Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 346

12

AD VALVAS — 18 MAART 1983

\

De komende maanden verschijnt op deze plaats regelma­ tig een column van Gertjan EndedijÈ en Hans Zloch. Gertjan en Hans verblijven momenteel in Lesotho in het kader van het samenwerkingsverband tussen de VU en de National University of Lesotho (NUL). De redactie van Ad Valvas heeft hen gevraagd de column Dumèla, Sosotho voor goedendag, te verzorgen teneinde wat meer aan­ dacht te besteden aan Lesotho, het samenwerkingsver­ band in de praktijk en de mensen die er leven en werken. Lesotho IS een land in Zuidelijk Afrika, volledig omringd door de Republiek Zuid­Af rika. Lesotho, vroeger een Brits protectoraat, is een onafhankelijke staat (en geen thuis­ land): Aan het hoofd staat koning Moshoeshoe II. Het land wordt geregeerd door Lebua Jonathan, tevens leider van de Basotho National Party (BNP), de enige erkende partij in het land. De grootste oppositiepartij, de Basotho Congres Party is illegaal verklaard. De meeste leden daar­ van zitten in het buitenland. De Lesotho Liberation Army (LLA) behoort tot de laatste partij en voert geregeld aan­ slagen uit in het hele land. Lesotho is ongeveer zo groot als Nederland en telt circa 1 miljoen inwoners. Gertjan Endedijk heeft een assistentschap binnen het Accelerated Mathematics and Science Teacher Improve­ ment Programme (AMSTIP). Dit project van de VU en de NUL heeft tot doel docenten van middelbare scholen 'op te krikken', in de hoop het niveau van het onderwijs aan deze scholen te verbeteren. Grertjan houdt zich bezig met de evaluatie en het herschrijven van de cursusonderdelen biologie en chemie. H a n s Zloch is werkzaam als student­assistent bij het Lesotho Science Pre Entry Course (LESPEC) project van de VU en de NUL. Het project bevat een cursus van zes maanden in natuurkunde, scheikunde, wiskunde, biolo­ gie en Engels. Doel van de cursus is scholieren die geen voldoende resultaat hebben behaald om een vervolgstudie a a n te vangen, alsnog een kans te geven het vereiste niveau te bereiken.

Maanden geleden zat ik tnet iemand een kopje koffie te drinken. Hij vertelde me dat hij ging solliciteren om uitge­ zonden te worden naar Zuidelijk Afrika voor een halfjaar, vanuit de VU. En voordat ik het zelf in de gaten had, hoorde ik mezelf enthousiast verklaren: dat lijkt me heel

Gertjan Endedijk Hans Zloch leuk, dat ga ik ook doen. Ik moest er natuurlijk nog heel goed over nadenken, ik moest natuurlijk nog overleggen met vrienden en vriendinnen, ik moest natuurlijk nog veel over het project weten en ik moest natuurlijk tiog veel meer voordat, maar de beslissing, die is toen gevallen. Daar in de kantine, bij dat kopje koffie. Zaterdag 29 januari, 4 u u r 's middags. Na een vliegreis van 18 u u r stap ik het piepkleine vliegtuigje uit. Ik ben in Lesotho. Dat is nou het moment waar ik maanden lang

n a a r uit heb gekeken. Dit is nou het land waar ik zoveel over gehoord en gelezen heb, dat het er op begon te lijken alsof ik er zelf vandaan kom. Ik ben in Lesotho. Toch lijkt het alsof ik n a a r een film over het land, en n a a r mezelf zit te kijken. Ik zie mesself bewegen en praten. Alsof ik zelf niet echt aanwezig ben. E n ik hoor mensen zeggen: dit is meneer sus, dat is me­ vrouw so. Dit is hier een gewoonte, dat seg je so in het Sosotho. Kom, we gaan daarheen, en ik zie mezelf weer lopen, of in de auto stappen. Hoe vind je het hier? Leuk, goed, prima, ik weet het niet, hoor ik mezelf zeggen. En onderwijl zuig ik als een droge spons alle indrukken in me op: al die zwarte mensen, kleine armoedige huisjes, prachtige bergen, het droge, dorre land, kinderen en magere honden. Veel kinderen en veel honden. Ik herken heel wat van dia's die ik in Nederland gezien heb. Toch is alles totaal anders. Ik doe een paar wanhopi­ ge pogingen om wat ik zie over te brengen in mijn brieven, m a a r hou daar snel mee op. Onmogelijk. Binnen twee dagen heb ik afgeleerd me te haasten. Je zou gek zijn, met die hitte (het is hier zomer). Maar ik vind het ook al gauw absurd om alles snel te moeten doen, het haastige Amster­ dam met z'n belangrijke minuten lijkt ridicuul en is heel ver weg. Een groene strook waar ik vanuit mijn slaapkamerraam op uitkijk: de grens met Zuid­Afrika. Wat voor mij eerst een lijn op een kaart was, de scheiding tussen twee landen, tussen twee werelden, die van apartheid en van anti­ apartheid, is n u echt zichtbaar. Alles wordt zo tastbaar en dichtbij. Daar, voorbij die heuvels worden zwarte mensen onderdrukt door witte. Een paar honderd meter terug niet. Witte zijn hier niet eens, of nauwelijks. En hier, een verderop, op een voetbalveld, 'parkeerde' het Zuidafri­ kaanse leger zijn helikopters tijdens de inval in Lesotho afgelopen december. Bloemfontein, Johannesburg, Sowe­ to, het zijn n u steden die in de b u u r t liggen. En op de radio hoor je alles over Angola, Mozambique, Zimbabwe, het ANC. Tastbaar en dichtbij, ja, maar het glipt tegelijkertijd op een bepaalde manier door je vingers heen. Je leest er geen kranteartikelen meer over, je woont er n u middenin. Ik laat me door alles om me heen overrompelen, daardoor zijn mijn eerste indrukken chaotisch. Ik laat het ook zo: h e t is wel een prettige chaos. De rest komt vanzelf wel.

ACHTERUIT Een fles wijn Veel huisartsen zijn uiterst bedreven in h e t cureren van symptomen in plaats van het aanpakken van de oorzaak zelf. Een ­*C^5äi%5 \ y'^^è ï* pilletje zus of een zalfje zo en de kwaal lijkt weer bezworen. Dit verschijnsel verbaast ' " ' » ^ j * Cc''­"­''''. ons niet langer n u we weten dat zelfs al de HIV r-j^-'t., ­­.v*­ inrichting van de artsenopleiding een soort oefenplaats is voor deze slechte prak­ tijk. Zoals bekend zakken geneeskundestuden­ ten bij bosjes voor het Dl­tentamen inwen­ dige geneeskunde. Dikke dictaten en lijvi­ =c,­. ge boeken vormen evenzovele bomen die een helder zicht op het bos als geheel ver­ duisteren. En de docenten zijn zo overbe­ last dat het niet mogelijk is in kleine repe­ teergroepjes de student de weg te wijzen. Die zakt één, twee, drie soms wel vier keer. Tot de hoogleraar­boswachter hem uitein­ delijk bij zich roept of de student zelf de boswachter tegen het lijf loopt in dat duis­ tere woud. Op diens barmhartige voor­ spraak wordt de wanhopige dan gewezen op een privé­initiatief buiten de opleiding Polec­studenten deponeerden de oogst van hun proletarisch winkelen op de tafel tijdens de om: hij mag n ä schooltijd bijles nemen in CvB­vergadering(zieRegelneverij) foto Rien Siers de vrije tijd van de docent. Samen met 'n stuk of vijf andere begenadigden én: tegen aanpakken door z'n drukke baan op te het CvB aan dezelfde tafel, dus die konden betaling. Vijftien gulden per persoon voor splitsen in 40 urenbaantjes tegen inleve­ meteen meegenieten. anderhalf uur, één of twee keer per week. W a t was het geval? Hopman wees in een I n totaal zo'n vijf tot tien maal. Voor de do­ ring van loon. Zodat de taken van onder­ wijs, onderzoek en patiëntenzorg beter ver­ recentelijk schrijven op de aanwezigheid cent 'n zoals één het noemde symbolische deeld kunnen worden, er meer tijd vrij­ van privé­kof fie2!etapparaten in sommige beloning. 'Een flesje wijn', maar dan wel komt voor onderwijs en de bijlessen over­ kamers. Dat was nog niet zo erg, maar per­ héél goeie van 90 gulden (6 maal 15 piek bodig worden. Maar of de artsen daarvoor soneelsleden nemen wel suiker, koffiemelk per anderhalf uur). Voor de student, die en theezakjes van de koffieautomaten mee, als bijdrage aan de studie al een hoog colle­ zullen voelen? J.K. zonder betaling. Diefstal noemde de secre­ gegeld betaalt, een flinke extra aanslag op taris dat in zijn brief. z'n Portemonnaie. Deze veroordeling was voor Polec de be­ Zo wordt een lacune in de opleiding op de faamde druppel. In een pamflet wees ze student zelf verhaald via een noodoplos­ erop dat er steeds nieuwe regeltjes op de I n Tilburg hebben ze schoon genoeg van sing. Een noodverband voor een gapende K H T bijkomen. Zo moeten gebruikers van allerlei regeltjes. Studenten van de werk­ wond. Een oplossing waar wél tijd voor radio­ en televisieapparaten, die niet onder groep politieke economie (Polec) van de schijnt te zijn. Je zou natuurlijk ook de de categorie portable vallen, voortaan kijk­ Katholieke Hogeschool deponeerden dins­ overbelasting van de docent zelf kunnen en luistergeld betalen; honden zijn verbo­ dag 9 maart jl. uit protest kilo's suiker­ den; fietsen mogen niet buiten de hekken klontjes, doosjes theezakjes en flessen kof­ worden geplaatst; de mogelijkheid om affi­ fiemelk op het bureau van secretaris Hop­ ches op te hangen is beperkt en wanneer je man van de KHT. Toevallig vergaderde Advertentie

Eegelneverij

een boek maar één dag te laat inlevert moetje 2,50 betalen. Deze regelneven) leidt er volgens Polec toe dat mensen en groepen in h u n handelen worden beknot, allerlei diensten onper­ soonlijker worden en verzakelijken. Het gaat hier om een ontwikkeling naar ver­ slechtering van voorzieningen en discipli­ nering van mensen. Commentaar van Hopman: Met dese actie hebben sij sich verlaagd tot een vorm van proletarisch winkelen. (L.E.j

Hielenlikker De taakverdeling houdt de gemoederen be­ zig. Zo roept vnjwel elke met opheffing be­ dreigde studierichting momenteel om het hardst dat dat nou het stomste is watje k u n t doen. Deze strijd wordt, ook in de pu­ bliciteit, met alle middelen gevoerd. Zo trekken geologen van de UvA in Folia fel van leer tegen het voorstel geologie af te s t a a n aan de VU. Het plan is volgens hen onrechtvaardig, maar daarnaast zijn ze bang de doelstelling van de VU te moeten ondertekenen wanneer ze hier (gedwon­ gen) komen werken. Twee weken later laat medewerker Dick Winnubst echter in Folia weten zijn excuses aan te bieden. Wat had hij dan gezegd? Alleen op basis van gelijkwaardigheid zou­ den de GU­geologen h u n eigen kritische wetenschapsopvattingen tegenover het creatonisme dat aan de VU nog altijd voor wetenschap schijnt door te gaan veilig k u n n e n stellen. Of dit letterlijk citaat: "De VU vindt ons natuurlijk een anarchistische bende, maar wij vinden hen een stel hielen­ likkers. VU­medewerker Ernst Burke vroeg zich daarop in het VU­blad Aardweek af wat erger is: uitgescholden worden voor hielen­ likker of voor creationist. Had Ronald Reagan zich immers niet een voorstander van het onderwijzen van het creationisme als alternatieve theorie voor de evolutie­ leer getoond? L.E.

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam­(Z). Telefoon 714754 en 723366 Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe­ en bestelwagens waaronder; FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE

MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON (groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten . 10 procent korting

^J^SäM^K'^­nu

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen