Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 503

5

AD VALVAS — 29 JUN11984

Juridisch faculteitsblad op zakelijke toer

Status Quo floreert Waar de meeste faculteitsbladen een noodlijdend bestaan lijden, sommige zelfs geheel van het toneel zijn verdwenen, floreert het blad aan de juridische faculteit. Status Quo heet het en paradoxaal ge­ noeg doet dat eerder aan stilstand dan aan vooruit­ gang denken. Van „schoolkrant van links" naar „een juridisch magazine" voor ledereen, zo is de nieuwe ontwikkeling samen te vatten volgens re­ dactiesecretaris Arie van der Veen, vijfde jaars stu­ dent en motor achter de zaak. Een gesprek met hem over zijn op de faculteit gewaardeerde actie, die gekenmerkt wordt door depolitisering, verzakelij­ king en promoting. Met het pas verschenen derde nummer van de twaalfde jaar­ gang is tenslotte ook het uiterlijk van het blad aan de vorig jaar pril ingezette nieuwe koers aange­ past. Professioneel van inslag, evenwichtig en zonder franje. De tekst ­ 24 pagina's A­4 ­ is afge­ drukt in een klein, maar goed leesbare typeletter, de koppen zijn bescheiden en het gebruik van foto's en tekeningen idem. „Daardoor kunnen we meer tekst kwijt en is er meer ruimte voor facultaire dingen," aldus de re­ dactiesecretaris. „We hebben erg veel te danken aan de Centrale Reprodienst op de VU, waarvan de heren Bastiaans en Rijnen ons

op een middag allerlei layout­ trucjes leerden." Arie van der Veen merkte enige tüd na zijn entree op de juridische faculteit in '79 dat Status Quo bü veel medestudenten niet meer ge­ lezen werd. „Het was een school­ krant van links. In de tijd dat studentenorganisaties actief wa­ ren had het blad politiek invloed, wat zelfs eens leidde tot het voor­ stel van prof. Eikema Hommes om de subsidie in te trekken. Dat is overigens nooit gebeurd. Er werd weinig aandacht besteed aan juridische kwesties." Samen met Marchien Terwee kwam Arie september '82 in de redactie, waarin nog twee ande­

ren zaten. „Daar werkten we an­ derhalfjaar leuk mee samen. Het blad werd toen nog gedrukt bij de SRVU." In december '82 schreef Arie een stuk onder de titel „Sta­ tus Quo Vadis": waarheen met het blad? „Dat werd ontvangen in de zin van: wat is dat overdreven. Maar het werd de basis voor de nieuwe lijn. Oorspronkelijk was SQ gelieerd aan de faculteitsver­ eniging QBD. Ik stelde voor er een stichting van te maken en het blad te noemen juridisch facul­ teitsblad VU. Het juridische als leidraad en niet het politieke. Ik zei: probeer studenten die onder dreigen te gaan in de anonimiteit op de VU te interesseren in het recht en in de faculteit door een wisselwerking van informatie tussen personeel en studenten. En: breng de invloed van studen­ tenorganisaties terug tot puur informatieve zaken en kies niet a priori voor bepaalde zaken." Sinds januari '83 wordt Status Quo uitgegeven door een stich­ ting met als doelstelling een blad van en voor de juridische facul­ teit. De zes man/vrouw sterke re­ dactie vormt voorlopig in haar geheel het stichtingsbestuur. De redactie wordt bijgestaan door ze­ ven medewerkers. Daarnaast is er een Inmiddels forse adviesraad van tien wetenschapp)ers uit de faculteit. In aprU van dit jaar presenteer­ den Arie van der Veen en het me­ deredactielid Boudewijn Beerkens na gesprekken met studenten, wetenschappelijke medewerkers en uitgevers een uitgewerkt ver­ volmakingsplan, omdat de moge­ lijkheden voor het blad naar hun mening nog beter konden worden uitgebuit. Redactie en advies­ raad gingen ermee akkoord on­ langs. Status Quo 12e jaargang nummer 3 was er één gevolg van. Een ander gevolg was dat er in principe werd besloten tot het op­

STATUS STATUS QUO

juridische faculteitsblad VU

jaargang 12 no.3

MINISTERIE VAN JUSTITIE zetten van een Status Quo Scrip­ tieserie. Maar daarvoor moet nog wel wat water door de Rijn. „We noemen dat zelf het bekroonde scriptie­idee", aldus Arie van Veen. Naar analogie van de Post Scrip­ tum­serie van de uitgever Klu­ wer, die werkstukken van alle

rechtenfaculteiten in den lande drukt, zou Status Quo op de VU in samenwerking met de faculteit elk jaar een prijs kunnen gaan uitloven voor de beste scriptie.

Vervolg op pag. 6

Zure regen: de babies sterven bij bosjes

Bas­Jan van Stam Eerst maar even een voorbeeld. Midden in een gesprek met Norbert Elias (De Groene 16 mei) over de krisis in de europese kui­ tuur of zoiets, werpt de interviewster plotseling drieduizend dode Duitse babies op tafel. Direkt na deze door Zure Regen „vermoorde" baby's gaat het interview over op „andere kuituren" en belangrijke schrijvers. Dit terwijl daarvóór EUas het juist gehad had over bandrekorders en waterleiding als zegeningen van de voor­ uitgang. Vooruitgang ­ Water(leiding) ­ Zure Regen ­ Dode Baby's ­ Ondergang Beschaving: Zure Regen = Ondergang, dat is in feit de kwintessens van de inter­ viewster haar inbreng in de associatie­ keten van het gesprek. Drieduizend dode baby's als gevolg van Zure Regen: het topje van een baby­holocaust? ­ Hoe komt het eigenlijk dat die drieduizend babys buiten in de regen hebben gestaan? Wel­ ke moeder of vader doet zoiets hardvoch­ tigs? Ik bedoel, als je het binnenhalen van de was belangrijker vindt dan het voorko­ men dat de baby natregent, dan vraag je om moeilijkheden, ook als die regen toe­ vallig niet zuur is. Want zo moet het ongeveer gegaan zijn: drieduizend dode baby's ten gevolge van Zure Regen. Ik kän me wel iets anders daarbij voorstel­ len, maar dan wordt het kausale verband tussen Zure Regen Babysterfte meteen een stuk minder kausaal. Dit voorbeeld van de verbinding tussen Dode Baby's, Zure Regen en Apokalyps, ­ het voortbestaan van de aarde staat im­ mers op het spel ­, is vrij ekstreem. Zo kom je het niet altyd tegen. Wel bijvoor­ beeld vrij regelmatig termen als „ecolo­ gisch Hiroshima" of „ecologische holo­ caust". De Zure Regen is behoorlijk aan­ geslagen, dus. Op de hitlijst van „de groot­

ste bedreigingen van ons voortbestaan" is in de publieke opinie de afgelopen maan­ den de Zure Regen opgeklommen tot een dikke tweede plaats direkt na de kruisra­ ketten, wist een krant (driemaal raden welke krant) zelfs te melden. Toch klaag­ de een geleerd onderzoeker uit Nijmegen erover, dat de belangstelling van de pers voor zijn onderzoek, waarin het recht­ streekse verband tussen Zure Regen en Bossterfte werd aangetoond, tegenviel. Hy vermoedde dat „het op het ogenblik ook wel zo is, dat het publie|f wat betreft het onderwerp Zure Regen oververzadigd is". Men wil wel eens weer iets anders dan alsmaar die Zure Regen, is zijn suggestie zo'n beetje. Wie weet een naderende ramp die erger is dan Kruisraketten Zure Regen bij elkaar? Nog niet vertellen dan, maar gauw onderzoek ernaar doen en er dan wel voor zorgen dat je het op tijd publiceert en niet zoals die onderzoekers uit Nijmegen NET iets te laat!

Waar het me hier NIET om gaat is de vraag of Zure Regen erg is en hoe erg dan wel. Ik bedoel: wel of geen Zure Regen, de produktie van vuil en gif en de vernieti­ ging van dieren, planten en landschap­ pen gaat ook zonder deze „ammonium­ houdende neerslag" gewoon door, net zo­ als dat al jaren en jaren ongehinderd het geval is geweest. Voor mü is daarentegen de vraag waarom het nu uitgerekend Zure Regen is, die zoveel emoties weet los te maken. Hoe komt het dat Zure Regen kamerleden zo gek krijgt in een touring­ car te stappen voor een ekskursie naar bossen met kale bomen; een uitstapje om „das grosse Waldsterben" in levende Hjve te kunnen aanschouwen. Hoe komt het dat diezelfde kamerleden nu ineens vol­ gens een kranteartikel „diep onder de in­ druk" zijn? Wat betekent het als een ka­ merUd naar aanleiding van Zure Regen de vraag stelt: „Hoe houden we het pro­ duktievermogen van de aarde in stand?"

mi

^'imm^

­^~j^^K.

foto Harm Maitron

En wat is er aan de hand als een CPN­ kameriid in verband met Zure Regen in positieve zin de Bijbel citeert („Wie ken­ nis vermeerdert, vermeerdert smart") en daarop de aangrijpende mededeling laat volgen dat „we nooit meer onbekommerd door een bos zullen kunnen lopen, maar altijd letten op naaldverUes en jaarrin­ gen". (Leuk, zo leer je nog eens iets op zo'n ekskursie!) Ik kan niets anders bedenken dan dat de verklaring van deze hausse in emoties in de term „Zure Regen" zélf gezocht moet worden. Dat Zure Regen een soort tover­ woord is. Een geschenk uit de hemel, dat het oude en versleten toverwoord „krisis" heeft overspoeld en weggevaagd. Of ei­ genlijk: de krisis is dood, leve de krisis en Zure Regen is haar naam. ­ Met andere woorden geloof ik dat deze Zure­Regen­ hausse minder te maken heeft met de verstoring van het miljeu, dan met de verstoring van een wereldbeeld. Of nog vager: dat de emoties die Zure Regen weet los te weken te maken heeft met het wan­ kelen van diepe geloof in de mythe van Mens Natur, Zure Regen bedreigt op de één of andere manier de basis van „ons" kultuurbeeld en de bestrijding daarvan overstijgt dan ook alle partijpolitieke scheidslijnen. Toen ik voor dit stukje een vier­weken­ dikke stapel kranten doornam op Zure Regen, viel me één artikel op. Een inter­ view met Midas Dekkers, bioloog en poe­ zekenner. Onder de kop „Zure Regen heeft ook voordelen" sprak Midas Dek­ kers zijn verbazing uit over de enorme publiciteit die Zure Regen de laatste tijd krijgt. „Het lijkt wel een volkspsychose. Het is iets mythies, iets ongrijpbaars dat van boven komt". HiJ is bang dat deze psychose de aandacht afleidt van andere bedreigingen van het miljeu. Jammer ge­ noeg wordt hij vervolgens zélf mythies, want als voorbeelden van andere bedrei­ gingen geeft hij dan „De Auto" en „Het Gtf",maar daar gaat het me nu even niet om. 't Gaat mij om die „volkspsychose" en dat Zure Regen „iets mythies" heeft. (Overigens een voordeel van Zure Regen is volgens Midas Dekkers, dat „nog vijf jaar Zure Regen en we zijn tenminste van die afschuwelijke naaldbossen af").

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen