Ad Valvas 1981-1982 - pagina 224

AD VALVAS — 22 JAN U AR I 1982

12 Hooggeleerden, die halverwege het parcours mogen starten, moeten voortaan eerst een stapje achteruit doen. Als was het om duidelijk te maken dat hoogmoed voor de val komt en het daarom beter is beschei­ den te beginnen. Aan het einde van het totale parcours, dat overigens met één stadium is verlengd, wacht de vette buit van zo'n 140.000 gulden bruto per maand. Een salaris waar­ mee de première van het Verenigd Koningkryk niet ontevreden zou zijn.

Eerst nu heeft het bericht de Vü bereikt dat ook ome hoogleraren een­ stap terug moeten in hun inkomen. Dat wekt geen verbazing, want tot nog toe waren de hooggeleerden gewend de schalen waarin zij met gulle hand waren geklasseerd ook nog eens met forse­sprongen door te ijlen. De eerste helft van de Vü­hoogleraarschalen kon „versneld worden doorgelopen" zoals dat heet. Dat betekent dat de dames en heren professoren per jaar maar liefst zo'n 500 gulden bruto op­ schoten waar een gewone stapsgewij­ ze periodiek hen „maar" twee tot dne meijer verder brengt. In de startblok­ ken dus.

Maar met terugwerkende kracht ­ als gold het een valse start ­ wordt het nu een beetje de pas Inhouden. De laatste sprong vóór het midden van het schaaltracé wordt nu omgezet in twee huppelpasjes. Het parcours lijkt nu halverwege eerder uitgezet voor het wedrenonderdeel hink­stap­sprong. Eerst springen en dan stappen en intussen maar uitkeken dat het geen hinken wordt, want niet elke hoogle­ raar komt na zijn eerste carrière­ sprong nog met beide benen goed op het ongemakkelijker wordend pad van de voortgezette wetenschappely­ ke loopbaan terecht.

De procentueel berekende prijskom­ pensaties, die dan telkenjare nog eens worden binnengehaald als tegemoet­ koming voor de steeds maar duurder wordende verversingen onderweg, zorgen voor een aardig zakcentje ex­ tra, des te aardiger waar ondanks de leuk gevonden aftoppingsgedachte de kompensatie toch nog behoorlijk mee­ groeit met de hoogte van het inkomen. Zo beurt een hoogleraar aan het ein­ de van de schaal ongeveer 320 tegen een prof aan de start van de schaal 210 gulden. Dan zijn er tenslotte ter vulling van de andere broekzak nog al die lukratieve nevenactiviteiten, een cursv^e hier, een eigen praktijkje daar. Misschien dat we het parcours toch nog eens wat moeten aanpassen. VOYEUR

Mensen van de VU „Vorig jaar september ben ik binnen het ACC aktief geworden. Het bestuur waarvan ik deel uitmaak bestaat uit zes studerenden en een cultureel advl­ seiu". Gezamenlijk bepalen w;) voor één jaar, dat is namelijk de zittings­ duur van het bestuur, het beleid. In principe kurmen we volledig zelf bepa­ len wat we in onze programma's wil­ len gaan brengen. Het moet alleen niet te gek worden natuurlijk. Zowel inhoudelijk als financieel heb je nu eenmaal te maken met bepaalde gren­ zen. Inhoudelijk hebben we weleens problemen gehad met het College van Bestuur en ook is het niet de bedoe­ ling dat je je begroting te veel over­ schrijdt. We zijn dus enigszins beperkt in ons doen en laten. In de praktijk betekent dat roeien met deriemendie je hebt." „Ik geloof dat er tussen de 1.400 ä 1.500 mensen aan de ACC­aktiviteiten deelnemen. Dat is met het filmhuis erbij. Vreemd genoeg zie je van dat aantal meestal maar een gering deel bij de „broocijes" terug. Aan de pubü­ citeit Ugt dat volgens mij niet. We participeren in Pharetra en hebben onze eigen Kulkrant die maandelijks verschijnt. Verder hangen we voor elk „brooeije" zo'n 50 ä 60 posters op. In

ieder geval op elk prikbord in het hoofdgebouw. Het komt wel voor dat er drie keer zoveel posters hangen als dat er mensen in de zaal zitten. Dat zijn ogenblikken waarop je je afvraagt waar je mee bezig bent." „Waarom er zo veel mensen naar de ACC­kringen en relatief weimg naar de „broodjes" komen? Als we dat precies wisten hadden we dit pro­ bleem al opgelost. Het is moeilijk om in te schatten wat het pubUek hier aardig vindt. Vaak denk ik: bij dat „brootijes" zal het wel erg druk wor­ den en dan ätten er 20 mensen in de zaal. Op een ander moment denk je: het zal vandaag wel meevallen en dan staan er ineens 400 studenten m de hal. Het hangt er onder andere sterk vanaf waar je het „brooc^e" geeft. Als wij dingen in de hal organiseren dan is 't vaak erg druk. Ga je naar de foyer, dan wordt het al een stuk moeilijker en de aula is helemaal moeilijk om mensen naar toe te krijgen."

„Ja, in de hal blijven mensen eerder staan om te kijken wat er gebeurt, maar dat mag geen reden zijn om je aktiviteiten voUedig op de hal te rich­ ten. Dat kan trouwens ook niet, want je wilt tenslotte toch verschillende soorten artiesten brengen in je pro­ gramma's. En heeft er bijvoorbeeld iemand een piano nodig, wat nogal Tussenstand eens voorkomt, dan kun je zo iemand al niet meer daar wegzetten." „Uiteraard weet ik wel dingen waar­ mee je veel publiek trekt. Neem je artiesten met een bekende naam, zo­ De Leidse universiteit verbruikte vol­ als Peter Faber vong jaar, of draai je gens gegevens van het ministerie in een Woody AUen film, dan heb je een 1980 47.485 proefdieren voor weten­ goed gevulde zaal. Voor m^ persoon­ schappelijk onderzoek. Een aardig ge­ tal zou je zou zeggen, maar het schijnt lijk is dit echter niet de bedoehng van een cultureel centrum. Ik vmd dat je niet te kloppen, want volgens gege­ mensen iets moet voorschotelen wat vens van het Leidse CvB moeten het ze nog met gezien hebben. Vormen die er 60.468 zijn. Wat büjkt, het ministe­ rie heeft 12.983 beestjes over het hoofd ze nog niet kennen. Het ACC is er niet om puur entertainment te brengen. gezien, die de vakgroep Farmacologie in 1980 versleet. Hoe krijgen ze het We zijn tenslotte geen feestcommis­ sie. Af en toe moet je natuurlijk zo'n voor elkaar in Den Haag, vraag je je publiekstrekker naar de VU halen. wel eens af. Door middel daarvan kun je de be­ langstelling voor je programma's warm houden."

Bert Vooys/ bestuurder ACC Kwam twee jaar geleden direct van het atheneum in Leidschen­ dam naar de VU. De studie Theo­ logie bracht met wat hij ervan verwachtte dus is hij daarmee gestopt. Bert (21) besteedt nu veel van zijn'tijd aan het besturen van het Algemeen Cultureel Centrum. Hi} is onder andere nauw betrok­ ken bij het organiseren van de zgn. „broodjes kuituur". De be­ langstelling daarvoor is nogal wisselend. Over de mogelijke oor­ zaken daarvan geeft Bert ons zyn persoonlijke mening. Een blik achter de schermen van het ACC.

„Nee, Ik geloof niet dat je Je met nieuwere kunstvormen richt op een klem pubUek. Er lopen hier genoeg mensen rond die in principe in de aktlviteiten gemteresseerd zijn. Al­ leen verschilt het per keer of ze op komen dagen."

Droompaleisje En wie na al het leeswerk wel weer eens iets met z'n handen wü doen kan te rade gaan in het Tweedehands wonen boek; een uitgave van de com­ missie Sociale Introduktie. Het boek­ je staat boordevol tips over eenvoudi­ ge en goedkope ingrepen om een oude zolderkamer, stoel, bed of bureau om te toveren in iets als een droompaleis­ je. Ook een douche is voor een niet al te handige doe­het­zelver aan de hand van dit boekje in een vakantie aan te leggen. Voor maar vijf gulden bij de VU boekhandel.

Galgala DUS­ u S c H ^ f r ME N w o R PE op rt RitHrENJ cHKisre ­

3«

NEE... 3fl,lK B E G ­ ^ P ' T .­

GöDDBLooS ,Jf^ ^JEE NflfiJUR' IMC ... KUNT u UIBT AflM" 3EG­INMEN... J « ­­ oZD,VAO­ MENEER (i­LAJHaUwER

"Evangelisatie '82" Als we professor Velema uit Apeldoorn mogen geloven, dan begiimen in ons goede vaderland de omtrekken van een arrogante, intolerante en totalitaire staat op te doemen. De grondvesten van onze samenleving staan te trillen. Op de protestdag van de Evangelische Alliantie, waar de hoogleraar deze vreselijke dingen profeteerde, werd een pamflet ver­ spreid met de verontrustende mededeUng: Mocht het niet lukken nog een koerswijziging tot stand te brengen, dan zou dit het einde kuimen betekenen (binnen enkele jaren) van het grootste deel van het werk dat op basis van het evangelie van Jezus Christus wordt verricht. Onderwijs en welzijnswerk met als uitgangspunt het Woord van God zullen tot de onmogelijkheden gaan behoren. En even verder: „Het wordt christelijke instellingen onmogelijk gemaakt inzake hun personeelsbeleid en dus ook inzake de inhoud van him werk, Gods Woord als hoogste norm te hanteren". Wat is hier in Gods naam aan de hand? Is het rode leger op weg ons land binnen te vallen? Dreigt de socialistische voorman Joop den Uyl een greep naar de macht te doen? Niets van dat al. Integendeel, het is de christelijke politicus en oud­VU rector Job de Ruiter samen met de in protestantse kringen niet minder bekende politica Kraayeveld­Wouters, die aanleiding geven tot deze hoogst verontruste taal. In hun vooront­ werp van de wet tot het tegengaan van discriminatie, verbieden deze ontspoorde geloofsgenoten het door een schoolbestuur ontslaan van een lerares, die lesbisch is en samen leeft met een vriendin en dus volgens de korrespondentie van Paulus schandelijkheid bedrijft. Of het weigeren aan de poort van de universiteit van een student i e verliefd is op een leeftijdgenoot van zijn eigen sexe, die hij in de collegebanken heeft ontmoet. Omdat zoiets de Here een gruwel is. Hun medechristenen De Ruiter en Kraayeveld hadden kennelijk te goed de tekst van dat lie(ije tot zich door laten dringen: „Waar liefde woont, gebiedt de Heer Zijn zegen, daar woont Hij zelf, daar wordt Zijn Heil verkregen". De dames en heren van de EA. en de EO. zullen ongetwijfeld vele malen dit lied hebben meegebruld. Al was het alleen maar om de angst voor Gods toom weg te schreeuwen. Welnu, die mogen zij vrezen als gelijke behandeling van mensen, ongeacht sekse, geaardheid en burgerlijke staat voor hén het handelen naar Gods Woord als hoogste norm „onmogelijk maakt". Want de anti­diskriminatiewet verbiedt voortaan onderscheid te maken tussen mannen en vrouwen, gehuwden en anderszins samenwonenden, homo's en hetero's, in onder meer de volgende gevallen: bij het doen van een aanbod in arbeid, het aangaan of beëindigen van een arbeidsovereen­ komst, in statuten of reglementen, bij toelating als üd van een vereniging en bij toelaten tot het onderwijs. Maar dat wettelijke voornemen van christelijke gerechtigheid gaat de Evangeüsche AlUantie te ver. „Bidt de here God of Hij een keer wil brengen in deze zaak", roept zijn pamflettist uit. En een raambiljet van de EO spreekt van „een regeh:echte bedrei­ ging van de vrijheid om in dit land te werken naar bijbelse normen". Massaal wordt nu door deze „verontruste" christenen gevraagd om toch in elk geval het christelijk onderwijs van de toepassmg van de nieuwe wet uit te sluiten. Want, zegt de protestants christelijke besturenraad: „Bil het aannemen van leerlingen (sic) of leerlo­achten, moet een schoolbestuur rekemng kunnen houden met de homofiele geaardheid of het ongehuwd samenwonen van de betrokkene. Het wetsvoorstel maakt dat onmogelijk". Scholen zouden daardoor leerlingen of leerkrachten in huis krijgen die de grondslag en doelstellingen van de school niet onderschrijven. Het bijzonder onderwijs komt daardoor op de tocht". Zo lezen we in Trouw. Hoe nu? Hoe wilden de protestants christelijke bestuurders dan wel vaststellen dat Eugene, het zoontje van broeder X andersgeaard zou zi)n? Kan het CDA­Kamerlid Deetaian staatssecretaris van Onderwijs, die toch al vuile handen moet maken bij invoering van de middenschool in dit onderwystype niet öök nog het vak vrije expressie in gedachten, daad en woord invoeren? Of is dat toch te veel de kat op het spek binden. En hoe gaan we eigenlijk na of soUicitant Y, die op zyn sollicitatieformu­ Uer opgaf ongehuwd te zijn, wel echt alleen woont? Krijgen de tuchtkom­ missles die allang een slapend bestaan leidden het weer druk? En worden hun bevoegdheden uitgebreid? als de EA(0) lobby succes heeft, wordt het ook voor journalisten op de VU weer een boeiende tijd. Na de kommunistenjacht uit de mid­zeventiger jaren gebeurde er toch eigen­ lijk weinig op de VU. Nu kan er opnieuw een jacht gestart worden. Oh nee, ik vergis me. Ik zit hier per slot niet op die échte christelijke universiteit die nog moet worden opgericht en nu een frisse start kan maken. Ik doel op de universiteit van Glashouwer, die de hoop heeft opgegeven dat de VU ooit nog op het goede pad zal keren. Dan toch maar liever op het verkeerde. Red.

„Op allerlei verschillende manieren zijn we bezig om de belangsteUmg te vergroten. Momenteel wordt er ge­ werkt aan een nieuwe poster en voor het komende halfjaar hebben we ook wat bekendere namen. Zo pikken we een aantal mensen op van televisie. Op zondagavond heb je bijvoorbeeld het kunstprogramma „Op Zicht". Vo­ rige week traden daarm twee meisrjes op van de kleinkunstacademie die we twee dagen later gecontracteerd heb­ ben. Van het feit dat deze nieuwe talenten al wat bekendheid genieten kunnen we dan profiteren. Verder is er

in de eerste week van februari een grote ACC­manifestatie. Het is een beetje gewoonte geworden dat we dit jaarüjks omstreeks deze tijd organise­ ren." „Ja, en natuurlijk blijven we met onze programma's zoveel mogelijk aanslui­ ten bij aktlviteiten van andere instel­ lingen en faculteiten. Als er een stu­ dium generale of een congres is haken we daar met onze broo(Jjes op in. Ik denk dat het goed is dat we ons als cultureel centrum op dergelijke posi­ tieve wijzen blijven opdringen." (P.V.E.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen