Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 110

AD VALVAS — 15 OKTOBER 1982

12

Een voordeel van de prikklok zou kunnen zijn dat de koffie­ omzet stijgt. Je moet immers op tijd achter het bureau of de rea­ geerbuisjes zitten en je mist daar­ door de ochtendkoffie met moe. En als ik Heertje goed begrepen heb, betekent meer omzet uitein­ delijk een daling van de prijs en dat is mooi meegenomen. Niet dat koffiedrinken in het hoofdgebouw daardoor meer ge­ noegen oplevert; de kwaliteit van dit elementaire vocht zal wel be­ droevend blijven. Verreweg de beste koffie wordt in het bruin café geserveerd. Lekker sterke espresso of voor de maagpatien­ ten koffie met warme melk. De prijs is er dan ook wel naar, evenals de gemiddelde tijdsin­ vestering. Voor de hardwerken­ de koffieleut dus niet regelmatig te bezoeken. Dan maar naar de koffie­uit­ schenkpunten op de even verdie­ pingen. Daar is de koffie wel goedkoop en word je, vooral bij frequent bezoek, vriendelijk en als het mee zit snel geholpen. Als het mee zit, want door de inkrim­ ping van het aantal punten en het zienderogen toegenomen col­ lege­bezoek van de modale stu­ dent is het soms lang wachten. Maar dat is nog niet het ergste; de koffie smaakt daar beroerd. Het is extract­koffie en dat proef je. Een frontale aanval op smaakorganen en darmflora en ­fauna. Een hoog aantal sprintjes van het uüschenkpunt naar de toiletten is het gevolg. Nee, voor betaalbare en redelijke koffie moet je in de mensa zijn. Wanneer je niet een vuil of ge­ bruikt kopje pakt, dan valt te genieten van automatenkoffie waar tenminste nog bonen aan te pas komen. Maar helaas, niets is volmaakt. Ook in de mensa stuit de koffieverslaafde op een bar­ rière De koffie kost tegenwoor­ dig 35 cent en dat betekent een kwartje en twee stuivers in het apparaat werpen. Nu laat me­ neer Duisenberg al niet zoveel stuivers meer slaan en tot over­ maat van ramp weigert het ap­ paraat kwartjes van 1980. En in de wisselautomaten propt men juist heitjes van dit kroningsjaar. Het resultaat: de automaten wor­ den geblokkeerd door een verza­ melde massa, druk handelend in goede stuivers en kwartjes. Zou­ den ze die prikklok niet aan die koffie­automaten kunnen koppe­ len? Voyeur

„Het orgel is in het Protestantis­ me altijd een belangrijk instru­ ment geweest. Met name in de protestantse kerkdiensten heeft het een grote rol gespeeld. Niet als concertinstrument maar als psalmenpomp, als begeleider. Het was daarom niet vreemd dat de Vereniging op het idee kwam om een orgel cadeau te doen toen het poofdgebouw in aanbouw was. Allereerst werd er een com­ missie bij elkaar getrommeld die een advies moest geven. Eén van de commissieleden kende mij van de radio­optredens die ik in die tijd vrij veel deed, en vroeg me ook in de commissie plaats te nemen. We kwamen toen op het punt wat voor orgel we hier neer moesten zetten. In de orgelbouw bestaan er namelijk veel verschillende ty­ pes. Het is geen instrument dat aan de lopende band wordt ge­ maakt. Het is handwerk en wan­ neer je een orgel laat bouwen, dan is het zeker in Nederland zo dat je je richt op een bepaalde stijlperiode. Als commissie wil­ den we binnen de VU iets hebben dat je niet overal vindt. We wil­ den iets bijzonders hebben. Iets dat een universiteit waardig is en waar een research­aspect aan zat. Uiteindelijk kwamen we op een orgel dat zich baseert op het vroeg 18e­eeuwse type; dat is nauwelijks in Nederland te vin­ den. En de literatuur die daar­ voor is geschreven is heel sterk gebonden aan dat specifieke or­ geltype. Welnu, de Veremging nam dat voorstel over en daarna vonden we een Franse bouwer die het orgel kon maken. Toen de aula in gebruik genomen werd was het nog niet helemaal klaar, maar er moest wel op ge­ speeld worden. Nou, ik had lan­ delijk een naam als specialist op het punt van de klassieke Franse orgelmuziek, dus het is min of meer automatisch gegaan dat ik als organist werd benoemd. Ik

Mensen van de VU studeerde Frans aan de VU en deed tegelijkertijd een conservatoriumoplei­ ding orgel. In zijn huidige werkweek weet hij deze uiteenlopende activiteiten nog steeds goed te combi­ neren. Hij werkt namelijk als wetenschappelijk hoofdmedewerker bij de subfaculteit Frans en daarnaast is hij de huisor­ ganist van deze universi­ teit. Ewald begon vorige week met een nieuwe reeks van orgelbespelin­ gen in de lunchpauze, waar u elke woensdag om 12.45 uiir in de aula naar kimt gaan luisteren. ben voor 3 /10 aangesteld als or­ ganist en voor 7 /10 ben ik met het Frans bezig. Bij een paar vaste gelegenheden per jaar, zo­ als de opening van het Acade­ misch jaar en de Dies, verzorg ik wat je kunt noemen de achter­ grondmuziek. En verder werd af­ gesproken dat ik in het normale seizoen zo'n 25 limchpauze­be­ spelingen zou gaan geven. Ja, het repertoire voor dit orgel ligt inderdaad vrij vast. In die zin dat er een hele duidelijke kern is, namelijk het Franse repertoire. Daar zit natuurlijk wel een rand omheen, maar een heleboel stuk­ ken kunnen er niet op gespeeld worden. Kijk, het is net zo iets als

Ewald Kooiman, huisorganist

dat Chopin op een klavecimbel gespeeld wordt. De toetsen zitten er wel, maar het klinkt niet om­ dat de componist een ander klankbeeld voor ogen heeft ge­ had. Om een voorbeeld te noe­ men: de 19e eeuwse Romantiek is uitgesloten op dit orgel. Dat is niet zo omdat ik dat geen mooie muziek vind. Nee, het is een an­ dere stijl en een andere wereld. Je kunt dit zien als een beperking ­ want als speler leg je je beper­ kingen op ­ maar tegelijkertijd is het een verrijking. Want toen we met dit orgel begonnen bestond het nog niet in ons land, zo'n wederopstanding van een vroeg 18e eeuws orgel. Ook in Frankrijk

Namopperen,,. Zaterdag 9 oktober waren er ineens veel meer aankomende studenten op de voorlich­ tingsdag van de VU dan vorig jaar. Een mooi resultaat, ze­ ker als we bedenken hoeveel moeite de VU zich wel niet getroost om meer studenten binnen te halen. Zo werd maar liefet drie ton uit de krappe middeUen losgepeu­ terd voor het fabriceren van een informatiesetje voor mid­ delbare scholieren, bestaande uit 28 rijk geïllustreerde boek­ jes met iïiformatie over de verschillende studierichtin­ gen. Kortom, de VU komt kleurig en fleurig voor de dag en iedereen mag bUj en tevre­ den zijn. Helaas, de totstandkoming van de boekjes heeft wat er­ gernis en een katerig gevoel bij een aantal betrokkenen opgeleverd. Vooral de samen­ werking tussen coordinator Hans Mabelis en de facviltei­ ten „verdiende de schoon­ heidsprijs niet", aldus studie­ begeleider Van Leeuwen van geschiedenis.

Voor een deel gaat het om kleine klachten: bij pedago­ giek was in plaats van een foto van een jong en gelukkig gezin een foto van een naakte, zwangere vrouw opgenomen en bij lichamelijke opvoeding is men niet zo tevreden over de tekst bij de foto's. Wat anders is het waimeer in de tekst geschrapt wordt. Pas bij de drukproeven voor het boekje van geschiedenis bleek dat teksten ingekort waren, hetgeen volgens Van Leeuwen de kwaliteit alleen maar ten goede kwam. De studenten­ verenigingen Merlijn en Ar­ chimedes waren echter niet zo blij; hun stukjes verdwenen terwijl er notabene apart om gevraagd was. Bij politikologie begon men direkt al met twee weken ver­ traging, want een student was door de subfaculteit met de coördinatie belast en daar wa­ ren bedenkingen tegen (zou­ den studenten te weinig wer­ vend en te kritisch zijn? ). De lol was er toen voor beide

De inhoud van de voorlich­ tingsboekjes leverde soms wat ergernis op zoals deze foto in het pedagogiekboekje onder „orthopedagogiek" met het onderschrift:: „In verwach­ ting. Verwachting. Koning, keizer, admiraal ? partijen direkt al goed af. Re­ sultaat: emotionele gesprek­ ken, onderUnge verwijten en zelfe dreigementen. Ter illu­ stratie: het oorspronkelijke

zijn er nog maar een paar over. Dat komt doordat in de 19e eeuw bijna al die instrumenten zijn omgebouwd. In de internationale vakpers heeft het VU­orgel dan ook sterk de aandacht getrok­ ken. En elk jaar krijg ik wel een paar conservatoriumklassen die vragen of ik een cursus op dit orgel wil geven met de bijhoren­ de specifieke literatuur. Verder vind ik dat, wanneer je iets maakt dat in zichzelf gaaf en goed is, dan moetje dat accepte­ ren en waarderen. Dan moet je tegen andere dingen zeggen: dat is ook heel mooi maar daar heb je een ander instrument voor nodig. Je kunt het vergeUjken met een relatie; als je voor één mens kiest, dan zegje ­ althans in mijn opvat­ ting ­ impliciet nee tegen een heleboel andere mogelijkheden. Met het muziekmaken op dit in­ strument is het wel zo dat je veel tijd aan research kwijt bent. En helaas hebben we op deze univer­ siteit geen leerstoel voor mu­ ziekwetenschappen. Op dat ter­ rein is men hier niet actief, terwijl het er naar myn idee wel de plek voor is. De VU heeft immers een protestants orgelverleden en: er is geen één afdeling muziekwe­ tenschappen waar speciaal iets gedaan wordt gericht op orgel­ muziek. Privé heb ik een micro­archief opgebouwd met oude drukken en manuscripten van 17e / 18e­ eeuwse muziek. Ik publiceer ook in de musicologische pers heel wat over allerlei aspecten van de orgelmuziek. Het zou prachtig zijn als er op een gegeven mo­ ment een formule te vinden zou zijn waardoor er op de VU een soort bibliotheek met zo'n micro­ archief zou kunnen komen. Want in feite is het jammer dat mijn archief privé is, aangezien het nergens in Nederland te vinden is." (PvE).

plan van de subfaculteit (er was geen copie gemaakt) wil­ de Mabelis niet terugsturen want een dergelijk verzoek zou een teken van wantrou­ wen zijn. Het gaat te ver het hele voor­ lichtingsproject als mislukt te beschouwen, integendeel; vrijwel iedereen is tevreden over het uiteindelijke resul­ taat. Toch ontstaat de indruk dat het project de faculteiten „door de strot is gedouwd" en er geen bindende afspraken over de diverse verantwoorde­ lijkheden zijn gemaakt. Volgens decaan Van der Sluis is dat laatste zeker niet het geval; de faculteiten hadden de eindverantwoordelijkheid, mits ze maar binnen het tijd­ schema bleven want de boek­ jes moesten in augustus 1983 verschijnen. „Het lag aan de faculteiten die maar niet over de brug kwamen met de kopij. Achteraf begiimen ze dan te jeuzelen, van dit en dat. De samenwerking heeft best eens gerammeld. Maar wil je een dergelijk projekt op tijd af krijgen, dan wordt het soms een wat rommelig spel. De meeste faculteiten zijn wel happy, andere blijven namop­ peren." Hans Mabelis was vanwege verblijf in het buitenland niet bereikbaar voor commentaar.

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunneiweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam­(Z). Telefoon 714754 en 723366 Fil.W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe­en bestelwagens ; waaronder: FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT42m3EN9TON '

Galgala IN DIT NÜMME« SC HK.'jPT SUB mUEKE i­flßOTS lers OVEK INENril^EN

­nEG­EN KODE HOND

IETS MEE TE MAKEN rS HEBBÉhl.

\MEf

MfWR PiLLB G­EK­ HEiD OP EEN

WOEf.

SroKje: 'T IJ 8EtftN0KJj<'WE/­ EVEJJ LEZEN.

VOOR. VU­VKouwehi. ZIJ wRoes­ ME £R. OE mumc»r o? T B ' C VBSTl rEU.

(groot en klein rijbe' , , Lage prijzen en studenten 10 procent korting

mßm

t*

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen