Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 334

12

AD VALVAS — 11 MAART 1983

^ ^ In New Orleans, USA, ^ H ben ik afgestudeerd in de ^ ^ godsdienstsociologie. Ik ^ ^ wilde mijn PhD (of dis­ sertatie zoals dat in Nederland heet) halen en voor een intensieve vertaalkursus ben ik n a a r Duits­ land gegaan. Want in het duitse taalgebied is veel geschreven over de godsdienstsociologie. Ik kreeg toen echter een brief uit Amerika dat m'n studiebeurs was stopge­ zet, dus bleef ik op eigen kosten nog een half jaar in Duitsland. Via kontakten in Amsterdam kreeg ik toen de mogelijkheid om a a n de utrechtse universiteit te promoveren. Dat is vorig jaar j u n i gebeurd. Het proefschrift ging over de tweedeling heilig­ /profaan bij Emile Durkheim en Mircea Eliade. Tijdens het wer­ ken daaraan heb ik verschillende baantjes gehad. Ik was invaller bü de amerikaanse school in Den Haag, korrekter by een engelsta­ lig medisch tijdschrift en een tijd­ lang heb ik m'n geld verdiend bij een bloemenkwekerij in Nieuw­ veen. Daar leerde ik erg veel van de natuur, maar h e t was tóch mijn bedoeling om aan een uni­ versiteit te werken. Omdat ik voor mijn proefschrift veel boeken leende, was ik aan de bibliotheek van de VU een" ver­ trouwd gezicht. En n a verloop van tijd kwam daar de halve baan als titelbeschrijver vrij. Nee, het is bü die baan niet de bedoeling dat ik boeken ga lezen. Ik moet kenmerkenkodes aan het boek toekennen. Waar wordt het boek uitgegeven? Hoort het thuis in een reeks? Welke drukken zijn er van? Is er een pseudoniem van de auteur? Het beantwoorden van die vragen kost soms wat uit­ zoekwerk: bijvoorbeeld bij oudere werken waar de titelpagina ont­ breekt. Ik maak dus de teksten

Mensen van de VU Dominic Farace, persdokumentalist en Zijn grootvader emigreer­ de aan het begin van deze titelbeschrijver eeuw van Sicilië naar

:'%

foto AVC die op de microfiches van de kata­ logus staan. Sinds vorig jaar november werk ik ook bij Persdokumentatie in kamer 12A­15. We krijgen daar

Amerika. Zo'n jaaFof zes geleden stak Dominic (33) de grote plas weer in omge­ keerde richting over. On­ der andere om zich in Ne­ derland te verdiepen in de godsdienstsociologie. Nu werkt hij sinds enige tijd als titelbeschrijver bij de bibliotheek van de VU en bij de persdocumentatie op de twaalfde verdieping. Over dat laatste: „'t Is een vrij uniek centrum. Wei­ nig mensen zijn op de hoogte van het bestaan er­ van. Dat is jammer want we hebben veel informatie in huis", zo'n zestig binnenlandse en bui­ tenlandse dag­ en weekbladen binnen en ik selekteer, knip en kodeer er een paar van. In de loop der jaren hebben we een grote

hoeveelheid knipselmappen sa­ mengesteld over de meest uiteen­ lopende onderwerpen, variërend van Aangepaste technologie tot Zwart geld. Momenteel komen er meer dan zeshonderd gebruikers per m a a n d bij ons binnen: studenten e n medewerkers die een skriptie of een rapport over een bepaald onderwerp willen schrijven. Soms zit de hele leeszaal opeens vol met studenten die alle map­ pen over de kraakbeweging en de stadsproblematiek doornemen. Kennelijk is er dan aan de VU een onderwijsgroep die zich met dat t h e m a bezig houdt. Naast de mappen hebben we bij­ voorbeeld ook komplete jaargan­ gen van de NRC, de Volkskrant, Trouw 'en een aantal andere bla­ den op mikrof iches of ­film staan. Een gebruiker kan dan een pagi­ n a van een krant van een paar j a a r terug opzoeken en afdruk­ ken op de printer. Heb je het wel eens gedaan? 't Is heel gemakke­ lijk. Die fiches betekenen natuurlijk enorme ruimtewinst. Maar toch zetten we lang niet alles op fiches. D a t zou het karakter van onze afdeling veranderen. Want het is prettig iets zwart op wit, iets tast­ baars in je hand te hebben, be­ grijp je. Sommige bladen krijgen we gra­ tis. Bijvoorbeeld voorlichtings­ bladen van de overheid. Eén van de duurdere bladen is de Wash­ ington Post. Die kost per jaar zo'n duizend gulden. Ik denk d a t we dat blad maar op moeten zeggen, want het komt vaak pas drie we­ ken n a verschijning bij ons bin­ nen. We kunnen dan beter de Herald Tribune nemen: die ligt de­ zelfde dag al bij de portier in de hal. Die krant heeft veel betere verspreidingskanalen in Europa.

J e hoeft bij ons niet persé gericht n a a r een onderwerp te zoeken: veel studenten komen bü ons bin­ n e n om wat te lezen of te snuffe­ len. Buitenlandse studenten ko­ men hier vaak African Recorder at Asian Recorder doorbladeren. Vroeger heette het Dokumenta­ tiecentrum sociale wetenschap­ pen. Maar n u noemen we het Persdocumentatie. Want het bleek dat ook studenten van bij­ voorbeeld rechten, ekonomie en theologie er regelmatig gebruik van maken. J a , de taal was voor mij een heel probleem. Het klinkt misschien wat vreemd, m a a r ik vond het juist moeilijk om nederlands te leren omdat zoveel nederlanders engels kunnen spreken. Als ze dan aan mij een amerikaans ac­ cent hoorden, schakelden ze di­ rekt over op het engels. Wel sym­ pathiek bedoeld natuurlijk, maar het is frustrerend voor het leren van h e t nederlands. Pas toen ik a a n de VU kwam werken heb ik h e t echt e h . . . onder de knie ge­ kregen. Zo heet d a t toch? Toen werd de druk om niet veel te mis­ sen en je goed uit te drukken veel groter. Maar al die uitdrukkingen en u i t s p r a a k s . . . wat? ja, spreek­ woorden zijn nog wel lastig. . Nee, ik heb geen plannen om te­ r u g te gaan n a a r Amerika. Ik heb hier veel kontakten en ik ben hier in feite een nieuw leven begon­ nen. In mijn vrije tijd studeer ik verder op mijn proefschrrftont­ werp. Binnenkort ga ik n a a r een konferentie over godsdienstsocio­ logie in Londen. Daarvoor heb ik een paper geschreven. neo IK D a t onderzoekswerk is n u dus eigenlijk een hob­ by van mij. (w.c.)

f

De mens voor het beeldscherm J e ziet ze steeds meer, ook op de VU: beeldschermen. In onze ra­ zendsnelle wereld grijpt dit com­ puter­verschijnsel vliegensvlug om zich heen. Helaas, h e t pro­ d u k t was slechts enkele maanden op de markt verschenen of de eer­ ste klachten stroomden binnen. Langdurige werkzaamheden aan h e t beeldscherm zou o.a. hoofd­ pijn, vermoeide ogen en rugpijn veroorzaken. Talrijke ingewik­ kelde en vaak onbegrijpelijke boekjes verschenen aldra om de mensen ervan te overtuigen d a t de klachten werden veroorzaakt door verkeerd gebruik van de electronische apparatuur. De Bedrijfs Gezondheids Dienst van de VU en het AZVU heeft in de tussentijd ook niet op het ach­ terwerk gezeten. Omdat het per­ soneel van de AZVU en vooral de VU zich al enige tijd op het beeld­ scherm uitleeft, heeft de BGD er ook een boekje over uitgegeven: „Een beeld van het scherm ­ ge­ zond werken met beeldscher­ men." Waarschijnlijk het eerste boekje op dit terrein voor de leek, in heldere en leesbare taal. De op­ lage is 500 exemplaren. Marten van Til, Gerda Werkman e n Cécile de Hosson van de BGD startten begin vorig jaar, in ja­ nuari, een aantal onderzoeken. Nadat zij erachter waren geko­ men op welke en hoeveel plaatsen van de VU/AZVU met beeld­ schermen werd gewerkt, stapten ze hier, gewapend met een vra­

genlijst, op af. Vragen die bij dit onderzoek a a n de orde kwamen, waren o.a.: Hoe werkt men met de beeldschermen, hoe vaak, wéten de mensen hoe ze er mee moeten werken? Al vrij snel bleek dat de mensen verschillend dachten over de vraag of het van belang is hoe je er mee werkt. Sommigen vonden het allemaal best, zolang de juiste informatie maar op het schermp­ je is af te lezen. Anderen meenden dat verantwoord met h e t ding omgaan wel belangrijk is. Deze verschillende opvattingen hebben veel te maken met h e t soort werk dat de mensen doen. D a t verschilt van plek tot plek. Neem nou een wetenschapper die z'n onderzoeksprogramma in de computer stopt. Hy is hartstikke nieuwsgierig n a a r de uitslag er­ van en zou er vrijwel geen be­ zwaar tegen hebben om twaalf u u r lang zijn kijkers op h e t schermpje gericht te houden, zonder dat hij er gemakkelijk bij zit. Op de typekamer van perso­ neelszaken ligt deze zaak n a t u u r ­ lijk al weer heel anders. Het typen van de zoveelste standaardbrief is daar dagelijks werk en de mensen d a a r zullen dus héél andere eisen stellen aan h u n werkomstandig­ heden. Zij zullen kritischer zijn t.o.v. bijvoorbeeld de stand en de leesbaarheid van het scherm. De motivatie speelt ook een be­ langrijke rol. Als iemand zijn werk erg leuk en spannend vindt, zal hij minder snel geneigd zijn zich te beklagen over bijv. zijn

zithouding dan iemand die routi­ newerk zit te doen op zo'n scherm. Oorspronkelijk lag het niet in de bedoeling van de BGD om de on­ derzoeksresultaten in een boekje te bundelen. De dienst besloot hier pas toe, toen zij wat punten vond die steeds weer opdoken. Met h e t n u verschenen boekje hebben de BGD­mensen iets in handen gegeven om eventueel verbeteringen a a n te brengen. Sommigen moeten namelijk h u n hele arbeidsleven achter h e t scherm doorbrengen. D a n k a n een verkeerde houding bijvoor­ beeld een pijnlijke nek tot gevolg hebben. Deze nare situaties kun­ n e n alleen worden voorkómen door een goede voorlichting en d a a r draagt h e t boekje van de BGD een behoorlijk steenye aan bij. Het zou natuurlijk ook mogelijk zijn geweest om de onderzoeksre­ sultaten mondeling aan de desbe­ treffende afdelingen over te bren­ gen, maar zoals Cécile de Bosson zegt: „als je vertrokken bent zyn de mensen die informatie al weer vergeten. Maar wanneer ze een boekje in handen krijgen, kun­ n e n ze het altijd weer inkijken." Een belangrijke conclusie uit het onderzoek van de BGD aan de VU is dat het aantal klachten over de moderne monsters niet zo groot is. De in het begin mogeUjk wat argwanende personeelsleden die met beeldschermen moesten gaan werken zullen zich waar­ schijnlijk met h u n lot hebben

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg; Tel. 178505 V. Ostadestraat 278, Amsterdam­(Z). Telefoon 714754 en 723366 ' Fil. W. de Zwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe­ en bestelwagens waaronder: FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE MERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 m3 EN 9 TON (groot en klein rijbewijs) Lage prijzen en studenten 10 procent korting

Galgala

JfijtflCH MAAK,. JE HESr E^AJ

ViEWPBR. Hm ELfi: f\Ls 8££.tj£ 9RC >f KuNJENier MEr mr piEKHM^R RonöLcPEti.

Wfl.'fffl 'K WH ß^'f ZlEls// OftN Nl'W

%CHO­0­00...

HONOCßfWNTJE C J£K^ZH,

WANT OE PRo?, » i £ JE D i e TOöfl Grflf ^ u f l y 50CI(M/.­6­£0<i)?/MF.'

I

FotoAVC verzoend. Wél kwam n a a r voren dat de opstelling van de schermen soms wat te wensen over liet. „Dit k a n met eenvoudige middelen ge­ makkelijk verbeterd worden," al­ dus van Til. „Bij een beeldscherm spelen niet alleen de stoel, het bu­ reau en de manier waarop je het ding neerzet een rol." Eén van de belangrijkste aanbevelingen die het onderzoeksteam geeft, is een goede introductie van het beeld­ scherm. De mensen die zo'n ding voor h u n neus krijgen moeten er goed op zijn voorbereid. Ze moe­ ten niet alleen een duidelijke in­

structie ontvangen, ook de men­ tale voorbereiding is van belang. De BGD heeft nog één p u n t op h a a r 'beeldscherm­programma' staan. Waarschijnlijk zal er een eenvoudig oogonderzoek komen voor brildragende 40­plussers. Dit om o.a. te bekijken of de bril die ze dragen goed genoeg is voor het werken met een beeldscherm. Marten van Til: „Zo'n 99% van de mensen kan wat h u n ogen betreft met een beeldscherm werken, m a a r dan wel met een optimaal gecorrigeerde bril." (IS.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen