Ad Valvas 1981-1982 - pagina 380

AD VALVAS — 14 MEI 1982

12

'n „Staatsgevaarlijke skriptie! Zo wordt het voor een vreemde mogend­ heid wel erg gemakkelijk gemaakt om aan geheime informatie te komen!", jammerde volgens doorgaans goedin­ gelichte kringen de heer Rietkerk in de onderwijskommissie van de facul­ teit ekonomie toen daar een skriptie­ ontwerp ter goedkeuring binnenge­ dragen werd. Oei, deze zin rolt niet geheel nauwkeurig uit de typemachi­ ne, want het was al voor de tweede keer dat het skriptie­ontwerp ter be­ spreking op tafel lag. De eerste be­ spreking eindigde m het stellen van enige verduidelijkende vragen aan de indienster. Sinds enige tijd mag het

polemologisch onderzoek ook aan de VU weer van een wat warmere be­ langstelling genieten, zeker by stu­ denten. Zo kwamen twee ekonomies­ tudenten, waaronder één vrouw, op het idee hun skriptie samen te schrij­ ven over de rol die wetenschappers spelen bij het onderzoek ten dienste van de bewapening en de bronnen, die dat kwade financieren. Normaal ge­ sproken komt daar helemaal geen onderwgskommissie aan te pas, maar de betrokken studente had officieel geen bijvak polemologie in haar stu­ diepakket gekozen en in zulke geval­ len dient de onderwijskommissie over de skriptie te adviseren. DU met het duidelijke doel te rvaken over zorgvul­ dig opgestelde begeleidingsnormen om te voorkomen, dat de skriptie­ schrijfster in dit geval niet de mist in zou gaan. Marginale toetsing heet dat in jargon. Maar zoals 20 vaak wil het marginale weleens op de inhoud be­ trokken worden, als dat sommigen een doom in het oog lykt. Ook het studentenblad VESVUUR wijdt enige aandacht aan dit gebeuren: „Hieruit

Mensen van dé VU „Deze afdeling „Begrotingen en Bud­ get Analyses" maakt deel uit van de dienst „Financieel­Economische Za­ ken". Dat IS één van de grote diensten m de centrale orgamsatie van de uni­ versiteit. Die diensten hebben een verzorgende functie met betrekkmg

U.J.deBoer, hoofdafdeling Begrotingen en Budget Analyses studeerde economie aan deze uni­ versiteit. Is daarna werkzaam ge­ weest als organisatieadviseur bij het bureau voor organisatie en efficiency van de gemeente Am­ sterdam Vond het advieswerk boeiend maar wat betreft de werkelijke organisatieproblemen wat te afstandelijk. Had na ruim 5 jaar de behoefte om met die pro­ blemen concreter bezig te zijn en ze zelf aan te pakken. Daarvoor heeft hij in zijn huidige functie volop de gelegenheid. De laatste jaren worden immers gekenmerkt door de bezuinigingen. Hij vertelt iets over de wijze waarop de VU met deze problematiek omgaat.

Advertentie

Gaigal9

Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam­(Z). Telefoon 714754 en 723366 . Fil.W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767

(groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten 10 procent korting

„In het beleidsvoorbereidende werk zit wel het grootste deel van mijn tijd. En natuurlijk zijn er dan nog de ande­ re werkzaamheden: het leidinggeven aan de afdeling en het hulp en begelei­ ding bieden aan de medewerkers. De afdeling bestaat uit acht beleidsme­ dewerkers en een secretaresse. Deze bezettmg biedt redelijk wat mogelijk­ heden en is ­ m vergelijking met andere universiteiten ­ vry ruim van opzet. Maar dat hangt weer samen

_

DIKS Autoverhuur bv

400 nieuwe luxe­ en'bestelwagens waaronder; FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON

tot het onderwijs en het onderzoek maar het zijn tegelijkertijd ook be­ leidsvormende organen. Het dubbele karakter van uitvoering enerzijds en beleidsvoorbereiding anderzijds is ook een kenmerk van onze werkzaam­ heden. Het meest duidelijke punt van activiteit van ons is het maken van de begroting. Dat wil zeggen het zorgen dat alle getallen keurig in de juiste formulierenopzet worden samenge­ bracht ten behoeve van het departe­ ment van Onderwijs en Wetenschap­ pen. Dat is een wettelijke verphchting die ledere umversiteit heeft". „Daar­ aan gaat de mteme verdelmgsbeslis­ sing die genomen moet worden door <Je universiteitsraad vooraf. Het is onze taak om deze beshssing voor te bereiden. Dat doen we door middel van een begrotingsmodel waann wij aangeven op welke wijze de verdeling van de rmddelen zou kunnen plaats­ vinden Die ontwerpbegrotmg leggen we voor aan alle faculteiten en dien­ sten. Zij beoordelen het stuk en hun argumenten voor eventuele wijzigin­ gen worden besproken. Een belang­ ryk aspect van dit onderdeel van ons werk vormen de contacten met deze budgethouders, zoals wij ze noemen. Zodat je hier met achter je bureau cijfertjes zit op te tellen en af te trekken, maar dat je weet wat er achter de cijfers zit. Je moet weten hoe de orgamsatie functioneert en waar de problemen zitten waar bud­ gethouders mee te maken hebben. Je moet op de hoogte zijn van de effecten van bepaalde besturingen en daar­ voor zijn die contacten van groot belang". „Verder heeft een begro­ tingsafdeling ook altijd te maken met bepaalde registratieve activiteiten zo­ als bijvoorbeeld de doelmatigheid van de administratie en het meehelpen ontwikkelen van nieuwe systemen op dit terrein. Je treft hier duidelijk een tweeledigheid aan van een vnj recht­ streekse advisermg aan het College van Bestuur op de typische begro­ tmgsaangelegenheden binnen de diensten".

VOO(^>W(ÏS~ INTERMEZZO

Voyeur

met het brede takenveld waarvoor wij staan. Het werk gaat een aantal stap­ pen verder dan het eigenlijke begro­ tingswerk. We kennen binnen de VU namelijk geen bedrijfsorganisatori­ sche afdeling. Dat houdt in dat vanuit verschillende invalshoeken de organi­ satie meegestuurd moet worden. En dat gebeurt onder andere ook vanuit mijn afdeling. Financiële vraagstuk­ ken zijn namelijk vaak een heel ge­ schikte invalshoek om te kijken of een bepaalde werkorganisatie goed loopt, of dat niet efficiënter kan. Door cijfer­ matige analyses en vergelijkmg met buiten ­ we hebben erg veel contacten met andere insteümgen ­ kunnen we met betrekking tot de werkorganisa­ tie een aantal relevante suggesties doen". „Ja, we hebben door de druk van de bezuinigmgen inderdaad veel meer werk op ons dak gekregen. Er moet Immers veel scherpere argumentatie aangedragen worden om bepaalde budgetteringen te onderbouwen. Daarbij komt de vraag aan de orde waarop je nog meer kunt bezuinigen. Bij dergelijke zaken zijn wij zeer na­ drukkelijk betrokken. In dit verband moet ervoor gezorgd worden dat er op punten als onderhoud, apparatuur en exploitatiebudgetten van de facultei­ ten, argumentatie op tafel komt waar­ mee we het departement nog verder onder druk kunnen zetten. Het is daarvoor noodzakelijk dat de VU exact weet hoe het met de eigen bedrijfsvoering gesteld is; hoe het zit met de vervangmg van apparatuur en het onderhoud van de gebouwen. Ook in landehjk verband zullen we voort _ moeten gaan om dergelijke gegevens te verzamelen. Ik heb dat ook al gedaan als voorzitter van een landeUj­ ke werkgroep die een toewijzingsmo­ del heeft ontwikkeld voor de materië­ le exploitatielasten". „Nee doorgaans heb ik voor de men­ sen geen leuke mededelingen. Toch valt er nog wel het een en ander te regelen. De aardige dingen zijn denk ik, datje m contacten met diensthoof­ den en met beheerders van faculteiten vaak nog wel in staat bent om advie­ zen te geven die ertoe kunnen leiden dat de beschikbare middelen doelma­ tiger kunnen worden verdeeld. En dat je bovendien probeert te zoeken naar concrete oplossingen voor problemen waar men mee zit. Het interessante van mijn positie is datje zozeer in het centrum van een organisatie zit datje bij alle belangryke ontwikkelingen bent betrokken zodat je daar mee richting aan kunt geven. En d a t j e op die manier een wezentüke bijdrage kunt leveren aan het goed functione­ ren van het geheel.

'MEI EEN OUD G E L U / D £ N NU

ISHET CrEVK­HTjE NIET o r DE

^"'"

•DA­r SLMT

' ­ V = * % , NIET OP

STUKJE 'JOOSJMHS­ :

Amerikaanse impressies Press I ,­ l l I I

De legende van John Kennedy Toole zal wel bekend zijn, denk ik. IBj schreef aan het eind van de jaren zestig een superieur boek, maar kon er geen uitgever voor interesseren ­ wat meer was dan hij kon verwerken. Na zijn zeUmoord, op de leeftijd van 32 jaar, begon zijn moeder een kruistocht om het boek alsnog gepubliceerd te krijgen. Uiteindelijk had ze succes bij een maatschappij die het met 2500 exemplaren wel wUde proberen. Dat was mei 1980. Binnen een paar maanden was „A Confederancy of Dunces" een internationale bestseller. Het werd verkozen tot Boek van de Maand in Amerika, kreeg de Pulitzer Prize en zal worden verfilmd. Een ander opvallend feit aan John Toole's boek is dat de uiteindelijke uitgever geen vestiging heeft op Madison Avenue, New York City ­ het centrum van het Amerikaanse „Publishing" wereldje. De 300.000 dollar aan revenues (tot nu toe), zijn in het laatje gekomen van de Louisiana State University Press, een van de ontelbare akademische uitgeverijen die dit land rijk is. Gespecialiseerd in het drukken van Wetenschap, op een strikt non­profit basis, zijn de uitgevende werknemers van de Louisiana State University nog lang niet van de schnk bekomen en zegt het diensthoofd Leslie E. Phillabaum zelfs dat zijn organisatietje bijna ten onder is gegaan aan de waanzinnige inspannmgen van het drukken van 70.000 exemplaren. En dat allemaal omdat ze daar in Baton Rouge, Louisiana, voorzichtig eens begonnen waren met het uitgeven van minder commerciële romans en novelles. By wijze van „public service", zegt Philhbaum, omdat de grote uitgeverijen tegenwoordig meer naar marktwaarde kijken dan naar literaire kwaliteiten. Een aanklacht die door velen gedeeld wordt. Vandaar dat de initiatieven van Louisiana State hogelijk worden geprezen en zeker na het gebeuren rond „Dunces", door steeds meer universitaire uitgeverijen worden nagevolgd. Op dit moment zijn er al acht University Presses, die poëzie uitgeven en op zijn minst twee die het drukken van fiktie overwegen. Ze hebben in ieder geval de steun van de diverse Colleges van Besturen, die een lichte tik van de in dit land zo welbekende goudkoorts lyken te hebben gekregen. Nu alles verkeerd gaat voor de universiteiten hier, overheids­ steun lijkt te worden afgeschaft en studiebeurzen een verschijnsel uit de goeie ouwe tijd gaan worden, zodat steeds minder jongeren (koUege)­ gelden naar de universiteiten komen brengen en geleidelijk steun vanuit het bedrijfsleven steeds meer een onvermijdelijke zaak wordt, waarover net zo onvermijdelijk dan weer h e m e ontstaat op de campus ­ kortom, nu het water tot de lippen is gestegen, is de gedachte aan grote winsten mt de eigen uitgeverij­afdelingen reden tot opwinding en dadendrang. Niet altijd even leuk voor die uitgeverij­afdelingen. Zeker, ze krijgen wat meer geld vanuit de respektievelijke bestuursvleugels, maar vaak ook de eis minstens quitte te draaien én de kleine, uiterst non­kommerciele akademische pennevruchten uit te blijven geven. Zodat de universitaire uitgeverijen net zo'n behoefte gaan knjgen aan „handelsboeken" als kollega's op Madison Avenue. Professionalisering is ook hier het sleutelwoord. De grote jongens onder de universitaire uitgeverijen worden tegenwoordig gerund door mensen die hun sporen verdiend hebben bij de „gewone" kommerciele uitgevery­ en. De uitgeverijen van Harvard en Yale zijn nu al op het punt aangekomen dat ze in procenten net zo veel aan het pluggen en promoten mtgeven als Doubleday, Simon Schuster en noem ze maar op. Ook wordt er druk gesleuteld aan het verbeteren van het vertegen­ woordigersnet, dat voor de nieuwe doeleinden natuurlijk volstrekt onvoldoende is; de meeste universitaire uitgeverijen zijn gewend de chentèle te bereiken via standjes op wetenschappelijke congressen en dergeUjke. Zelfs de relatief rooskleurige situatie bij Harvard University Press, waar ze maar liefst vier vertegenwoordigers hebben (met rayons als de Midwest, of de Oostkust), is een lachertje, vergeleken met de kommerciele netwerken. De kleinere akademische uitgeverijen zijn driftig bezig met het vormen van consortiums en delen zo de kosten van drukken, verkopen en opslaan. Een aantal Callfomische universiteiten heeft tegenwoordig een gezamenlijke marketing flrm m Londen voor het afzetten van boeken m Europa, net zoals een clubje andere universiteiten heel wat afzet m Latijns­Amerika, dank zij een opzetje met de naam „Unilibros". Maar komt zo het uitgeven van echte, onvervalste wetenschap, van het soort dat minder dan duizend exemplaren m het eerste jaar van verschijnen verkoopt, met in het gedrang? Er is alweer een nieuwe klasse van klagers opgestaan die dit laatste beweert. Niet waar, volgens de universitaire publicity directors, het probleem is meer dat publiceerbaar wetenschappelijk werk erg moeilijk te vinden is. Bovendien is het zo en dat is dan weer een kleine troost voor de kommerc^iele uitgeverijen, dat juist het uitgeven van wetenschappelijk werk problematisch kan zijn voor wetenschappelijke uitgeverijen Dit soort werk moet namelijk door hen meer op wetenschappelijke dan op Uteraire waarde beoordeeld worden en dat kan soms vervelend uitpak­ ken. Zoals bijvoorbeeld de California University Press kan navertellen. Die pubhceerde het proefschrift van ene Carlos Castaneda, „The teachings of Don Juan", maar besloot de jonge auteur met in het fonds te houden omdat de akademische gemeenschap en de review board van mening waren dat het hier om mets dan „dromerij" gmg Wie denkt dat een leven als Hoofd van de Dienst Uitgeverij van saaiheid aan elkaar hangt, heeft het mis. De strijd om de gouden auteur heeft de campussen bereikt.

"MEI

EEN IsllEÜWE LENTE

"MEI IN MEI BftKIKEEN El E^4 DOE EK.

spreekt duidelijk vooringenomen­ heid. Van objectief onderzoek kan dus geen sprake zijn", wordt opgetekend uit de mond van de heer Rietkerk over het skriptie­ontwerp. Volgens Frank Auer, voor de VUSO lid van de onder­ wijskommissie, heeft bewapening en economie niets met elkaar te maken, maar na de derde behandeling in de onderwijskommissie gaat het licht toch op groen en mag de skriptie geschreven worden. Misschien wel, omdat uit de toelichting op het ont­ werp als reaktie van een deskundige opgenomen staat dat deze een hard hoofd heeft in het onderzoek waar het gaat om nieuwe gegevens boven tafel te krijgen. Maar ja, oude cijfers in een nieuw jasje kunnen ook al zo bedrei­ gend zijn dat overheden het vredeson­ derzoek tegenwerken, zei Frank Bar­ naby in zijn eerste gastcollege aan de VU. Heren, deze VU­eredoctor geeft de komende weken nog iedere dins­ dagmiddag in zaal lOA­00 college. Komt u ook eens langs?

"MEI

IN l>^EI <lEi K E E N MEI­ SJE WAARMEE K V i y Z £ S T W N T^<>H /N DE R^ VOOR Mi< . "

VOOR MENiEN «LS MEI

^, „ „

HEi­EMAAL NIET Op ,y VAW K i i i DoNkr.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen