Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 298

12

AD VALVAS — 18 FEBRUAR11983

Het wereldje van beroepstrekkers is in rep en roer. Maar liefst vijf­ tien miljoen moet tandheelkunde inleveren. En dat valt voor ome m.ondwroeters niet mee. Het kwar­ tetspel rond de vraag wie wat en hoeveel moet inleveren wordt dan ook met alle middelen gespeeld. Opvallend omdat die hele taakver­ delingsoperatie, een eufemisme voor hakken, sich onder een deken van geheimsinnigheid en vertrov^ welijkheid afspeelt. Het begon met een artikel in Folia waarin hoog opgegeven werd over het onder­ zoek van de gatenvullers van de UvA naar allerlei afschuwelijke kaakingrepen. Prompt de VU boos: hun onderzoek is veel goed^ koper, revolutionairder en lucra­ tiever. Een ordinaire burenrusie sou je denken, maar let wel: degene met het beste ondersoek wordt re­ latief gespaard van de besuini­ gingspijn. De landelijke taakver­ delingsoperatie gooide echter ver­ der sout in de wonden. Hun voor­ stel om tandheelkunde aan de UvA, VU en in Utrecht om te vor­ men tot twee nieuwe vestigingen schoot de witjassen van de UvA in het verkeerde keelgat. De eerste twee vestigingen sijn de suinigste en presteren veel op ondersoeksge­ bied, Utrecht is hartstikke duur en voert niets uit, dus sluiten die hap, riepen se in koor. En ja hoor, prompt Utrecht woedend. Oké, de kroondocenten sijn een swak punt (maar liefst ses open gaten), maar het ondersoek is niet slecht even­ min als het onderwijs want in Utrecht is de belangstelling van eerstejaars veel groter dan de be­ schikbare ruimte. Bovendien: se hébben een schitterend gebouw en wat moet je daar mee als je weg­ trekt? Nee, dat Utrecht dicht sou moeten wil er bij hen niet in. Wie aan het langste eind gaat trekken? Onbekend. Het bekkentrekken gaat nog wel even door. Voyeur Volgens de Bioscoopbond wordt er door de medewerkers van de universitaire audiovisuele centra flink geschnabbeld in werktijd. Met overheidsmiddelen zouden zij er hele bedrijfjes op n a houden, al of niet op eigen naam, waar zij tegen afbraakprijzen program­ ma's maken voor commerciële be­ drijven. De Bioscoopbond deed zijn beklag bij minister Deetman, die de klacht heeft doorgespeeld a a n de Colleges van Bestuur van de universiteiten en hogescholen. Mocht het inderdaad het geval zijn dat de audiovisuele centra aan concurrentievervalsing doen, dan zal de minister dat als overcapaciteit beschouwen. —Lesbische / Homostudies aan de Erasmus Universiteit in Rot­ terdam, organiseert vrijdag 22 april een tweede marktdag, 's Ochtends kunnen er voordrach­ ten gehouden worden, waar ' s ­ middags dan in kleine groepjes over gediscussieerd wordt. Be­ langstellenden voor het geven van een voordracht worden uit­ genodigd. Opgaven vóór 1 maart bij Werkgroep Lesbische / Ho­ mostudies, kamer FF329, Eras­ mus Universiteit, postbus 1738, 3000 DR Rotterdam. Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg} Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam­(2'). Telefoon 714754 en 723366 Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe­ en bestelwagens waaronder; FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE

MERCEDES VRACHTWAGENS. TOT 42 ri3 EN 9 TON (groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten 10 procent korting

^ ^ Ik ben kantinebeheerder I ^ P van de kantines in het ge­ ^ ^ bouw wis­ en n a t u u r ­ ^ ^ kunde. Dat houdt in er voor zorgen dat de kantines draaien, en leiding geven aan het personeel. Voorheen hadden we hier vier kantines en verkochten alleen koffie, thee, koek en melk. N u hebben we brood en een snackmachine. Het geheel is ge­ centraliseerd op één hoofdpunt met twee uitschietpunten waar alleen thee en koffie verkrijgbaar is. Voordat deze nieuwe kantine bestond, had ik hier de keider­ kantine. Het was toen een beetje een dooie bedoening voor mij. Dit is veel interessanter en prettiger werken. Nu heb ik namelijk een veel groter pakket artikelen en k a n ik veel meer mensen tevreden stellen. Voor een groot gedeelte k a n ik de artikelen die ik aanbied zelf bepalen, maar ik doe het in samenwerking met de kantine van de medische faculteit, zodat ik ongeveer hetzelfde pakket heb als daar. Ook werken we zoveel mogelijk met dezelfde leveran­ ciers. Het is wel een groot nadeel dat we over zo weinig ruimte be­ schikken, want tussen de middag k u n n e n de mensen lang niet alle­ maal zitten dus vaak moeten ze dan h u n eten ergens anders mee n a a r toe nemen. Daarom hebben we n u tussen de middag ook de twee uitschietpunten open gezet zodat ze daar h u n brood kunnen opeten. Ik zit hier bij wis­ en n a t u u r k u n ­ de vanaf '74. Hiervoor was ik be­ drijfsleider op Uilenstede van de Stichting Ontmoetingsruimte Uilenstede (SORU). We hadden daar een Petit Restaurant. De balie daarvan staat n u in het bruine café in het hoofdgebouw. Maar het bleek na een aantal ja­ ren dat de loonlasten van het res­ t a u r a n t te hoog waren en n a vier j a a r met verlies gedraaid te heb­ ben moesten we sluiten. Ikzelf kwam wel rond met het café­ge­ beuren, maar het restaurant bracht te weinig op. Bij wis­ en

Mensen van de VU Jan Jagtman, beheerder kantines van W en N Het gebouw wis­ en na­ tuurkunde beschikt sinds het begin van dit jaar over een nieuwe kantine. De be­ heerder hiervan, Jan Jagt­ man, is het na negen jaar gelukt wis­ en natuurkun­ de een kantine te geven met meer dan alleen koffie en thee. Jagtman heeft na enkele jaren als barkeeper, tot 1974 in het cafe van Ui­ lenstede gewerkt. Hoewel hij zijn huidige baan inte­ ressant vindt en er prettig werkt, gaat zijn hart nog altijd uit naar „dat gezelli­ ge cafe". n a t u u r k u n d e ssou toen een nieu­ we kantine komen en toen zeiden een paar mensen tegen mij: 'Dat is echt iets voor jou om dat op poten te zetten!' Dat is n a negen j a a r dan eindelijk gelukt. I n Uilenstede had ik veel contact met de studenten. Als ik eraan kwam, zeiden ze meteen: 'Stt, d a a r komt de smeris aan', want zo stond ik bestempeld. Dit in ver­ band met drugs. Dat wilde ik be­ slist niet in mijn café hebben. Daarvoor was de samenwerking met de politie veel te goed. Die waren allang blij dat ik de jeugd van Amstelveen binnenhaalde. Sinds ons café er was hadden zij

Mannen over vrouwen:

Stoeipoes of huissloof Als een m a n zijn fantasie de vrije loop gaat, gebeuren er dan enge dingen? Sommige mensen menen van wel. De tentoonstelling 'mannen over vrouwen' was aanleiding voor een lezing met aansluitende discussie over het onderwerp 'mannenfan­ tasieën over vrouwen'. De enorme

constant het hardst moeten wer­ ken op de VU maar tóch het laagst staan ingeschaald. Terwijl ze ontzettend hard nodig zijn. Als een hoogleraar ziek is merk je dat pas na twee maanden maar als een kantinejuffrouw ziek is merk je dat al n a een dag, want ieder­ een wil toch z'n koffie hebben, Sinds we gestart zijn loopt de om­ zet nog steeds een beetje omhoog, en dat is wel gunstig voor ons. Hoewel we natuurlijk wel probe­ ren de prijzen zo laag mogelijk te houden. Dit werk is trouwens ­^ niet wat ik altijd heb willen doen. Had mij maar in het café­leven in ''»ïï^'f?.»".­­'"" Uilenstede gehouden, dat had ik wel prettiger gevonden. Dat komt omdat ik m'n hele leven in de ho­ reca zit. Dit is een heel ander soort werk. Maar momenteel werk ik prettig en ik heb een fijne ploeg mensen. Vóór Uilenstede heb ik in diverse zaken als barkeeper gewerkt. Dat vond ik leuk om te doen omdat ik zelf de boel in de hand had, ik werkte er heel zelfstandig. Vroe­ ger had je als barkeeper geen vast salaris. Alleen twee gulden en de rest moest je zelf zien te verdienen door fooien. Je kon dus verdienen door service te verlenen. Dat is tegenwoordig anders en daardoor word je op zoveel bedrijven zo foto AVC slecht behandeld. De meeste mensen kunnen nu trouwens niet meer zo goed in rustige weekenden. We hebben er dienstverlenende sectoren wer­ veel lol gehad en ik vond het jam­ ken, want iedereen wil meteen di­ mer dat ik er weg moest. Ik heb er recteur zijn. Velen vinden dat la­ d a n ook meer gelachen dan hier. gere werk minderwaardig, wat ik W a n t ondanks dat ik er de chef onterecht vind. was, was ik toch voor iedereen In mijn tijd op Uilenstede was ik J a n . Hier moest ik er a a n wennen één met de studenten en de men­ dat ik meneer Jagtman was en in sen stonden altijd voor je klaar. de ambtenarensfeer moest leren Maar in de jaren '70 vroegen ze leven. Dat heeft wel eens conflic­ meteen: 'Wat betaalt het? ' Per­ ten opgeleverd. Maar gelukkig soonlijk vind ik dat de studenten worden ze hier n u wel gemakke­' in begin '70 veranderd zijn. Ik lijker en persoonlijker in de om­ hield wel van de tijd dat de stu­ denten LANX binnen gang. wnnen Over één ding hier kan ik me nog moesten komen met een erg kwaad maken. De kantineda­ stropdas om en een col­ mes, en niet alleen in mijn kanti­ bert aan. 't Gaf er een be­ ne, vormen een groep mensen die paald cachet aan.

hoeveelheid geëxposeerde an­ sichtkaarten toonde steeds de­ zelfde aspecten van het vrouw­ zijn. Beurtelings werd de vrouw als stoeipoes, moeder en maagd afgebeeld. De afbeeldingen waren alle door mannen gemaakt. Sa­ menstelster Carin H a r t m a n n schrijft in h a a r inleiding: „Ik heb gezocht n a a r afbeeldingen waar­ mee ik mij visueel kon identifice­ ren. IK heb er maar een paar k u n n e n ontdekken." Zien man­ nen vrouwen dan zo anders dan ze zijn? Klaus Theweleit, schrij­ ver van het boek „Männerphan­ thasien", probeerde hier afgelo­ pen zondag in Arti enige duide­ lijkheid over te verschaffen. Dat lukte slechts gedeeltelijk. Aller­ eerst gaf hij de oorzaak a a n van de beperkte en irrealistische kijk van mannen op vrouwen zoals die zich in afbeeldingen uit. Mannen gebruiken vrouwen om h u n eigen emoties te uiten, aldus Theweleit. Hij gaat er van uit dat mannen incapabel zijn om h u n emoties op de normale wijze te uiten. Ze kun­ nen ze echter wel via een ander uiten en met name door ze op vrouwen te projecteren. Er ont­ staat enige onrust in de zaal. De

afbeeldingen vertonen de vrouw toch niet alléén als slachtoffer en willoos wezen. Er wordt gewichtig geredeneerd: uit de ansichtkaar­ ten, de afbeeldingen spreekt ook een angst voor vrouwen. Mannen die de vrouw als Dracula afbeel­ den of met een m a n aan de voeten zouden h u n oedipouscomplex nog niet hebben verwerkt. Ein hoe zit het met de invloed van stereotiepe afbeeldingen van vrouwen op de beeldvorming van jongens en meisjes? Volgens The­ weleit scheppen en bevestigen zij een miserabel beeld. Bü meisjes die h u n moeder alleen schrob­ bend en wassend gelukkig zien zijn, is de kans dat smetvrees ook op h a a r psyche overslaat niet ge­ ring. De vrouwelijke rol kan als het ware in h a a r lichaam gaan zitten. Onreinheid moet verhol­ pen worden: „even een vlekje wegwerken". Ze vervreemdt van zichzelf. Dit heeft konsekwenties voor de relatie met een jongen. Hij heeft zich immers seksueel ont­ wikkeld in plaats van beperkt en ziet de vrouw als seksueel wezen terwijl h ä ä r zoeken niet direct verbonden is met seksuele bevre­ diging. Er ontstaat een conflict en de m a n gaat terug n a a r de vrouw van de plaatjes; de vrouw die daar van afwijkt verwart hem, aldus Theleweit. Men komt terug op het oedipouscomplex: is het niet zo dat vanuit de conditio­ nering een jongen dat veel ge­ makkelijker kan overwinnen dan een meisje? Een jongen heeft ge­

foto's Bram den Hollander leerd zijn moeder links te laten liggen en h a a r n a a r eigen belie­ ven in te ruilen voor een andere vrouw, terwijl een meisje eerder in h a a r afhankelijkheid blijft hangen. Zij zal daarom proberen te voldoen a a n de rol van moeder, hoer of maagd om zo de fantasie van de m a n weer te bevestigen. M a a r maken vrouwen dan zulke andere afbeeldingen? De vijf pa­ nelen met door vrouwen gemaak­ t e ansichtkaarten van vrouwen waren origineler en straalden minder anonimiteit uit. Maar misschien is dat laatste juist wel een voorwaarde om de fantasie maximaal te kunnen uitleven. (B.M.L.J

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen