Ad Valvas 1982 - 1983 - pagina 450

AD VALVAS — 3 JUN11983

12 ^ ^ Ik ben in december 1980 aan de VU gekomen. Daar­ ^ H voor was ik verbonden a a n het Instituut voor Nor­ ^K men en Waarden in de samenleving, waar ik pro­ ^r beerde vanuit de sociale wetenschapp>en de ethi­ sche problemen waar je als wetenschapper tegen aanloopt t e bestuderen. De jaren daarvoor heb ik in Amerika gezeten, in Chicago waar ik mee deed a a n het opzetten van een theologische opleiding. Men zag dat de kerken hoe langer hoe meer de steden verlieten. We wilden de aankomende predikanten m e t de problemen van de grote steden confronteren. Pro­ blemen als rassendiscriminatie, armoedevraagstuk etc stonden toen erg in de belangstelling. De theorie kon gekoppeld worden aan de dagelijkse praktijk. Ik ben in die tijd sterk de richting van de andragologie uitgegaan. Over mijn ervaringen daar heb ik een boek geschreven: „Het ontwaken uit de Amerikaanse droom". Daarna, terug in Nederland, heb ik een aantal trainingen opgezet rond de vraag hoe je wetenschap opnieuw moet eiken als je met indringende praktische problemen in aanraking komt. Verder heb ik tot 1965 gewerkt aan het sociologisch insti­ t u u t van de Nederlandse Hervormde Kerk. Ik hield me d a a r bezig met de typische vragen zoals die n a de oorlog opgekomen zijn; hoe moet een kerk zich met de moderne wereld bezig houden. Jarenlang werd er gewerkt aan hoe de kerk modemer moest worden, je zei ja tegen de ontwik­ keling van de moderne maatschappij terwijl je nu, sinds de jaren zestig, hoe langer hoe meer nee zegt tegen de ontwikkelingen in de moderne maatschappij. Nu zeg ik: Kerk en Universiteit woydt wakker en loop niet overal klakkeloos achteraan! Dat doen we dus eigenlijk ook met andragologie. Ik heb me daar tot nog toe vooral met onderwijs bezig gehouden. Net toen we een aardig model voor onderzoek a a n het ontwikkelen waren kwam die ellende van de taakverdeling. In plaats van verder opbou­ wen moesten we ons bezig gaan houden met wat kun je overeind houden, en dat is helaas maar een beperkt ge­ deelte zoals het er n u uitziet." De NRC meldde vorige week dat de opheffing van de andragologie opleidingen van de baan zijn. Reden tot vreugde neem ik aan? „Nou over dat bericht ben ik nogal sceptisch. Het heeft namelijk alleen in de NRC gestaan, in

geen enkele andere krant, en de inhoud precies geUjk aan h e t advies dat gegeven is in het zogenaamde diciplinebe­ r a a d van de sociale wetenschappen. Ik vind het nogal merkwaardig dat dat advies ineens weer tot beleid verhe­ ven zou zijn. Ik neem aan dat het een rol zal spelen bü de uiteindelijke beslissing, maar ik vind het wat sterk om te zeggen dat besloten is tot voortzetting van de opleidingen. Ik denk dat we ervan uit kunnen gaan dat aan een aantal universiteiten het vak als zodanig wel blijft bestaan, mis­ schien niet als volledige studierichting, maar in ieder geval als afstudeeiinrichting of als bijvak.

Foto AVC

Prof. dr. F. E. Eraemer, andragoloog Op de faculteit Pedagogische en Andragogi­ sche wetenschappen heerst grote onzeker­ heid. Wordt andragologie volledig opgeheven? of blijft er misschien een vakgroep? Prof. dr. P. E. Kraemer, sinds 1980 hoogleraar andragolo­ gie aan de VU, maakt zich meer dan zorgen over de wisselende berichten uit Den Haag. Denkt zelf dat van totale opheffing geen spra­ ke zal zijn. Hij houdt zich op de VU vooral bezig met de praktische kant van de andrago­ logie. Heeft sociologie gestudeerd in Leiden, lieed en doet ook het een en ander op het gebied van kerk en samenleving.

De overwegingen die een rol hebben gespeeld bij het be­ sluit om vooral andragologie a a n te pakken biJ de taak­ verdeling hebben volgens mij gedeeltelijk met politiek te maken. Ik ben er diep van overtuigd dat andragologie een politieke wetenschap is, maar dat geldt volgens mij voor elke wetenschap. Andragologie houdt zich vooral bezig m e t hoe je het handelen k u n t verbeteren van mensen die zelf niet zo veel voor elkaar krijgen, omdat bijvoorbeeld de s t r u c t u r e n te machtig zijn of omdat ze onder a a n de maatschappelijke ladder hangen. Beleidsvoerders zullen h e t in de praktijk wel eens moeilijk hebben met andrago­ gen, want die lopen de autoriteiten vaak voor de voeten. Een andere ­ belangrijkere ­ factor die volgens mij mee­ speelt is het feit dat andragologie een jonge wetenschap is. E r is nog weinig overeenstemming over wat het eigenlijk is en hoe je het moet doen. D a n ben je in tijden van bezuinigen een gewillig slachtoffer. Het blijft natuurlijk kortzichtig want zo'n wetenschap komt niet voor niets op. De UvA mikt n u op minstens drie volledige andragologie­ opleidingen en aan alle andere instellingen in ieder geval een basisvoorziening. Wij zijn op dit moment hard aan h e t knokken om zoveel mogelijk overeind te houden. De onzekerheid over wat er n u precies gaat gebeuren is het IS net ergst. We krijgen niet eens de garantie dat de stu­ denten die er n u zitten rustig af kunnen studeren. We weten niet waar we a a n toe zijn, de berichten blijven tegenstrijdig." (P­V.)

ACHTERUIT Jaartjes Verandering van spijs doet eten. Dat moet prof. dr. ir. van 't Riet gedacht hebben. Deze levensmiddelentechnoloog aanvaard­ de op 26 mei officieel zijn leeropdracht in de proceskunde aan de Landbouwhoge­ school Wageningen. En in zijn inleidende praatje ontvouwde het voormalig hoofd van de researchafdeling van Gist Brocades een fiJn plan. Hoogleraren moeten voort­ a a n voor tien jaar benoemd worden. E n d a a r n a wegwezen. Dit om te voorkomen d a t de hooggeleerde een remmende voor­ sprong opbouwt. Helemaal nieuw is dit niet want het was de historicus J a n Romein die de wet van de remmende voorsprong formuleerde. Die wet wil zoveel zeggen dat technische voor­ sprong op een bepaald gebied remmend k a n werken op de invoering van nieuwe technieken. Zo werden van die fijne tech­ nieken als genetic engineering (het mani­ puleren met erfelijk materiaal) door kleine bedrijfjes ontwikkeld, tot ze zo belangrijk bleken dat de gevestigde ondernemingen er wel aan móésten. Toegepast op zijn eigen vakgebied, de le­ vensmiddelentechnologie, blijkt er volgens V a n 't Riet dat hier geen greintje proces­ technologische achterstand te vinden is. J e vraagt je dan meteen af wat deze m a n dan nog te zoeken heeft op een hogeschool; m a a r daar is iets op gevonden. Naast de bestaande levensmiddelentechnologie zul­ len zich nieuwe ontwikkelingen gaan af­ spelen die de gevestigde levensmiddelen­ producerende industrie wellicht gaan be­ dreigen. Aha, onze prof is juist op het goe­ de moment n a a r Wageningen vertrokken. E r zit wel iets in het plannetje van Van 't Riet. Het grote voordeel is natuurlijk dat je verlost bent van de bekende gezichten die decennia lang het beeld van een uni­ versiteit bepalen. Het is natuurlijk ook goed voor de werkgelegenheid, maar dat

Foto Bram de Hollander

zijn tegenwoordig alle nieuwe plannen, dus niet zo opzienbarend. En 's lands grootste werkgever blijft op de kleintjes letten, w^nt financieel gesien moet dit kun­ nen, want met de huidige salariëringstrends kun je se over tien jaar succesvol voor een relatief sacht prijsje van de hand doen, al­ dus Van 't Riet. Green gouden handdruk­ ken dus en evenmin hoge afkoopsommen. Toch blijf ik met een probleem zitten. In h e t onderzoek schijnt een achterstand ge­ creëerd te moeten worden want tegenover remmende voorsprong staat stimulerende achterstand, aldus de prof. En dat betekent d a n waarschijnlijk dat onderzoekers op h u n achterste moeten blijven zitten. Van 't Riet: De procestechnoloog past enige be^

Advertentie

DIKS Autoverhuur bv Generaal Vetterstraat 55 (aan de Coentunnelweg) Tel. 178505 v" Ostadesiraat 278, Amsterdam­(Z). Telefoon 714754 en 723366 ­ Fil.W. deZwijgerlaan 101 Telefoon 183767 400 nieuwe luxe­ en bestelwagens waaronder: FORD ­ VW ­ DATSUN ­ OPEL NIEUWE I^ERCEDES VRACHTWAGENS TOT 42 mS EN 9 TON (groot en klein rijbewijs)' Lage prijzen en studenten 10 procent korting

scheidenheid. Hij kan slechts afwachten. Maar hij staat startklaar en houdt de ont­ wikkeling in de gaten. (L.E.)

Foutjes Het is dit jaar wel bijna overal gedonder m e t de universitaire verkiezingen. Vele kieskommissies van universiteiten en hogescholen moeten overuren maken om alle protesten, beroepen en vermeende foutjes te bekijken en te behandelen. De kiescommissie van de VU kreeg al snel te maken met vergeetachtige politicologen die meenden datje alle tijd hebt om kandidaten te stellen; een verkeerde

computeruitdraai waardoor studenten geneeskunde ineens stembiljetten voor de TAS kregen en als klap op de vuurpijl een beroep tegen de verkiezingsuitslag. Maar ze staan niet alleen. Een greep uit alle kommer en kwel. I n Delft bleek een lijsttrekker onterecht niet in het kiesregister voor te komen, terwijl 30 medewerkers van een dienst juist niet in het register mochten voorkomen. E n om het helemaal ingewikkeld te maken besliste de Universitaire Kiesraad in DeUt d a t ze toch mee mochten doen. Aan de Universiteit van Amsterdam pakten ze het gelukkig wat duidelijker aan. Daar werd gewoon een stembus gestolen. Hetgeen het voor de kiescommissie natuurlijk ook niet makkelijker maakt, want je weet niet wie e r al gestemd hebben, dus je k u n t ze ook geen nieuw stembiijet toesturen. Ook in Enschede weten ze trouwens van wanten. De Democraten Drienerlo (DD) besloten namelijk in beroep te gaan tegen de verkiezingsuitslag van de hogeschoolraad. zy kregen m a a r twee van de acht beschikbare studentenzetels terwijl ze op grond van het stemmenpercentage er eigenlijk drie moesten krijgen. Zou het beroep gehonoreerd worden dan kunnen de stemmen tellers opnieuw aan de slag omdat dan binnen elke geleding de uitslag beter afgestemd moet worden op de stemverhouding'. D D kon zich, helaas voor hen, niet beroepen op een andere fout omdat die een andere geleding betrof. Frans Deben, werkzaam bij huisvesting ontdekte namelijk dat geen van de medewerkers van huisvesting een stembiljet had ontvangen. W a t bleek? Uit het kiesregister ontbrak één hele pagina. En natuurlijk net de pagina waar alle elf huisvestingsmensen op stonden. Ze mochten niet stemmen. Hadden ze maar het register moeten controleren. Deben: Moet ik dan rondlopen met voortdurend de gedachte in mijn hoofd: „Besta ik wel"? (L.E.)

Galgala DIT IS tf£T rie^Hrire r£Mr/i­^ MEN D/iT lit 00 ir HBS araeno­ M£h/' :>£ J N f t p r ER W£RKCÜ)>C NIK3 VAN.

JTUD£NT UflN U .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen