Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 11

11

AD VALVAS — 27 AUGUSTUS 1982

Lerarenopleidingen Vervolg vanpag. 3

Gepasseerde arebiteet Poel hoos

deel daktuinen hoofdgebouw wordt weggehaald De grote schepper van het vu-hoofdgebouw moet, om in de terminologie van het URlid PeUe te blijven, op de derde scheppingsdag - de dag van de scheiding van water en droge - al een idee hebben gehad van de boosaardigheid zo nu en dan van het bestuurlijk denken, want juist boven de bestuursvleugel ontwierp hij een dak dat heel fraai oogt maar later zo lek bleek als een mandje. Het raadslid doelde op de schilderachtige daktuinen bovenop de D-vleugel, die nu het slachtoffer worden van hetzelfde bestuurlijke denken. Uit het paradijs aldaar, waar de mens reeds verdreven is, verdwijnen nu ook het geboomte en overig gebladerte, alleen het gevederte mag er nog komen straks, al zal dat daar dan niet meer dan een woeste betonnen leegte aantreffen. „Het lekt aan alle kanten", betoogde bestuurder De Niet in de universiteitsraad en , je zoekt je wezenloos in dat paradijs waar die dingetjes (lekjes?) zitten. Had de schepper dat niet in één keer goed ktmnen regelen? Met GITM heb ik nu besloten die tuinen weg te halen en ze er niet weer te installeren. Anders wordt op 'n dag mijn opvolger weer geconfronteerd met die lekkage." Een telefoontje naar de schepper, architect R. Poel, leert ons dat het inderdaad wat improviseren was die dag nu zo'n 15 jaar geleden. Het VUgebouw was in ons land toen een van de eerste bouwwerken, waarop daktuinen zouden verrijzen en de isolatie van regenwater, warmte en koude was niet eenvoudig. Tegenwoordig zou dat allemaal veel gemakkelijker en doeltreffender gaan. HerhaUng van het euvel zoals in de raad door De Niet gesuggereerd, zal zich dus niet hoeven voor-

Vervolg van pag. 7

wij organiseren dit met al heel wat jaartjes VU in ons achterhoofd en dan kun je makkelijk over de ervaringen van de eerste jaars heenstappen. Maar ik vind de meeste mensen heel enthousiast op ons programma reageren, dus zo heel ver zitten we er niet naast."

doen. Overigens is het helemaal niet zo zeker dat de lekkages worden veroorzaakt door de beplanting. De bomen naast het dak van de aula hebben namelijk de langste wortels weet hortulanus Daan Smit, en die veroorzaken geen wateroverlast. Maar ja, bij GITM neemt men het zekere voor het onzekere, wordt geen vierkante millimeter dak overgeslagen bij de inspectie en wordt het middel zelfs zover beproefd dat het de kwaal overtreft (zie foto). En zo lijkt het groene paradijs voorgoed „Lost Paradise" te worden. Alles staat en valt hier trouwens weer met het geld dat moet worden neergeteld om het struweel opnieuw aan te leggen^ Een afweging van een financieel en een esthetisch belang, zoals GITMhoofd Meijer het scherp analyseert. Eigenlijk zijn zulke daktuinen maar luxe vindt deze. Ik herinner hem er echter aan dat het hoofdgebouw toen het klaarkwam per vierkante meter zo ongeveer het goedkoopste gebouw van Amsterdam en verre omgeving was. De nieuwe AZVU-polikliniek met haar fraai beplante patio's wordt zeker niet goedkoper, om nog maar te zwijgen van het nieuwe ziekenhuis van de UvA. „Dat kon wel eens waar zijn", geeft Meijer toe. „Maar u moet niet denken dat voor ons de leefbaarheid van de gebouwde omgeving geen rol speelt. „Wij besteden het geld echter liever binnen dan buiten." Vanaf de derde verdieping van de A-vleugel en met name de toch al saaie koffieuitschenkpunten biedt het uitzicht op de tuinen echter een welkome aankleding van het interieur. VU-architect Poel ziet in elk geval reden te over om op zijn auteursrecht als architect te gaan staan. „Ik beschouw een verwijde-

Volgens Frank wordt ook bewust gestreefd een pluriform aanbod van informatie te krijgen. Zestig standjes in het hoofdgebouw is inderdaad niet niks. „Maar hoever moet je gaan in die pluriformiteit. Moet je ook iemand als pater Koopmans uitnodigen voor het programma over sexualiteit?," vraagt Frank zich af. Wel geeft hij grif toe te hopen, dat door de introduktie eerste jaars gestimuleerd worden wat meer te gaan doen dan alleen maar lid worden van een gezelligbeidsver-

ring van een deel van die tuinen (de tuin op en rond de aula blijft zolang zich geen lekkageproblemen voordoen red.) als aantasting van mijn werk." Met de heer Poel, die zelf in de commissie Milieuverrijking en Aankleding van de VU zit, is geen overleg gevoerd over deze zaak noch is de kwestie in de commissie behandeld. De heer Berendsen van de Stichting Beeldrecht in Amsterdam bevestigt tegenover ons dat de architect hier terecht het auteursrecht in het geding brengt. Dat geldt óók voor architecten. Welke stappen architect Poel precies gaat nemen wachten we maar af. In elk geval heeft nu ook de VU haar omgevingskunst-affaire. Net als het dagblad De Stem in Breda, waar de directie tot groot ongenoegen van de maker een kimstige waterpartij liet volstorten met stenen, omdat de waterdoorstroming niet goed meer funktioneerde. Dat gaat zomaar niet, vond de kunstenaar en hij beriep zich op onder meer artikel 25 van de auteurswet, waarin staat dat de maker van een werk, zélfs nadat hij zijn auteursrecht heeft overgedragen, het recht heeft zich te verzetten tegen wijziging in het werk en tegen elke misvorming, verminking of andere aantasting, die nadelig zijn voor de eer of naam van de kunstenaar. Volgens Berendsen is er bij De Stem zeker sprake van schending van de auteurswet. Het kon wel eens zijn dat ook gedeeltelijke of gehele verwijdering van de daktuinen als zijnde wijziging van het totale ontwerp van de architect die kwaliflkatie verdient. Op de foto ziet men hoe het tegellichten door nijvere naar lekken speurende GITM-medewerkers alleen maar tot erger leidt: het hemelwater blijft

argument dat toekomstige leraren van het voorbereidend wetenschappelijk onderwijs toch zeker opgeleid dienen te worden door leraren die zelf het WO hebben gevolgd. Zolang echter universitaire eerstegraads leraren de eerste fase van de universiteit doorlopen, geldt dat argument niet, al hebben we vas^esteld dat ook beperkte overheveling wel eens veel verdergaande gevolgen kan hebben. Ook wordt als tegenargument aangevoerd dat overheveling een splitsing zou gaan betekenen tussen vakgerichte opleiding (op universiteit) en didactische vorming (op de NLO). Dat klopt, maar is het op dit moment heel anders? Ook binnen de universitaire opleiding zijn beide nogal gescheiden en veel faculteiten hebben trouwens boter op hun hoofd waar het de zorg in het verleden voor een goede lerarenopleiding betreft. Splitsing zou echter bij overheveling wel definitief worden en verder zou de kans gemist worden alsnog binnen de universiteit aan een grotere verwevenheid en goede lerarenopleidingen te werken. Juist de laatste jaren wordt daar flink aan gewerkt. En verder zou ook het onderzoek naar hoe je het best docenten kunt opleiden en hoe je leerstof het best aan leerlingen kunt verpakken nadeel ondervinden van verdwijning van de universitaire lerarenopleiding van de universiteit.

Het ai^ument dat de onderwijsvernieuwing die vooral vanuit de universiteiten wordt gestimuleerd (denk aan de middenschool van prof. Van Gelder) schade zou lijden lijkt niet sterk, omdat studierichtingen als onderwijskunde en onderwijssociologie en pedagogiek natuurlijk gewoon op de universiteit zouden blijven. Een tegenargument dat tenslotte genoemd wordt is dat na overheveling nieuwe wetenschappelijke inzichten minder makkelijk him weg zouden vinden in de samenleving. Een argument dat alleen weer geldt als er sprake zou zijn van overheveling van totale universitaire opleidingen, een ontwikkeling die natuurlijk veel gevaarlijker zou zijn en wellicht toch kan gaan dreigen op den duur. Maar als we CvB-voorzitter Brinkman in Trouw van afgelopen zaterdag mogen geloven, loopt het allemaal zo'n vaart niet. Misschien is hij wat al te lakoniek? Een gevaar dat de universitaire lerarenopleidingen tenslotte ook nog bedreigt, is de mogeUjkheid dat de minister per vak lerarenopleidingen gaat concentreren op bepaalde universiteiten. Een student kan dan op alle universiteiten Spaans studeren, maar voor de lerarenopleiding is hij op bijvoorbeeld alleen Leiden aangewezen. Je krijgt dan als het ware eerste- en tweederangsfaculteiten. Zo'n ontwikkeling is misschien nog wel vervelender dan overheveling van een lerarenopleiding naar een NLO binnen dezelfde regio.

URenhetVU-beleid Vervolg van pag. 9

Algemene regel zal zijn dat commissies volgens het geledingenprincipe worden samengesteld uit telkens twee leden uit het wetenschappelijk pereoneel, het technisch en administratief personeel en de studenten (elk van deze drie geledingen heeft elf raadszetels), terwijl er één plaats beschikbaar is voor iemand uit de groep Verenigingsleden (die zeven raadsstoelen bezet). Daarbij geldt echter de eis dat alle fracties in de raad (PKV, VUSO en DAK), die al jaren een geaccepteerde afwijking vormen van het geledingenprincipe, naast geledingsvertegenwoordigers (Onafli. TAS, Onafh.WP) in een commissie zitting moeten kuimen hebben. Ook regelde de raad de tijdeUjke plaatsvervanging van commissieleden.

De raadscommissie voor onderwijs en onderzoek wordt opgeheven. Deze commissie, die enige jaren geleden in het leven werd geroepen en bestaat uit raadsleden (üe ook in de universiteitscommissie onderwijs en onderzoek zitten, bleek te weinig rendabel. De raadsleden in de universiteitscommissie o. en o. kunnen zich, wanneer zij anders denken over o. en o.-adviezen, tot de raad blijven wenden, waarmee de liggen. (j,K.) essentie van de op te heffen raadscommissie behouden wordt. Verder werden nog enige wijzigingen aangebracht in de samenstelUng van de Klankbordcommissie Academische Raad eniging. „Bij een werkgroep van en de Commissie Beleidsruimte Amnesty International kun je Onderzoek. ook mensen leren kennen, maar bovendien zie je dan nog wat anders dan alleen maar je eigen Iets minder ve^adrm studie", zegt hij. Overigens advi- De raad besloot tenslotte voor seert hij Ad Valvas volgend jaar het komende trimester een mineens een kijkje achter de scher- der straf vergaderschema toe te men te nemen bij de organisato- passen (eenmaal per veertien daren. Dan zal blijken dat de pak- gen een bijeenkomst) en schrapte kende titel van het introduktie- één datum. De afgelopen tijd viel krantje niet alleen op de deelne- een enkele maal wel eens een mers slaat: „Zo moe, zo veel...." geplande vergaderdatum uit bij gebrek aan agendapunten en ook werden ojn. door de Onafh. TAS (DdH.)

voorstellen gedaan om als vaste regel bijv. eens per drie weken te vergaderen, maar het moderamen van de raad kwam na enig wikken en wegen tot de conclusie dat het de voorkeur verdiende mondjesmaat op de vergaderfrequentie te bezuinigen. Als nadelen van als vaste prik minder vergaderen werden genoemd mogelijke afbreuk aan de slagvaardl^eid en continuïteit van het besturen en het risico dat sommige zaken noodgedwongen buiten de raad om afgehandeld zouden worden. En een geregelde algemene bezinning op het VUbeleid (thematische vergaderingen) slorpt bovendien het nodige aan uurtjes op. (J. v.d. V.)

Advertentie

<!><§>

met onze

studentenpas

komt u ver over de minimum

loongrens

De Vakaturebank {

UITZENDBURO |Van Baerlestraat 45 - Amsterdam| Tel 020 - 765246 Vijzelstraat 55 - Amsterdam Tel 020 - 229214

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen