Ad Valvas 1981-1982 - pagina 379

AD VALVAS — 14 MEM 982

11

Utrechtse universiteit herstelt kontakten met Gadjah Mada, maar:

Meningen blijven verdeeld over samenwerkingsprojekt Indonesië Het besluit van de Utrechtse universiteitsraad vorig jaar september om het samenwerkingsverband met de Indonesische universiteit Gadjah Mada niet te verlengen bezorgde onder universitaire ontwikkelingswerkers een kleine schokgolf. Voor het eerst haakte een universiteit af bij een ontwikkelingsprojekt in Indonesië, nadat al vele jaren lang, ook aan de VU, de diskussie gevoerd werd over de politieke toelaatbaarheid van Projekten aan Indonesische universiteiten, die nog steeds onder forse kontrole van het generaalsbewind staan. Na het besluit van de raad in Utrecht startte de betrokken vakgroep een tegenoffensief middels een witboek, waarin getracht wordt de wenselijkheid van het wel doorzetten van het samenwerkingsverband aan te tonen. Op grond van deze nieuwe informatie besloot de Utrechtse raad twee weken geleden toch maar weer groen licht te geven voor het samenwerkingsverband. Bert Determeyer, redacteur bij het Utrechts Universiteitsblad sprak met een aantal Indonesië-kenners over de inhoud van het witboek. Volgens één van hen, Edu Dumasy, is het politieke klimaat aan de Indonesische universiteiten de afgelopen jaren verslechterd. Ondanks dat de voorzitter van het college van bestuur aan de VU, Brinkman, verklaarde gelukkig te zijn met de herziening van het Utrechtse raadsbesluit, lijkt er nog geen einde aan de diskussie gekomen te zijn. utrechtse wetenschappers kunnen weer naar Indonesië, maar het heeft ze wel enige moeite gekost. Woedend was men vorig jaar september bij de interfakulteit aardrijkskunde en prehistorie toen de universtiteitsraad Indonesië opeens vaarwel zei. Waarom moest dat nu zo nodig, het was toch altijd goed gegaan?, zo was de stemming. Reeds de volgende dag lag er een motie op tafel bij de interfakulteitsraad; de raad was unaniem verontwaardigd. Ovengens stond niet iedereen juichend achter het samenwerkmgsprojekt. Sommigen waren op formele gronden boos. De ongekend felle reaktie van de interfakulteit was de belangrijkste reden waarom de universiteitsraad de beslissing uiteindelijk zou herzien. Een dergelijke aanvaring tussen een fakulteit en de Uraad was immers een zeldzaamheid. De voorzitter van de vakgroep Sociale Geografie van de Ontwikkelingslanden, prof. dr. J. Hinderink, en de Indonesie-man van de vakgroep, drs. M. Titus, gingen m oktober hard aan de slag om een witboek te vervaardigen dat de U-raad tot andere gedachten moest brengen. De twee schrijvers vergaloppeerden zich echter enigszins m hun woede. Het witboek werd geweigerd door de voorzitter van de universiteitsraad, prof. dr. P. de Haan. Naar zijn menmg werd de studentenfraktie PSO op onheuse wijze bejegend. Er was sprake van „zich progressief noemende organisaties, halve en hele onwaarheden, valse beschuldigingen, suggesties, pertinente onwaarheden, eklektische aanpak, ongehinderd door emge feitelijke kennis van zaken.. kennelijk is men ervan uitgegaan dat het zwartmaken in de politiek nog altyd een lonende taktiek is, omdat de aangevallene het dan zo druk krijgt met zich schoon te wassen dat het publiek wel moet gaan geloven dat er iets ernstig fout zit... lakunes die waarschijnlijk met toevallig zijn, omdat ze niet in de politieke visie van het PSO passen". Op verzoek van De Haan werd een en ander gekuist, zodat de U-raad uiteindelijk een witboek met witte plekken kreeg. Overigens vertoont ook dit witboek emge lakunes Hinderink en Titus konluderen aan het slot van hun rapport dat in Indonesië „de akademische vrijheden niet wezenlijk zijn aangetast" Zij vinden dat het PSO een overtrokken beeld geeft van de poUtieke repressie en censuur bij de Gadjah Mada-universiteit.

Zo is er volgens het witboek geen sprake van een speciaal kantoor van de veiUgheidspolitie dat de mgang van de kampus kontroleert. „Wel is er

BertDeterneyer buiten de kampus een politiekantoortje uit de koloniale tyd dat als wachtpost van de militaire politie-provoost dienst doet en als zodanig niets met de Gadjah Mada-universitett te maken heeft".

Verklikkers Er lykt echter meer aan de hand. Edu Dumasy pubhceert regelmatig over het onderwijs m Indonesië, heeft enige jaren geleden een tijd op de kampus van de Gadjah Mada gewoond en onderhoudt uit Nederland nog regelmatig kontakt. Volgens hem moeten belangstellenden voor het studentenregiment zich bij dat kantoortje melden. Jk heb de oproep zelf zien hangen". Die studenten worden door militairen getraind en doen vervolgens het verklikkerswerk op de universiteit. Vooral jongeren uit arme milieus melden zich voor dit werk, omdat het het broodnodige geld en studiefaciifteiten oplevert, aldus Dumasy. Overigens is het in Indonesië gebruikelijk dat de veiligheidspolitie een kantoortje heeft bii een universiteit. Over het verklikkerswerk hebben Hinderink en Titus niet veel te melden. „Hei bestaan van studentenverklikkers valt noch aan te nemen, noch te ontkennen. Aangezien deze soms zelfs in westerse demokratieen blijken voor te komen, zou het naïef

zijn te veronderstellen dat ze in Indonesië ontbreken". De kontrole op het doen en laten van de studenten gebeurt soms ook openlijker. Zo meldde m februari het kritische weekblad Tempo, dat sinds vier weken is verboden, dat de studenten van de Gadjah Mada de afgelopen maanden hun verplichte veldwerk onder direkte kontrole van politie en militairen moesten vemchten met het oog op de verkiezingen die nu net hebben plaatsgevonden.

Derektor Volgens het witboek vervulde de voormalige rektor van de Gadjah Mada, Sukadji Ranuwihardjo (hij is onlangs afgetreden, niet om pohtieke redenen), een goede bufferrol tussen de kritische studenten en de regering. Wehswaar verbood hi) m 1979 na omvangrijke studentendemonstraties het blad van de studenten, maar dat gebeurde omdat de rektor m dat blad ernstig was beledigd, aldus Hmderink en Titus. Volgens Edu Dumasy was het officiële argument van de rektor dat het blad feiten en interpretaties niet duidelijk had gescheiden. De belediging was slechts de druppel die de emmer deed overlopen. Opmerkelijk is voorts dat de rektor het blad verbood, nadat al twee rektoren van andere universiteiten waren ontslagen. (Na de akties zijn dertig studenten, voorzitters van studentenraden, tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld De straffen bleven beperkt tot twee jaar cel dank zij protesten uit het buitenland, nadat benchten over de processen het land waren uitgesmokkeld ) Emge tijd nadat Sukadji het studentenblad had verboden, deden de rektoren by de andere universiteiten hetzelfde op bevel van de minister van Onderwus, zo vertelt Dumasy. Sukadji moest natuurlijk wel oppassen, wilde hij worden herbenoemd door.de mimster (hetgeen twee keer gebeurde). Smds Kerstmis is hy opgevolgd door Tekeu Jakobs, die nog in 1957 in Utrecht is gepromoveerd. Wellicht weet hij de banden met Utrecht weer iets te verstevigen. De vraag is echter welk heü hij de Ga<i)ah Mada kän brengen. Waarschijnlijk zal hij aanwezig zijn geweest bij de rektorenkonferentie in februari, waar enkele dagen met het hoofd van de veihgheidspohtie, Sudomo, is vergaderd over de „normalisatie" van het universitaire leven. (Aldus het weekblad Tempo.) Volgens die al langer bestaande normalisatie worden alle studentenraden verboden en komen er nieuwe raden onder toezicht van de rektor. Sukadji had indertijd al een „eigen" raad opgencht, maar de onafhankelijke raad oogluikend toegestaan, aldus het witboek. De vraag is hoe lang dat nog kan. Studenten die onlangs het tienjang bestaan van de studentenraad van de Technische Hogeschool

in Bandung (een van de meest kritische instellingen in het land) wilden vieren, zijn onmiddellijk na optreden van het leger van de hogeschool verwijderd, vertelt Dumasy.

Onbenullig Overigens kan het nög onbenulliger. Zo zijn laatst bij de lerarenopleiding IKIP in Yogyakarta (waar ook de Gadjah Mada is gevestigd) twee studenten geschorst, omdat ze niet opstonden bij de binnenkomst van president Suharto. De schorsing was geelst door een woedende minister van Onderwijs, aldus Dumasy. Als bewijs voor de kritische ruimte in Indonesië noemen Hinderink en Titus de aktiviteiten van de Gadjah Madaprofessor Mubyarto. Deze schreef m 1979 een kritisch artikel over het ekonomisch beleid van Suharto. Volgens de hoogleraar zou er een meer egalitair beleid moeten komen, hetgeen „onmogelijk is zonder de belangen aan te tasten van een kleine elite in de samenleving". Inmiddels heeft deze stelling van Mubyarto tot veel diskussies geleid in de Indonesische pers, aldus het witboek. Hans Borkent van het Indonesië Dokumentatie Centrum in Leiden is niet onder de indruk van het verhaal van Mubyarto. Volgens hem wil deze prof. de ekonomie alleen maar „verindonationaliseren": meer Indonesiers achter de direktietafels van de grote bednjven „Het verhaal staat los van de basisbeweging. Als je je daarmee inlaat, ga je de bak in". Borkent is het evenmin eens met de stelling in het witboek dat er toch nog ruimte is voor oppositie aangezien recentelijk honderden vooraanstaande Indonesiers petities konden indienen tegen het regiem, zonder dat zij vervolgd werden. „Dte protesten werden nergens gepubliceerd en de meeste van die mensen zijn burgerlijk dood gemaakt", aldus Borkent. Volgens Edu Dumasy is het poUtieke khmaat aan de Indonesische universiteiten de laatste jaren verslechterd. „Te kritische wetenschappers die invloed knjgen op de publieke opinie, mogen geen lezingen meer houden, mogen met naar kongressen of worden ontslagen. Kritische onderzoeken worden niet gepubliceerd. Er heerst voortdurend angst". Onlangs nog werden tien wetenschappelijk medewerkers in Bandung ontslagen „door geheim beleid", zo klaagden ze m een mgezonden brief in een katholiek dagblad. Toevallig waren ze allemaal aktief geweest in de studentenbeweging, vertelt Dumasy. Hans Borkent verwacht weinig heil van ae umversitaire samenwerkingsprojekten. De hogere docenten in Indonesië zijn voornamelijk financieel makelaar. Intussen wordt de inkomensverdeling in dat land steeds slechter Wat is er nu echt verbeterd aan de situatie van bijvoorbeeld de boeren in Yogyakarta na meer dan tien jaar universitaire samenwerkingsprojekten?" Het IS al weer smds 1969 dat de Nederlandse universiteiten zich gretig op Indonesische ontwikkelingsprojekten storten in het kielzog van de Ford Foundation en de Rockefeller Foundation, welke laatste het prachtige hoofdgebouw van de Gadjah Mada-universiteit heeft betaald. Maar dat gebeurde pas nadat in het kader van de bloedige coup van 1965 / '66 dertig procent van de staf en zo'n 2000 studenten van de Gacijah Mada-unlversiteit waren „verdwenen".

Pax Christi Pax Chnsti Regio Amsterdam-Amstelveen (P.R.A.) nodigt iedereen vanaf 17 jaar uit om van donderdag 20 mei tot zaterdag 22 mei deel te nemen aan de 23e voettocht in Twente. Mensen van allerlei slag (werkenden, werklozen, studenten enz.) ontmoeten elkaar rond het thema „werk in uitvoenng"; in deze tijd van grote werkloosheid uiterst actueel Denk bijv. aan WW, nutteloosheid, finistraties, opkomend fascisme. Je trekt op in groepen van ± 12 personen. Samen ben je verantwoordelijk voor de invulling en het slagen van die dagen. Je kunt kiezen uit themagroepen, waar het thema uitgediept wordt en uit ontmoetingsgroepen, waar iets van de vragen rond persoon, maatschappij en geloof aan de orde komt. Voor verdere informatie: Han van Peer, adres: Zacharias Jansestraat 2a, A'dam, tel. 926464

ACC zoekt bestuursleden Elk jaar blijkt opnieuw hoe moeilijk het is om enthousiaste mensen te krijgen voor een nieuw bestuur. Of dat nu is omdat men met weet wat het ACC IS of dat men bij het woord bestuur alleen aan vergaderen denkt of omdat er geen enthousiaste studenten zijn, we weten het niet! Het is m ieder geval heel jammer, want het is best een leuk baantje wat zo j e neus voorbij gaat, aldus het Algemeen Cultureel Centrum dat weer een bestuur zoekt van 7 mensen dat o.a. de volgende activiteiten verzorgt. broodjes cultuur en film op de VU; -samenwerkingsprojecten (bv. met buurthuis of PH); -manifestaties. Als bestuurslid neem je een bepaalde taak op je, bv broodje film, en je verzorgt dit dan helemaal (in overleg en samenwerking met de anderen) dus: je kiest uit, hiervoor kun je eerst allerlei voorstellmgen bezoeken, je bestelt en regelt aUes, je zorgt voor pubUciteit en je zorgt voor de uitvoering ervan. Voor dit werk moet je minimaal 12 uur per week beschikbaar ziJn. Op onregelmatige tijden (vaak kun je zelf bepalen wanneer), gedurende 1 jaar op 1 september 1982 tegen een redeUjke vergoeding. Lijkt het je wel wat of wil je gewoon nog wat meer informatie: kom dan zo gauw mogelijk langs of bel op. Doen!!!! Inlichtingen: Uilenstede 108, tel. 548533.

Broodje Cultuur Ten koningsdrama' Koning: Soms hebben we geen kontakt meer over. Koningin: Mijn man en ik zijn gelukkig, ondanks aUes. Koning. Kontakt te kort. Koningin: Ik zeg: we maken er een grapje van. Als je lachen kan Itjkt alles veel beter en god zij dank begrijpen we elkaar. Koning: Even kontakt halen: haUo! Versta je mij? Deze dialoog komt uit: „Een Koningsdrama", een absurd toneelstuk in vier bedrijven. Het beschrijft de spannende verhouding tussen een neurotische koning en een verkoelde koningin. Wanhopig zoeken zij naar kontakt maar altijd blijft de drempel tussen hen beiden bestaan. Het stuk is geschreven door Koos Dubbehnan. Henk Noorland speelt de Koning en Ary van Hoorn de Koningin m travestie. Alle dne zijn het VU- of ex-VU studenten. In het kader van het broodje kuituur van het ACC is het stuk te zien op woensdagmiddag 26 mei om halféén op de trappen van het kleine binnenplaatsje naast KC-07 onder de kamers van Ad Valvas.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen