Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 272

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 272

10 minuten leestijd

12

AD VALVAS — 4 FEBRUAR11983

>

Heeft, u wél eens gehoord van gereformeerde medische studenten? Ik ook niet, maar ze bestaan echt. Midden januari Melden ze zelfs een congres in Rotterdam. Waarom niet aan de VU, zou je denken. Of nog beter: Spakenburg, valt nog wel wat gereformeerd te mediteren. De kolder welke op het congres geproduceerd werd, zou misschien daar nog een beetje aanslaan. Want wat te denken van prof. drs. (!) mr. Nieboer. „Een psychopaat die provocerend op zoek is naar een uiterlijk conflict teneinde de spanningen van zijn innerlijke conflicten te ontlopen, en die dat concretiseert door op klaarlichte dag in een auto in te breken, zou door de politie niet in zijn kraag moeten worden gegrepen. (..) iVefe. Er zouden zo'n tien agenten in een kring om hem heen moeten gaan staan lachen om zijn inbraakpoging". Dat zou helpen, dat zou goed therapeutisch handelen zijn. Prachtig, schitterend. Als dat geen medemenselijkheid is. Het lijkt me alleen wat moeilijk uitvoerbaar. Rijdt iemand door het rood, wordt een oud vrouwtje van haar AOW beroofd of een flikker in elkaar geramd, dan moet de politie eerst met tien man verschijnen en dat lukt ze dU3 niet, om vervolgens te vragen: ,JBent u psychopaat''" Waarop elke crimineel natuurlijk meteen ja zegt. Leuk geprobeerd van die Nieboer, maar ik zou zeggen: hou daar eerst nog maar een congresje over.

„Aan mijn studie ben ik min of meer toevallig begonnen. Op de middelbare school vond ik biologie een leuk vak en verder stond het altijd toch wel een beetje vast dat als je kon, je moest gaan studeren. Zo ben ik in de biologie terecht gekomen. Na mijn studie heb ik onderwijs gegeven in de cursus algemene fysiologie in het onderdeel dierfysiologie. Aanvankelijk kreeg ik acht weken achter elkaar telkens zes studenten per week. Dat had heel vervelende elementen. Het vervelende was datje daar alleen zat. Je kon dus niet even weg en voor de begeleiding iemand anders inzetten. Je was helemaal uit de afdeling en zat daar vrij geïsoleerd. De andere kant daarvan was dat je op een geweldig intensieve manier met studenten te maken had. Het proces dat zich afspeelt bij studenten in het omgaan met de stof, begeleid je van heel dichtbij. Op het laatst kun je bij wijze van spreken de vragen bij de studenten van tevoren zien opkomen. Dat proces kun je ook heel goed sturen. Ik denk dat ik daar toch wel veel heb geleerd over hoe zoiets werkt bij studenten. En dat is iets wat je heel goed van pas komt als zo'n cursus groter wordt. Je hebt dan namelijk al een geweldige hoeveelheid routine om een proces bij een student te zien ontsporen of juist de goede kant op te zien gaan. Bij biologie zijn we begonnen een video-programma te maken met één camera en één recorder. Dit is na verloop van tijd hier overgemaakt. Sindsdien heb ik twaalf programma's gemaakt in samenweking met het AVC. Door die video-programma's kreeg ik veel met het AVC te maken en ben ik op een gegeven moment in de bestuurscommissie van het AVC terechtgekomen. Later ben ik gevraagd een comlssie te leiden van de academische raad, die voor de hele biologie in Nederland moest inventariseren hoe het met het media-gebruik stond. Dat totale pakket leidde uiteindelijk tot de vraag toen het vorige hoofd wegging of ik wilde overwegen de functie over te nemen. Ik heb hier niet meteen , j a " op

Uit de markt geprezen In de hal bij het studiesecretariaat economie op de tweede verdieping van het hoofdgebouw staat een grote kast. Dne zijden glas en een achterkant. In de kast zien we een apparaat. De oppervlakkige toeschouwer zou even kunnen vermoeden dat het om een deel van de tentoonstelling over de instrumentenmakerijen gaat, maar nadere bestudering leidt tot de conclusie dat men te maken, heeft met een model van de economie. Een uiterst realistisch model, want in plaats van gezoem, gekuch en gepuf dat een goedlopende machine hoort voort te brengen is slechts doodse stilte waar te nemen. Geheel gestagneerd. Wij richten onze blikken naar de

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam-(Z). Telefoon 714754 en 723366 FJi. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767

achterzijde van deze helse, maar zwijgende machine en zien een mooie, grote wand. Daarop zijn fotocopieen geprikt. Uitslagen van tentamens die voor de jaarwisseling zijn afgenomen. De boven beschreven kast heeft in de wandelgangen dan ook de bijnaam prijzenkast gekregen. In het verleden kregen studenten economie hun tentamenresultaten thuisgestuurd. Aan deze sympathieke geste van de faculteit hing een uiterst herkenbaar prijskaartje: ƒ 4000,—. Het rode potlood had geen lange bedenktijd nodig toen het in het vorige jaar in aktie moest komen. Veel eenvoudiger immers was het de tentamenresultaten eenvoudigweg op te hangen op een voor iedereen bereikbare plaats: de achterkant van „het ding". Allen tevreden, totdat ook daadwerkelijk tot ophanging van cijfers werd overgegaan.

Galgala

(A/M/- UA) ONSZSLf UJBG-

400 nieuwe luxe- en bestelwagens waaronder: FORD - VW - DATSUN - OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON (groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten, , 10 procent liorting

./

.^>IS1"'

Mensen van de VU f*A

*

Jan Tijmen Goldschmeding

Sinds ca. tien jaar kunnen faculteiten van de Vrije Universiteit video-banden laten maken ter ondersteuning van hun onderwijs. Dit stukje onderwijsvernieuwing wordt tot stand gebracht door het Audio, Visueel Centrum (AVC). In oktober werd Jan Tijmen Goldschmeding, na een studie biologie en tien jaar wetenschappelijk onderzoek, het nieuwe hoofd van dit centrum. Hij staat zeer positief t.o.v. deze ontwikkelingen en wil proberen de video-programma's een vaste plaats in de faculteiten te geven.

gezegd, want als wetenschappelijk medewerker heb je een onderzoekstaak. Ernap dat moment is dat ook een aanmerkelijk deel van je leven. Dat valt weg als je iets anders gaat doen. Het was een heel ingrijpende beslissing en ik heb er dan ook een aantal maanden over gedaan. Ik heb uiteindelijk toch beslist om het te doen, omdat ik wil proberen het centrum om te vormen tot een echt goede onderwijsondersteunende dienst. In deze functie houd ik me bezig met onderwij sstimulering. Wanneer we een video-programma maken - en dat doen we hier voor een groot deel - betekent dat een stukje onderwijsvernieuwing. Ik denk dat een docent die eenmaal besloten heeft om video te gaan gebruiken ook wel erg gemoti-

veerd is om een stukje onderwijs te veranderen. Samen met onderwijsresearch hebben we een project opgezet waarin we op grote schaal willen proberen om het onderwijs van docenten te vernieuwen. Ik denk namelijk dat nog erg veel wordt gedacht in een studievorm van aan de ene kant hoorcolleges en aan de andere kant praktica. Dat zijn vormen waar ontzettend weinig vanuit de student gedacht wordt. Bijvoorbeeld, wat gebeurt er bij een student als ie aan het studeren is en wat voor processen spelen zich af als hij allerlei leerstof aangeboden krijgt en dat moet verwerken? In het algemeen kun je wel zeggen dat het betrekkelijk slechte onderwijsvormen zijn. Je kunt de duurte voor een student van een stuk

hoofd AVG

Iedereen kent dat gevoel wel: je hebt tentamen gedaan, redelijk hard gestudeerd; de eerste keer was alleen bedoeld om een indicatie te krijgen van de aard van de vragen die gesteld worden. Deze tweede keer zou die zes er toch ^cht moeten komen. Niet helemaal gerust, maar toch vol goede moed naar de prijzenkast. Ja, en dan is het natuurlijk niet zo leuk dat iedereen kan zien dat je een onvoldoende gescoord hebt. Gezien het percentage zakkers is een aktie tegen dit onrecht snel georganiseerd. De faculteitsraad vroeg om een andere opzet en kreeg die ook. Dat hebben de studenten geweten. En het personeel van het faculteitsbureau ook. Eens per week op de maandag van halftwee tot halfdrie is het mogelijk om tentamenresultaten op het faculteitsbureau op te halen. Dat geldt voor driehonderd eerstejaars- en hondervijftig tweedejaars studenten. En voor een onbekend aantal doctoraalstudenten. De rij begon voor het faculteitsbureau en eindigde bij het kofflepunt, die eerste keer. Niet zo'n fijn plan al met al.

^­ ­ t^OdS-N j \jftN Vi£ Lij ­ l/£N OWN PIEKEREN öFZ£ V^NUiT fiüN \IKOU\AJzt^\j KUNNEN mh/W£LEN Vftr £ÉN FLUT ÉÉN TM££ IS,

onderwijs uitrekenen in de hoeveelheid uren die hij erin moet stoppen om bijvoorbeeld een zeven voor een tentamen te halen. Dan zie je dat wanneer een student alleen maar colleges krijgt, hij er meer uren in moet stoppen om die zeven te halen dan wanneer hij een hèel gevarieerd onderwijsaanbod krijgt. Je kunt in dit geval ook beter op de individuele noden van de student ingaan of juist op dat waar een student goed in is. Als ik een hoorcollege geef, schat ik hoeveel voorkennis de studenten gemiddeld zullen hebben. Dan probeer ik het zó te vertellen dat ik er in dat uur wel uit kom. Maar als er dan een aantal bijzitten die het absoluut niet snappen, loopt mijn hele schema in de war. Dan kom ik misschien maar door de helft van de stof heen. Wanneer je echter een aantal vormen naast elkaar hebt, gaan de studenten primair zelf aan de gang. Als docent begeleid ik dat leerproces dan door te kijken waar ze zitten en hoe het gaat. Aan de ene kant kan ik dan de slechte oppeppen, zodat ze toch op het gemiddelde komen, terwijl ik de goede extra dingen kan laten doen. Meer individueel onderwijs dus. Ik denk dat hier een geweldig ten;ein ligt om aangepakt te worden. Er zijn ook veel onderwij sgevers die staan te springen om dingen te veranderen, maar nog niet goed weten hoe ze dat moeten doen. Mijn functie is primair het management van dit centrum. Ik denk dat één van de dingen die wij kunnen doen is te kijken hoe een AV-programma in de praktijk werkt. Kijken of eruitkomt wat men gewild had. Ook zie ik het als mijn taak de faculteiten te bereiken met dat hele apparaat, de faculteiten ingaan en ze ertoe brengen dat ze er gebruik van maken. Vernieuwende ontwikkelingen zijn heel belangrijk voor het onderwijs. Het verder ontwikkelen van zoiets en het echt een plaats geven in de faculteiten is een deel van mijn taak. Samen met onderwijsresearch hebben we inaereen instrument dat uiterst krachtig is. Daar gokken we dan op." (I.S.)

9

Identificatie is alleen mogelijk aan de hand van het inschrijvingsnummer. Mogelijke bezwaren in de toekomst: „Studenten worden hier als nummers beschouwd" en: „De vereniging van studenten geboren onder het teken van de Maagd protesteert ernstig tegen de wijze van bekendmaldng der tentamencijfers. Geheel ten onrechte zou een aandachtige beschouwing van de behaalde resultaten het vermoeden kunnen wekken dat leden van genoemde vereniging een inteUigentie hebben die ligt onder het peil van de gemiddelde economie-student". Het zoeken was dus naar een opzet waarin de voordelen van de prijzenkast (altijd beschikbaar) en die van het bureau (anonimiteit) verenigd zijn. De oplossing lag voor de hand en werd snel gevonden. Bij de inschrijving voor het tentamen moet men in het vervolg behalve naam ook inschrijvingsnummer opgeven. De uitslagen zullen wederom aan de prijzenkast genageld worden.

\KßL<f WEK ZITTEN TOT p £ {^ÉTBNScHAP iN HEKE HE^TELD IS I

De beste en goedkoopste oplossing is de installatie van een lotto-machine in de prijzenkast. Ten eerste is deze makkelijker te bedienen en te onderhouden. Ten tweede hoeft niemand zich meer te beklagen over de uitslagen en ten derde kan er een meer dan marginale bijdrage geleverd worden aan de bezuiniginsplannen uit Den Haag. De formatieruimte voor het afnemen en becijferen van tentamens, plus het uitschrijven van de vereiste bullen zal de 0,4 niet veel te boven gaan.

for DIE TUD f^DUC £EK \K N£T -^ßLS y fiUEEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 272

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's