Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 231

AD VALVAS — 14 JANUARI 1983

Tandheelkundige prof. De Groot (VUj boos over presentatie ,,nieuwe" teclinielL voor Itunstgebitsproblemen

..Collega's UvA pronken met andermans veren en halen VU-vinding omlaag" „Prof. Coppes van de subfaculteit tandheelkunde Jan van der Veen van de Universiteit van Amsterdam pronkt bij ge- worden door het verankeren van bruggen door middel van implanbrek aan eigen veren in taten in het kaakbeen. Een betearren moede met een veer re methode dan de vrij recente „sandwich"-operatie bij de kaakvan een Zweedse wapenin- chirurg, waarbij een stukje bot dustrie. En om het nog uit de heup van de patiënt wordt wat mooier te maken ha- gezaagd waarmee de ingevallen kaakrand wordt opgehoogd. len ze die van de subfacul- Bij de als nieuw gebrachte imteit aan de VU door de plantologische ingreep die op de modder. Ik vind dat dema- universiteit van Amsterdam wordt toegepast, ontwikkeld gogisch." door de Zweedse orthopedisch

chirurg prof. Bränemark, die er in 1965 mee begon, wordt een serie Dit zegt een enigszins verstoorde zgn. titanivimschroeven in het prof. dr. K. de Groot, materiaal- kaakbot gedraaid, waar het eerst kundige aan de subfaculteit verwijderde tandvlees weer overtandheelkunde aan de VU. Hi heen wordt gelegd. Dus geen gevindt de manier beneden pei zaag in heupen meer. De schroewaarop zijn collega's prof.dr. L. ven worden geleverd door de Coppes, dr. A. Grevers en T. Fol- Zweedse (wapen)fabrikant „Bomer aan de imiversiteit van Am- f0rs". sterdam een Zweedse methode Op de VU worden echter al sinds om mensen van chronische 1977 proeven volgens een andere kunstgebitproblemen af te hel- implantologische methode (met pen, de afgelopen week via het calciumfosfaat) met patiënten universiteitsblad Folia Civitatis gedaan, aldus prof. De Groot. vergeleken hebben met het VU- „Deze klinische proeven zijn dus onderzoek op dit terrein. niet onlangs aangevangen, zoals Sinds kort past de vakgroep Coppes suggereert. Een aantal waartoe de drie behoren de bij van onze implantaten wordt dit toeval op een congres in het jaar op biimen- en buitenlandse Zweedse Gotenborg op het spoor markten gebracht. Een Duitse gekomen methode toe. Mensen farmaceutische industrie verdie erg veel last hebben van het vaardigt het materiaal in licenniet meer passen van hun kimst- tie. Verder zijn we in overleg met gebit wegens geslonken kaakran- een Japanse industrie. Waar Copden kimnen nu ook geholpen pes het vandaan haalt dat „een

In VE 90

Drie avonden over Elias Ganetti Onder leiding van studentenpastor Syb de Lange wordt op een drietal avonden aandacht besteed aan „De behouden tong, de fakkel in het oor" van Nobelprijswinnaar Elias Canetti. De avonden, die worden gehouden in het gebouw van het studentenpastoraat „VE 90" (Van Eeghenstraat 90) en om 20.00 uur begiimen, vinden plaats op de woensdagen 19 januari, 16 februari en 16 maart. Elias Canetti, de grote schrijver van o.a. „Macht en massa", schreef ook de bovengenoemde levensbeschrijving in schetsen, die onderling nauw verband houden maar ook stuk voor stuk boeiende verhalen opleveren uit een buitengewoon veelzijdig en dramatisch leven, waarin de Europese geschiedenis en cultuur een geweldige rol spelen. En dat is zo vanaf zijn „vroegste herinnering", waarmee luj de „geschiedenis van een jeugd" opent, en waarin een man tegen het tweejarige jongentje zegt: „Nu snijden we hem zijn tong af', tot aan het alles omvergooiende gesprek met zijn moeder, die hem verwijt een kletskous te zijn, geen mens. Dan is hij 16 jaar, en vanuit Roestsjoek in Bulgarije, via Manchester en Wenen aangeland in Zürich, maar op het pimt naar Frankfurt te verhuizen. In Wenen en Zürich maakt luj de eerste wereldoorlog mee. Uit deze eerste bundel zal op de woensdagen 19 januari en 16 februari gelezen en verteld worden, terwijl in het tweede deel van de avond gelegenheid is om op allerlei aangeroerde onderwerpen in te gaan. Woensdag 16 maart komt het tweede deel, „De fakkel in 't oor" ter sprake, zijn jaren als student in Wenen en Berlijn gedurende het interbellum.

bedrijfle in Weesp" het materiaal maakt, is mij niet duidelijk." „Waarom die demagogie", vraagt prof. De Groot zich af. „Coppes geeft zelf onze implantaten een betere toekomst dan het door hem overgenomen Zweedse concept. Dat zei hij vorige week voor een aardig gevulde collegezaal tijdens twee voordrachten die ik op verzoek van de universiteit van Amsterdam daar hield. Ons implantaat zal een patiënt minder dan duizend gulden all-in gaan kosten, terwijl het Zweedse veertienduizend per kaakhelft moet opbrengen volgens de opgave van Coppes zelf. Alleen de „happy few", degenen die het betalen kuimen, komen zo aan hun trekken. Prof. De Groot beschouwt de wijze waarop zijn collega's van de zusteruniversiteit de pubUciteit hebben gezocht als „een entree voor het gevecht in het kader van de landelijke taakverdeling". De strijd om het voorbestaan tussen de subfaculteit tandheelkunde aan de UvA en de VU. Bijna zeker zal een van de twee aan de bezuinigingen ten prooi vallen. „Ik vind dat je je daarin moet beperken tot je eigen verhaal en je niet moet gaan aföetten tegen je collega's." Hij vervolgt: „Als je het verhaal in Folia leest, merk je dat ze zich ook afeetten tegen de eigen kaakchirurgen. Die zijn bang dat ze een aanzienlijk aantal patiënten aan hun paradontologische collega's zuUen kwijtraken. Ik denk

dat ze daar onderling wat ruzie hebben. Ten derde zou het kunnen zijn dat ze naar het imiversiteitsblad daar zijn gestapt omdat zij niet worden gesubsidieerd, terwijl wij dat wel worden. Ze klagen erover dat ze van niemand geld krijgen." Prof. De Groot corrigeert de opmerking in het Folia-artikel als zou de VU-subsidie niet meer zijn dan een half miljoen, versteekt door het Preventiefonds van volksgezondheid. „In totaal bedraagt onze subsidie ruim tweeëneenhalf miljoen gulden. Behalve de bijdrage van het Preventiefonds kregen we een half miljoen van TNO, ƒ750.000,— van de Stichting Technische Wetenschappen, ƒ 320.000,— van het Duitse ministerie van volksgezondheid en nog enkele honderdduizenden guldens van verschillende birmen- en buitenlandse industrieën. Daar wordt toch wel uit duidelijk dat men ons onderzoek belangrijk vindt." Volgens prof. Coppes, zo zegt deze in het artikel in Folia had De Groot enkele weken terug met deze contact gezocht om eventueel samen te gaan werken op het gebied van implantaten. Coppes zegt in het artikel de reden van De Groots toenadering niet precies te kennen: „Hij wil wel samenwerken". Prof. De Groot: „Ik heb niet enkele weken, maar reeds enkele jaren geleden de subfaculteit tandheelkunde van de universiteit van Amsterdam benaderd met de vraag of samenwerking tot de mogeUjkheden

kon behoren! Aan mijn verzoek werd gevolg gegeven door prof. Beertsen, afkomstig uit de vakgroep paradontalogie daar, en door prof. Van den Hoof (tandheelkundige histologie). De samenwerking op histologisch gebied verloopt sinds jaren tot tevredenheid, zoals mag blijken uit het feit dat prof. Van den Hoof door de VU is aangewezen als co-promotor van een van onze promovendi op 4 maart aanstaande." Twee jaar geleden werd het implantatenonderzoek van prof. De Groot zonder zijn goedkeiuing op de tv gebracht. De Tros maakte er een sensatieverhaal van. Die publiciteit was een beetje te vroeg. De zaak was nog niet „marktrijp", maar potentiële patiënten wisten erdoor waar ze terecht zouden kurmen. Prof. Coppes cum suis zijn nu ook aan de weg gaan timmeren. De Tros filmt deze maand een implantologie-operatie naar Zweeds recept op de Universiteit van Amsterdam. Autem: Ruud Weijermans van het artikel in Folia meldt trots dat de Tros weliswaar formeel de eerste pubUkatierechten kreeg, maar dat voor Folia Civitatis een uitzondering werd gemaakt. Prof. Coppes hoopt er klanten en subsidie mee aan te trekken. De VU-hoogleraar De Groot blijft erbij: „demagogie en ook nog onverstandig."

Hospitium geopend Het Hospitvim van de VU, dat plaats biedt aan buitenlandse gastdocenten is op 10 december officieel geopend door de presidente van Vrouwen VU Hulp, mevrouw A. Koetsier-Lems. De Vereniging op Gereformeerde Grondslag en Vrouwen VU Hulp hebben samen de kosten van dit projekt gedragen. De helft van deze nieuwbouw op Uilenstede is bestemd voor studentenhuisvesting. Daarbij zijn ook enkele flats voor gehandicapten met aangepaste voorzieningen. De andere helft van de nieuwbouw (45 kamers) is bestemd voor de buitenlandse gastdocenten die enige tijd aan de VU werken. De kamers zijn groter dan de gemiddelde Uilenstede-kamer; een aantal beschikt over een eigen keuken. Andere kamerbewoners moeten samen met een keuken doen. De inrichting is zowel betaald als verzorgd door Vrouwen VU Hulp. Naast de normale Uilenstede inventaris (bed, kast etc.) omvat de inrichting van de kamers ook een bureau plus stoel, een gemakkelijke stoel, schemerlamp en zelfs een bloemenvaas. Dit alles in smaakvol wit en blauw uitgevoerd. De huurkosten van de kamers bedragen ƒ 400,- per maand. De mogelijkheid bestaat ook een „hotelvoorziening" te huren (beddegoed e.d.). Dit kost dan ƒ60,- per maand. Namens de Vereniging benadrukte de heer Mudde dat „wij als christenen onze gastvrijheid tot uitdrukking moeten brengen zoals het nu gebeurt." Dat blijkt ook uit het initiatief van vrouwen van hoogleraren die voor opvang van deze gastdocenten zorgen Mudde benadrukte het belang van internationale samenwerking, vooral met landen in Midden- en Latijns-Amerika en Zuid-Afinka, omdat die deze hulp het hardst nodig hebben. Daar stond tegenover dat de gastdocenten die nu al in het Hospitium verbUjven, afkomstig zijn van het Calvin College in Grand Rapids en het Institute for Christian Studies in Toronto...

Mevrouw A. Koetsier-Lems tijdens de openingsplechtigheid.

Student faalt in beroep op ziekte: propedeuse overdoen Als een student tijdens een tentamen ziek wordt en daardoor een slecht resultaat bereikt, moet hem in principe een herkansing worden geboden als hy weer beter is. Beroept een student zich achteraf op zijn ziek worden, dan zal hij tijdig een overtuigende, biJv. medische verklaring moeten verstrekken. De examencommissie kan op grond daarvan tot de conclusie komen dat de student zijn kennisproeve over mag doen. Het college van beroep voor de

examens, van de VU, waarbij studenten hun beklag kimnen doen over als onterecht beschouwde beslissingen over tentamens en examens, kwam eind vorig jaar tot dit oordeel in de zaak van medische student Van der Zwan. De student kreeg het beroepscollege daarom niet mee. Hij had de examenconMnissie geen, in zijn geval, noodzakelijke artsenverklaring overlegd. De student, die al geruime tijd last heeft van acuut optredende

ziekteverschijnselen, was afgewezen voor zijn propedeutisch examen. Hij vocht die beslissing van de examencommissie echter aan met een beroep op zijn ziekte. Voor twee tentamens had hij naar zijn mening een herkansing moeten hebben gehad. Voor beide kreeg hij een onvoldoende. Het ene verliet hij halverwege wegens zijn ziekte en in de schriftelijke kennisgeving daarvan deelde hy de examenconraiissie

mee dat hij het andere hoewel ziek, toch zou afleggen. De student verklaarde tegenover het beroepscoUege dat htj uit privacy-overwegingen Uever geen tekst en uitleg van zijn ziekte had wiUen geven aan de examinatoren, die voor het merendeel medici zijn. Dan had hy in elk geval een verklaring van zyn arts kunnen hebben overlegd, aldus het beroepscollege. (J.v.d. V).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen