Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 170

AD VALVAS — 25 NOVEMBER 1983

12 Geachte professor 't Hart,

Hartewensen

Toen ik een jongen van een jaar of vier was, mocht (vol­ gens mijn psychiater: moest) ik elke zaterdagmorgen met mijn oudere broer op de stang van zijn gammele fiets, boodschappen gaan­ doen. Steevast eindigde de bood­ schappenrit met een opgewekt „en nu nog n a a r de sla­ ger", wat mij het afbladderende chroomstuur bijkans in , stukken deed knijpen. Telkenmale eindigde mijn broer dan na het gehakt en de doorregen runderlappen met een triomfantelijk gearticuleerd: „en nog een paar benen voor de soep graag". Die benen werden door de slager op panne­ m a a t gezaagd in een elektrisch aangedreven zaagmachi­ ne, die, zoals ik pas later ontdekte, wel iets weg had van een computer. Terwijl mijn broer me boven de toonbank uithief, produceerde die zaagmachine zo'n afgrijselijk ge­ luid dat het leek alsof het beest waarvan de benen afkom­ stig waren ter plekke werd gekeeld. Ik kon er nooit boven­ uit komen. Vlak voor we thuis kwamen gaf m'n broer mij snel een koekje uit de boodschappentas en veegde mijn betraand gezicht af. Die broer is nu hoogleraar pedagogie en zelfs het midden­ en kleinbedrijf is nadien in verschillende opzichten heel wat mensvriendelijker geworden. Maar ook op dit gebied is de recessie merkbaar. In ieder bedrijf waar ik tegen­ woordig een beeldscherm ontwaar, steek ik n a het plaat­ sen van mijn bestelling pijlsnel als een vierjarige mijn vingers in mijn oren. Zelfs in de apotheek waar ik van de week mijn antidepressiva afhaalde, werd mijn recept door een niets zeggende, maar gewichtig kijkende bediende met een computer verwerkt die na het intikken een ge­ reutel produceerde alsof het door merg en been moest. Ik heb niet gehuild, maar moest wel even het zakje voor mijn mond. 't Is dat het winkelpersoneel kennelijk nog niet begrijpt hoe een computer werkt (de prijzen van mijn geneesmid­ delen werden in een beduimeld boekwerk moeizaam met de hand opgezocht), maar anders zou je toch wensen dat er een paar bits werden ingeruimd om die computers een opbeurend wijsje te laten spelen bij het ophoesten van h u n boodschap. Lambert Klaasen

De inzendingen voor mijn prijsvraag „Hartewensen" zijn over het algemeen van betere kwaliteit. Ook n u was de keuze weer moeilijk. Daar gaan we:

Beste Lambert, Je moet niet zo zeiken. Je hebt toch je pillen? Groet, 't Hart Geachte leser van deze rubriek. Naar aanleiding van de hierboven afgedrukte hartklacht van Lambert Klaasen wil ik nu ook eens me zelf beklagen. In de eerste Ad Valvas van deze jaargang heeft de redaktie een oproep gezet om bijdragen in te zenden voor mijn rubriek „Hartklachten". We hoopten daarmee te berei­

Hartklachten Hartewensen Door prof. dr. Arie 't Hart ken dat de VU­populatie deze uitlaatklep zou gebruiken voor h a a r scherpzinnige, maar toch leesbare analyses van het academische kwaad en de dito tekortkomingen. He­ laas! We krijgen weinig anders binnen dan huilerige lita­ nieën over persoonlijk leed en mislukkende relaties en schaamteloze confidenties, die m.i. uitsluitend op de di­ van van een psychiater thuis horen. Ik wil hier n u duidelijk stellen, dat ik voortaan ver­ schoond wens te blijven van dit gemeier. Vroeger waren er echtgenoten om tegen te zeuren, maar sinds de teloorgang van het huwelijk is men de pers als een soort echtelijke slaapkamer gaan beschouwen. Ik doe daar niet aan mee. De grootste armoede die een mens kan bereiken is volgens mij wel die waarin de aan ieder schaars toegemeten tijd wordt verspild met lullen over relaties, de mislukte jeugd, de gefrustreerde verlangens, de trauma's en hoe of dat jij van mij echt voelt, enzo. Men moet niet zeiken, potdomme. Ik moet Plato nog lezen en alle gedichten van Bloem uit m'n kop leren, ik wil m'n jonge talentvolle medewerkers uit het vuur van de TVC redden, en ik tob al dagen lang met een artikel, dat in één klap alles, wat er tot n u toe op mijn vakgebied aan onderzoek is gedaan, overbodig moet maken. Genoeg geluld! Arie 't Hart

Derde prijs (f 5,­) „Dat de VU zich (in navolging van de christelijke basis­ scholen) onverwijld gaat storten op de veelbelovende m a r k t van de allochthonen. Zo kan bijvoorbeeld Tand­ heelkunde alsnog zijn onmisbaarheid aan de buitenwe­ reld bewijzen. De gereformeerde gebitten zijn langzamer­ hand wel gesaneerd, zo bleek mij in een overleg met prof. Sillevis Smit. Maar hoe staat het met de tand in transcul­ tureel perspektief? Een nieuw elan is nodig: Kiezen voor de islam. Bruggen n a a r de Arabische wereld. Boren in de inwoners van oliestaten. Een kroon voor iedere buiten­ landse werknemer. Ook de Koran keurt caries af. Trek een Turk een tand uit. Green gastarbeiders met gaatjes. Medelanders doe uw mond n u open! Drs. B rinkman Tweede prijs (f 10,­). ,,Ik zou dolgraag eens willen weten wat de zin is van dat Bezinningscentrum, en welke gereformeerde opgedroog­ de t u t zeer in het geheim verliefd is op die jonge adonis­ achtige, mysterieus maar toch intelligent ogende baard­ aap, die dat centrum leidt, (of althans verliefd zou zijn, als ze meer aards zou zijn), en wat dat Bezinningscentrum doet met „De dialoog kritisch bezien". Derde Wereld lite­ r a t u u r en Gödel, Escher en Bach i.p.v. met de Grondslag, de Bijbel en de Drie­eenheid. Gaarne antwoord". Een door Denman onbegonnen wegbesuinigde werklose wetenschapper. Eerste prijs ff 15,­). „Beste professor 't Hart, Ik weet niet goed hoe ik mij tot u moet richten. Ik zou nl. wel eens van u willen weten wat volgens u n u eigenlijk het verschil is tussen een Hartewens en een Hartklacht, want dat is mij n a heel veel piekeren nog steeds totaal onduide­ lijk. Mijn probleem is echter dat ik niet weet of het hier nu om een klacht of een wens gaat of geen van beide (zodat ik helemaal niet zou moeten schrijven, aan u dan). Nu zou ik wel kunnen schrijven dat ik er niet uitkom, maar is dat dan een klacht of een wens om mij eruit te helpen (anders schreef ik toch niet? ). Ik kom er niet uit. U wel? (Is deze vraag nu een wens of een klacht? ) (En deze vraag? ). P.S.: K u n t u niet ook nog een rubriek openen waarin je mag wensen (of klagen) dat iemand gauw dood moet. Dan weet ik er nl. nog wel een paar. De titel trouwens ook: die moet dan natuurlijk 'Hartelijk' zijn." Gerard Wolf, medewerker homostudies.

ACHTERUIT VU­aula als concertzaal Het Amsterdamse Concertgebouw is hard aan verbouwing toe. Plannen om een dergelijke verbouwing ter hand te nemen liggen klaar en waarschijnlijk zullen die in het seizoen 1985/1986 uitgevoerd worden. Vlak voor het 100­jarig bestaan van het Concertgebouw in 1987. De vraag is natuurlijk waar moeten gedurende die verbouwing de concerten worden gegeven? Het Concertgebouw N.V. dacht zelf aan een grote tent op het Museumplein waar 2000 mensen in kunnen. Maar dat kost enorm veel geld. Er zijn ook andere mogelijkheden. De aula van de VU bijvoorbeeld. Die staat 's avonds toch bijna altijd leeg, misschien is het een mogelijkheid voor het Concertgebouw om daar gebruik van te maken. De fractie van het Demokratisch Akkoord 'DAK) in de Universiteitsraad heeft n u voorgesteld de VU­aula beschikbaar te stellen om voorstellingen te geven als het Concertgebouw dicht is. Jan van Overhagen van het DAK: „Wat mij belangrijk lijkt is, dat als het Concertgebouw op een gegeven ogenblik in moeilijkheden komt omdat het een jaar verbouwd moet worden, iedereen in Amsterdam die een zaal beschikbaar heeft, die zaal dan aanbiedt zodat er minder geld hoeft worden uitgegeven voor vervangende ruimte. Wij hebben een grote zaal beschikbaar, de aula, met een capaciteit eromheen aan foyer­ en

parkeerruimte van heb ik jou daar. Die k u n n e n we aanbieden. Ik vind dat de VU zo'n geste best kan maken. Of ze er gebruik van willen maken is een tweede, dat zien we later wel." „Zo zou je ook aan andere congresruimten kunnen denken die hier in de b u u r t zijn. Het Concertgebouw zelf is bij de RAI geweest maar die zijn natuurlijk commercieel en al voor een groot deel volgeboekt. Het Sonesta hotel heeft bijvoorbeeld wel een koepelzaal maar die is weer een stuk kleiner dan onze aula. Ik weet zo gauw niet wat er allemaal nog meer is, maar als je iets hebt moetje het aanbieden vind ik."

Er is één probleem met de VU­aula: de akoestiek. Die is niet zo goed. Maar daar k a n eventueel, in overleg met het Concertgebouw, iets aan gedaan worden. Een deel van de opbrengst van de kaartverkoop kan bijvoorbeeld besteed worden om wat aan de akoestiek te doen óf misschien is het wel een reden voor de VU zélf om te zeggen: nu gaan we die akoestiek verbeteren, aldus het DAK. J a n : „Wij hebben het College van Bestuur gevraagd of ze contact op willen nemen met het Concertgebouw om onze gedachte over te brengen. Dat hebben ze gedaan en het bleek dat het Concertgebouw er zelf ^­

.

* **­:­

ook al aan gedacht had, maar ze vonden het erg leuk dat het n u door de VU zelf nog eens werd gesteld." Eén en ander hangt ook af van de gemeente. Het Concertgebouw N.V. zal waarschijnlijk bij de gemeente aankloppen omdat ze geld tekort hebben. Het is de vraag of de gemeente bereid is geld te geven voor de vervangende tent op het Museumplein, ­ wat het Concertgebouw zelf het liefste heeft ­ als er aanbiedingen elders zijn. De VU heeft haar aanbod gedaan, het woord is aan het Concertgebouw. Mochten ze op het aanbod ingaan dan zal de VU in '85/'86 cultureel bloeien als nooit tevoren. (P.V.)

:J Advertentie

»iv' ^

el ï ^ * *" R : •^f^jsg^­i»'

KUPfflUS/BV

r *"'

AUTOVERHUUR

':%m^i^. Foto Bram de Hollander

.4

V. d. Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen