Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 477

AD VALVAS — 8 JUN11984 renorganisaties, die dat wél doen, daar zie ik ook helemaal geen heil in. Ik heb het gevoel dat je je dan dronken drinkt aan een waanidee. Op een keer is het er dan opeens niet en val je in één keer op je gezicht."

De Bijbel „Ik lees de Bijbel wel 's avonds, voordat ik ga slapen. Voornaamste reden daarbij is dat ik het lekker vind om in bed te lezen", grapt Ada Bergsma. „Van het lezen van de Bijbel k u n je veel leren, er staan veel wijs­ heden in. Het is belangrijk om je te realise­ ren dat het uit een bepaalde tyd komt en van bepaalde mensen, maar uiteindelijk staan er dingen in die God zo bedoelt."

­f ,'"'. J«i

De Bijbel als het Woord van God of als een versameling wijsheden uit het verleden? Hans Bakker: „Ik ben wel geneigd om het als Gods Woord op te vatten. Het is n a t u u r ­ lijk wel door iemand opgeschreven en niet woordelijk uit de mond van God opgete­ kend, maar zijn inspiratie is wel dusdanig geweest dat je niet k u n t spreken van een verzameling menselijke wijsheden. Ik lees de Bijbel in eerste instantie als een uitleg over wat God te zeggen heeft in de wereld." „Ik heb de Bijbel niet nodig om te achterha­ len wat God wil", vertelt Aria Driemond. „Als ik dat wil weten hoef ik alleen maar te denken a a n het gebod van de liefde of aan Jezus'/leven en dan is lezen in de Bijbel verder niet meer nodig. Meestal k u n je je wel voorstellen wat Jezus in een bepaalde situatie, die jou op dit moment overkomt, gedaan zou hebben. Wat ik in de Bijbel erg fascinerend vind is te zien hoe alles in el­ kaar grijpt. Dat kan bij voorbeeld wat be­ treft de geschiedenis heel verhelderend zijn. Wanneer je zo vast gelooft dat Jezus het antwoord is, dan zit je een beetje met de mensen die dat niet vinden. Je k u n t moei­ lijk zeggen van „die hebben het mis gehad", dat is een beetje gek. Wat voor jou „het ware" is, is voor h u n heel anders. Ik probeer dat te begrijpen door me te realiseren hoe cultuur­bepalend mijn verhaal is. Dat is daar ergens aan de Nijl begonnen en ik heb het via de westerse cultuur meegekregen. Veel dingen die ik n u als „waar" ervaar vind ik zo, omdat het altijd al zo gezegd is, m a a r er is niemand die dat kan controle­ ren. Als je wilt ontdekken hoe alles aan elkaar vast zit, zoals kemwapenbeleid, het steeds maar meer willen verdienen of het christen­zijn, dan is het belangrijk om dat vanaf het begin te zien."

'f

i^oto BroTn de Hollander

[ijodals...eh... zijn jnens de orde die God in de wereld had geschapen eigenlijk niet aankon. Noem het een de duivel of het kwaad, kreeg vat op de Joor mens. God is zo betrokken bij de wereld, dat ie is hij daarom Christus heeft gestuurd als zijn . ei­ plaatsvervanger, een zeker ideaal. Ik zie om Christus dan ook als iemand die dingen rer­ voor mij heeft gedragen waar ik me n u niet t zo meer zo druk over hoef te maken. Ik kan n u , de energie steken in het volgen van hem. Le­

(fotoAVC/VU)

ven zoals Christus dat deed. Voor mij zou het zinloos zijn om zonder een God te leven. Eigenlijk zou ik willen dat iedereen in God gelooft. Ik ben Ud van Ichtus, een christelij­ ke studentenvereniging, en daar willen we eigenlijk ook wel aan evangelisatie doen. Maar we zitten er een beetje mee in onze maag. Evangeliseren is toch een soort op­ dracht die je in de Bijbel tegenkomt, maar hoe je daar nou vorm aan moet geven is erg moeilijk. In de Bijbel staat „Houdt voor zover het van U afhangt het goede voor met alle mensen en Uw vriendelijkheid zij ieder­ een bekend" en dat spreekt mij bijzonder aan. Geloven is in de eerste instantie een dóen. Het erover vertellen is van een latere zorg, n a a r mijn gevoel. Het probleem is dat ik het erg moeilijk vind om anderen over iets te vertellen waar ik onzeker over ben. Het heeft veel waarde voor me, maar ik geloof er niet altijd in." Het is buitengewoon lastig en tegelijkertijd één van de problemen van het christelijk geloof: Moet je er nou voor sorgen dat al die niet­gelovigen bekeerd worden? De geschie­ denis schildert de verschillende uitwerkin­ gen van de evangelisatiegedachte: vaak wei­ nig verheffend. B ovendien is het voor jeself al so onseker, moet je het dan ook nog eens naar anderen uitdragen? „Op zich moet iedereen zelf weten of hij gelooft of niet. Ik weet alleen dat het voor mij desastreus zou zijn zonder geloven", zegt Aria. „Evangeliseren in de vorm van jongens je moet gaan geloven' vind ik niet goed. Ik kan wel a a n iemand in de proble­ men vertellen waar ik de zin van het leven in zie. Maar ik zou zeker niet veroordelend zijn ten opzichte van die andere manier van leven. Die fanatieke christelijke jonge­

„Neem nou het idee van „God wil het". Dat is toch eeuwenlang in de kerk zondermeer waar geweest. Maar in de Bijbel kom je dat heus niet tegen. Op een gegeven moment bleek het ontzettend handig te zijn om te zeggen dat God het wil. Daar zijn heel veel mensen kapot aan gegaan, volgens mij. Wanneer jouw dochtertje van twee ver­­ drinkt en je wilt dat verklaren met de wil van God, dan kom je niet ver. Met dit soort zaken is het erg belangrijk om de Bijbel ernaast te houden om te zien hoe bepaalde zaken tot stand zijn gekomen." God kan „ergens daar boven" zitten, maar ook de kosmos zijn. Is dat laatste het geval, dan is hij die boom, die steen, of die vriend. Jijzelf bent hem dan ook. In het eerste geval is hy de schepper en bestuurder van de wereld. En dan is het tijd voor de eeuwige vraag: „Maar al die ellende in de wereld dan?" „God heeft de wereld wel in handen, maar dat wil niet zeggen dat alles als een computer loopt," legt Hans Bakker uit. „Je k u n t vóór of tegen hem kiezen. Het pro­ bleem ligt 'm eigenlijk bij de mensen die niet kiezen. In feite betekent dat dat ze tégen hem kiezen. Maar omdat ze zich hele­ maal niet bewust zijn van het feit dat er sprake is van een keuze­situatie, missen ze de boot. Bijvoorbeeld wél christen willen zijn, maar niet bij een kerk willen horen. Geloven in je eenlje, daar heb ik toch grote moeite mee. Mensen stappen om verschil­ lende redenen de kerk uit en zeggen dan toch nog een christen te zijn. Maar volgens mij ontbreekt er dan toch nog wat. Greloven zonder gemeente kan helemaal niet. Het zou dan allemaal wel erg gemakkelijk wor­ den: je maakt het gewoon zelf uit wat wél en niet kan. Ik denk dat je dan jezelf te veel opsluit en op den d u u r uitdroogt. Jij hebt een idee, en dat is dan het belangrijkste voor jou. Ik zie een gemeente juist als een plek waar ik mijn ideeën over God kan bijstellen: je hebt elkaar ook daarin nodig. Geloven is een zaak van solidariteit, ge­ meenschap."

De menselijkheid Iedereen dient het verhaal te kennen van de oude man, der dagen zat, die voor het eerst in zijn leven over de dood nadenkt: dat is toch wel erg absoluut allemaal, realiseert hij zich opeens. In één klap een einde aan al die kleurrijke jaren en alleen maar een zwart gat. Niets. En dan gaat hij twijfelen over het begrip „niets". Is niet wellicht toch „iets"? En is dat iets dan misschien dat waar ze het in de kerk altijd over hebben? Kortom, de oude man wordt bang voor de dood en beseft opeens dat God hem wat van die angst kan wegnemen. Wat God n u is, däär heeft hij geen tijd voor om over n a te

denken, „God" wordt zijn baken en met God kan hij de dood wel aan. Met een ge­ rust h a r t sterft hij. Keer je je tot God wanneer het slecht met je gaat en, als logisch gevolg, dank je hem wan­ neer je leven aangenaam verloopt? Chris de Valk: „In die bewoordingen Ujkt geloof afhankelijk te zijn van een behoefte in de mens. Dan kom je al snel in de rich­ ting van het projecteren: God wordt dat wat jij wilt dat hij is. Maar dat heeft, denk ik, niets meer met geloof te maken. Dan zou ik mijn eigen God scheppen, terwijl ik denk dat God mij geschapen heeft. Hoe je dit ziet is werkelijk kardinaal. Waanzinnig be­ langrijk. Die projectie moet je juist om­ draaien. In tegenstelling tot wat psycholo­ gen als Freud en Feuerbach zeggen heeft de mens niet God geschapen, maar God de mens. En dat moet je dan niet zien als een gebrek aan ervaring, een afschuiven van het probleem op God, maar juist als een ervaring. Het is een vorm van ervaren om te realiseren dat ik God niet verzonnen heeft, maar hij mij." „Ik denk dat het voornamelijk te maken heeft met je opvoeding", weet Ada Bergsma in dit verband aan te vullen. „Het besef dat God bestaat komt niet voort uit de goede of slechte dingen die je overkomen, maar van thuis uit word je bijgebracht dat er een God is, je n a a r de kerk gaat en er iets méér in het heelal is." Aria Driemond is toegeeflijk: „Het zal gerust wel een beetje zo werken bij mij, wanneer het je slecht gaat je tot God wenden, maar op zo'n manier k u n je na­ tuurlijk alles gebruiken, willekeurig wat. Het enige dat nodig is is dat je je er aan vast grijpt. Zo wil ik het niet zien. Waar ik wel kijk op denk te hebben is het feit dat mijn proberen om anderen te helpen zin heeft, omdat God daar zijn aanvulling op geeft."

Het pastoraat „De belangstelling is heel redelijk. Er zit groei in", vertelt de pastor Syb de Lange over de culturele activiteiten in VE 90. „Wij doen nogal wat aan het jonge, niet­geves­ tigde toneel en daarvoor is de belangstel­ ling duidelijk toegenomen in de laatste ja­ ren." Het studentenpastoraat „doet" sinds 1980 ook aan cultuur. In dat jaar werd het pand n u m m e r negentig aan de Van Eeghen­ straat betrokken en realiseerde men zich dat het toch heel aardig voor het image van het pastoraat zou zijn om ook wat aan cul­ t u u r te doen, naast de gebruikelijk activi­ teiten. KleinschaUg dan wel, een stad als Amsterdam heeft al zo veel te bieden. „Het is bij ons wat persoonlijker. De zelfwerk­ zaamheid van de toehoorders wordt nogal eens ingeschakeld en er heerst een open sfeer zodat je mensen k u n t aanspreken, of zij spreken jou aan", karakteriseert De Lange de avonden. Het publiek dat VE 90 bezoekt om een cul­ tureel portie te ontvangen is een ander publiek dan dat wat deelneemt a a n de „kringen" of „leerhuizen", die een theolo­ gisch onderwerp behandelen. Dat zou je de meer traditionele activiteiten kunnen noe­ men. „Ons studentenpastoraat is een wei­ nig gebonden geheel. Het is typerend voor Amsterdam dat mensen die n a a r een kring gaan geen enkele andere activiteit van ons bezoeken, bijvoorbeeld." De Lange vindt dat weleens vervelend: telkens weer andere gezichten geven hem het gevoel dat hij voor zichzelf bezig is. „Het komt, denk ik, omdat Amsterdam ontzettend veel vraagt. Het heeft veel te bieden en je hebt je tijd hard nodig om alles te zien." „Ik merk toch een grote kloof tussen de mensen die n a a r de culturele activiteiten komen en de anderen. Het zijn vaak men­ sen die niet verwacht hadden dat het pasto­ raat ook zó bezig is. Dat vinden ze meestal een hele leuke ervaring. Het is buiten elke bedoeling om de mensen met cultuur in een val te lokken", weerlegt De Lange de sug­ gestie dat de cultuur als camouflage voor de religie gebruikt wordt. „Mijn boodschap is de mensen de gelegenheid bieden met cultuur kennis te maken en daarin met elkaar omgaan. Beslist niet om ze toch nog even het geloof in de maag te splitsen. Ik beschouw het zo: wat er verder mag ont­ staan in gesprekken en dergelijke is mooi meegenomen. De mensen moeten zelf be­ oordelen wat ze nodig hebben, of ze ermee verder willen gaan. Evangelie is voor mij voornamelijk gewoon doen waarvan je denkt dat het goed is." En hoe loopt nu de belangstelling voor alle activiteiten? „De leerhuizen hebben een hele grote be­ langstelling. Dat varieert van dertig tot honderd man per avond. De kringen wor­ den bezet door een m a n of tien, twaalf, maar daar is moeilijk een gemiddelde aan te geven. Bij de culturele activiteiten heb­ ben we een dood enkele keer honderd m a n publiek, meestal daaronder." „Het is moei­ lijk de studenten langdurig aan iets te bin­ den. Vooral de activiteiten waar je één keer . n a a r toe k u n t gaan, zijn erg in trek. Dat werk hebben we ook juist heel erg ontwik­ keld de laatste jaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen