Ad Valvas 1981-1982 - pagina 131

11

AD VALVAS — 6 NOVEMBER 1981

Po(o)tdichte VU open maken

Homocafé in PH'31 Het is misschien wat boud gezegd maar als het om sexuele openheid gaat zit de VU nog behoorlijk dicht po(o)tdicht als het ware. De drempels van de deuren hier zijn voor veel homo's nog te hoog om zichzelf te zijn en het Vormingscentrum van de VU wil daar eens wat aan gaan doen. Een poot tussen die VU-deur krijgen. Maandagavond 16 november start daarom in PH'31 de eerste homo-caféavond waar iedereen op de VU welkom is en die voortaan eens per maand op maandag zal worden gehouden. Op de startavond is een info-markt, gezellige levende muziek en een lekker hapje. Daarna volgen gewoon café-avonden vanaf 9 uur, waar iedereen die gewend was op maandag te komen gewoon kan blijven binnenstappen, zodat homo's niet direct bang hoeven te zijn dat ze als zodanig erg opvallen. Begin volgend jaar komen er daarnaast ook speciale thema-avonden over bijvoorbeeld homosexualiteit en geloof, homostudies en vrouwen en homosexualiteit. We spraken met een paar mensen van het „opstartgroepje" van de VCVTJ dat trouwens kwa sexuele voorkeur gemengd blijkt te zijn. Anneke de Boer, tweedejaars VU-studente: „Men doet hier op de VU wel alsof men zo tolerant is maar je moet niet met je vriendin m het bruin-café komen. Studenten die links zijn vinden natuurlijk dat ze homo's moeten tolereren maar dat is vaak maar schijn." Begin dit jaar organiseerden de flikkers en potten van de VU een avond en Anneke deelde toen stencils uit om dat aan te kondigen. Sommigen studenten gooiden dat gelijk weer voor haar voeten op de grond. Een portier nam ook gauw zo'n stenciltje mee. Of het wel kon. Het mocht dan wel bleek later maar er moest wel op gelet worden dat de tekst niet te provocerend was. In de buurt van een bibliotheek bleek een affiche voor die avond te zijn weggehaald. Martin Sleutjes geeft ook een voorbeeld: de VU-boekhandel wenst niet het toch behoorlijk degelijke tijdschrift Homologie te verkopen "omdat daar geen markt voor is." Je vraagt je af hoe lang de VU-boekhandel zichzelf nog buiten de markt van progressieve boekhandels blijft drukken, waarop toch de meeste academische boekhandels opereren. Anneke Labots: „Van een student bij PAW, een sociale faculteit, hoorde ik dat een jongen al jaren had verzwegen dat hij flikker was, bang als hij was om vnenden te verliezen. Ze vervolgt: „Alleen al het feit dat je op de VU by na niets merkt van flikkers en potten is een veeg teken." En over de studentenverenigingen zegt Anneke: „Ja bij zo'n lAN mag natuurlijk alles m je studententijd inclusief je lamzuipen als je het daarna maar nooit meer doet." Vaak blijkt het nog zo te zijn dat wanneer je als homo zegt een avond niet te kunnen omdat je b.v. naar het C.O.C, gaat, het opeens stil wordt en wangen van kleur verschieten. Het VCVU besteedde tot nog toe in haar student-sex-relatie-projekten wel aandacht aan homosexualiteit maar dan steeds als subthema van een praatgroep. Het nadeel daarvan was, vindt Anneke Boer, datje in zo'n groep dan toch weer een soort bezienswaardigheid bent. Ook is er in maart eens een avond georganiseerd maar die werd slecht bezocht. Daarom wil het Vormingscentrum de zaak nu eens wat gestruktureerder opzetten en voor een langere periode.

'tl Gasstel, boeken of meubels verkopen? Met 'n Ad je kan dat goedkoop en snel geregeld zijn.

Zijn die café-avonden nu bedoeld als een soort aanvulling op de gespreksavonden die het studentenpastoraat over homofilie organiseert? Anneke: „Nee, ze staan daar los van. We denken dat die gespreksavonden toch nog een drempel hebben voor studenten omdat je gehjk m groepjes moet gaan praten. Het gaat er ons m de eerste plaats om een open sfeer te creëren. Je gaat naar het café of je gaat niet en als je niet wil praten hoeft dat ook niet. Wy schrijven de mensen ook niet tevoren aan. Als je niet komt word je niet gemist. Een karakterisering overigens van de avonden van het studentenpastoraat die wel een beetje karikaturaal is. Want ook daar is de sfeer tamelijk ongedwongen en wordt gezellig een pUsje gedronken maar er wordt inderdaad ook gestruktureerd gepraat over ervaringen en problemen van studenten. Beide mstituten hoeven elkaar niet te bijten. De avonden van het studentenpastoraat zijn meer besloten, de café-avonden weliswaar erg ongedwongen maar ook open, al kun je door eventueel vroeg weer naar huis te gaan (de avonden begirmen vroeg om 9 uur) toch weer voorkomen datje komst opvalt bij een breder publiek. Je kunt als het ware geleidelijk aan voor jezelf experimenteren met meer openheid: steeds een uurtje langer.

Het opstartgroepje van het Vormingscentrum: v.l.n.r. Anneke de Boer, Anneke Labots, Martin Sleutjes en Juut Meyer. Anneke de Boer: op de VU schijntolerantie.

Het opstartgroepje van het VCVU gaat ook samenwerken met het studentenpastoraat zoals bij de themaavond over homosexualiteit en geloof.

Homostudies Zoals gezegd gaat het de eerste avonden echter vooral om de gezelhgheid en het onderling kontakt. Ook wordt geprobeerd mensen warm te krijgen om mee te werken aan het organiseren van de thema-avonden die volgend jaar volgen. Op één van die thema-avonden staan „homostudies" centraal. Is het dus de bedoeling ook te gaan mikken op het beïnvloeden van studieprogramma's of bijvoorbeeld het krijgen van een onderzoeksplaats homologie? Martin: „Het zou leuk ziJn als uit zo'n avondje homostudies een studiegroepje voortkomt bt) theologie of zo. Veel belangrijker echter dan de studie-inhoud is dat je eerst aan de mensen zelf gaat timmeren die daarna hun studie-inhoud mee gaan bepalen. Het gaat er om op de VU een opener sfeer te krijgen zodat men niet langer afwijzend staat tegenover iemand die zijn

Maandag op bezoek bij VU

Canadese Indianen vragen aandacht voor hun rechten Maandag 9 november om 14.00 uur zullen Canadese Indianen op de VU een verklaring afleggen over de bedreiging van hun rechten door de Canadese regering. Een van de indianen zal ook een lezing daarover houden. Hieronder wat meer informatie over hun situatie van het comité Canadese Indianen: al vanaf het moment dat Canada een confederatie werd, heeft de federale regering een „Indian Termination" beleid gevoerd. Dit beleid is hoe langer hoe meer van invloed geworden. Dit assimilatie - of beëindigingsbeleid doelt op het vernietigen van de unieke kuituur, tradities, en in feite, het bestaan van Indiaanse naties. Hieronder enkele voorbeelden: In 1947 werd aan het gezamenlijke Parlementaire Comité een voorstel ingediend voor het oplossen van de Indianenproblemen in Canada binnen 25 jaar. Het luidde als volgt: „Geleidelijk, maar snel een eind maken aan de op zichzelf staande politieke en sociale status van de Indianen (en Eskimo's); hun burgerrechten geven, en hen op gelyke voet in de rest van de bevolking laten opgaan." In 1969 presenteerde Trudeau de zgn. „White Paper PoUcy", een beleid dat een einde zou moeten maken aan alle bestaande Indiaanse rechten, waaronder hun rechten op land. Indiaanse naties uit heel Canada verenigden zich echter, en namen een sterke houdmg aan tegen dit beleid. ' In een beleidsdokument van 20 juli 1979, geeft de Canadese regering openhartig blijk van haar beleid t.a.v. de nog bestaande Indiaanse aanspra-

ken: „Er Is onder de leiders van de inheemse bevolking een zich steeds verder uitbreidende houding ontstaan, dat het Indiaan-zijn eerder bevestigd dan vernietigd zou moeten worden, hetgeen lijnrecht tegen het historische federale beleid ingaat." Een ander intern beleidsdokument van 30 november 1977 maakt bekend dat het „Indiaan-ziJn" de ontwikkeling niet in de weg mag staan: „Een aantal dingen is duidelijk: de regering van Canada is er op voorbereid inheemse aanspraken op land d.m.v. de wet nietig te doen verklaren, wanneer dit werk en betrekkingen in internationaal verband ten goede zou komen." Er bestaat absoluut geen twijfel aan het feit dat de Canadese regering, ondanks alle protesten, de Indiaanse naties zal vernietigen wanneer zy het regeringsbeleid in de weg staan.

scriptie wil wijden aan een thema uit de homologie. Het gaat dus in de eerste plaats om klimaatsverbetering. Maar in zoverre kan het wel effect krijgen op de homostudies dat mensen die in hun studie wat met homosexualiteit willen doen straks niet meer alleen staan maar op een groep terug kunnen vallen. Er bestaat nog veel koudwatervrees." Martin heeft bijvoorbeeld eens geprobeerd een tentamen geschiedenis voor twee tweedejaars veranderd te krijgen zo dat er een ovendchtje over homogeschiedenis in kwam. Het kostte hem behoorlijk veel moeite. Door nu een ontmoetingspunt te creëren kim je ervaringen uitwisselen en elkaar ook informeren over dit soort activiteiten in de studie. En dat alles in een gezeUig cafésfeertje, met een muziekje en een glaasje pils. Tot slot de vraag of de VU-campus zelf er nu ook wat van gaat merken straks. Die verzekering krijgen we. De groep is van plan z'n activiteiten op een aandachttrekkende wijze aan te kondigen. J.K. Het hoogtepunt van Trudeau's „Termination Pohcy" (beeindigingspolitiek) zal het naar Canada halen van de grondwet zijn, die nu nog in GrootBrittannie is. De regering verklaart dat er in het „repatrieringspakket" een procedure is opgenomen, die het mogelijk zal maken, dat diskussies met Indiaanse leiders voortgezet kunnen worden, ook nä de repatriatie van de grondwet. Maar uit het interne instruktiemateriaal blijkt de ware positie van deze leiders: „Inheemse leiders realiseren zich maar al te goed, dat het na de repatriatie erg moeilyk zal worden hun rechten te behouden, vooral omdat een meerderheid van de provincies akkoord zou moeten gaan met veranderingen die inheemse mensen in een gunstige positie zouden brengen ten koste van provinciale macht. Zij eisen daarom dat het behoud van hun inheemse rechten bevestigd wordt,voordat deze repatriëring plaatsvindt." De positie van de huidige federale regering wordt duidelijk bevestigd in een vertrouwelijk dokument getiteld: „Instruktiemateriaal betreffende de inheemse bevolkmg van Canada en de grondwet" „Het is te verwachten dat de inheemse volkeren van Canada een belangrijke poging zullen ondernemen om nationale en internationale steun te krijgen (vooral in Westminster) in hun standpunt tegen de repatriëring. Als de inheemse volkeren hun plannen voortzetten, en wanneer zij er in zullen slagen steun en sympathie te krijgen in het buitenland, zal er behoorlijk schade toegebracht worden aan het beeld dat men van Canada heeft. Omdat de inheemse volkeren van Canada in de regel onder omstandigheden leven die beduidend anders zijn dan die van de meeste andere Canadezen, zouden er serieuze vragen gesteld kunnen worden over het feit of

Bezoekwerk Een van de aktiviteiten van het studentenpastoraat is het bezoekwerk. Het studentenpastoraat kent daarvoor een bezoekersgroep. Deze groep wil de eerstejaars, in ieder geval van protestantsen huize, een keer bezoeken. Door middel van het bezoekwerk wil de groep belangstelling tonen voor de eerstejaarsstudenten, die nog niet zo lang in Amsterdam wonen. Him vragen hoe het met ze gaat, of ze zich kunnen redden en hun iets vertellen over het bestaan en de aktiviteiten van het studentenpastoraat, waar iedereen altijd welkom is. Dat stelt de groep zich voor van de inhoud van de gesprekken. Het bezoelrsverk zal plaatsvinden van januari tot Pasen. De bezoekersgroep zoekt nog vrijwilligers, die willen meehelpen. Meer informatie over het bezoekwerk, de bedoeling ervan en de verschillende manieren waarop het plaatsvindt, wordt gegeven op woensdagavond 11 november tussen 7 en 8 uur op Van Eeghenstraat 99.

de inheemse volkeren wel basisrechten genieten in Canada." De Indiaanse volkeren in Canada stellen dat zij geen basisrechten genieten in Canada, hetgeen uit de volgende gegevens blijkt:

Kindersterfte De kindersterfte onder Indiaanse kinderen is gemiddeld 65% hoger dan het Canadese nationale gemiddelde. De levensduur van Indianen is gemiddeld 20jaar minder dan het Canadese nationale gemiddelde. Het aantal doden als gevolg van zelfmoord is onder de Indianen 17 maal het Canadese nationale gemiddelde, voor mensen tuisen de 15 en 30 jaar. Uit statistische gegevens blijkt dat in sommige provincies minder dan 12% van de huizen stromend water of sanitaire voorzieningen heeft. Verkeerd aangelegde elektrische bedrading in de door het Departement van Indianemaken gebouwde slechte huizen, hadden dood door brand tot gevolg, vijf maal zo vaak als het nationale gemiddelde.

Werkeloosheid In sommige Indiaanse gemeenschappen bedraagt de werkeloosheid zeÜEs 95%. Gemiddeld bedraagt de werkeloosheid voor Indianen 85%. Het Canadese nationale gemiddelde ligt op 7,1%. 80% Van de Indiaanse fanüUes verdienen minder dan de helft van het individuele minimum jaarsalaris dat door de wet is vastgesteld. 61% Van de Indiaanse families verdient minder dan een derde van het individuele minimum jaarsalaris dat door de wet is vastgesteld. (Red.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen