Ad Valvas 1981-1982 - pagina 120

AD VALVAS — 30 OKTOBER 1981

Vandaag is er op sociëteit Lanx van studentenvereniging lAN een echte 'party'. In de drie sfeervolle baldalen die dit voorname etablissement telt. Maandag kwamen we dit te weten door een propagandamanifestatie van dü overleefde studenteiibol­ werk. Het leek wel een veredelde prikaktie. Keurige weldoorvoede meisjes en jongens die nog van hun oudere broer of sus wisten hoe je vroeger een politieke prikaktie hield en een sandwichébord moet vast­ houden. De jongere broertjes en zus­ jes echter hebben de versleten jeans

verwisseld voor modieuze ruitbroe­ ken, witte sijden blouses en zwarte pullovers. In die uvtmonstering over­ handigden sij een studentikoos pro­ grammaboekje waarin behalve de party de 'nagroentijd der studenten­ vereniging' wordt aangekondigd. Hoogtepunt van deze introduktiepe­ riode is zonder twijfel de opname van de langspeelplaat waarop de zogeheten groenenliederen worden vereeuwigd. 'Een unieke kans om je stem voor het nageslacht vast te leg­ gen. Over 50 jaar kunje, metjeklein­ kinderen op de knie, dit plaatje nog

Mensen van de VU 'Voor de VU bevolking vervult de hortus een belangrijke functie. Pri­ mair werken wij ter ondersteuning van de subfaculteit biologie. Wan­ neer de studenten een bepaalde plant nodig hebben kuimen wij die leveren uit onze basiscollectie of kunnen we die plant zelf kweken. Verder staat de hortus open voor het pubhek. De tuinen van het zie­ kenhuis en het hoofdgebouw wor­ den per jaar door zo'n 20.000 men­ sen bezocht. Het geeft veel voldoe­ ning van je werk als je vaak bezoe­ kers in de tuinen ziet rondlopen. Kijk die hortus is er toch, ik vind dat je er dan ook zoveel mogelijk men­ sen moet van laten mee genieten. Ook zijn wij betrokken bij de jaar­ lijkse festiviteiten en congressen van de VU. Er wordt ons dan ge­ vraagd het hoofdgebouw op te fleu­ ren met bloemen en planten. Dat is erg leuk om te doen en op die manier kom je ook nog eens van dat hortuseiland af. Bovendien geef je

Art Vogel, kaschef hortus Is vanaf 1971 werkzaam in de hortus botanicus. Houdt zich daar voornamelijk bezig met de verzorging van niet­winterharde planten. Thuis in Bennébroek heeft Art een vrouw, twee kinde­ ren en een kas met zo'n 1200 ver­ schillende planten. Hij ziet zijn werk als een verlengstuk van zijn hobby. Over zijn betrekking aan de VU is hij dan ook bijzonder enthousiast. 'Voor mij is dit een soort paradijs waar tfc in kan werken'. Een kort portret van een vakidioot.

door dit soort werkzaamheden meer bekendheid aan de tuinen wat weer publiek aantrekt'. 'Ik heb voordat ik hier aan de VU terecht kwam gewerkt bij een klei­ ne zelfstandige kweker. Het ging toen op de LTS niet zo goed en aan­ gezien ik daar in mijn vrije tijd al veel kwam ben ik er op mijn 15e in voUedige dienst getreden. Achteraf ben ik blij dat ik eerst in dat twee­ mans bedrijfje heb gewerkt. Daar leerde ik al snel dat het kweken en verzorgen van planten een zeer in­ tensieve zaak is. Die instelling is me ook in mijn huic^ge betrekking al­ tijd goed van pas gekomen'. 'Aangezien Ik echter wel wat meer wilde doen dan het kweken van dahlia's ben ik destijds met de lage­ re tuinbouwschool begonnen. Die heb ik in de avonduren afgemaakt. Zo'n tien jaa^ geleden kreeg ik de tip dat hier een betrekking vacant was. Ik heb er oiuniddellijk naar gesolli­ citeerd en ben toen aangenomen. In de beginperiode heb ik op woensdag de middelbare tuinbouwschool ge­ volgd en kwam ik op zaterdag naar hier om die tijd in te halen. J a uiter­ aard was dat wel een drukke tijd maar ik moet erbij zeggen dat ik in die tien jaar nog geen dag met tegenzin heb gewerkt'. 'Dat hangt natuurlijk nauw samen met het feit dat dit ook mijn hobby is. Mijn werk en mijn hobby over­ lappen elkaar. In de kassen staan hier bijvoorbeeld planten die ik heb meegenomen uit Venezuela. Daar ben ik in 1978 op vakantie geweest. Het was een fantastische ervaring waar ik nog zeker een paar keer in de week aan terug denk. Hetzij door een dia die ik zie, hetzij door zo'n plant die ik toen heb meegebracht en die nu weer in bloei staat. Ik zie dan niet die plant alleen maar ook de boom waar die in groeide en de hele entourage er omheen. De her­ inneringen en de foto's die ik aan die reis heb overgehouden wilde ik niet alleen voor mezeU houden. Ik ben daarom lezingen gaan houden en artikelen gaan schrijven, zodat ook andere mensen er van mee kun­

Ga|£ala^ VAM DITJMK

eens opzetten. Wat zullen ze trots op je zijn.' Aldus het prikkelende pro­ grammaboekje. Na afloop zullen de novieten een keuze kunnen maken uit de rijke diversiteit van disjimten. Het ene organiseert avondjes wijn­ proeven, een ander bierestafettes en een derde zwemfeesten. Wat een jool. Blijf niet op die kamer zitten. Neem die stap en geef je op. Ik laat mijn ogen verder gaan over het groepje propagandisten en zie een hooggelaarsde studeéte, zojuist te­ rug uit de manege, op een strijkin^ strument deuntjes spelen uit de vijf­ tiger jaren. lAN. Wie wü 'de feiten' weten? Ze staan in het eerder ge­ noemde boekje. lAN: een seü­, bow­ ling­, Zeeuws­, politiek­, watersport­ , alpinistisch­, jacht­ en hockeyge­ zelschap. lAN: een zeüweek op het Pikmeer bij Grouw. lAI^: jaarlijks een plechtige diesviering. lAN: para­ normale­, antroposofische­, alcoho­ lische­ en müieubeivuste avonden. / Wat een kansen pm je te ontplooien tot een échte student. Blijf daar niet zo lullig staan zongen de oudere demonstrer^de broers en zusters vroeger tepen passanten op straat. Doe als wij en sluit je aan. Blijf niet op die/kamer zitten, neem die stap.,. naar lAN, zo zingen nu de nakomers. lAN zal de eerstejaars wél eens even van de straat halen

nen genieten. Het liefst doe ik dat voor liefhebbers. Vaklieden zijn er namelijk doorgaans alleen maar in geïnteresseerd om hun produktie op de een of andere wijze te vergro­ ten. Dat gaat meestal ten koste van de zorg voor het produkt. Met dat negatieve commerciële aspect heb ik aan de VU gelukkig niets te maken'. __^ 'Met de planten die wij kweken wordt van allerlei onderzoek ge­ daan. Men kijkt bijvoorbeeld hoe planten reageren wanneer er me­ taal in de grond zit. Veel planten kunnen daar niet tegen en gaan dood. Dat is met name het geval bij grote industriegebieden. Overigens is het in het algemeen zo dat de milieuverontreiniging ernstige schade toebrengt aan de planten gemeenschappen in ons land. Door de vervulling worden vele soorten bedreigd. Ik denk dat daar weinig aan te doen is; de bedrijven moeten immers blijven produceren. De vraag is of je dit allemaal moet accepteren. De mensen zullen aller­ eerst een belangrijke stap terug moeten doen met betrekking tot hun consumptie. Die mentaliteits­ verandering is moeilijk teweeg te brengen. Mensen zijn vaak erg kortzichtig wat dit betreft'. 'Een voorbeeld. Wij verzorgen het plantsoen rond Uilenstede. Als je ziet wat daar voor vuil in wordt gegooid. Televisies, radio's, bedden van alles kun je er vinden. Het is gewoon schrikbarend. Maar als er een of andere protestmars is tegen luchtverontreiniging of iets derge­ lijks lopen vaak diezelfde mensen voorop'. (P.v.E.)

A CC Broodjes Maandag Z november 12.30 anr in de hal: Wencke Mühleisen In het kader van de cyclus 'Ver­ nieuwingsmomenten in de kunst' van het Studium Generale doet Wencke Mühleisen een performan­ ce. Titel (onder voorbehoud) 'Prins Diana en Lady Charles'.

• MAAR NOU VIIUBN

Z­E OHS

NÖO MEER LArsw gyD/?/lEM IN VB sruDiBKoneN. H£S iKKWNSfJ^

^

Lotgevallen Terwijl een ieder vol begrip arme studenten zacht oproept toch maar de verhoging van de collegegelden te betalen zijn er toch weer een aantal diehards die er genoegen in stellen een knuppel in het hoenderhok te werpen. Een aantal studenten aan de medi­ sche faculteit mochten op 30 september een vriendelijk schrijven namens het faculteitsbestuur ontvangen waarin duideUjk ge­ maakt werd, dat ze voor 15 oktober hun nieuwe collegekaart moesten komen laten zien op het faculteitsbureau omdat anders per 15 oktober hun onderwijsaktiviteiten geanuleerd zouden worden. En ja hoor, een aantal co­assistenten wordt op de betref­ fende datum de toegang tot hun werk ontzegd en pas weer toege­ laten als ze een betalingsbewijs of collegekaart laten zien. Heel vervelend voor die studenten, die keurig gehoor geven aan een ander vriendelijk schrijven. Deze keer van het bureau stu­ dentenadministratie gedateerd op 1 oktober, waarin ze asjngera­ den worden zo spoedig mogelijk doch uiterlijk op 10 oktober de nog verschuldigde bedragen over te maken. Maar zoals bekend stuurt de giro nog maar één keer per week een afschrift van de verrichte betalingen, zodat zelfs studenten die keurig voor de tiende betaalden onmogelijk de vijftiende een col­ legekaart of een betalingsbewijs kunnen laten zien. Een zekere student medicijnen richtte in september een deze keer in vlekkeloos nederlands geschreven brief aan het bureau studentenadministratie met het verzoek het collegegeld gespreid te mogen betalen, omdat hij die zevenhonderdvijftig ballen niet maar zo even uit zijn broekzak te voorschijn kon toveren. Met een verwijzing dat tot 15 oktober de mogelijkheid bestaat aan de betaUngspUcht te voldoen en met de tip, dat als de betrokkene daartoe absoluut niet in staat is altijd nog de mogelijkheid bestaat bij het steunf onds van de studentendecanen aan te klop­ pen. 'Het spijt ons dat het ons onmogelijk is deze zaak anderzins te regelen.' luidt de slotzin van het epistel. Dat is tenminste sociale confüktbeheersing. Het CvB heeft bUjkbaar geleerd van de echte boykot uit de jaren zeventig toen nog gewoon de toen nog gewone mobiele eenheid ingezet werd tegen boykotters. De betrokken student ziet in dat aan betalen niet te ontkomen valt en maakt netjes op 9 oktober zijn centjes over, conform een ander schrijven van bureau studentenadministratie en schrijft het faculteitsbestuur wederom een keiuige, maar ook wat pissige brief dat hij niet in staat is zijn collegekaart voor 15 oktober te komen tonen en dat ook niet eventueel door iemand anders kan laten doen, zoals het faculteitsbestuur bij wijze van gunst mee­ deelde, om de eenvoudige reden dat hoewel aan de betalings­ plicht binnen de gestelde termijn voldaan is, de betalingsbewij­ zen op zich laten wachten. En keurig als het faculteitsbestuur is vindt onze student op 15 oktober het volgende schrijven op zijn voordeurmat: 'Het bestuur heeft uw brief in goede orde ontvangen en van de inhoud kennis genomen. Een afschrift van de brief aan jtrof. dr. G.B. Snow inzake de annur­ lering van uw co­assistentschap KeeU, Neus en Oorheelkunde gelieve u hierbij aan te treffen. Met de meeste hoogachting, namens het bestuur. Drs. P.N. Ruys, Ab ­actis.' Een grap zult u denken, maar neen hoor! In de brief aan de zeer geachte Professor Snow luidt de laatste regel: 'Wij zullen U zo snel mogelijk berichten wie door ons als vervanger zal worden aangewezen.' Gelukkig kreeg deze student de volgende dag zijn giro binnen en werd voor deze keer met de hand over het hart gestreken en mocht hij alsnog aan zijn co­asslstentschap begin­ nen. Naar het schijnt reageerde het bureau studentenadministratie vrij laconiek op deze gebeurtenissen. Volgens mijn zegslieden werd him daar te verstaan gegeven dat het faciüteitsbestuur juridisch wel in zijn recht staat, maar dat de studentenadmini­ stratie voorlopig alle binnenkomende betalingen soepel zal afhandelen. De rest van de dag ga ik besteden aan het bedenken van een straf voor zulke onnozele, ontactische gevoelloze geneeskundige be­ stuurders. Hoewel de werkelijke zondaar nog precies opgespoord moet worden, want als ik goed ingelicht ben, en dat is meestal wel het geval, is het annuleren van co­assistentschappen wegens vermeende wanbetaling nooit in het bestuur besproken, maar heeft de afzender ze verstuurd 'als een logische stap van reeds eerder (augustus) genomen beleidsbeslissingen'. (DdH)

Donderdag 5 november 12.30 uur in de Aula: RUM (Vlaamse volksmu­ ziek) Een prima gelegenheid, om de Vlaamse volksmuziekgroem RUM te horen en te zien. Veel nummers van hun laatste LP. Polk of volksmuziek voldoet niet langer als omschrijving van RUM. Het materiaal bestaat uit ongeveer gelijke delen instrumentaal en ge­ zongen werk. Voorde teksten werd nauw samengewerkt met de jonge

Vlaamse dichters Stefaan Vanden­ bremt en Frank de Crits. Verder een gedicht van Slauerhof prachtig op muziek gezet door van Esbroeck en niet te vergeten de latijnse traditio­ nals, die Masondo van een nieuw arrangement heeft voorzien. RUM bestaat nu uit vier mensen: Dirk van Esbroeck (zang, gitaar, hobo), Prakke Am (trombone, alttuba, bastuba, bas), Jean Pierre van Hees (fluiten, doedelzak) en de argentijn Masondo (gitaar, requinto, en bou­ zouki).

zou D£ VU­ßOBKHf\NDBL 6­E3ATTE 3oEkEN EEM ^JAflR LAT^R rnSUiS­fCOPEN ^ IK

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen