Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 307

AD VALVAS — 25 FEBRUAR11983

Wat is er mis met de studentenbeweging? „De studenten worden met het jaar rechtser; hoe kunnen we ooit nog de massa's der studenten mobiliseren voor onze speerpunten?" Deze en gelijksoortige verzuchtin­ gen vallen met de regelmaat van de klok te beluisteren. De gestaalde kaders van de progressieve studentenbewe­ ging zitten met de handen in het haar. De ooit zo machtige organisaties van de studenten voe­ ren op dit moment een ware doodsstrijd, wanhopig in touw om nog te redden wat er te redden valt. Vooral op de VU is de toestand bijzonder treurig: Werd vorig jaar reeds het progressieve studentenblad Pharetra opgehe­ ven, op dit moment ligt zelfs de SRVU op haar gat. Binnen de PKV gingen al stem­ men op om het raadswerk op te geven, omdat het geen zin meer zou hebben. En dan zwijg ik nog maar over de (sub)f akulteitsvere­ nigingen. Als ze nog bestaan, dan vormen het totaal geïsoleerde ei­ landjes in een zee van ongeïnte­ resseerde studenten. Hoe is het in godsnaam mogelijk, dat een beweging, die ruim vier jaar geleden nog in staat was de hele VU plat te leggen uit protest tegen de herprogrammering, n u niet eens meer in staat is om „Boe" te roepen? Hier duiken twee mogelijke ver­ klaringen op. De studenten zijn inderdaad hartstikke rechts, of: er is iets totaal mis met de struk­ t u u r van de studentenbeweging.

Platform

'Ti. „> •.

, >*'

-ffy'"

J­d *

Studentenbeweging

Verrechtsing De verklaring, die bij de laatsten der aktivisten de boventoon voert is verrechtsing. Hoe dat komt, weten ze niet, maar de VVD is immers onder jongeren de groot­ ste partij, en er zijn er steeds meer die de ideeën van griezels als Brookman omarmen. Dat jongeren inderdaad rechts zijn is nooit bewezen, maar voor de studentenbeweging is het een prima legitimatie. Het betekent immers, dat ze de fout niet bij zichzelf hoeven te zoeken. Je hoort ze denken: „Blijkbaar heb­ ben wij met ons linkse geageer de toom des Heren over onszelf afge­ roepen, die ons n u straft met een generatie rechtse studenten." Tja, gods wegen zijn duister, en zelden aangenaam! Deze verklaring lijkt mij wat al te simpel. De student anno 1983 lijkt me niet rechtser of linkser dan die van bij voorbeeld 1970. Maar de omstandigheden waaronder men nu studeert zijn wèl anders, en ook de problemen van de stu­ dent. Je hoeft maar een willekeu­ rige eerstejaars a a n te spreken en je wordt overspoeld met een stort­ vloed van ellende. Met h u n jaar­ .genoten zijn de Twee­Fasen­stu­ denten in een rat­race gewikkeld om een plaats in de tweede fase. De docenten jagen hen van tenta­ men n a a r werkstuk en vice versa, waardoor het zwaard van Damo­

De studentenbeweging ligt op z'n gat, dat weet iedereen, maar hoe komt dat en wat moet je ermee aan? Algehele verrechtsing is wel een erg simpele verklaring meent Mans Kuipers. D at pleit de studentenbeweging zelf vrij, terwijl juist daar de oorzaak van de ellende is te vinden. De grote fout is dat de studenten zich in de WUB­se strukturen hebben laten vastketenen en daar maar blijven meelullen, ook al vallen de beslissingen in D en Haag. D e studenten­ beweging moet heel snel de bakens gaan verzetten voor­ dat het te laat is.

Platform is een open forum voor meningen over actuele onderwerpen. Als regel nodigt de redaktie zelf mensen uit om bijdragen te leveren die tot diskussie prikkelen. Eigen initiatief is echter ook welkom. Bijdragen en reak­ ties worden geschreven onder eigen verantwoordelijkheid; dat geldt ook voor journalis­ ten van Ad Valvas als die zich op persoonlijke titel in de dis­ kussie willen mengen. De arti­ . kelen zijn bij voorkeur niet langer dan plm. 1200 woorden. Eindredaktie: J a a p Kamer­ ling.

cles niet meer boven h u n hoofd hangt, maar er reeds lustig op los hakt: de afvalpercentages zijn hoog. En de happy few, die afstu­ deren, wacht de WW. Me dunkt: als er zoveel is om van te balen, dan moet er wel veel on­ vrede zijn! Toch wordt er m a a r weinig aksie gevoerd. Misschien ligt dat niet aan het feit dat stu­ denten rechts of dom (pleonasme) zijn, maar aan het feit dat ze die onvrede individueel ervaren, en dus niet zoals in de goede oude tijd bundelen via de studentenbe­ weging.

Filosofie­student Van der Wal:

Ik kan staaltjes van anti­papisme vertellen' Met genoegen heb ik het de burgerlijke maatschap­ artikel van de heren pij veel sterker aanwezig is Schuyt en Scholten gele­ dan aan de VU), moet het zen (Ad Valvas, 4­2­1983); mij van het hart, dat de ook ik heb als katholiek schrijvers Schuyt en dergelijke ervaringen op­ Scholten helaas in de emo­ gelopen aan mijn faculteit tionele sfeer zijn blijven (de Centrale Interfacul­ steken. teit), en heb daar soms erg aan geleden. Toch, on­ Een sfeer, die wellicht op het mo­ e n t van h u n schrijven heel le­ danks mijn waardering m vend aanwezig is, doch tevens in voor de moed om het steeds de emoties verzet oproept: anti­ kan alleen effectief wor­ sluimerende anti­papisme papisme bestreden én ontkracht, als aan de kaak te stellen (hoe­ den katholieken niet dezelfde hou­ wel dit verschijnsel m.i. in ding aannemen als h u n prote­

Ik zie meer in de tweede verkla­ ring voor de malaise in de studen­ tenbeweging: er is iets kompleet mis met de s t r u k t u u r van die be­ weging. Mijn stelling is, dat de stw­ dentenbeweging self schuld heeft aan de malaise. Er is totaal geen kontakt meer met de modale stu­ dent, want men zit totaal vastge­ roest in aloude, deels WUB­se, structuren. _Door de demokratisering (wette­ lijk vastgelegd in de Wet Univer­ sitaire Bestuurshervorming) is de studentenbeweging er in ge­ slaagd om posities te verwerven in raden en kommissies. Dat was in het begin allemaal heel leuk, er werden aardige resultaten bin­ nengehaald en iedereen was blij. Aan het eind van de jaren zeven­ tig was het echter gedaan met de pret. Universiteiten konden wel „boe" of „bah" roepen, maar in feite mochten ze alleen maar de plannetjes van de minister uit­ voeren. En wat deed de studen­ tenbeweging? Bezetten? De mi­ nister gijzelen? Uit de raden stap­ pen? Nee hoor: ze bleven eindeloos meepraten. Vanaf dit moment, zeg maar 1980, ging het snel bergafwaarts met de studentenbeweging. De le­ dentallen van bij voorbeeld de SRVU namen in een ongekend tempo af (2000 in 1977, nog slechts 250 in 1982!). Blijkbaar konden de meeste studenten de omslag van verzet n a a r koUaboratie niet vol­ gen, in elk geval niet waarderen. De laatste jaren zijn de marges van het beleid van de universiteit steeds kleiner geworden, maar studenten bleven eindeloos door­ pielen in raden en kommissies, zonder enig noemenswaardig re­ sultaat uiteraard. De onvrede on­ der studenten groeide wel dege­ lijk, m a a r daar werd door de stu­ dentenbeweging bitter weinig mee gedaan. De strijd voor een betere studie kan niet­in raden en kommissies

stantse broeders, door te wijzen op h u n uitverkoren­zijn: een uit­ spraak als „Wat hebben wij ka­ tholieken misdaan? Dat wij ver­ tegenwoordigers zijn van de enig Ware Kerk van Jezus Christus? " is heden niet meer actueel en her­ innert aan het triomfantalisme, dat de Katholieke Kerk sinds Va­ ticanum II heeft laten wijken voor een serieuze dialoog met de protestantse en orthodoxe chris­ tenen. Heren Schuyt en Scholten: een dergelijke uitspraak, al beleeft U die als een waarachtig katholiek geloofsgoed, ook ik geloof in de stichting van de Kerk door de Heer, verwijdert U toch van de protestanten en U houdt mede daardoor het anti­papisme in stand. Het is dan ook begrijpelijk dat genoemd artikel een reactie oproept: Drs. J. A. Montsma heeft zich proberen te verdiepen in anti­papisme en komt tot de con­ clusie dat dit verschijnsel „in het hoofd van Schuyt en Scholten" leeft. Het is al te gemakkelijk, en een theoloog als Montsma zou be­ ter moeten weten, om anti­papis­ me als louter projectie af te schil­ deren; daarvoor hebben de katho­ lieken te veel geleden onder de

1

­ 'Si

foto Bram den Hollander gewonnen worden, omdat deze strijd in kolleges, jaargroepen, etc. gevoerd moet worden. Studenten worden niet via raden en kommissies geaktiveerd. Bo­ vendien slokt het werk in al die WUB­organen de meeste tijd op van de weinige nog aktieve men­ sen. Voor het echt te laat is moe­ ten de bakens dus verzet gaan worden.

Hoe? Iedereen die n u een pasklaar ant­ woord van mij verwacht, moet ik teleurstellen. Het is niet mijn be­ doeling om hier even een nieuwe s t r u k t u u r voor de studentenbe­ weging uit de doeken te doen. Op zichzelf is zij immers niet belang­ rijk. Het gaat er niet om, de bewe­ ging om zichzelf te handhaven. Nee, ze moet zich op zinniger ak­ tiviteiten richten. En als ze vindt, dat die er niet zijn, of dat studen­ ten rechts zijn, dan moet de hele boel onmiddellijk opgedoekt wor­ den! Op welke aktiviteiten de studen­ tenbeweging zich eventueel richt moet niet bepaald worden door het handjevol aktievelingen op de

onderdrukking door protestan­ ten en andersdenkenden. Ikzelf k a n staaltjes van anti­papisme vertellen, die aan de CIF hebben plaatsgevonden én plaatsvinden, en hierin sta ik beslist niet alleen. In ieder geval ben ik van mening, dat de heer Montsma in zijn on­ begrip voor de Katholieke Kerk zélf a a n het projecteren slaat door te spreken over het caeli­ baat, door kloosterlingen beleefd als een tot hogere wijding en roe­ ping omgebouwde mijding van „spurcitia". Het blijkt dat de heer Montsma nog nooit kennis heeft gemaakt met de monastieke we­ reld, waar God de mens roept tot een caelibatair leven om voor Hem beschikbaar te zijn. Zijn karikaturen van de Katho­ lieke Kerk (meest protserige kerk ter wereld, het niet kunnen op­ brengen van de evangelische moed (? ) om de bezem te halen door de onder speciale assistentie van de H. Greest tot stand geko­ men prietpraat), hoewel mis­ schien humoristisch bedoeld gaan werkelijk te ver: evenals de uitspraak van de heren Schuyt en Scholten vindt het anti­papis­ me ook hier een rijke voedingsbo­

SRVU­barak, noch door de be­ sturen van de verschillende vere­ nigingen, noch door mij. Doel van de progressieve studentenbewe­ ging blijft voor mij belangenbe­ hartiging. En het wordt hoog tijd dat de vakbondsbonzen inzien, dat studenten zelf donders goed weten, wat h u n belangen zijn. Wie zijn wij, om anderen te ver­ tellen wat voor ellende ze hebben en wat ze moeten doen? De studentenbeweging zal in de toekomst vooral­stimulerend en koördinerend op moeten treden. Ze moet uit de ivoren toren van raden en kommissies stappen, om weer te gaan praten met de stu­ denten. Hoe dat georganiseerd moet worden of waar dat toe zal leiden is niet aan mij om te zeg­ gen. Dat zullen de studenten zelf ­ aktief of niet ­ wel uitmaken. We zijn weer terug bij af, en zul­ len vanaf de grond opnieuw moe­ ten beginnen. Doen we dat niet, en blijven we op de oude ver­ trouwde manier doormodderen, dan is er over een jaar geen stu­ dentenbeweging meer. En dan heeft rechts z'n zin gekregen... Mans Kuipers

dem. Hiermee is niemand ge­ diend. Wil de VU h a a r christelijke grondslag ernstig nemen, dan zal zij ook het nog altijd aanwezige anti­papisme onder h a a r gelede­ ren ernstig moeten nemen. Pas dan zal hopelijk blijken dat pro­ testanten h u n soms kortzichtige opvattingen over de Katholieke Kerk niet meer nodig hebben, en eindelijk eens uit de sfeer van ver­ zet­tegen­Rome tevoorschijn k u n n e n komen; dan ook zullen katholieken h u n vooroordelen t.a.v. protestanten kunnen laten varen, om in te zien wat beide n u eigenlijk verbindt. Om met Psalm 133 te besluiten: Waar broeders samen leven, daar schenkt de Heer Zijn zegen Leven in eeuwigheid

J. J. A. G. M. van der Wal student filosofie (Zie verder reacties op pag. 11).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen