Ad Valvas 1981-1982 - pagina 112

AD VALVAS — 23 OKTOBER 1981

'Kremer heeft één lout gemaakt: hij had 3'n bek moeten houden. Ik sou ook geen homozaad wülen hebben maar ik kijk wel uit dat in het open­ baar te zeggen. De meeste mensen hebben trouwens boter op hun hoofd. Het is net als met zigeuners. Mensen als )i] en ik. Aan me hoela, wacht maar tot ze op het grasveldje tegenover hun huis komen te staan'. Aldus één van de collega's van pro­ fessor Kremer, de eerste nederland­ se hoogleraar in de menselijke vruchtbaarheid die voor zijn sper­ mabank homosexuele zaaddonors weigert 'zolang er over een eventue­ le erfelijke overdraagbaarheid nog

onzekerheid bestaat en homofielen in de samenleving worden gediscri­ mineerd.' Het wordt tijd dat we de heren medici weer eens wat beter in de gaten gaan houden. Of men wil de openbare diskussie over dit soort ethische brandnetels dus maar lie­ ver tegenhouden en als kennelijk probleem verdonkeremanen óf men is blind voor ontwikkelingen in an­ dere disciplines en überhaupt de sa­ menleving. Want wat prof. Kremer zegt is in feite toch dat het bij homo­ sexualiteit nog altijd om een nega­ tieve erfelijke component zou gaan. . Van alle mogelijke oorzaken van ho­ mosexualiteit ziet hij nota bene de erfelijke overdracht ervan nog

Mensen van de VU 'Op de PA ben ik in de ban geraakt van de fotografie. Dat heeft daar geresulteerd in een fotografisch on­ derwerp op het eindexamen. Ik heb me toen goed zitten afvragen wat ik wilde gaan doen. Een ontmoeting met iemand die kunstgeschiedenis studeerde aan de VU maakte mij enthousiast voor deze studie. Na een paar colleges gevolgd te hebben besloot ik me aan te melden. De eer­ ste twee jaren ben ik voornamelijk bezig geweest met de praktische kant van de fotografie. Dat kwam dus vooral neer op het fotograferen van leuke dingen.' 'Startpunt voor de interesse in de theoretische kant van de fotografie

Kees Kuil, student

kunst-

i^ ii(ri

I

r' t.

geschiedenis Volgde na de HBS de Pedagogi­ sche Academie en kwam daarna op de VU terecht. Studeert hier kunstgeschiedenis en is boven­ dien actief lid van een fotogrOr­ fencollectief in Rotterdam. Kees (28) weet deze bezigheden op aparte wijze te combineren. Hij maakt namelijk als eerste aan de VU binnen het kader van zijn studie een opdracht over een fo­ tografisch onderwerp. Ook zijn doctoraalscriptie zal hij daar­ aan gaan wijden. Met behulp van vrienden en kennissen bracht hij onlangs het boek 'Stu­ denteninterieurs' in eigen be­ heer uit. De foto's uit dat werk hangen tot het eind van deze maand in het expositorium van het hoofdgebouw.

is het fotosymposium in '77 ge­ weest. Omdat ik als assistent bij de organisatie hiervan betrokken was raakte ik in contact met de genodig­ den voor deze bijeenkomst. Sinds die tyd ben ik zeer geïnteresseerd in de vraag hoe de wereld fotografisch gezien in elkaar zit. Het leek me dan ook nuttig om me bezig te gaan houden met het theoretisch aspect van de fotografie. Een nadeel was dat er toen op dit terrein binnen de faculteit niets gedaan werd. Omdat ­ ik er van overtuigd was dat fotogra­ fie een onderdeel is van de beelden­ de kunsten ben ik naar de staf toe­ gestapt om te overleggen. Deze stel­ de zich bijzonder soepel op en stem­ de erin toe dat ik het in mijn studie­ programma opnam. Vandaar dat ik nu als werkstuk voor mijn kandi­ daats een catalogus over een foto­ graaf aan het samenstellen ben. Voor de VU is dat vrij uniek, maar landelijk gezien is men op universi­ tair niveau al veel langer met foto­ grafie bezig. De rijksuniversiteit in Leiden is het centrum van fotogra­ fie aan de universiteit; men heeft daar een afdeUng geschiedenis van de fotografie.' 'Waarom ik "Studenteninterieurs" gemaakt heb? Het oorspronkelijke idee is afkomstig van Eduard de Kam van het ACC. Hij wilde in '79 met een groep mensen studenten gaan fotogaferen. Jammer genoeg bleek dat dat plan niet levensvat­ baar was. Ik vond dat zonde van het initiatief en wilde doorzetten. Ver­ volgens ben ik me vooral gaan rich­ ten op het woonaspect en heb daar­ bij één lijn aangehouden. Ik heb tel­ kens studenten gefotografeerd in hun interieur. In eerste instantie waren dat vrienden, later kwamen daar andere studenten bij. De foto's •haid ik­dus al: Het idee om­'er een boek van te maken is me aan de hand gedaan door verschillende mensen uit de fotografie, zy von­ den het materiaal heel geschikt.' 'Ik ben toen met Van Gennep en

steeds als de meest waarschijnlijke. Alleen al van zijn collega P.C. Kui­ per en zelfs de meeste traditionele psycho­analytici had hij kunnen le­ ren dat ieder mens in aanleg bise­ xueel is en het maar van de relatie van het kind en zijn omgeving af­ hangt hoe zich de sexualiteit verder ontwikkelt. En een andere collega •prof. dr. Musaph kijkt er wéér wat verlichter tegen aan al drukt hij zich wat simpel uit: 'Men zou het kunnen vergelijken met linkshandigheid. Vroeger heeft men op de lagere school heel wat fouten gemaakt door kinderen die linkshandig schreven te dwingen rechtshändig te schrij­ ' ven. Tegenwoordig weten we dat er geen enkel bezwaar is om kinderen die in aanleg linkshandig zijn te hel­ pen hun linkshandigheid te ge­ bruiken in dienst van zowel dë'kog­ nitieve als de emotionele ontwikke­ ling. En zo dient men te stellen dat homoseksueel gedrag evenals links­ handigheid, niet pathologisch is.' Een sympathieke man toch die prof. Musaph. Voor de Stichtenaren is er nóg een lichtpuntje: de AZU (Alter­ natieve Zaadbank Utrecht) opent een alternatieve spermabank. Dit gebeurt morgen met feestelijk ver­ toon bij de ingang van het Acade­ misch Ziekenhuis. Flikkers en pot­ ten, zwarten en witten, voyeurs en exhibitionisten, zij allen kunnen hun zaad daar inleveren naar harte­ lust. En vrouwen kunnen bij deze alternatieve bank zelf uitmaken wat ze willen.

Bert Bakker gaan praten om te kij­ ken of ze het eventueel uit wilden geven. Zij hadden in principe wel interesse maar stelden bijzonder veel voorwaarden. Lay­out, oplage, produktieduur, prijsklasse etc., al­ les wordt door de uitgever bepaald. Je geeft je werk dan zoveel uit han­ den dat het eindresultaat niet meer te controleren valt. Toch vond ik dat het boekje er moest komen. Door mijn werk voor het fotogra­ fencollectief had ik contacten die me hierbij konden helpen. Het boekje kun je zien als het resultaat van een aantal kennissen aan het werk zetten.' 'Ik heb met het boekje willen illust­ reren dat studenten in wezen niet verschillen van andere bevolkings­ groepen. Studenten vormen alleen een aparte groep omdat ze stude­ ren. Dat vind je in hun leven na­ tuurlijk wel terug, maar niet op zo'n spectaculair verschillende wijze als veel mensen denken. Ze wonen ook heel normaal. Ze hebben ook alle­ maal een koelkast en een tv. In één van de reakties op de expositie hier in de VU staat dat ik de foto's net zo goed uit de Avenue had kunnen knippen. Daaruit blijkt maar weer wat voor verschillende ideeën er be­ staan over hoe studenten wonen en hoe subjectief het waarnemen van foto's eigenlijk is. Er zitten namelijk verschillende foto's van kraakpan­ den tussen. Dat soort foto's staat meestal niet in de Avenue. Studen­ teninterieurs is eigenlijk niet alleen een beeld van studenten, maar te­ vens van gewoon Nederlanders.' 'Na mijn studie wil ik kunstgeschie­ denis en fotografie blijven combi­ neren. Aan wat voor soort werk­ kring ik dan denk? Wel er zijn men­ sen die met een fotografisch onder­ werp zijn afgestudeerd en daarna conservator zijn geworden. In dienst van een instelUng of organi­ satie beheren zij een afdeling foto­ grafie. Het Rijksmuseum en het ge­ meerite museum ih Den Haag be­ schikken bijvoorbeeld over zo'n af­ deUng en daar werken dergelijke mensen. Dat soort werk trekt mij wel aan.'

Amerikaanse impressies

//? traffic

Susan BickeUiaupt, starreporter van 'the Boston Globe', leverde deze week een paginagrote boekbespreking van 'the Complete Bock of Bicycle Commuting. Een onmisbaar studieboek, schrijft ze, voor al diegenen die zich willen wagen aan die snelle aan populariteit winnende, maar o zo riskante manier van de fiets gebruiken: in het verkeer. Dit is niet om te lachen. Ik heb net zelf een fiets gekocht. Fietsen, lees ik, is in Amerika van ouds­ her een sport, die je beoefent op speciaal uitgezette 'tracks' met vijf of tien versnellingen en een valhelm. De gewoonte om het apparaat ook te gebruiken voor gewoon ergens naar toe is iets wat er pas de laatste jaren in is gekomen. Het is een ontwikkeling die wordt ervaren als een aanval op de hegemonie van de auto. Dat is inderdaad ernstig. Als er iets is waaraan in dit land niet getornd mag worden dan is het wel de car. De famlUcar, de busi­ nesscar, de tweedehands car, de first car (die krijg je op je zestien­ de) ­ ­ ze komen op de eerste plaats. Laatst deed ik de zaterdagse boodschappen in de supermarkt. Nog aan het afrekenen merkte ik dat mijn twee draagtassen al op de lopende band gezet waren, de lopende band die ('for your convenience') vanaf de kassa naar het parkeerterrein voert. Maar ik was gewoon lopend. No kid­ ding. En nu wil ik op de fiets. Als ik dat wil, zie ik in de Globe, zal ik het verkeer moeten ver­ slaan, de asfaltrulmte op moeten eisen en zien te behouden. Dat is voor velen een zaak van nederlaag op nederlaag. Ook voor Susan Bickelhaupt. 'I used to either challenge cars or let them intimidate me until I moved over to the side of the road and let myself be squeezed,' heet het in het eerste gedeelte van haar bespreking. Hierin schetst ze in dramatische tinten haar trau­ matische ervaringen resulterend in een fobie voor openslaande autodeuren. Maar gelukkig, ze is naar voren gekomen en geheel genezen teruggekeerd. 'Als je als fietser bang bent in het verkeer, dan doe je het gewoon niet goed,' beweert John Allen, de schrijver van het Complete Book. En hij is een expert: hij heeft in alle weertypen gereden, gedurende alle uren van dag en nacht en door alle soor­ ten verkeer. Bovendien, 'At 35, Aliens most impressive creden­ tials are simply his 15 years of riding experience'. Toch geloofde Susan hem niet helemaal, vertelde hem dat iets te uitdagend en had voor ze er wat aan kon doen een afspraak om een uur lang bij John achterop de tandem door het verkeer te rijden. Een staaltje van participerende joumahstiek waar ze zelf erg van onder de indruk was. Ze liet in ieder geval de fotoredaktie uitrukken en maakte zichzelf tot de Ulusstratie van het artikel. Ze had het een beetje benauwd, aan de foto te zien. Met haar val­ helm, wielrenbroek en fietshandschoentjes meegesleurd ­ ­ langs drie verschillende routes ­ over Harvard Square in Cam­ bridge (een uit de hand gelopen kruispunt met een druktegraad van de Vijzelstraat op zaterdagmorgen). Langs een metrostation en bijna (ah!) over een rotonde. Geen schrammelje! Dankzij John AUens 'techniques' zagen de automobilisten ons als een deel van het verkeer, juicht Susan. Deze techniques bUjken gebaseerd op het beproefde principe if you can't beat them, join them. AUesn belangrijke aanwijzing: wees een auto op de fiets. Hy rijdt dan ook midden op de weg, in de rij auto's en niet ernaast. Passeren gaat links om en dat is helemaal niet zo roekeloos als het lijkt, gegeven een grondige bestudering van hoofdstuk twee, 'drive­ training'. Daarin zal ik ruim voldoende oefenstof kunnen vin­ den; foto's diagrammen en plaatjes met pijlen die laten zien hoe de verschillende manoeuvres te volbrengen zijn. Bij moeilijkheden is het zaak 'signalen' te geven, bij wijze van klaxoneren. De klasse van mogelijke signalen, met bijpassende verkeerssituaties staat opgesomd in het hoofdstuk 'on­road com­ munication'. Enige bestudering leert dat het geven van signalen voornamelijk neerkomt op het uitstoten van korte, maar krach­ tige, kreten in de hoge toonsoorten, alsmede het heftig gesticule­ ren met de hand die men van het stuur durft te houden. Fietsen in het verkeer is nu 'fnn' voor Susan Bickelhaupt. Ze doet het nu ook helemaal op eigen kracht; de hijgerige toon van haar stukje doet zeUs vermoeden dat ze nu ook copy per fiets aanlevert. Living proof. Naast de smaaktest ('waarin zes van de tien Ameri­ kanen Pepsi boven coca verkiest') is er haast niets doorslagge­ vender te bedenken. BUjft de vraag of ik nu eerst dat boek moet aanschaffen, of mag vertrouwen op mijn eigen jaren rij­erva­ ring.

basgaiä Mooie foro's. op Her Mo­ Mé^^r IN Hér éxpoSöRiqM; PötéN '^8l en STUOéNréM­ ­' ItJfeRltURS.

RHKß ^tUDél^TéN OOK.

zo 9^i^K iK. eK oy^i^ MMi^ i^U Moer \K i^éO. \K. OA Dé yisro^^ OP

wer Vi^'j jAf^soi^ kofêN

i i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen