Ad Valvas 1981-1982 - pagina 288

AD VALVAS — 5 MAART 1982

12

Terwijl de C entrumpartij een paar dagen voor de herdenking van de februaristaking de Amsterdamse brievenbussen volstopt met racisti­ sche vuüspuiterv ontstond op de wis­ en natuurkunde facutteit weer eens een kleine deining rond één van de grondleggers van deze club. Een zeke­ re Brookman is al eni^e jaren mede­ werker öt; de vakgroep Geschiedenis en maatschappelijke Aspekten van de Natuurwetenschappen (GMAN) en anderhalf jaar geleden op minder vleiende vjyze in het nieuws geweest als ideoloog van de C entrum­party. Op een goede dag in februari ontving een zekere student van de facultaire

onderwyscommissie de uitnodiging zitting te nemen in een commissie, die de facultaire Stutium Generale zou moeten gaan voorbereiden. Deze stu­ dent ging graag op de uitnodiging in, aangezien hij de diskussie over weten­ schap en samenleving een warm hart toe draagt. Tot zijn verbijstering kwam hij echter tot de ontdekking dat ook Brookman in deze club zitting zou hebben, ondanks dat het faculteitsbe­ stuur in maart 1980 verklaarde dat Brookman zijn functioneren op de faculteit ten enen malen geblokkeerd had. Officieel waren na die tijd aan Brookman geen onderwijstaken meer opgedragen. Deze student besloot als­

Mensen van de VU „Op de HBS had ik indert\jd een B­pakket genomen. In de derde klas krijg j e dan het vak scheikunde. Het eerste half jaar begreep ik er echt niets van. Dat was met de hakken over de sloot af en toe een keer een voldoende scoren. Daarna heb ik ken­ nelyk de geest gekregen, want toen zag ik het gewoon. Toen ik voor de studiekeuze stond, heb ik dan ook voor scheikunde gekozen. Daarbü speelde overigens ook een rol, d a t ik met m\jn scheikundeleraar goed kon opschieten." „De studie heb ik in Groningen ge­ daan en het is me daar goed bevallen. Na mqn kandidaats heb ik in mijn studie wat fysica gestopt. In mijn doctoraal ben ik nameüjk fysische chemie .gaan doen, waardoor ik in feite van twee walletjes ben gaan eten. Na acht jaar was ik klaar en ja, dan moetje dus verder. r>romotie leek me wel wat, maar ik wilde het absoluut niet in Groningen gaan doen. Ik vond dat ik daar lang genoeg had gezeten en ik wilde ook wel eens wat andere mensen zien. Ik ben toen gaan sollici­ teren op promotieplaatsen. Op de VU zat er één bü, die ruwweg op hetzelfde gebied lag als m ^ n doctoraalskeuze. In '78 ben ik hier toen terechtgeko­ men." „Die promotieplaatsen zijn iets speci­ fieks voor de bèta wetenschappen. Het betekent d a t j e ­ nadat je je doctoraal gedaan hebt ­ nog vier jaar doorgaat op een bepaald onderwerp. Voor die periode kryg je een contract. Door middel van je onderzoek probeer je de groep, waarin je zit, wat omboog te werken binnen het specifieke ge­ bied waar jy j e mee bezighoudt. Ik zit nu in de laatete fase van myn onder­ zoek en d a t moet ook wel, want in september van dit jaar loopt nüjn contract af. Ik doe geen metingen meer, maar ben bezig met het afron­ den van mijn proefschrift. De acht publicaties, die ik heb geschreven in de afgelopen periode, bundel ik met een inleiding en een uitleiding en dan ben ik klaar."

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amslerdam­{Z).

Telefoon 714754 en 723366 Fil.W. de Zwijgerlaan 101 Telefooni 83767

"

400'nieuwe luxe­en bestelwagens .. waaronder: > FORD­VW­DATSUN­OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON . {groeten klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten 10 procent korting

GertJonkers wetenschappelijk assistent Wis- en Natuurkunde Is na zijn doctoraal scheikunde in '78 aan de VU beland. Zit hier op een zogenaamde promotieplaats. Ztjn on­ derzoek over ultraviolet spectrosco­ pie en kort levende moleculen is in­ middels vrijwel afgerond. Het heeft kennelijk belangwekkende resultaten opgeleverd, want onlangs heeft Gert een studiereis van Shell ontvangen. Aanleiding voor ons om deze jonge onderzoeker ^ens op te zoeken. „Dan komt het er op aan een baan te vinden. Nee, dat zal niet aan de uni­ versiteit gaan worden, want die zitten op het ogenblik wel erg dicht. Dat de universiteiten toch wel dichtgebouwd zitten met veelal oudere mensen, die in een vaste baan geparkeerd zvjn, is iets wat mfl een beetje dwarszit. Het

Gaigaia

nog voor de eer te bedanken en schreef de onderwyskommissie een brief over zijn weigering. Daarin staat onder andere dat „De confrontatie met de heer Brookman en zijn ideeën omtrent de politieke situatie in Neder­ land hebben op mij een onuitwisbare indruk gemaakt. Gezien mijn opstel­ ling in het verleden is het nu onmoge­ lijk voor mij om mee te werken aan één van de aktiviteiten, welke voor de heer Brookman een terugkeer in het aktieve facultaire leven betekent". Prof. Lodder als voorzitter van de onderwijskommissie betreurt deze brief in hoge mate, hoewel hij alle begrip voor het besluit van de student heeft. „Ik had er geen vermoeden van dat de emoties in uw kring zo diep lagen als wat nu uit uw brief blijkt", schryfl hij. Maar in plaats van op deze emoties in te gaan wordt de betreffende student op het hart ge­ drukt toch vooral zijn mond te hou­ den. „Het verzoek houdt in uw bezwa­ ren die u aangeeft als zijnde van meer persoonlijke, emotionele aard niet in die mate in uw kring naar buiten te brengen dat geen scheikunde student meer ja kan zeggen op een verzoek mee te werken zonder zijn gezicht te verliezen. Ik hoop dat uw verantwoor­ delijkheids besef naar buiten toe een zekere afstandelijkheid toelaat". Zo moet de mantel der liefde weer eens gelegd worden over de dingen die het daglicht niet verdragen. Maar de tij­ den van het grote zwijgen zijn voorby!

gevolg daarvan is dat jonge mensen niet, of nauweiyks, meer worden aan­ gesteld. Daarby spelen natuurlek ook de bezuinigingen een rol. Toch wil ik het liefste een beetje in de research bezig blijven. Dat spreekt me aan omdat je voortdurend iets nieuws moet leren. Je stuit regelmatig op zaken, die je niet begrijpt. Dan wordt je gedwongen nieuwe experimenten uit te denken, waardoor langzamer­ hand meer begrip ten aanzien van het probleem ontstaat. Binnen bedreven gebeurt dit werk onder andere op de afdelingen voor toegepaste research." „Hoe ik aan die prijs van Shell ben gekomen? Wel, die procedure die gaat als volgt. Shell schrytt ieder jaar de bèta faciliteiten aan. De subfaculteit kan dan vervolgens een voordracht doen van een promovendus. De Shell neemt dat advies meestal over. J e weet dus zelf niet datje voorgedragen bent. Het was dan ook een zeer pretti­ ge verrassing, dat ik eind vorig jaar een brief kreeg, waarin stond dat ik een beurs van 8.500 gulden op mocht komen halen. Dat geld kun je naar eigen goeddunken besteden, maar ui­ teraard wel op een wetenschappelijk gebied. Ik denk dat ik een paar maan­ den naar Noord­Amerika ga om daar bü verschillende vakbroeders langs te gaan, die naam hebben gemaakt bin­ nen mijn vakgebied. De ervaringen, die je daarbij opdoet, zijn allemaal meegenomen voor jezelf natuurUJk. Maar ik zal de mensen, met wie ik hier heb samengewerkt, ook op de hoogte stellen van de reiservaringen. Ook stelt de Shell het zeer op prijs als j e een verslag schrijft van hetgeen je met de prijs gedaan hebt. D a t is overigens geheel vrijblijvend en dus geen be­ paalde vorm van verantwoording af­ leggen. Wanneer ik wegga weet ik nog niet precies. Als ik hier voor de afloop van mijn contract nog een gaatje kan vinden, ben ik weg. Maar ik moet natuurlijk ook een beetje in de gaten houden, waar ik eventueel kan komen te werken." „Ik een vakidioot? Ja, in de beginpe­ riode is het regelmatig voorgekomen d a t ik hier 's avonds ook nog bezig was. Dat komt door de druk van de promotie die achter je staat. Kijk, als je na 4 jaar niet klaar bent, vliegje wel de laan uit. In die zin zou je kunnen zeggen dat ik vakidioot ben. Maar aan de andere kant heb ik voldoende con­

m HErnRiun Ci\fB

Trends Als studenten van Stanford Universi­ ty in Califomië zich hebben weten in te vechten in de Tweede Fase van een alfa­studierichting, krijgen ze een omineus briefie thuisgestuurd. Het hoofd van de graduate admissions office, de instantie die besUst wie er niet en wie er wel verder mag stude­ ren, voelt zich namelijk sinds een paar jaar geroepen een waarschuwing te koppelen aan zijn feUcitatie: „You should understand t h a t the prospects for permanent employment after you have earned the PhD are highly un­ certain... We do not anticipate that there wiU be many openings in the foreseeable future. Anyone who chooses to pursue a career in college teaching these days is taking a large risk." Zo slecht is het al geworden voor studenten met trek in een weten­ schappelijke loopbaan in de alfa­sek­ tor, en ze zijn niet de enige met zo'n slecht weerbericht. Het Califomische briefle is maar één illustratie van de radikale veranderingen in het Ameri­ kaanse Hoger Onderwijs, veroorzaakt door geld, of het gebrek eraan. De allesbeheersende economische schmerzen leveren stromen werkloze academici op, en dat vervult de uni­ versiteiten met zorg, maar meer nog de nieuwe generaties studenten. Vol­ gens de statistieken laten ziJ zich in hun studiekeuze steeds meer leiden door overwegingen van financiële aard: de instroom voor de alfaweten­ schappen IS binnen acht jaar gedaald van 19 naar 9 procent, de belangstel­ ling voor afstuderen in de typisch Amerikaanse „business" richting van 8 naar 18 procent gestegen. Een sensationele ommekeer, en een bron van gegniffel in business­krin­ gen, jareiüang ­ en vooral in de jaren zestig ­ met de nek aangekeken. De rest van de academische wereld krijgt het er langzamerhand benauwd van. De Nieuwe Gevoeligheid voor de ba­ nenmarkt veroorzaakt namelijk nog wel wat meer dan een rehabilitatie van de All­American business; de aca­ demische reproduktie in de meest letterlijke zin van het woord komt in gevaar. Niemand (nou ja, 3 procent van de mannelijke eerstejaars van 1979, en 2 procent van hun vrouwelij­ ke jaargenoten bijvoorbeeld) heeft nog zin om te gaan jagen op de schaarse banen op de universiteit zelf Ook de studenten met ^ e hoogste cijfers verschuiven mee in de algeme­ ne trend richting bedrijfsleven, in plaats van de opvolgers te worden van hun hoogleraren, zoals vroeger. En wie moet er dan de volgende generatie opleiden? „There may be nobody", schrijft Dr. Lewis Solmon van de University of California at Los Angeles in zijn recente bestseller „Un­ deremployed PhD's. Hij zet het een tikkeltje zwaar aan, mischien (hoe krijg je ook anders een bestseller), maar helemaal uit de lucht grijpt de man beslist niet. Hoe raar het kan

lopen bewijst wel de crisis­situatie in de engineering­departments, toch in eerste instantie profiteurs van de ba­ nengerichtheid onder de nieuwe stu­ denten. 50.000 Eerstejaars landelijk in 1973, een absoluut dieptepunt dat geschreven is op het conto van de inzakkende aerospace industry. Maar ziet, de computer en high technology revoluties deden de trend dramatisch veranderen: meer dan 110.000 eerste­ jaars in 1981. Helaas zijn de meeste afgestudeerde engineers al op een drafle industriewaarts vertrokken, waar de aanvangssalarissen 25.000 gulden boven die van de universitei­ ten Uggen. Zeer weinigen hebben doorgezet naar een proefschrift en een baan op de universiteit, met als ge­ volg dat de engineering departments op dit moment worstelen met een chronisch tekort aan wetenschappe­ lijk personeel, terwijl ze uit hun voe­ gen barsten van de nieuwe studenten. Het aardige is dat het bedrijfsleven nu begint te beseffen hoezeer men in de eigen vingers gesneden heeft. Jaren­ lang hebben ze de beste engineering studenten weggelokt, in de verwach­ ting dat het crème de la crème ook het jaar daarop weer goed opgeleid en wel klaar zou staan. Een onderbezet en vergrijzend wetenschappelijk corps kan daar steeds minder goed voor zorgen. Het wordt dus tijd melkpoe­ der naar de bedreigde gebieden te sturen.

tacten, die met mijn werk niets te maken hebben. Ik probeer heel be­

wust te voorkomen d a t ik alleen maar chemie doe." {PvE)

D<JE J E O'f? Vfi'N ? BEN J>j Ni£T f\NDEf?. HkLf JMg.^ C rELeDBU 8y MéO­EWEEJr

Hy HEET

Amerikaanse impressies

1^0^ WAr flflW ? Of

p]N w / r MOETJIE w e i BJ ME KOMEN ^WAM­riK KM CWr til^r flLLEMAAl BjHotiP^N.

De ontwikkelingshulp is 10 februari jongstleden in Massachusetts gestart met een engineering education confe­ rence in het Boston Hilton. Deelne­ mers waren de belangrijkste universi­ teiten, en vertegenwoordigers van de vooraanstaande high tech bedrijven. Ze hebben gezamenlijk afgesproken dat de onderscheiden bedrijven voor­ taan twee procent van hun resaerch fondsen gaan besteden aan het onder­ steunen van het engineering onder­ wijs op de universiteiten. Ze gaan dus, bijvoorbeeld, subsidies verstrekken die de universiteiten in staat moeten stellen hun salarissen op te krikken naar het nivo van de bedragen die in het bedrijfsleven worden betaald. Naast dit min of meer gotspuleuze initiatief valt er van de high tech industry ook nog donatie van onder­ wijsmateriaal te verwachten. Date General zal de University of LoweU de nodige microcomputers toestoppen, de universiteit van Massachusetts tuurt deze week de weg af om te zien of de vrachtwagens van Wang Labora­ tories er al aankomen, met hun dertig miijoen doUar aan computersystemen in de bak. C omputervision C orp heeft Northeastern University gegaran­ deerrd dat iedere student een vol­ waardige training aan de computer zal krijgen, en houdt daartoe 500.000 dollar aan apparaten gereed. De alfa­richtingen studeren nu in het geheim op mogelijkheden om ook de status van rampgebied te verwerven. Margreet Onrust

I

i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen