ gnjpend gaan veranderen. (Dit artikel w overgenomen uit de Umversiteits krant Groningen.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen