Ad Valvas 1981-1982 - pagina 397

AD VALVAS — 11 JUNI 1982

Het relaas van 'n week werken bij schoonmaakbedrijf op medische faculteit

Geachte ï'ü.jnheer. Naar aanleiding van IV ziek taue Iding d.d, 9-2-1982 delen wi] U mede genoodzaakt t e zijn de arbeidsverhouding met U met ingang var 10-2-1982 t e verfcreJcen De U p-vcntueol nog toUtane-väe galden zullen U ppr eerstvolgende loor*etaling Op het object, waar ü het liiatste wei^kzaam was, t e r hareï worden g e s t e l d , tegen jjilevering van de door Bvon beschütbaar gestelek bedrijfskleding.

Hoe schoonmaker van het EVON aan z'n derde proeftijd kwam

De verbreking der cirteidgverhouding i s cjonform de door U ondertekende a r b e i d s overeenkanst. n x j i t u, na door de Detam genezen t e z i j n verklaard, t^nieifc willen s o l l i c i t e r e n zullen wi] deze s o l l i c i t a t i e m welwillende overweging nonen

I^OQ^actitend, EM» i . V .

Berend van der Create en

Afd. IwscxieeLszaken.

Vaak hoor je als het om misstanden bij de schoonmaakbedrijven op de VU gaat de verzuchting „je kunt er zo moeilijk greep op krijgen". Het gaat hier immers om particuliere bedrijven die niet onder het directe VUmanagement vallen. Onlangs kwam ons echter een wel heel konkreet voorval ter ore dat ongetwijfeld illustratie-waarde heeft. Het betreft het „subtiele" omgaan met het verschijnsel „proeftijd" door het schoonmaakbedrijf EVON op de medische faculteit. Op 22 februari jl. verscheen een Turkse werknemer op de werkplek met een ontslagbrief (zie kadertje) in zijn hand. Hij bleek ontslagen te zijn na zijn ziektemelding één dag eerder. Hoe het deze Turk verder verging alsmede wat hij zelf ondervond, doet hieronder de VU-student Berend van der Craats die zelf op 15 februari bij de EVON in dienst trad als schoonmaker en ook op de 22e z'n congé kreeg omdat hij te veel vroeg, uit de doeken: Hij wilde wel eens wat meer weten van de CAO-bepalingen en toeslagregelingen. We hebben zijn relaas enige tijd vast moeten houden omdat anders de positie van de Turkse schoonmaker bij het EVON gevaar zou hebben gelopen. Nu deze echter weer naar zijn vaderland is vertrokken kon publikatie geen kwaad meer. Behalve het verslag van Berend ook nog een kort juridisch kommentaar en een reaktie \sa de EVON zelf.

Op de dag dat n4jn dienstverband een aanvang nam (15-2-'82) begaf ik my naar het werkobjekt (medische faculteit), waar raUn toekomstige collega's -allen buitenlanders- reeds min of meer uitgeblust na een achturige werkdag in him stoelen hingen. Na het tekenen van de presentielijst deelde de voorman my in bü de kantineploeg. Dit bleek -zo kon ik later vaststellen- nog niet eens zo'n onplezierige klus te zijn. Behalve dan dat by het ontruimen van de bar m de medische kantine soms -zo vernam ik en kon ik reeds diezelfde avond vaststellen- nog wel eens strubbelingen ontstonden met verlate bezoekers, die al dan niet in kennelijke staat, meenden je te moeten hinderen in je werkzaamheden dan wel laatdunkende opmerkingen te moeten maken. Met mijn werkgever ontstonden al snel -via de persoon van de rayonleidster, verantwoordelijk voor de algehele gang van zaken op de door EVON beheerde Objekten aan de VU- enige moeilijkheden, waar ik hier nu nader op zal ingaan. Een onschuldige vraag mijnerzijds betrof de verdeling van de taken en of deze rouleerden onder het personeel. Dit vanwege het feit dat ik inmiddels op de trappenhuizen gestationeerd was (zwaarder en vervelender) en vreesde daar tot aan het eind van mijn schoonmaak-carrière te moeten verblijven. Maar zo werd mij verzekerd, alle taken waren van gelijke zwaarte en iedereen diende flink aan te pakken.

Zwabberen tussen lijken Niet lang daarna kwam nuj ter ore dat iedere donderdag de vloeren van de „kadaverkelder" en de snyzaal hun wekelykse grote beurt kregen. Een speciale service van de EVON, aan de interne schoonmaakdienst van de VU die het „echte" smerige werk deden. Op zich genomen geen opzienbarende zaak, behalve dan dat bij my de voor de hand liggende gedachte opkwam, dat het zwabberen tussen de lijken als een „verzwarende" factor van het werk opgevat zou moeten worden, Mijn kollega's bleken hier ook zo over te denlcpn, de EVON daarentegen wpè du'delijk een andere

mening toegedaan. Bij navraag of voor deze, volgens mij niet als een „normale" schoonmaaktaak te bestempelen werkzaamheden, een speciale toeslag bestond werd nuj geantwoord dat een dergelijke toeslag niet bestond en derhalve gewoon het „normale" loon werd betaald. Het „argument" hiervoor luidde: „het is maar één keer per week één uur". Waarop ik vroeg wat dan wel het kriterium was op grond waarvan men dan wel toeslag betaalde, twee uur per week, of soms drie? Hierop antwoordde men: „We betalen volgens de regels, we willen (sic) wel meer betalen, maar dat mag niet van de regering", waarmee dan de kous afwas. (Met een CAO die zoiets regelt heeft „de regering" natuurlijk niets te maken Bed) Door dit voorval en het feit dat ik ondertussen een juweel van een arbeidskontrakt had ondertekendwaarin gewag werd gemaakt van de voor ons geldende CAO voor het Schoonmaak- en Glazenwassersbedrijf- besloot ik hier eens nader naar te informeren. Bij navraag bij de hiervoor verantwoordelijke persoon bleek deze het verschil tussen een individueel en collectief arbeidskontrakt niet helemaal in de peiling te hebben. Daar men mij met een zekere hardnekkigheid bleef wijzen op mijn arbeidsovereenkomst, waar „alles" in stond. Myn gevraag naar toeslagregelingen en CAO-bepalingen maakte nujn rela-

INaarom wil je dat allemaal weten economie? tie met mijn werkgever er niet „helderder" op, vermoedelijk vanwege het feit dat de schoonmaakwereld een geheel eigen uitleg geeft aan wat een „heldere relatie" inhoudt. Een reaktie van inyn werkgever, „waarom wil je dat allemaal weten, studeer je soms

Het gebouw van de medische faculteit waar Economisch Verantwoord Onderhoud op de VU zijn werkterrein heeft. De voorman van het EVON weigerde een foto van het werk in het gebouw te laten maken. economie"? Daarom zelf maar eens geïnformeerd en wel bij het Loonbureau van het Ministerie van Sociale Zaken. Hieruit bleek dat de EVON zich inderdaad hield aan de regels voor wat betreft het uitbetalen van loon. Waaraan men zich niet hield -volgens artikel 2, lid 2 van de algemeen bindend verklaarde CAO voor het Schoonmaak-en-Glazenwassersbedrijf, gepubliceerd in de Staatscourant nr. 4964 van 11 juni 1981- (deze bronvermelding is wellicht interessant voor C.V.B, leden en andere betrokken bestuurders (?) was de wettelijke verplichting van de werkgever een exemplaar van de CAO op het werkobjekt ter besctukking te hebben, zodat eventuele belangstellende werknemers hier inzage in konden hebben. EVON neemt het daar echter niet zo nauw mee en lykt -volgens de beste werkgeverstradities- uit te gaan van de slogan: „wat rechten, niks rechten, werken en niet zeuren". Maandag de 22e - ik was precies zeven dagen in dienst - raakte mijn carrière in een stroomversnelling, belangrijker echter was dat ik nog net mocht meemaken welk een subtiel gebruik EVON maakt van de voor alle werknemers geldende proeftyd van twee maanden. Het „voorval" luidt als volgt, op de genoemde datum, vervoegt zich naast het gebruikelijke peloton, een ietwat bleekjes uitziende werknemer. De betrokkene wijst op een aangetekende brief van EVON waarin door de secretaresse / tevens hoofd van de afdeling Personeelszaken (vergelijk bescheurkalender dhr. Netjes directeur / werknemer / administrateur hfd P.Z. van Schoonmaakbedrijf Cleaning Service bv.) zijn ontslag wordt aangekondigd vanwege zijn ziektemelding van een dag eerder. Dit bleek de betrokken persoon echter nog niet helemaal duidelijk te zyn. De voorman maakte hem echter duidelijk dat dit schnjven betekende dat hij wel kon ophoepelen. Hij bleek echter nog wel enige goedertierenheid te willen betrachten en beloofde de zaak nog eens met zijn meerdere te zullen bepraten. Dit bleek succesvol, na vyf minuten babbelen werd besloten hem toch maar in dienst te houden. Met als gevolg een spiksplintermeuw arbeidskontrakt, met uiteraard weer-'een nieuwe proeftijd van twee maanden. De zaak leek dus nog „goed" af te lopen, ware het niet dat reeds de volgende dag de donkere wolken van de economische cnsis, zich samenpakten boven het hoofd van onze vnend Na afloop van de werkzaamheden werd hem in bewaarschooltaal

bezuinigingen op het budget van het ziekenhuis, de werkgever zich genoodzaakt zag hem te ontslaan. De dag daarop bleek een koUega over deze gang van zaken nogal verbolgen te zijn en stond erop onze vriend weer m dienst te nemen, anders zou hiJ zijn biezen pakken. Daar bij een bezetting van tien man op zo'n groot objekt als de medische fakulteit het uitvallen van twee man grote organisatorische moeilijkheden met zich meebrengt besloot EVON mijns inziens, om toch maar eieren voor hun geld te kiezen

en hun gelegenheidsargument in te slikken, kortom hij werd voor de derde maal weer in dienst genomen. Volledigheidshalve wil ik hier nog even vermelden, dat met pubUkatie van dit stuk ruim tweeeneenhalve maand gewacht moest worden en de naam van de betrokkene uitdrukkelijk niet is genoemd, dit om represailles van EVON b.v. te voorkomen. De persoon waarover het hier gaat is niet meer üi dienst van EVON en is terug naar het verre Turkije om daar zijn dienstplicht te vervullen. Inmiddels verliepen de zaken voor mijzelf ook niet rooskleurig, de rayonleidster riep me bij zich en voegde me op niet mis te verstane wijze toe wat ik nou eigenlijk wilde: „werken of de boel op stelten zetten". Waarop ik antwoordde dat ik uiteraard kwam om te werken, maar wel wilde weten wat mijn rechten zijn en dat ik bovendien financieel afhankelijk ben van de inkomsten van dit baantje. Als het werk klaar is voegt de voorman miJ toe dat ik morgen niet meer „weerom" hoef te komen, uiteraard zonder opgaaf van redenen, die laten zich echter gemakkelijk raden. De mij nog toekomende gelden zouden mij 15 maart op het objekt ter hand worden gesteld en daarmee basta. Tot besluit nog dit: als men van VU zijde gemteresseerd is (?) om een einde te maken aan het gesol met schoonmakers en aan allerlei onfrisse praktijken van de bij de VU betrokken schoonmaakbedrijven, dient op zijn minst een stringente controle op inhoud en naleving van arbeidskontrakten ingevoerd te worden, beter nog neem de schoonmakers in vaste dienst. Wordt het niet eens tyd te komen tot „heldere relaties"?

Kommentaren Navraag bij juristen leerde ons dat het ontslaan binnen de periode van de proeftijd heel makkelijk kan, ook als er geen passende reden of zelfs een onbehoorlijke reden voor wordt genoemd. Arbeidsrecht-deskundige mevrouw Tonkens: Het is als het ware een soort prijsschieten, een motief als bijvoorbeeld „uw gezicht staat me niet aan" is hier niet onmogelijk. Dit gaat overigens wederzgds op. Er hoeft binnen de proeftijd (in het algemeen 2 maanden) geen toetsing van de ontslagreden plaats te vinden en er is sinds een wijziging in het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen ook geen toestemming van het Gewestelijk Arbeidsburo nodig". Anders ligt het echter met de uitholling van het begrip proeftijd zoals in het geval hierboven. Een proces tegen dit soort uitholling zou volgens mevrouw Tonkens uitermate kansrijk zijn om gewonnen te worden. Als je na ontslagen te zijn in je proeftijd binnen 30 dagen opnieuw in dienst wordt genomen zou de rechter waarschijnlijk een tweede proefperiode nietig verklaren. Zou je na verloop van 30 dagen weer in dienst worden genomen dan zou de rechter op grond van billijkheidsoverwegingen waarschijnlijk hetzelfde beslissen. Weliswaar is hierover niets geregeld en is mevr. Tonkens hierover ook geen jurisprudentie bekend maar je kunt dit afleiden uit het geldende ontslagrecht. Volgens het Burgerlijk Wetboek is het namelijk zo dat iemand die voor een bepaalde tijd wordt benoemd en vervolgens binnen 30 dagen weer in diezelfde funktie beide perioden als één dienstverband mag beschouwen. Wordt hij pas na 30 dagen opnieuw benoemd dan kan hij hetzelfde claimen met een beroep op de billijkheid. Dit wetsartikel (16.39 F) zou je analoog kunnen toepassen op een proeftijd. Het schoonmaakbedryf EVON zelf om kommentaar gevraagd liet weliswaar weten 'n aantal halve waarheden in het artikel te hebben gesignaleerd maar de direktie was niet bereid daar verder op in te gaan. De heer Broski, beheerder van de medische faculteit, herinnerde ter aanvulling nog even aan de ongeveer 20 schoonmakers (waarvan een deel in part-time) die op de medische faculteit wél in VU-dienst zijn Die doen het schoonmaakwerk van apparatuur en ruimten waarvan het schoonhouden extra veel zorg en voorzichtigheid met zich brengt Het voordeel van deze vaste VU-schoonmakers is datje een betere kommunikatie kunt opbouwen en je veel minder verloop onder de mensen hebt zodat je hen niet telkens opnieuw hoeft te instrueren Nadeel is echter weer dat onder hen het ziekteverzuim een stuk hoger is dan bij de EVON-schoonmakers. Iets wat niet hoeft te verbazen als je denkt aan het veel strakkere regime bij de EVON en het feit dat volgens de schoonmaak-CAO de eerste 5 ziektedagen niet voor 100 procent worden doorbetaald wat bij de VU wel gebeurt Je zit op de medische faculteit dus met twee groepen schoonmakers met een heel verschillende rechtspositie. Op de vraag of een toeslag bij extra belastend werk als dat m de kadaver-kelder niet redelijk lijkt antwoordt Broski dat als het werk daar psychisch als extra belastend wordt ervaren over zo'n toeslag best valt te praten wat de VU betreft ook al moet dat buiten de CAO om. De EVON kan dat dan aan de VU doorberekenen. HfeL,-..?'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen