Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 157

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 157

10 minuten leestijd

AD VALVAS — 12 NOVEMBER 1982

Opbrengst: 650.000 gulden

Jubileumaktie Vrouwen VU-hulp maakt VU toegankelijk voor gehandicapten De jubileumaktie van Vrouwen VU-hulp ten behoeve van gehandicapten heeft ƒ 650.000 opgebracht. Dit werd bekendgemaakt door de presidente, mevr. A. KoetsierLems, op de viering van het vijftigjarig jubileum. Uit drie lichtingen van de bekende groene VU-busjes had men echter gehoopt een bedrag van bijna één miljoen bij elkaar te sparen. Mevrouw Koetsier was echter niet teleurgesteld over de hoogte van het bedrag. „De inzet van spaarsters was enorm groot en dat is het belangrijkst". De jubileumaktie „Geld inzamelen voor voorzieningen en aanpassingen voor gehandicapten aan de VU-gebouwen" is in het najaar van 1981 gestart. De bijdrage van Vrouwen VU-hulp zou een stap in de goede richting zijn, maar is bij lange na niet voldoende. Om goed te maken wat de architect indertijd verzuimd heeft, is een bedrag van maar liefst 4,5 miljoen nodig. Zoals in een groot aantal openbare gebouwen is ook bij de bouw van het VU-hoofdgebouw nauwelijks rekening gehouden met gehandicapten. Zo zitten de liftknoppen voor rolstoelberijders te hoog en blinden kurmen niet voelen op welke knop ze moeten drukken om een bepaalde verdieping te bereiken. Veel collegezalen zijn alleen per trap bereikbaar. En als er wél aan gehandicapten werd gedacht, dan gebeurde dat vaak op een manier waaruit bleek dat men zich nog niet goed in de situatie van de gehandicapte had ingeleefd. Zo was er in het hoofdgebouw wel een invalidentoilet gebouwd, maar de glooiende baan bij de, ingang bleek voor rolstoelberijders veel te steil, zodat zdj het gebouw niet binnenkwamen. Ook de speciale parkeerplaatsen voor gehandicapten voldoen niet. Het zijn plaatsen van de gebruikelijke aönetingen, terwijl invalidenparkeerplaatsen juist breder moeten zijn, omdat er naast de auto ruimte voor de rolstoel moet overblijven. Voor Vrouwen VU-hulp waren deze misstanden voldoende aanleiding een te sparen bedrag hiervoor te besteden. Zij stelt zich namelijk ten doel geld te bestemmen voor een projekt, waar andere geldbronnen niet toereikend zijn. Het valt niet te verwachten dat het ministerie financieel zal bijdragen in deze tijd van bezuinigingen. Ook uit het eigen budget van de VU worden hiervoor

Roeleke Vunderink niet voldoende middelen vrijge-. maakt. Wel is er een werkgroep „Voorzieningen Gehandicapten V£7",die sinds kort is aangesloten bij de dienst studentenvoorzieningen. De werkgroep heeft echter maar een budget van ƒ 50.000,— per jaar. Bij lange na niet voldoende om de 4,5 miljoen achterstand in te lopen.

Studentenpastoraat Vandaar dat Vrouwen VU-hxilp besloot haar spaaraktie ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum te bestemmen voor het toegankelijk maken van de VU-gebouwen voor gehandicapten. Aan de VU werken en studeren, ongeveer 200 gehandicapten, dat is ongeveer één procent van de totale VU-bevolking. Daar komen dan nog bezoekers van congressen en andere bijeenkomsten

medewerksters op vrijwillige basis.

Sasd

staat op de prioriteitenlijst de aanpassing van het gebouw van het studentenpastoraat (Van Eeghenstraat 90). Ook wordt gewerkt aan de verbouvnng van een aantal flats op Uilenstede tot flats voor gehandicapte studenten. Het eindbedrag van de jubileumaktie werd afgelopen zaterdag in het VU-hoofdgebouw bekendgemaakt. Het was een familiedag, dus een groot aantal vrouwen had man en kinderen meegenomen. Op het programma stond een aantal excursies naar verschillende fakulteiten, het ziekenhuis en de hortus botanicus, 's Middags was er een cabaret door Alfred Bronswijk en tenslotte de toespraak van mevrouw Koetsier-Lems en de bekendmaking van het bedrag. Mevrouw Koetsier keek in haar boeiende toespraak terug op de beginperiode van Vrouwen VUhulp. In 1930 begon zij als eenvoudige aktie: aan een aantal welgestelde dames werd een gift voor een goed doel gevraagd. In 1932 werd door mevrouw S. Verdam-Okma in het verlengde hiervan. Vrouwen VU-hulp opgericht, omdat de VU door de crisis in financiële nood was beland. Destijds was die financiële steun nodig, omdat de VU geen subsidie

Het trauma van de medische faculteit zit sommigen nog hoog, hoewel er de laatste tijd wel enorm veel veranderd is. Mevrouw Koetsier vertelde dat de vrouwen zich in 1937 moeilijk konden schikken in de beslissing van de Vereniging over de bestemming van de gelden. Nu is dat anders en bepaalt Vrouwen VU-hulp zélf wat er met het geld gebeurt. Dat kan overigens aardig oplopen, want er zijn 70.000 spaarsters, van wie de groene busjes tweemaal per jaar geleegd worden. Dat gebeurt door 6300

Door mr. D. Schut, voorzitter van het bestuur van de Vereniging, werd hierop voortgeborduurd. Hij meende dat het met de emancipatie van de vrouw wel meeviel, althans dat het niet zo erg was als wel eens gesteld werd. Hij leidde dat af uit het feit dat de vrouwen nu geen ontzag meer hebben voor de heren bestuxirders. En passant klopte hij zichzelf nog even op de borst door te melden dat in het bestum' van de Vereniging óók een vrouw zitting heeft. Mevrouw Koetsier reageerde op de toespraak van de heer Schut met: „Wij zijn geen vrouwenbeweging, maar wel vrouwen die al jaren in beweging zijn". In dit verband is het nog aardig te vermelden dat 's morgens een gesprek had plaatsgevonden tussen een aantal vrouwen van Vrouwen VU-hulp en een aantal vrouwen die op de VU werken of studeren. Dit gesprek ging over de veranderde positie van de vrouw in de samenleving. Wie nog mocht denken dat Vrouwen VU-hulp een organisatie is die met de positie van vrouwen weinig verwantschap voelt, kwam na dit gesprek bedrogen uit. Een aantal vrouwen, met name de ouderen, nam soms zeer feministische standpunten in. Iets dergelijks bleek ook uit het reaktieboek na afloop. In dit boek konden bezoekers van de jubileumdag hun reakties kwijt. Eén reaktie had betrekking op de toespraken. De mevrouw die dit geschreven had, vond de toespraak van mevrouw Koetsier veel beter dan die van de heer Schut. Die laatste toespraak vond ze saai, zo saai zelfs, dat ze zich afvroeg of het geen tijd wordt dat het bestuur van de Vereniging een vrouwelijke voorzitter krijgt.

onder haar werd verricht niet steeds op tijd klaar zijn geweest. Het eerste zou blijken uit klachten over de aflrekening van de gewerkte vien van personeel. Het hoofd Personeelszaken van CEMSTO mevrouw Clemens bevestigt dit. „Het was haar eerste kennismaking met deze branche. We wilden het eerst eens aanzien en gaven haar dus een tijdelijk kontrakt". Ze zegt erbij dat mevrouw Uffels voor de Turkse schoomaaksters inderdaad aardig was en dat de kommunicatie onderling goed was. Je moet echter ook naar het zakelijk funktioneren van CEMSTO kijken. Het hoofd van de Interne Beheersdienst van de VU, de heer Buis, noemt als reden alleen het administratief onvoldoende funktioneren en voegt daar aan toe dat er op het leiding geven door mevrouw Uffels op zich niets viel aan te merken. Mevrouw Uffels zelf ontkent met stelligheid dat de administratieve fouten aan haar zouden zijn te wijten. Zij gelooft dat zij vooral 'het slachtoffer is geworden van het CEMSTO-gebruik om veel

mensen tijdelijk in dienst te nemen. Die mensen kun je dan makkelijk weer wegsturen. Zij lokaliseert de gemaakte fouten in de hoek van in vaste dienst werkende CEMSTO-werknemers die door de CEMSTO nu eenmaal moeilijker zijn aan te pakken. Het DAK-lid Bremmer dat ons met het DAK-raadslid John Vrieze tipte op deze affaire gelooft dat mevrouw Uffels waarschijnlijk te vriendelijk was voor de Turkse vrouwen onder haar. Zij trok zich hun problemen aan en hielp ze waar ze dat kon. Het hoofd van Personeelszaken van de VU de heer Jonker, meent dat deze zaak het komende overleg tussen VU en CEMSTO over de randvoorwaarden voor het personeelsbeleid jegens de schoonmakers kan versnellen. " Op onze vraag of er ook gedacht wordt aan een eventueel in VUdienst nemen van alleen de voorlieden van CEMSTO om op die manier meer greep op het sociaal beleid van CEMSTO te krijgen antwoordde hij ontkermend. De onlangs na overleg met de vakbonden en de UR-kommissie Per-

sonele zaken bijgestelde randvoorwaarden zijn intussen voor kommentaar naar de CEMSTOdirectie gezonden. Een reaktie wordt voor half november verwacht, hoorden we van het IBDhoofd Buis en CvB-seltretaris Hoogenkamp. Waimeer over die randvoorwaarden overeenstemming is bereikt Icunnen zij als aanhangsel worden toegevoegd aan het per 1 januari 1983 te hernieuwen kontrakt tussen VU en CEMSTO over de schoonmaakwerkzaamheden. Het huidige kontrakt loopt eind 1982 af waardoor er voor de VU de mogelijkheid bestaat nieuwe extra voorwaarden te stellen. CEMSTO-direkteur Van Beinimi bleek vorige week het hem toegezonden stuk met randvoorwaarden wel ontvangen, maar nog niet gelezen te hebben. Op de valreep vernamen we nog dat het CvB in een brief aan de CEMSTO dit bedrijf heeft verzocht zowel de VU als mevrouw Uffels alsnog op de hoogte te stellen van de reden van het niet verlengen van haar kontrakt. (J.K.)

Gereformeerde msuanen Vrouwen VU-hulp heeft altijd in meer of- minder nauwe relatie met de Vereniging gestaan. Dat dat - zeker in de beginjaren - niet altijd een even gelijkwaardige relatie was, weet het VU-magazine in het eeuwfeestnummer te melden: „Hoe weinig aardig de VU ook was voor vrouwen, de laatsten hebben de VU wel altijd een goed hart toegedragen. Het VUbusje van Vrouwen VU-hulp werd meer dan enig symbool het merkbeeld van de Vrije Universiteit. Naast de door mannen beheerste VU-vereniging, groeide in de jaren dertig een enorme vrouwenorganisatie die zich beijverde in het uitzetten van spaarbusjes voor de VU. Dit was iets van henzelf. Wel werd - soms met tegenzin berust in het feit dat de gereformeerde marmen uiteindelijk uitmaakten waarvoor moest worden gespaard. Zo wilden de vrouwen in de jaren dertig sparen voor een Medische faculteit, maar de mannen beslisten dat er van het geld eerst een faculteit Wis- en natuurkunde moest komen".

bij.

Om de toegankelijkheid van de gebouwen alvast te verbeteren, in afwachting van het eindbedrag, besloot Vrouwen VU-hulp het bestaande kapelfonds voor dit doel te bestemmen. Het fonds, waarvan oorspronkelijk een kapel op het VU-terrein gebouwd zou worden, bevatte ƒ 575.000,—. Een aantal voorzieningen is inmiddels gerealiseerd. Enkele voorbeelden zijn de lift bij KC-07 en bij de zuid-west uitgang, een invalidentoilet op de achtste verdieping, de beveiliging van de gehandicaptenlift in het restaurant en een nieuwe ingang bij het gebouw Koningslaan 31 (subfaculteit politicologie). Het. gespaarde bedrag van ƒ 650.000,— zal worden gebruikt om een aantal andere voorzieningen aan te brengen. Als eerste

Voorvrouw GEMSTO van werkplek weggestuurd. Ruim twee weken geleden is een voorvrouw van het schoonmaakbedrijf CEMSTO, mevrouw Uffels-Vermij, die haar werk in het VU-hoofdgebouw had, weggestuurd van haar werkplek nadat zij duidelijk had gemaakt zich niet te willen neerleggen bij het niet-verlengen van haar tijdelijk arbeidskontrakt bij de CEMSTO dat vorige week woensdag zou aflopen. Redenen voor het niet-verlengen waren haar niet opgegeven. Mevrouw Uffels is nogal verbolgen over haar onvrijwillig vertrek, omdat zij naar haar zeggen als voorvrouw een uitstekende relatie had met de Turkse schoonmaaksters die zij begeleidde. Een handtekeningenaktie uit protest tegen haar vertrek die

kreeg. Nu wordt het geld dat vrouwen sparen bestemd voor doelen waar andere geldbroimen niet toereikend zijn.

een veertigtal handtekeningen van vooral schoonmakers van CEMSTO opleverde, lijkt dit te bevestigen. Een bezoek aan de ombudsman van Personeelszaken VU speciaal voor de schoonmakers heeft de beslissing van de CEMSTO om het kontrakt niet te verlengen niet kimnen keren. Mevrouw Uffels zelf vermoedt dat haar vertrek te maken zou kunnen hebben met het feit dat zij misschien net even iets hoger was ingeschaald dan andere voorlieden en zij daarnaast een autokostenvergoeding kreeg. CEMSTO-direkteur Van Beinum echter ontkent dat deze omstandigheden een rol hebben gespeeld. Volgens hem was zij op administratief gebied onvoldoende bekwaam en zou het werk dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's

Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 157

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 augustus 1982

Ad Valvas | 490 Pagina's