Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 287

AD VALVAS — 18 FEBRUAR11983

3

J. T. Tegels, chef afdeling academici Gewestelijk Arbeidsburo:

Voor de meeste sociologen, psychologen en andere ogen kunnen we niets doen „We hadden en hebben als arbeidsbureau nog steeds een slechte naam bij werkgevers. Dat is niet helemaal onbegrijpelijk, want een goede akademikus vindt zelf z'n weg wel - die heeft ons niet nodig. Maar ik moet zeggen dat we door al die ontslagen de laatste jaren uitstekende werkzoekende akademici ingeschreven hebben staan: daar kunnen werkgevers hun vingers bij aflikken. Daar komt nog bij dat wij niks kosten. Door bemiddeling via ons kan de werkgever gigantisch veel geld aan advertentiekosten besparen. Veel werkgevers denken echter nog steeds: wat niks kost, kan niet goed zijn." Het imago van het GewesteUjk Arbeidsbureau moet verbeterd worden, vindt de heer J. Tegels, chef van de afdeling akademici. In een zijkamertje in het gebouw aan het Singel legt hü uit dat werkgevers momenteel kunnen kiezen uit een ruim aanbod van het GAB: werkzoekende akademici zijn er immers te kust en te keur. Tegels: „Het is moeilijk om dat negatieve beeld over het arbeidsbureau een-twee-drie op te krikken. Dat kost tyd. En veel inspanning van ons, want een goede behandeling van een vakature betekent dat je moet selekteren uit al die ingeschreven werkzoekenden." „We zijn momenteel druk bezig werkgevers te benaderen met het verzoek h u n vakatures ook bij ons aan te melden. We zijn ervoor, we zijn een d u u r apparaat: maak daar gebruik van, zeg ik tegen werkgevers. KJjk, ik moet natuurlijk wel reële vakatures hebben. Soms zijn ze intern al vergeven en dan krijgt het arbeidsbureau pro forma de vakature. Daar hebben we natuurlijk niks aan: werkzoekenden worden blij gemaakt met een dooie mus en ik sta voor jan joker." Ook ten aanzien van de werkzoekende probeert het GAB zich aktiever op te stellen. In het algemeen ziet de werkzoekende akademikus zijn of haar gang n a a r het arbeidsbureau immers als een p u u r uitkeringstechnische aangelegenheid: het bewijs van inschrijving halen en dan weer weg. Deze houding is begrijpelijk want vroeger, vertelt Tegels, deed het arbeidsbureau niet zoveel met binnenkomende vakatures. Ze hadden al in de Volkskrant en in Intermediair gestaan, en wat moet je dan nog als GAB? Nog eens sturen n a a r de werkzoekende? „De laatste tijd konstateren we dat werkzoekenden toch wel aangenaam verrast zijn als ze een vakature via ons binnenkrijgen. Want mensen die wat langer werkloos zijn, zoeken minder snel n a a r vakatures in de kranten. J e bent niet meer zo aktief als je al honderd sollicitatiebrieven zonder resultaat hebt geschreven: je wordt moedeloos en je verliest je zelfvertrouwen. Als men dan van ons een vakature krijgt toegestuurd, realiseert men zich dat er kennelijk toch nog wel wat op de markt is." En even later: „Dan krijgen ze toch weer even de kick van het solliciteren; het idee dat ze weer in de running zijn." Welke kicks de werkzoekende dan ook kan opdoen bij het arbeidsbureau, feit blijft dat het GAB met zijn neus op de marktrealiteit gedrukt wordt. Tegels bekent het ruiterlijk: „Voor de meeste sociologen, psychologen, pedagogen, et cetera, kunnen we niets doen. Helaas. De vakatures zijn er gewoon niet!"

Wütt Crezee zelf zeggen deze getallen nog weinig. Het zijn momentopnames en bijgevolg valt de langdurigheid van de inschrijving er niet uit af te lezen. Maar aangenomen mag worden dat die stijgt: de doorstroom wordt minder en de harde kern van akademici die langer dan een half jaar ingeschreven staat, wordt groter. Natuurlijk is De Krisis de grote boosdoener. Maar daarnaast zijn er wel enkele specifieke faktoren a a n te geven. Zo is de laatste tijd behoorlijk het mes gezet in het 'sübsidiegebeuren' (non-profitorganisaties, onderwijs). Daar zijn met name afgestudeerden uit de gamma-hoek de dupe van. Vooral de grote groep van werkzoekende klinisch psychologen valt op. Dat heeft volgens Tegels onder andere te maken met het feit dat de beroepsuitoefening als therapeut strak gereguleerd wordt door de beroepsvereniging NIP. Het lidmaatschap van het NIP is vaak een voorwaarde voor het verkrijgen van een funktie in deze branche. Een opvallende tendens is yoorts de snelle toename van het aantal werkzoekende artsen. Een wrange situatie volgens Tegels: „Die mensen hebben een zeer kostbare opleiding achter de rug, maar k u n n e n n u niet produktief zijn. Ik denk dat als de huisartspraktijken gesplitst zouden worden en als de oudere artsen op een fatsoenlijke leeftijd met pensioen zouden gaan - dus niet pas als ze zeventig of vijfenzeventig zijn - er voor die mensen wel werk is." Op de vraag of er een kategorie afgestudeerden is die zich niets aantrekt van welke krisis dan ook en altijd wel aan de bak komt, antwoordt Tegels direkt: „Fiskaal juristen en fiskaal ekonomen die heb ik niet."

Volgens Tegels komt het niet zo vaak voor dat werkgevers akademici vragen voor funkties die vroeger bezet zouden worden door HBO-ers. Dat probleem speelt volgens hem meer op het nivo van mavo- en havo-funkties. „Ik denk wèl dat een akademicus van n u sneller bereid is werk te verrichten dat op HBO-nivo ligt. Dat verdringingseffekt komt dus meer vanuit werkzoekenden. Natuurlijk, sommige werkgevers willen voor een dubbeltje op de eerste rang zitten: ze willen een akademikus onder de dertig jaar met alle ervaring die je maar k u n t bedenken en hij mag geen cent kosten. Maar aan dat soort eisen kunnen we als arbeidsbureau best wat sleutelen, want je k u n t er vanuit gaan dat zo'n werkgever voordat hij bij ons komt, al eerder wat pogingen heeft ondernomen om de vakature vervuld te krijgen."

Onverstandig De werkgelegenheidsverruimende maatregel (WVM), die tot voor kort nog enig soulaas kon bieden voor werkloze akademici, is per 1 j a n u a r i niet meer van toepassing voor werkzoekenden ouder dan 23 jaar. Den Haag heeft namelijk prioriteit gelegd bij de 'echte' jongeren. Tegels vindt dit besluit onverstandig aangezien Amsterdam een anders samengestelde groep schoolverlaters heeft dan de provincie: met twee universiteiten en een hoge koncentratie van HBO's zijn ze alhier een stuk ouder. „Logisch zou zijn die grens te leggen bij 25 ä 26 jaar. Dan kan je in principe afgestudeerd zijn." Ook over een andere beleidsmaatregel is hij niet geheel tevreden. De verplichte vakaturemelding, die per 1 januari 1984 van kracht wordt, zou het GAB weliswaar beter inzicht in het marktgebeuren geven, maar, vraagt Tegels zich af, wie kontroleert de naleving van zo'n regeling? „Ik zie mezelf nog niet de zaterdagkranten erop naslaan om te kijken of we alle vakatures wel hebben!" Pratend over alternatieve werkmogelijkheden rept Tegels van werkgroepen werkloze klinische psychologen en biologen. „Je bent dan niet meer alleen werkloos én je k u n t met zo'n groep alternatieven bedenken. Bijvoorbeeld vrijwilligerswerk. Dan blijf je aktief m e t je vak bezig. Ik kan me voorstellen dat bijvoorbeeld biologen a a n de universiteit vragen in de

Ingeschreven werkzoekenden van enkele afstudeerrichtingen in de regio Amsterdam (Amsterdam, Landsmeer, Diemen, Ouder-Amstel en Amstelveen) 30 nov. '80 30 nov. '81 nederlands duits engels frans filosofie geschiedenis theologie natuurkunde fys. geografie biologie wiskunde scheikunde ekonomie privaat recht overig recht arts tandarts politikologie westerse sociologie n.-westerse sociologie soc. geogr.plan. kulturele antropologie andragologie klinische psychologie overige psychologie pedagogiek

avonduren gebruik te kunnen maken van laboratoriumfaciliteiten." De uitkerende instanties zijn volgens hem soepeler geworden tegenover dit soort aktiviteiten. „In goed overleg is een hoop mogelijk," verklaart Tegels. Volgens hem komt het zelden voor dat de sociale dienst vrijwilligerswerk door uitkeringsgerechtigden weigert. „En als een werkloos oog (ja, sto noemen wij ze hier) bij mij komt met het verzoek zich om te laten scholen tot timmerman, dan zeg ik niet bij voorbaat nee. Als iemand mij aannemelijk kan maken dat daar brood in zit, denk ik: waarom niet? Maar kijk, voor het arbeidsbureau heeft het geen zin om een anders geschoolde werkloze te krijgen. Onze taak blijft nog steeds het bij elkaar brengen van vraag en aanbod op de arbeidsm a r k t op een zo effektief mogelijke manier." Aan het einde van het gesprek wil Tegels nog wel kwijt dat de universiteiten best wel eens met een half oog n a a r de arbeidsmarkt zouden kunnen kijken. „We zeggen wel eens: universiteit, sta

0

Sübsidiegebeuren Bij het hoofdstedelijke GAB staan op dit moment ruim 2700 werkzoekende akademici ingeschreven. Dit aantal is de laatste tijd - het zal niet verbazen - fors gestegen: in november 1980 waren het er 'nog maar' 1400 en een jaar later al bijna 2100. Op zich-

GAB-man J. Tegels voor een banenkijkkast

in sijn kantoor: „De vakatures sijn er gewoon niet.'

40 7 12 16 27 41 21 31 12 97 20 85 40 34 72 84 3 49 96 16 35 20 36 128 110 76

74 10 23 21 35 78 27 34 19 129 25 101 49 . 45 85 176 14 57 129 20 54 39 69 175 144 117

30 jan. '83 124 13 29 37 53 104 28 42 48 157 33 102 59 69 103 229 28 50 133 24 87 62 118 203 194 147

eens met beide benen op de grond!" Hij doelt op het soms weinig praktische vakkenpakket waarmee de werkzoekende akademici zijn burelen binnen wandelen. „Als je bijvoorbeeld informatika in je pakket hebt, kun je op een brede hoeveelheid funkties solliciteren; je bent dan wat weerbaarder op de arbeidsmarkt." Maar, werpen wij tegen, zo versterk je misschien wel je individuele konkurrentiepositie op de arbeidsmarkt en dat is leuk en aardig, maar het totaalplaatje blijft hetzelfde. Tegels: „Dat klopt. Je maakt er geen vakatures mee." De heer Tegels spreekt op 23 februari over de situatie van academici op de arbeidsmarkt op PH'31 aan de Prins Hendriklaan 31. Aanvang 20 uur.

Verwachting taakverdeling:

Eigen plannen Groningen en Nijmegen Het overleg in de landelijke taakverdelingscommissie blijft zorgen voor opmerkelijke feiten. Vorige week werd vergaderd over de taakverdeling in de letterenstudies (min. ƒ20 miljoen). Om zes u u r 's middags werd het overleg formeel afgesloten, maar ging toch door om zodoende eerder overeenstemming te bereiken. Ook de Nijmeegse en Groningse universiteitsbestuurders waren uitgenodigd te blijven vergaderen, maar die verlieten de bijeenkomst, zodat die meer leek op een min of meer toevallige ontmoeting van enkele colleges van bestuur. De verwachting is dat Nijmegen en Groningen met eigen plannen komen waarin zal staan dat zy minder hoeven in te leveren. Dit op grond van resp. het katholieke karakter en het regionale belang van deze instellingen. De taakverdelingscommissie is vandaag, vrijdag 18 februari, bijeen voor de vaststelling van de definitieve aanslagen per universiteit. (UP, Bert Bakker)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen