Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 36

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 36

7 minuten leestijd

ADVALVAS — 3 SEPTEMBER 1982

12

JjPjfSV'

f

„Na de middelbare school had ik geen duide­ m lijk idee wat ik wilde gaan studeren. Daarom wilde ik eens proberen ergens :M anders terecht te komen dan meteen op een universiteit. Na het onderzoeken van wat moge­ lijkheden ben ik uiteindelijk via ÄiJI3^WJL_­^mZUpCH een Engelse stichting in Maiitt­ tius terechtgekomen. Daar heb ik een jaar gewerkt in een tehuis voor gehandicapten. Het was een hele overgang om als enige blan­ Onder het motto ,Jjiever levend ke in een klein dorpje te gaan lesbisch dan doodnormaal", pre­ werken. Je realiseert je langzaam senteerde zich onlangs op de So­ in wat voor situatie die mensen ciale Introduktie het intussen tot leven. Je hebt dat natuurlijk alle­ homo en lesbisch netwerk ver­ maal wel eens op de televisie takte flikker­ enpottencafé „FLI­ gezien, maar wanneer je er een PO" dat voortaan weer elke jaar geweest bent laat het een tweede maandag van de maand heel andere indruk achter. Het PH'31 gezellig maakt. Of onveilig, idealisme dat zich bij mij in die zoals de pseudo­Telegraaf­repor­ periode ontwikkelde is eerlijk ge­ ter vreesde op de door FLIPO zegd na, terugkomst in Neder­ inderhaast in scène gezette pers­ land weer als een pudding in conferentie ter informatie van elkaar gezakt. Je denkt er over het deels onervaren jonge volkje na maar hebt nauwelijks een to­ van eerstejaars. Waarom moes­ taalbeeld van de problemen die ten die argeloze jongens en meis­ je tegenkomt. Je gemakzucht' jes nu weer zo radikaal gecon­ blijkt uiteindeUjk sterker. fronteerd worden met dat vieze Maar goed, om me onder andere abnormale gedoe? En dat nog met de Noord­Zuid problematiek wel op een nette gereformeerde in een studie bezig te houden universiteit? Als Telegraaf­re­ leek me zeer gewenst en dat is porter liep zij toch immers ook ook de reden waarom ik me in­ niet te koop met haar heterofili­ dertijd in Nijmegen voor politico­ teit? „Nou, ik zie anders wel een logie heb ingeschreven. Het pro­ knoert van een trouwring om uw bleem was dat de studie ­en met vinger blinken", repliceerde de name de richting „internationale FLIPO­vertegenwoordiger sne­ betrekkingen"­ me daar niet be­ dig. De verslaggever: „Maar dat viel. Daarom ben ik naar de VU is iets heel anders, dat begrijpt u overgestapt, omdat het studie­ zelf ook wel! Zeg en wat gebeurt programma hier naar mijn me­ er nu als er hetero' s zoals ik in ning interessanter is en beter dat homo­café komen, want als wordt georganiseerd. ik goed begrijp is het toch ge­ Verder dacht ik dat het goed zou woon een open cafe?" „Wat een zijn om naast die studie een aan­ vraag, wat bedoelt u eigenlijk", tal vaardigheden en ervaringen klinkt het vanachter de perstafel. op te doen die wat meer prak­ „Oooh, maar u begrijpt toch ze­ tisch zijn gericht. Daarom heb ik ker wel dat ik niet versierd wil een jaar geleden contact gezocht worden?" Antwoord: „Alsof u zo met SIB Amsterdam. Dan blijkt bijzonder bent, nee daar hoeft dat je daarin een aantal zeer mevrouw zich heus geen zorgen enthousiaste mensen ontmoet over te maken." De journaliste: ­waarbij ik dan even de naam „Waarom reageert u zo gefru­ Edwin Setzpfand moet noemen, die in feite de vereniging heeft streerd?" Wie is er nu eigenlijk gefrustreerd, luidt tenslotte het antwoord dat de Telegraaf­me­ dewerkster in haar notitieboekje mag noteren. Mopperend loopt ze weg, een blosje op het gelaat van irritatie.

i^i

\tr0^

Mensen van de VU Is geboren en getogen in Brabant. En hoewel het le­ ven daar goed is was dat voor hem geen aanleiding om er te blijven. Na zijn eindexamen bracht hij een jaar door in Afrika en ging daarna politicologie stu­ deren in Nijmegen. Besloot twee jaar geleden over te stappen naar Amsterdam. Kort daarna werd hij lid van de Studentenvereni­ ging voor Internationale Betrekkingen (SIB). Ben is momenteel bezig met de laatste voorbereidingen voor een studiereis van de SIB naar de Verenigde Staten. Aanleiding voor ons om hem eens te gaan bezoeken.

Ben van Emich student politicologe gevormd tot wat zij nu is­ die dezelfde interesse hadden als ik. De SIB is een niet­politieke orga­ nisatie die zich bezighoudt met zeer verschillende landen en Pro­ jekten. Er zijn werkgroepen ten aanzien van Polen, Finland, In­ donesië, Oost­West en Neder­ land­Verenigde Staten. Doordat de SIB is aangesloten bij de IS­ MUN, de studenten­ en jongeren­ organisaties van de Verenigde Naties, bestaan er goede contac­ ten met zusterverenigingen in het buitenland. Daardoor is voor ons de toegang tot de Oostblok­ landen bijvoorbeeld veel gemak­ kelijker. Excursies en uitwisse­ lingen vormen namelijk naast le­ zingen en cursussen een onder­ deel van onze aktiviteiten. Ofschoon er duidelijk groei in de

vereniging zit, is deze nog betrek­ kelijk klein en onbekend. Dat heeft te maken met het meer algemene gegeven dat niet veel mensen zich met internationale problemen bezighouden. Men be­ seft het internationale karakter van veel problemen wel maar is er onvoldoende bij betrokken om er zich gemotiveerd mee bezig te houden. En daar ligt nou juist je eigen verantwoordelijkheid. Op bepaalde momenten kun je een keuze maken, waardoor je jezelf de kans geeft om bij iets betrok­ ken te raken. Het gaat om je instelling. Te veel studenten le­ ven als een plantje: een beetje water, een beetje zon en als ze nog niet helemaal ontworteld zijn doen ze het weer een week. Binnen de SIB ben ik me gaan

­

bezighouden met een project dat de 200­jarige betrekkingen tus sen Nederland en de Verenigd! Staten betreft. De voorbereidin gen waren overigens al gestaii voordat ik lid was, maar op eei gegeven moment werd mij ge vraagd of ik dat „Bicentennial project" wilde coördineren. Het heeft ons behoorlijk wat weri gekost om de studentenuitwisst ' ling te organiseren. Immers, jf moet eerst je eigen organisatif opzetten, je moet je ideeén of papier zetten en je moet in Ame rika contacten opbouwen zodat men bereid is jou te ontvangen Maar goed, aUes is nu vrijwel rond en op 20 september vertrek ken we voor in ieder geval dns weken. We zijn erin geslaagd om 4 uni versiteiten te interesseren vooi deze uitwisseling. Wij hebben hen op de hoogte gesteld var Vi onze interesses en mede op groni daarvan zullen zij ons een pro gramma aanbieden. Van onzf kant hebben we een reeks lean gen over verschillende onderwer pen voorbereid, die we daar vooi de studenten kunnen houden Verder zullen we onder anderi het IMF, het Pentagon en het State Department bezoeken. Bii ­die gelegenheden zullen zaken als: het Navo­dubbelbesluit, di rol van sancties in de intematio H nale politiek, de kwestie Polen eii z( uiteraard de verhouding tusser Nederland en de Verenigde Sta te ten besproken worden. Omda' va het een uitwisseling is, zullen wi, in januari de studenten die wf S( daar hebben ontmoet een pro 1 gramma hier in Nederland aan ja bieden. Toekomstplarmen? Wel, mijn ir studie aan de VU wil ik beslist w afmaken want het bevalt me pn di ma. Over wat ik daarna ga doen heb ik nog geen duidelijk idee Ik Vi voel me sterk aangetrok­ ^~. na ken tot het buitenland en ^ a misschien dat ik daar ^ B v< nog verder studeer. Ik ^ p houd van verandering." ^ D (PvE) V£ cc

t

W

lil g<

ns SC

m ft­

*

*

„Kunt u mij ook vertellen waar hier de creche is", zo luidde de op zichzelf weinig opzienbarende vraag van een Nigenaanse deel­ neemster aan het kongres van medische analisten halfjuni aan een VU­medewerkster achter de congresbalie. Aan haar hand voerde zij een twee­jarige peuter mee, die vol verlangen liep uit te kijken naar nieuwe vriendjes en vriendinnetjes in de vreemde om­ geving van het VU­hoofdgebouw. De mond van de Nigeriaanse viel bijna open van verbazing, toen zij hoorde dat er bij de VU hele­ maal geen creche is. „Maar bij ons in Nigeria is er op elke uni­ versiteit een creche", hoorde de balie­medewerkster zeggen. Het schaamrood schoot haar naar de kaken. „Op sommige punten is ons vaderland in ontwikkeling toch wat achtergebleven", dacht zij. Of misschien de VU in het bijzonder?

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam-(2). , Telefoon 714754 en 723366 Fll. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767

Het verlangen naar vrolijke wetenschap „studenten zijn zielig", lijkt het wel als je de grote stroom pubUkaties over studeren van de afgelopen jaren doorbladert. „De schizofrenie van het studentenbestaan". ,,Studeren in de jaren zeventig: een uitzichtloos bestaan." „Exploitatie van studentenleed", zijn enkele koppen die uitvoerige beschouwin­ gen in kranten sieren. Nu blijkt er inderdaad wel van alles mis te zijn op en rond het universitaire gebeuren, zoals alleen al uit de enorme afvalcijfers valt op te maken. Slechts ongeveer de helft van degenen die aan een studie beginnen, maakt die ook daadwerkelijk af De wachtkamers bij studentenpsychologen en dekanen zijn goed gevuld en de gesprekken over opgelopen studie­frustraties zijn niet van de lucht. Maar dat studenten zielig zijn geloof ik niet. Toch zou dat beeld kunnen ontstaan bij het aanschouwen van de videofilm „In je hok", die een aantal studenten bij het vormingscentrum gemaakt hebben. De film toont een aantal fragmenten uit het leven van een beginnend VU­student, die zijn dagen slijt tussen spaghetti­ orgieen in een Uilenstede­keuken en het grijze beton van het hoofdgebouw. Docenten voor nagenoeg lege collegezalen ne­ men de contouren aan van politieagenten, terwijl ze onbegrijpe­ lijke taal uitslaan. De film schetst het beeld van diepe verlan­ gens naar de vrolijke wetenschap, die in de realiteit slechts uit fhistraties en vervreemding bestaat. „Leuk dat je een broer in Amsterdam hebt. Dan kun je tenminste nog eens met iemand praten", is de conclusie van een vertoonde kroeg­dialoog tussen twee lotgenoten. Deze eerste produktie van de videogroep is een mengeling geworden van eigen ervaringen van de maak­ (st)ers en het boekje Uni­angst und Uni­bluff van de Duitser Wolf Wagner. In het Nederlands is dit boekje verschenen onder

de titel „Studietijd, word wijzer en raak jezelf niet kwijt". De videogroep zelf ziet nog wel een aantal tekortkomingen aan haar produktie. De film schetst alleen de negatieve kanten van het studentenbestaan en geeft nauwelijks oplossingen en uit­ wegen voor de reéel bestaande problemen, zeggen de makers onder andere in een gesprekje. Wat dat betreft is het boekje van Wagner voor beginnende studenten zeker leerzamer dan de film. Wagner tracht de vaak als persoonlijk, gevoelsmatig ervaren studieproblemen te ana­ lyseren door belemmerende mechanismen op te sporen die struktureel aanwezig zijn in het studieproces. Volgens hem probeert de universitaire bevolking collectief aan een vage norm van wetenschappelijkheid en abstraktie te voldoen, terwijl de meeste individuen voor zichzelf heel andere verwach­ tingen en normen hebben. Daardoor wordt een geweldige blufpartij gecreëerd, die bestaat uit het zichzelf groothouden en het in diskussies elkaar overtroeven met nog moeilijker en abstraktere beschouwingen. Zijn oplossingen zijn even eenvou­ dig als doeltreffend: gewoon jezelf blijven; als je iets niet snapt ernaar vragen in plaats van jezelf dom' gaan vinden. De concurrentieslag in intelligentie met medestudenten moet vervangen worden door juist te gaan samenwerken en studeren. En samen met anderen praten en nadenken over verwachtin­ gen en fliistraties in het studentenbestaan. Dat kan bijvoor­ beeld door net zoiets te gaan doen als de videogroep, die nog een aantal produkties in samenwerking met andere groepen in voorbereiding heeft over onder andere inkomensproblemen, de derde­wereld­winkel en de sociale introduktie. De videogroep is bereikbaar via het vormingscentrum en het boekje van Wagner is te koop voor ƒ 14,75 bij de boekhandel. (DdH)

Galgala DE ^^E^JTOJ? UJAS ££N id£rf£ Otf'RUSrfiEERDe :zAK £w Dfl'i ZKHTUi-rürEDKUKiT...

om S ! STOND VOOR

£etJ \JERKZKING (

tJrii­Aiofirie"

NOG­Nier

400 nieuwe luxe- en bestelwagens waaronder: FORD - VW - DATSUN - OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON

; 1

(groot en klein rijbewijs) , Lage prijzen en studenten 10 procent korting

<s> ^ ^

'"Bï

lil D

re b( UI

d( ki

rr st gi ai dl

te

(

O d Ie Ol

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 36

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's