Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 220

AD VALVAS — 17 DECEMBER 1982

12

Hortus kreeg boom kado van Floriade

Vrijdag 17 december 20.15 uur: De Amsterdamse Gesprekskring, Van Gentstraat 23. J.A.M. Mathijsen (arts psychotherapie) en Wiebo Bruinsma (dermatoloog) met „Nu!" 21.00 uur: Filmhuis Uilenstede, Uilenstede 108. „Death Watch" van Bertrand Tavemier.

Zondag 19 december

12.00 uur: Amstelkerk, Amstelveld 2. Amsterdamse Studentenekklesia, Alex van Heusden: „De komst van het Koninkrijk." 14.00 uur: Kriterion / Studio K, Roetersstraat 170. Films van Rademakers: „Dorp aan de rivier" en „Als twee druppels water." 14.30 uur: De Balie, Kleine Gartmanplantsoen 10. „Poëzie hardop " voor kinderen." Toegang ƒ 2,50. 20.30 uur: De Bahe, Kleine Gartmanplantsoen 10. „10 jaar Poëzie Hardop". Acteurs, dichters e.a. met Nederlandse poëzie. Niemand leest uit eigen werk, maar gedichten die hij of zij waardeert. Tot donderdag 23 december. Inl. 232904.

Maandag 20 december

20.00 uur: Soeterijn, Linnaeusstraat 2. „Voedselproblematiek in Boven Volta". Drie flhns van Jan van Vuure.

Dinsdag 21 december

21.00 uur: Fihnhuis Uilenstede, Uilenstede 108. „Geschichte der Nacht" van Clemens Klopfenstein. 20.00 uur: Soeterijn, Linnaeusstraat 2. Film: „De geparfurmeerde nachtmerrie". Een Filippijn op bezoek in de VS. 20.30 uur: Nieuwe Kerk, Dam. Een concert in het teken van de (meer)korige kerstmuziek. Sweelinck, Schein, Hassler, Praetorius en Castello. Orgel. Gustav Leonhardt. Cappella Amsterdam o.l.v. Jan Boeke. Toegang ƒ 7,50.

Vrijdag 24 december

21.00 uur: Filmhuis Uilenstede, Uüenstéde 108. „E Nachtlang Fuur- land" van Clemens Klopfenstein. 21.30 uur: Amstelkerk, Amstelveld 2. De Amsterdamse Studentenekklesia. Huub Oosterhuis: „De tijd is vol".

Zondag 26 december

14.00 uur: Kriterion / Studio K. Roetersstraat 170. Films van Lubitsch: „Ninotchka" en „To be or not te be". 14.30 uur: De Balie, Kleine Gartmanplantsoen 10. SLAA i.s.m. KROradio. „Drukproef, maandelijks literair actuaUteiten-programma. Toegang ƒ 5,-.

Van El Salvador tot Nicaragua Vervolg oppag. 11 verbeteren. Daarvoor was hulp nodig van buitenaf. De VU biedt die hulp nu d.m.v. het instellen van een „brugklas" tussen middelbare school en de universiteiten van de drie landen. Er is ook kritiek op dit samenwerkingsverband vanwege de zeer iimige banden tussen deze drie landen en Zuid-Afrika, waarvan ze economisch helemaal afhankelijk zijn. In naam zdjn deze landen onafhankelijk, maar in praktijk zouden ze niet verschillen van de zg. thuislanden. Waarom dan ook geen banderi aangeknoopt met de universiteiten in de thuislanden? Drs. H. Brinkman hierover in Trouw: „De thuislanden zijn in hoge mate verbonden met apartheid. De afkeer van apartheid geldt daarom ook die landen. Ze maken deel uit van het verwerpelijke Zuidafrikaanse systeem. Vóór samenwerking pleit dat onderwijs overal nodig is. De gebrekkige kwaliteit van het onderwijs en dus de behoefte aan buitenlandse steim verschilt in de thuislanden niet fundamenteel van Botswana, Lesotho en Swaziland. Professor De Gaay Fortman wees eens op Haïti: een van de armste landen ter wereld met een van de rotste regimes. Toch, of juist daardoor, deed geen enkele buitenlandse organisatie er iets aan onderwijs. Ik heb dat in mijn oren geknoopt en ben het met De Gaay Fortman eens dat je juist daar moet bijspringen waar steun het hardstie nodig is. Maar er is een grens waartoe je kunt gaan en die grens

Is in Zuid-Afrika en ook in de thuislanden bereikt." Dat die grens zeker bereikt is, bleek ook uit de inval van ZuidAfrika in Lesotho, twee weken geleden. In hoeverre de VU dit van invloed zal laten zijn op het samenwerkingsverband is een kwestie van afwachten.

Centrum voor Submicron-technologie Het terrein, kleiner dan een duizendste milimeter, is het werkgebied van het Nationaal Centrum voor Submicron technologie, dat onlangs aan de Technische Hogeschool in Delft is geopend. Het instituut is zodanig breed opgezet, dat het als de Europese tegenhanger van de Amerikaanse "Submicron Facility" beschouwd kan worden. Dank zij een subsidie van ruim zes miljoen gulden heeft het Centrum twee, door Philips ontwikkelde, uiters geavanceerde en kostbare apparaten kuimen aanschaffen. Met één van de instrumenten kurmen via een uiterst kleine (300.000ste milimeter) electronenbundel structuren rechtstreeks op het materiaal worden aangebracht. Het andere apparaat dient om het resultaat van de aangebrachte patronen te controleren en te analyseren. Het onderzoek richt zich niet alleen op een verdere verkleining van de chip, maar men zal zich ook bezighouden met bijvoorbeeld in het menselijk Uchaam inplanteerbare microstructuren of geïntegreerde optische systemen.

Een geschenk van de Floreade aan de VU-hortus die ook participeerde in de expositie dit Jaar. De boom is zojuist per voorheftruc gearriveerd.

Werkstudenten hebben 't zwaar Vervolg van pag. 5 softe sector. Directies zijn dan bang dat ze het personeel tegen hun arbeidsomstandigheden in verzet willen brengen." Soms benadrukt een uitzendbureau in „mailings" naar bedrijven de werklust van studenten - die niet hun hele leven aan de band hoeven te staan -, het snel aanleren van de werkzaamheden en het feit dat studenten verantwoordelijkheid kimnen dragen. „Dan leveren wij wel eens iemand die de kas van eenbedrijf moet beheren." Aan de baUe is het een gaan en komen van werklustige studenten. Bert-Jan Ottens, derdejaars Sociale Geografie, is een vaste klant. Zijn zojuiist - ogehaalde loonstrookje doorlezend. „Kijk, 90 gulden voor 4 ochtenden van 3 uur werken. In één nachtdienst bij de fabriek heb je evenveel." Bert-Jan leeft van 3 keer kinderbijslag, aangeviild met wat het uitzendwerk hem oplevert. „Ik heb ook recht op een studiebeurs, maar die hoefik niet. Ik wil geen leningen en schulden." Bert-Jan werkt gemiddeld een weekje per maand. „Wanneer ze je iets aanbieden is het altijd een zware afweging of je het moet aannemen of niet. 's Morgens werken en 's middags college, dat wil wel lukken. Maar nu hebben ze me iets van vier weken aangeboden. Dat kan ik niet maken voor mijn studie. Ik heb al van alles gedaan. Verhuizen, bijrijder op een vrachtauto, schoonmaken op de snijzaal bij anatomie en vaak aan de band op de fabriek. Dat laatste vind ik niet echt vervelend. Het is wel goed, een beetje lichamelijke inspanning. Je ziet waar je terecht had kunnen komen, wanneer je niet toevallig gestudeerd had. Die lopende band, Jezus, je zult dat ledere dag moeten doen."

Duim omboog?

„Ik wil in principe alles wel doen. We houden de moed er maar in. Voor het raam gebruik ik nu een soort symbolentaal. Als ik langs kom houd ik mijn, duim vertwijfeld op. Dan steekt die jongen daarbinnen achter het raam zijn duim weer naar beneden....". Die jongen achter de baUe is Piet Ottens. In zijn studietijd heeft hij zelf zowat alle soorten werk, dat het uitzendbureau te bieden had gedaan. Nu heeft hij - als afgestudeerd bioloog - een vaste stek achter de baUe. ,fie laatste tijd zie je hier steeds meer pas afgestudeerden. Ook veel studenten die voor een jaartje stoppen en dan geen RWW willen." De sociale wetgeving stelt de studenten en pas afgstudeerden voor de nodige problemen. Laatst zond een banenbureau een doctorandus in de geschiedenis uit voor produktiewerk. Toen hij na drie maanden op straat kwam te staan, moest hij zich bü het Arbeidsbureau als ongeschoolde produktiemedewerker laten inschrijven.

CsissettebSLBójes Opvallend is dat de baliemedewerkers van uitzendbureaus steeds meelijwekkende verhalen over de situatie van de werkzoekenden moeten aanhoren. Piet Ottens: „Daar moetje door heen leren prikken." Zijn collega: „Zo hopen ze meer kans te hebben op een baantje. Maar er is te weinig werk om alle acute gevallen te helpen. Toch krijg je soms op deze manier voorrang. Een baliemedewerkster is ook maar een mens." Naast het feit dat studenten steeds meer bereid zijn colleges te verzuimen, blijven ze nu ook soms hele vrijdagavonden thuis. Omdat er kans is op een telefoontje voor werk. Toch zijn uitzendbureaus soms ook bang het contact met de studenten te verliezen, nu het werk schaarser wordt. Dan kan het voorkomen dat de hoofdtaak van het baliepersoneel is te vertellen dat er geen werk is. Door de verkoop van casettebandjes poogt men dan de aanloop op peil te houden. „Vroeger verkochten we complete stereoinstallaties. Die goedkope bandjes zijn dingen die studenten regelmatig nodig hebben. Dan komen ze hier tenminste nog binnen en houden we contact."

Triester is het verhaal van een andere balieklant. „Ik loop nu al twee, drie weken, twee keer per dag langs. Nog steeds is me niets aangeboden. Ik ben zesentwintig en dat is een nadeel. Verder is vaak het criterium dat je bij de bedrijven bekend moet zijn. Je voelt je net een werkloze! Ik blijf het proberen - tot ze doodziek van me zijn. Anders sta ik in december rood. FaciUteiten Hans van der Eems, vierdejaars geschiedenis, spendeerde zijn De indruk van een studentendeeerste beursbetaling voor een caan. Werkstudenten zijn effifors deel aan zijn vakantie. Hij ciënte en hardwerkende mensen verwachtte met uitzendwerk dit met een groot incasseringsversnel terug te kunnen verdienen. mogen. „We zien ze niet zo vaak Dat was een misrekening. hier. Als ze komen, dan is dat in

verband met staHmoeïlijkheden. Ze kunnen de studie niet aan en willen eerst eens praten voordat ze afhaken. Je realiseert je dan hoe weinig faciliteiten er voor werkstudenten zijn. Vaak is men afhankelijk van de goedvMlendheid van docenten en vakgroepen." Qua rechtspositie vallen werkstudenten zo'n beetje in een gat. Een belangrijk knelpunt is dat alle studenten biimen zes jaar hun studie afgerond moeten hebben. Ook de werkstudent dus, die hoogstens op grond van een bepaald wetsartikel één jaar verlenging van de inschrijvingsduur kan krijgen. De werkstudenten. Een problematische groep. Deeltijdstudies zouden een uitkomst voor hen betekenen. Die zijn er aan de Nederlandse universiteiten en hogescholen nog slechts beperkt, al komen er wel steeds meer richtingen waar deeltijds studeren mogelijk is. Wat betreft de studieresultaten ligt er een scherpere scheiding dan bij de „gewone" studenten. Een studie-adviseur: „Sommigen haken al snel af, anderen doen het wonderwel goed. Het zijn gemotiveerde mensen en snelle beslissers. Er zijn voorbeelden van full-time werkers, die in vijfjaar afstuderen. Die zijn onder reguliere studenten nauwelijks te vinden."

Werkloos Behalve dat een deeltijdstudie meer rekening houdt met de werkende mens, is deze ook als enige te combineren met werkloosheid. Wie een uitkering heeft, mag van de Sociale Dienst niet ingeschreven staan bij een dagstudie. De omgang van de Sociale Dienst met studenten geeft een wat onduidelijke indruk. Aan de ene kant zijn er strakke richtlijnen uit Den Haag, maar men is autonoom in de uitvoering daarvan. En over het beleid ten opzichte van werkstudenten is men soms niet erg spraakzaam. Een Groningse adjunct-directeur van de Sociale Dienst: „Ik kan niets vertellen. Studenten zitten officieel niet in ons bestand. Een enkele keer is er een uitzondering. Dan geef je een studerend iemand toch een uitkering. Zoiets kun je als Sociale Dienst niet aan de grote klok hangen. Wij zitten ook vast aan onze regelingen. Daar moet u het ministerie over bellen." (UP, Groningen: Martin Broesterhuizen. Gerben Hoogterp; ingekort door red. AV)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen