Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 129

3

AD VALVAS — 4 NOVEMBER 1983

Een dagje Den Haag

Vredesbussen Zaterdag 29 oktober, kwart voor acht. Op het Stadionplein staan tien mensen voor een lege bus. Er wordt wat gehuppeld om de kou uit de voeten te verdrijven en gespeculeerd op de vraag of iedereen op tijd zal komen. Meer mensen vervoegen zich bij de bus, veelal nog met de slaap in de ogen. Inderhaast wordt nog een spandoek met spijkertjes en punaises aan twee stokken vastgemaakt. Twee bussen had de studentenvakbond SRVU gehuurd om belangstellenden n a a r de vredesdemonstratie in Den Haag te vervoeren. Voor vijftien gulden was je verzekerd van een heen- en terugreis, een hele geruststelUng gezien de onduidelijkheid rond het spoorverkeer. Daarvoor moest je wel vroeg uit de veren want om acht u u r zouden de bussen van het Stadionplein vertrekken. Tien voor half negen. Ondanks het ontbreken van vijf mensen die zich wel opgegeven hadden wordt toch maar besloten te vertrekken. Op de weg is het nog betrekkelijk rustig; blijkbaar zijn wij de eersten die per bus n a a r de residentie afreizen. Het ANPnieuws meldt dat de organisatoren minstens 300.000 demonstranten verwachten. In de bus wordt de krant gelezen, wat bijgepraat en gesuf d. Iemand vraagt of de radio wat zachter mag; er moet nog wat slaap ingehaald worden. In de b u u r t van Rijswijk blijken tegenstanders wel wakker te zijn; op het gras bij een viaduct staan leuzen tegen de demonstratie, een legerwagen getooid met de Amerikaanse vlag moet de steun aan Uncle Sam onderschrijven. Half tien. In Den Haag, tot voller tevredenheid een kemwapenvrije gemeente, is het nog-vrij rustig. Er is wel al veel politie op de been, voorzien van fietsen en buttons met de tekst ik pik't niet. Op de Troelstrakade wordt de bus geparkeerd, helemaal vooraan. Onder gejuich wordt vastgesteld dat we de eerste busdemonstranten zijn. Een verslaggever van de VARA vraagt belangstellend waar we vandaan komen. Met de

mededeling in het achterhoofd dat de bus om vijf u u r weer vertrekt, gaat de groep, keuvelend en koffie lurkend, n a a r het Zuiderpark. Elf uur. Het Zuiderpark stroomt gestadig vol. Geschiedenis- en economiestudenten van de VU blijken eigen spandoeken te hebben, respectievelijk met Merlijn is het allertegenst en Hoe laat is het? 5 voor 12. Het voor meerdere gelegenheden geschikte spandoek van de SRVU, nu niet nooit, fungeert als zitplaats voor vermoeide studenten. De zwarte anarchistenvlag van Mans Kuipers blijkt een goed markatlepunt te zijn voor verloren schapen.

De route

Twaalf uur. Na de optredens van diverse artiesten dienen de eerste sprekers zich aan. Mevrouw Strikwerda weet de massa niet te boeien („het lijkt Mies Bouwman wel", roept iemand), Fred van der Spek lukt het een stuk beter. Prinses Irene oogst eerst nog een fors applaus, maar naarmate h a a r toespraak vordert wordt de massa onrustiger. „Het lijkt het nieuwe liedje van Nicole wel" en „Net een soort troonrede, se heeft nog niets gesegd" klinkt er. Iemand dacht dat Ina Brouwer sprak.

te snijden en duiken de Regentesselaan in op zoek naar koffie en WC's.

Terug

Eén uur. We lopen. Niet met de hele SRVU-groep: het merendeel van de mensen wou nog even wachten, het zou toch nog een tijd duren voor je uit het park was. Dat bleek mee te vallen: het kostte ons een half u u r voor we op de Zuiderparklaan waren. Opvallend is dat tijdens het wachten iedereen zo rustig blijft. Er wordt amper gedrongen en niet gekankerd, maar vrolijk meegehuppeld en gezongen op de klanken van Herman van Veen's opsij, opzij, opsij.

Een verschil met 1981 is ook dat er tenminste gelopen kan worden. Keurig blijven de demonstranten op de rijbaan lopen; de middenberm en stoepen zijn redelijk vrij voor pauzerende mensen. De plaatselijke middenstand, u n a niem tegen de nieuwe raketten, m a a k t daar ook dankbaar gebruik van. Het ANP-nieuws durft het aantal demonstranten niet te schatten.

Eenmaal onderweg valt ons op dat er zoveel mensen van de generatie van onze ouders meelopen. Vergeleken met 1981 lijkt de samenstelling van deze demonstratie veel breder. Aan de andere k a n t is de stemming misschien

Half drie. We lopen inmiddels al anderhalf u u r en zijn nog niet verder dan de Valkenboslaan. De hele route lopen lijkt een onmogelijke opgave, bij het Malieveld schijnt alles ook muurvast te zitten. We besluiten een heel stuk af

Kwart over vier. We zitten inmiddels al weer in de bus. Bijna een u u r te vroeg maar iedereen is te moe van het staan en lopen om nog even terug te gaan n a a r het Zuiderpark. De buschauffeurs zijn ons daar dankbaar voor: het

Er is sprake van een inkomensprobleem én een woonlastenpf obleem. De helft tot driekwart van de studenten heeft een inkomen op of beneden het niveau van de maximale rijksstudietoelage. Dat is op dit moment ƒ895,- per maand. Velen hebben echter nog minder, onder andere omdat h u n ouders niet in staat zijn de toelage a a n te vullen tot het maximale bedrag. Tien procent heeft minder dan 645 gulden per maand en vijftien procent heeft toch nog meer dan 1145 gulden te verteren. Door de verlagingen van de minim u m jeugdlonen en de bijstandsuitkeringen zijn werkende en werkloze jongeren ook op „studenteninkomens" terecht gekomen. De rijksregelingen met betrekking tot woonlasten (individuele huursubsidie) houden geen rekening met deze groepen jongeren met een zogenaamd subminimaal inkomen. De tabellen van het ministerie van Volkshuisvesting gaan ervan uit dat niemand minder dan ƒ 1150,- per maand verdient. Bij dit (laagst mogelijke) inkomen moet 13,8 procent van het inkomen aan h u u r worden betaald. Dat komt neer op ƒ 160,-. De gemiddelde student/jongere verdient echter rond de ƒ 900 gulden per maand, maar omdat de tabel daa.r niet in voorziet, wordt hij toch verondersteld ƒ 160,- neer te tellen, meer dan die 13,8 procent dus. De SWO pleit n u voor het n a a r beneden doortrekken van de normhuurquote (13,8 procent) tot aan het bijstandsniveau voor jongeren en het niveau van de maximale rijksstudietoelage. De h u u r voor studenten wordt dan ongeveer ƒ 120,-, een verschil

van ƒ 90 dus. Men wil dit voorlopig alleen voor bewoners van gesubsidieerde onzelfstandige eenheden (kamers met gemeenschappelijk gebruik van voorzieningen). Als dit gebeurt, biedt dat enig soelaas voor de jongeren. Een dergelijke uitbreiding van de individuele huursubsidieregeUng zal het rijk 20 miljoen kosten.

Student kan huur niet meer opbrengen

Dit is de conclusie van de Stichting Woonconsumenfßn Onder-

wel wat bedrukter: het optimisme van 1981 toen we dachten die kruisraketten wel even te kunnen tegenhouden is veranderd in het besef dat er nog heel wat moet gebeuren willen we dat voor elk a a r krijgen. Gelukkig heeft dat niet tot gevolg dat iedereen maar een beetje stil en droevig meeloopt. Nog meer dan twee jaar geleden hebben velen zich uitgesloofd een leuke of unieke leus en uitdossing te bedenken, uiteraard om op te vallen.

Drie uur. Na een plaspauze zijn we weer op de demonstratieroute richting Zuiderpark. Onderweg voegen een aantal mensen uit de SRVU-bussen zich weer bij ons. Sommigen hebben twee u u r vastgestaan in het Zuiderpark voor ze eindelijk op weg konden gaan. Ze zijn toen maar een koffiehuis ingedoken en teruggelopen. By het Zuiderpark aangekomen besluiten we niet de menigte in te duiken maar op zoek te gaan n a a r een koffiehuis. Na een half u u r lopen wordt dat uiteindelijk gevonden. Op de stoep, buschauffeurs hebben de ruimte binnen in beslag genomen, worden de koude botten wat opgewarmd met een bakkie leut en wordt een beetje nagepraat.

Uitbreiding individuele huursubsidie noodzakelijk

De sociaal-economische positie van studenten staat onder druk. Dalende inkomsten en stijgende kosten. Vooral de woonlasten gaan snel omhoog. Voor een deel van de studenten is er dan ook sprake van een maatschappelijk onaanvaardbare woonquote (dat deel van het inkomen dat aan wonen moet worden besteed). Uitbreiding van de individuele huursubsidieregeling is noodzakelijk, zodat die regels ook gaan gelden voor jongeren met een „subminimaal" inkomen, een inkomen beneden het wettelijk minimumloon voor 23 jaar en ouder.

Pro-Amerikaanse tegendemonstranten in militaire outfit wachten de autobussen op langs de snelweg, op een sandheuvel. (foto Bram de Hollander)

soek (SWO) in het rapport „ Woonlasten van SSH bewoners". Het onderzoek werd uitgevoerd in opdracht van de Stichting Studenten Huisvesting (SSH) van Amsterdam en heeft betrekking op de situatie van bewoners van kamers van de Universiteit van Amsterdam (UvA). Er doet zich onverantwoorde armoede voor by studenten en geldverslindende leegstand treedt op in de studentenflats, aldus het rapport. „Studenten kunnen het niet meer betalen," zegt mevrouw L. Keteleer, coördinator van de Dienst Studentenhuisvesting. „Wij doen dat wat in ons vermogen ligt om de huren te drukken en de stook- en servicekosten te verlagen. Maar er moeten n u andere maatregelen komen." De stichting verhuurt dit jaar voor het eerst aan alle jongeren die zich aanmelden. Dus niet alleen aan studenten van universiteiten en HBO instellingen maar ook aan werkende en werkloze jongeren en scholieren. Ondanks dat is er toch beduidend minder belangstelling dan in voorgaande jaren. 250 van de 6000 wooneenheden staan leeg.

Stookkosten

De huurprijzen zullen in het vervolg op dezelfde manier bepaald moeten worden als die van zelfstandige eenheden en -woningen, zegt SWO. In een aantal SSH complexen büjken de huren namelijk hoger te liggen dan wat maximaal redelijk is. Eén kamer kost al gauw evenveel als een complete etage elders. Naast stijging van de huren (dit j a a r met vijf procent) wordt ook het stoken steeds duurder. Een aantal SSH gebouwen zijn bovendien totaal niet ingericht op zuinig energiegebruik. Stookkostenverlagende maatregelen worden al genomen maar die zijn niet afdoende. Er moeten er meer komen, te beginnen bij de duurste complexen (Zilverberg, Diemen, Cleyndertweg), aldus het rapport. De aanbevelingen in het rapport zijn er volgens de SSH vooral op gericht de verhoudingen recht te trekken op die plaatsen waar ze het meest scheef zijn gegroeid. Op de langere termijn zal er meer moeten gebeuren. De flats moeten kwalitatief verbeterd worden; dat wil zeggen: kleinere afdelingen, grotere keukens en grotere kamers. Het inkomensprobleem is groot maar de kwaliteit van de kamers speelt ook een rol.

ziet ernaar uit dat ze een beetje bijtijds in Amsterdam terug zullen zijn. We krijgen sowieso een complimentje. Wij hadden ons netjes gedragen, reizigers van andere bussen waren midden op de snelweg uitgestapt of zaten op de daken toen de bussen uiteindelijk Den Haag binnenreden. In de bus wordt weer koffie gedronken, wat gepuzzeld en n a a r de radio geluisterd. Langzamerhand druppelen ook anderen binnen. Gevraagd n a a r h u n ervaringen biykt niemand de hele route gelopen te hebben. De bus zou immers op tijd vertrekken hetgeen noodzaakte tot afsnijden. Zes uur. Waren we al de eerste busdemonstranten in Den Haag, n u zijn we ook nog de eersten die met de bus weer in Amsterdam terugkomen. Binnen drie kwartier zijn we van Den Haag n a a r Amsterdam gereden. Twee keer voor de stroom uit heeft heel wat wachten en ergernis voorkomen. Bovendien is er n u nog plaats in de pizzeria waar onder het genot van veel glazen wijn met plezier op een dagje Den Haag wordt teruggekeken. Het NOS-joumaal meldt 550.000 demonstranten. (L.E.)

SSH/VU

Bij de flats van de Stichting Studenten Huisvesting van de Vrije Universiteit is van leegstand geen sprake, volgens Cees Lammes van de SSH/VU. „We hebben op dit moment zelfs een wachtlijst van 290 mensen. Aan het begin van het jaar hebben we met noodvoorzieningen gewerkt, kamers van de School voor Verpleegkundigen achter Uilenstede. De wachtlijst was vorig jaar iets korter, de toeloop hier is weer toegenomen." Ook de VU flats zijn voor iedereen tussen de 18 en 30 toegankelijk. Er wordt wel een maximum gesteld a a n het aantal bewoners die niet van de VU studeren. Een kwart van de kamers wordt toegewezen aan niet-VU studenten. De SSH/VU hanteert ongeveer dezelfde huurprijzen als de SSH van Amsterdam. Cees Lammes wijdt de leegstand van de UvA flats niet zozeer aan de hoge h u u r maar meer aan de geografische ligging van sommige gebouwen. Daarnaast heeft de UvA op 25.000 studenten 6000 kamers, terwijl de VU op 13.000 studenten maar 2000 eenheden verh u u r t . De UvA hééft dus een relatief groter aanbod. „Vroeger was er een samenwerkingsverband waardoor wij mensen van onze wachtlijst bü de UvA konden plaatsen. Maar dat samenwerkingsverband is door de UvA om voor ons onduidelijke redenen opgezegd. Iedereen kan zich natuurlijk wel rechtstreeks bij de UvA aanmelden," aldus Cees Lammes. (P-V.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen