Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 54
ADVALVAS —17 SEPTEMBER 1982 C^Q
Bouw nieuwe polikliniek vordert goed
Veel aandacht voor licht en herkenbaarheid blijkt bijvoorbeeld goedT« kimnen worden samengewerkt. Kunsttoepassing is er vooral in het entreegebied binnen, de patio's en de centrale hal. Aanvankelijk was het de bedoeling om het ingangsgebied alleen op de begane grond beeldend aan te kleden, mäar na overleg met de groep kunstenaars die bereid bleek op het vlekkenplan in te steken, werd ook het entreegebied van het onderhuis (waar vooral het personeel binnenkomt) erbij betrokken. Waarom die ingangspartij zo benadrukt? Bert: „Dan wéét je waar je binnenkomt en waar je straks weer uit moet doordat de entree ruimtelijk en met behulp van Objekten wordt versterkt." Om de llchttoetreding zo groot mogelijk te maken heeft de architect het vooral gezocht in het aanbrengen van vide's (lichtkappen) en patio's (lichthoven). Door de kunstenaars wordt het thema licht op diverse wijzen opgepakt, bijvoorbeeld door met lichtgeleidend materiaal te werken, met kleuren en met weerkaatsing van Ucht.
De bouw van de nieuwe polikliniek Noord van het AZVU vordert gestaag. De achterstand op het bouwschema bedraagt niet meer dan 'n week of drie, de ruwbouw staat al overeind en de „afbouw" kan nu gaan beginnen. Met de bouw van uitbreiding West van de kliniek van het ziekenhuis, is in het voorjaar een begin gemaakt. Als alles voorspoedig verloopt zal de nieuwe polikliniek in de loop van 1985 en uitbreiding West al in 1984 opgeleverd kunnen worden. In de eerste Ad Valvas van de vorige jaargang besteedden we uitgebreid aandacht aan de architectonische vormgeving van de nieuwbouw, nu de bouw stevig vordert gaan we in op de verdere invulling van de plannen waar die nog niet definitief waren zoals de inrichting van de patio's, de kunsttoepassing etc. We gingen daartoe nog eens met architect Peter Snel praten en met kunstcoördinator Bert de Laaf. Wie langs de De Boelelaan wandelt kan nu al zien dat Architectenburo 69, dat tien jaar geleden ook het VU-hoofdgebouw bouwde, nu heel wat minder met beton als materiaalsoort in de weer is dan destijds bij de VU. Behalve beton komt er ook veel roodachtig baksteen in de gevel en de kozijnen aan de buitenkant zijn van blauwgeverfd hout. Ook is het nieuwe complex veel minder hoog dan de kliniek van het ziekenhuis en het VU-hoofdgebouw. Voor een deel is dat echter schijn omdat er zich onder de grond nog twee lagen bevinden. Trouwens in de toekomst komen er misschien nog drie lagen bovenop. Maar de nieuwe poli blijft hoe dan ook lager dan de huidige kliniek. Eén van de aardigste nieuwe punten in het ontwerp is wel de vormgeving van het nieuwe caférestaurant Marion dat, zoals we eerder schreven, wordt ingepast in het voorplein van de polikliniek. Het oude Marion moet binnenkort verdwijnen in verband met de verbreding van de De Boelelaan. Achter Marion komt de entree van de poli en situering van het café-restaurant hier geeft een heel wat levendiger entree dan wanneer je een monumentale ingangspartij zou ontwerpen. Zoals op de tekening te zien is krijgt Marion een wat -om met Peter Snel te spreken- eigenwijze vorm. „We hebben enorm gestoeid om een vorm te vinden die ten opzichte van het grote gebouw overeind blijft. Het café mag niet tegen het gebouw aankleven. Vanaf de straat zie je twee verdiepingen. In het onderhuis komt een bistro, daarboven een kofßetent en daarboven -in een ovaalde woning van de beheerder. Het bouwmateriaal is wit geglazuurde steen. Het ontwerp is erg abstract: de woning is een soort doos met eronder naar voren uitstekend een grote glazen ruimte waar je dwars doorheen kijkt. Omdat het bouwsel redelijk transparant is valt de kleine maat ervan ten opzichte van het grote complex erachter minder op. Door het glas zie je namelijk veel meer dan uit de massa van het gebouwtje kan worden opgemaakt. Met het terras ernaast maakt Marion van het entreegebied een gezellig en levendig geheel, een leuke vondst van de architect.
KuBStpIan Het kunstplan voor de nieuwbouw ziet er ook aantrekkelijk uit. Een hele vooruitgang als je dat vergelijkt met de kunsttoepassing in de kliniek die-nogal pover is omdat er toen nog geen éénprocentsregeling bestond. Al in een vroeg stadium kon dank zij een subsidie van de Amster-
Jaap Kamerling damse kunstraad Bert de Laaf als kunstcoordinator worden ingeschakeld bij de bouw zodat er een goede samenwerking met de architect ontstond. Er werd een vlekkenplan gemaakt waarbij als thema's centraal stonden het gebouw door toepassing van kunst zo herkenbaar mogelijk te maken en binnen het gebouw het kontakt met het zonlicht zo groot mogelijk. De kunst heeft onder meer de funktie het bezoeker en patient makkelijker te maken z'n
Patio's
Het ontwerp voor de nieuwbouw van café-restaurant Marion gebruikt zou worden. Er komen in deze lichthof ook hoekjes om rustig te kunnen zitten: een soort verblijfsruimte. Om de plek plezieriger te maken komen er ook hoger groen, boompjes, keien, een watertje etc. zodat de bezoekers een zekere beschutting krijgen. Visueel ontstaat daardoor als het ware een tweede nivo dat een fraai beeld oplevert vanuit de kamers die op deze patio uitkijken. Patio west krügt in principe een algemene bestemming, bijvoorbeeld voor een muziekuitvoering, een spreker of een expositie. Het wordt een soort plein binnen het gebouw waarmee je van alles kunt doen. Daartoe is een ontwerp gemaakt met een flauwe helling van de vloer zodat het idee van een amfitheater ontstaat, maar dan niet te uitdrukkelijk, zodat ook andere toepassingen mogelijk blijven. De k uil wordt met tapijt bekleed langs de hellingen.
De plaimen voor de lichthoven zijn intussen ingevuld. Aanvankelijk waren deze patio's gepland als drie tuinen binnen het gebouw. Nu, in de definitieve versie, worden ze overdekt met een gla- Nieuw is dat vlak aan de patio de zen kap. Ze hebben een opper- wachtruimtes van röntgendiagvlak van 21 bij 21 of 28 meter en nostiek liggen, helemaal open erzijn 15 meter hoog. tegenaan, zodat er een omloop
'"* «tJSSjSSjf jHtJJjr.j^v,, •
' i ^
^^
,.i
*.>
'
,,
't,',
"^ili»*-* ' >
""Hl
.:.'<r yft't
*.*
, ^
Overzicht van de bouw van de polikliniek ongeveer drie maanden geleden weg te vinden. De routing in het gebouw wordt beeldend versterkt. Maar omdat de bewegwijzering zelf niet uit de éénprocentsregeling hoeft te worden betaald is er daarnaast ook nog voldoende financiële ruimte voor de kunstenaar om zich in vrijheid te ontplooien. De spanning die er altijd bestaat tussen de funktionele eisen en de vrijheid van de kunstenaar Ujkt zo aardig opgelost. Met een kunstenaar als Volten bijvoorbeeld (bekend van de geldpaal in het parkje van het Prederiksplein) die de naam heeft nogal uitgesproken te zijn in zijn aanpak
Patio oost krijgt een bestemming als kinderopvang terwijl een deel van de patio door de afdeling ergotherapie kan worden gebruikt om patiënten te laten oefenen. In patio noord komt in principe een tuin met mogelijkheden voor fysiotherapie om er met patiënten te oefenen. Dat laatste is echter niet het uitgangspimt. In eerste instantie gaat het om een tuin waarin het bovendien mogelijk is oefeningen te doen. De ontwerpers wilden niet te uitdrukkeUjk eenoefenterrein creëren omdat het dan mogelijk nooit
rond de hof ontstaat. Bij een uitvoering kun je dus behalve in de patio zelf ook ernaast stoelen zetten zodat de wachtruimte een dubbelfunktie krijgt. Als we vragen naar de groenvoorzieningen wijzen Bert en Peter erop dat die vooral binnen het gebouw -in de lichthoven- zijn gesitueerd. Om het complex heen is namelijk haast geen ruimte voor groen beschikbaar: alleen een strookje van 8 meter tussen de rooilijnen van het gebouw en de ringweg. Verder is er nog een sloot langs het gebouw die verder wordt doorgetrokken.
een afwateringsfunktie heeft en het idee van een singel geeft. De ruimte voor groen is dus erg krap zoals trouwens het hele terrein van de polikliniek zeer krap bemeten is. Omdat ook de brandweer nog overal bij het gebouw moet kunnen komen wordt die vrije ruimte van 8 meter breed steenachtig van karakter met waarschijnlijk bomen.
Metroüitgmg Zoals onderaan de foto te zien is hebben de ontwerpers een onbebouwd driehoekje uitgespaard aan de rand van het terrein. Daar zou je leuk groen kunnen aanleggen, maar we horen van de architect dat dat niet kan omdat de gemeente hier een metro-uitgang heeft gepland voor de metro-lijn die hier ooit nog eens zou komen en nu vermoedelijk stadsspoorweg of sneltram gaat heten. Omdat de grond nog altijd die bestenmiing heeft kon de architect er weinig mee doen. Pas als je zeker weet dat die metro-uitgang daar zou komen zou je aanleiding heben om hier iets te ontwerpen. Al met al is er dus buiten het complex bijzonder weinig overgangsgebied en dat feit verhoogt eigenlijk het belang van extra zorg voor het buitengebied tussen de nieuwbouw en de bestaande bouw in. Op zichzelf vormt de De Boelelaan als zodanig een aardige onderbreking van het totale ziekenhuiskomplex, funktioneel, want tussen kliniek en polikliniek in met een brug ertussen en visueel, omdat de laan de massaliteit van het geheel relativeert. Het voorplein van de nieuwe poli, zo schitterend gesitueerd tegenover de ingang van de kliniek, vraagt met die laan erussen echter wel om een speciale aankleding van het tussengebied tussen beide entreegebieden. Met verbijzondering van de verlichting en de materiaalkeuze zodat de automobilist die het ziekenhuis vanaf de De Boelelaan nadert merkt dat het hier om een bijzonder gebied gaat. Een erf of zoiets dus met alléén bestemmingsverkeer. Dat idee van Bert de Laaf is echter nog steeds niet gehonoreerd, noch door het ziekenhuisbestuur noch door de gemeente. Het zou in strijd zijn met het bestemmingsplan. Jammer vindt Bert, want ook als je geen erf aanlegt ligt dat er over een paar jaar vanzelf toch wel, maar dan zonder enige fantasie. En financieel ziet hij ook best mogelijkheden. Misschien dat daar toch nog eens naar gekeken kan worden, want zowel de veiligheid als het esthetisch belang lijken daarmee gediend.
Prof. J. Veenhof in middagpauzedienst Voorganger in de middagpauzedienst van donderdag 23 september is prof. dr. J. Veenhof De dienst begint om 13.00 uur in de kerkzaal op de 16e verdieping van het hoofdgebouw (te bereiken via de 15e etage).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982
Ad Valvas | 490 Pagina's