Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 404

Verkiezingskatern

AD VALVAS — 20 APRIL 1984

4

Vereniging: tijd en kennis voor maken van plannen ontbreken Bullen worden ze in de wandelgang genoemd. Buiten­ universitaire Leden van de Universiteitsraad. Bij de meeste universiteiten worden ze benoemd door de Kroon. Aan bijzondere universiteiten, zoals de VU, ge­ beurt dat echter door een stichting of vereniging. Als het aan onderwijsminister Deetman ligt, behoren deze bul­ len binnenkort tot het verleden. Hij heeft geen hoge pet op van de invloed die ze hebben op het universitaire gebeuren. In de WWO'84, die de huidige WUB moet vervangen, stelt hy voor hen te weren uit de UR. Af­ gaande op een gesprek met enkele leden van de UR­ fractie van de Vereniging voor wetenschap op gerefor­ meerde grondslag, kan men Deetman niet geheel onge­ lijk geven. Te vrezen valt dat de bestuurskracht en het peil van de discussies in de UR niet zal afnemen wanneer de Verenigingsleden niet in de raad zouden participeren. We spreken met twee leden van de Verenigingsfractie. Mevr. drs. J. J. T. Omta (35) is in het daaglijks leven werkzaam bij een provinci­ aal samenwerkingsverband voor zwakzinnigenzorg. Ze studeerde van '66 tot '72 sociologie en plano­ logie aan de VU en zit nu ruim drie jaar in de UR. Haar fractie­ genoot de heer D. M. Boogaard (42) is burgemeester te Wilnis. Hij heeft de keuze van zijn bestuur­ lijke nevenfuncties laten leiden door de groei van zijn kinderen: n a deelname in besturen van kleuter­, lager en middelbare school, was voor hem de vanzelf­ sprekende stap het bestuur van een universiteit, de UR, waar hij sinds oktober '83 in zit. ­ B estaat de seven personen tel­ lende fractie nog steeds enkel uit gereformeerden? Boogaard weet dat in elk geval één fractielid tot de christelijk­ge­ reformeerde kerk behoort. Bij de werving van fractieleden kijkt men niet naar het lidmaatschap van een kerkgenootschap, maar n a a r de bereidheid in te stemmen met de christelijke doelstelling van de VU. „Een goede zaak," vindt mevr. Omta, „want dat past geheel in deze tijd van een stuk oecumene en verbroedering van partijen tot één partij, ­ dat zie je ook in het CDA." „Het is een goede zaak om in de UR een stukje gezicht van de Ver­ eniging mee door te laten, klin­ ken. Ten slotte vertegenwoordigt ze nog altijd een grote groep men­ sen die interesse heeft voor het wel en wee van de VU (de vereni­ ging telt op dit moment ruim 25 duizend begunstigers waarvan er bijna 15 duizend lid zijn, red.). Hoewel wij zonder last of rugge­ spraak in de UR zitten, hebben we natuurlijk wel contacten met de achterban. In de jaarlijkse le­ denraad zitten wij bij voorbeeld q.q. Daar leggen we het oor te luisteren." Boogaard: „Als het even kan bezoeken we ook de pro­ vinciale vergaderingen van de Vereniging." ­ Vertegenwoordigt u het christe­ lijk geweten in de UR? Boogaard: „Nee hoor! We werken in een VU­gemeenschap. Dus ik neem aan dat iedereen die in de UR zit er rekening mee houdt dat de v u een bijzondere universiteit

nieuws van de dag. Wij missen dat contact. We zien als fractie elkaar alleen een u u r vóór de ver­ gadering om de stukken door te nemen. Onze dagelijkse besognes liggen buiten de VU." Over het immer klemmende vraagstuk van de 'profilering van de VU als bijzondere universiteit', liet de Verenigingsfractie vorig jaar nog een strijdlustig geluid horen. „In de komende periode van bezuinigingen is steeds een doorlichting gewenst van rege­ ringsmaatregelen vanuit het ge­ zichtspunt van de identiteit van de VU." Edoch, de geschiedenis heeft haar eigen loop en 's rijks wegen zijn ondoorgrondelijk en zelden aan­ genaam. In het kwartetspel van de landelijke taakverdeling zag

VUSO als PKV. Peter: „Heb je wel eens een lijst van gebruikers van een wetenschapswinkel ge­ zien? Dat zijn buurtgroepen enzo.

Doelstelling Als die mensen zouden moeten betalen zouden ze met h u n pro­ blemen blijven zitten." Met niet minder verbazing na­

Omta, aarzelend: „De eerstelijns­ gezondheidszorg is een belangrij­ ke aangelegenheid d i e . . . e h . . . ja hoe zeg je dat? Daar gaat meer accent gelegd worden op de maat­ schappelijke aspecten van de ge­ zondheidszorg . . . " Boogaard schiet te hulp: „Je k u n t niet van elk dingetje apart aange­ ven wat het met een bijzondere universiteit te maken heeft. Je moet het in de totaliteit zien!" „Gelet op de ervaringen achten wij het niet wenselijk ze te hand­ haven", schreef minister Deet­ man over de bullen in zijn Memo­ rie van antwoord op de WWO'84. De bewindsman oordeelt niet be­ paald positief over hen die sinds aanname van de WUB in 1970 geacht worden in de UR 'de maat­ schappij' te vertegenwoordigen.

^SSftiSS'S^^****^'***

D. M. Boogaard en J. J. T. Omta. (Foto A VC/VU) is. Wij willen geen geweten voor anderen zijn." ­ Waar sit u dan wèl voor? Boogaard: „Tja, waarom vraagt u niet aan de minister waarom hij bullen in de UR heeft gezet? Wij zijn geen speciale UR­leden: wij zijn gewoon bezig volgens de wet de universiteit te besturen en dat doe je aan de VU met een bepaal­ de achtergrond." Omta: „Ik krijg soms een stukje verlegenheid over me als ik bedenk wat alle­ maal van mij verwacht wordt: contact leggen tussen universi­ teit en maatschappij. Hoe moeten wij dat met z'n zevenen doen? "

Profilering Natuurlijk heeft de fractie een soort geestelijke verbondenheid met de VU: ze kent de geschiede­ nis van de VU, ze heeft weet van de dubbeltjes en kwartjes van de vu­busjes waarmee het bijzonder onderwijs in het verleden finan­ cieel mogelijk werd gemaakt, ze herkent de gereformeerde sfeer van de VU. Maar toch staat zij buiten de universitaire gemeen­ schap en dat maakt deelname a a n de UR­debatten er niet ge­ makkelijker op. Mevr. Omta: „Ik heb de indruk dat andere UR­ leden buiten de vergaderingen om elkaar regelmatig tegenko­ men en dan even tegen elkaar aanpraten over het bestuurlijke

het VU­bestuur zich genoodzaakt drie 'gezichtsbepalende' studie­ richtingen in te leveren: sociolo­ gie, andragologie en sociale geo­ grafie. Zeker, andragologie moest overal het loodje leggen. Maar het toont wel aan dat identiteitsgelei­ de inkrimpingen tot de categorie vrome wensen behoren en dat de VU de laatste jaren een verleng­ stuk is geworden van een natio­ naal planningscircuit. Een vast­ stelling waar mevr. Omta het niet mee eens is. Ze vindt dat de VU wel degelijk ruimte heeft gehad en benut om in de landelijke taakverdeling een eigen geluid te laten horen. ­ Vindt u dat het CvB in de besui^ nigingsoperaties verkeerde keuses heeft gemaakt? „Dat zeggen we niet", reageert mevr. Omta. „Het was een moei­ lijke zaak." „Er is veel over gedis­ cussieerd". Even later: „Het is voor het handhaven van de iden­ titeit van de VU niet persé nodig dat er een studierichting sociolo­ gie bestaat. Ik heb begrepen datje niet kunt zeggen dat andere fa­ culteiten niet identiteitsgevoelig zouden zijn. Greneeskunde is mo­ gelijk wat meer aanspreekbaar opgelost voor de identiteitsgevoe­ ligheid van de VU. Want daar krijgt de eerstelijnsgezondheids­ zorg een sterk accent." Wat heeft dat met de doelstelling te maken?

Moet wegwerp wp'er lost generation' redden? Vervolg van pag. 2

Wim Crezee

men PKV en vooral VUSO ken­ nis van het JOVD­programma­ p u n t „Doelstelling". De JOVD werd bij haar kandidaatstelling geconfronteerd met de VU­doel­ stelling. Zij moest de dan­wel ver­ klaring ondertekenen wat zoveel wil zeggen datje de doelstelling of onderschrijft of er kennis van neemt en respecteert. „In een de­ mocratisch bestel is het vereisen' van een dergelijke loyaliteitsver­ klaring volstrekt onaanvaard­ baar, zegt het JOVD­program­,

ma. Robbert voegt eraan toe: „Bij het aannemen van personeel is op zich niets tegen een bepaald toe­ latingsbeleid maar zodra je merkt dat iemand echt alleen wordt aangenomen omdat die de doel­ stelling onderschrijft en niet om­ dat die kwaliteit heeft ben je op de verkeerde weg. Peter vindt het juist een zaak van democratie dat je een onderwijs­ instelling mag opzetten naar ei­ gen keus. Hij maakt groot be­

Deetman kan zich in zijn oordeel gesteund zien door een rapport van de Commissie voor de Be­ stuurshervorming. Deze commis­ sie oordeelde in 1979 al dat de bul­ len in feite een marginale positie innemen in het universitaire be­ stuur. De bullen bleken gemid­ deld 21,5 u u r per maand aan h u n functie te besteden; binnen de universitaire muren spreken ze uitsluitend met topbestuurders en ze hebben er zelf een hard hoofd in dat de maatschappij meer vertrouwen in de universi­ taire wereld zou hebben gekregen sind zij ten tonele zijn versche­ nen. En omgekeerd hechten ze m a a r weinig waarde aan de ge­ dachte dat de universiteit baat bij hen heeft. De bullen zitten er kortom een beetje voor spek en bonen bij. De Verenigingsfractie is het van­ zelfsprekend niet eens met de plannen van de bewindsman. De universiteiten moeten zelf maar uitmaken of ze bullen in het top­ bestuur willen opnemen, vindt ze. E n aangezien de VU een bijzonde­ re universiteit is, ligt het in de rede een aantal zetels te laten be­ zetten door Verenigingsafgevaar­ digden, aldus de fractie. Het voor­ stel ovan Deetman om wel in de faculteitsraden een plekje vrij te houden voor bullen, krijgt weinig genade in de ogen van mevr.

zwaar tegen de term loyaliteits­ verklaring. Dat doet hem denken a a n de Tweede Wereldoorlog. En dat er alleen n a a r de doelstelling zou worden gekeken bij het aan­ nemen van personeel vindt hij volslagen buiten de werkelijk­ heid. Steven vindt de manier waarop op de VU de doelstelling wordt gehanteerd tamelijk onzinnig. Dat gebeurt vrij willekeurig al n a a r gelang het politiek uitkomt. De term loyaliteitsverklaring vindt hij ook wel erg zwaar als het er alleen maar om gaat kennis te nemen van de doelstelling. Hij kan zich voorstellen dat er een recht bestaat voor de VU om een doelstelling te hebben maar het

Omta: „ Dan zullen de bullen in een stille dood sterven. Wanneer op mij een beroep gedaan zou­ worden in een faculteitsraad zit­ ting te nemen, dan zou ik geen ja zeggen. In zo'n raad moet je inge­ voerde deskundigen hebben." Op de vraag of de fractie dan wel plannen heeft voor de UR van het komende jaar, stelt Boogaard een wedervraag: (oprecht geïnteress­ seerd) „Hoe doen andere fracties dat; wat voor soort plannen heb­ ben die? " Na enige uitleg: „Kijk, wij worden niet gekozen, dus voor ons is het niet zo nuttig een be­ leidsplan te schrijven. Bovendien hebben wij er echt geen tijd voor een andere rol te spelen dan een volgende, reagerende rol. Er ko­ men dingen op je af en die doe je zo goed mogelijk. De tijd, moge­ lijkheden en kennis ontbreken ons om actief dingen aan de orde te stellen en zelf plannen naar voren te brengen. Wij willen wèl dat het dagelijks goed gaat op deze universiteit en wij hopen dat als er iets mis is, degenen die hier daaglijks zitten (VUSO, PKV, DAK, etc.) dat aan de orde stellen zodat we daarover kunnen mee­ denken." Plannen en ideeën mogen dan niet rijk gezaaid zijn bij de Vere­ niging, de fractie zal echter vol­ gend jaar, net_zoals dat het afge­ lopen jaar het geval was, veel aandacht vragen voor het onder­ werp 'profilering van de VU', al­ dus mevr. Omta. ­ Heeft u het afgelopen jaar in de UR sich ergens over opgewonden? Dacht u wel 'ns: hoe kunnen se dat nou doen? Mevr. Omta, na een kleine denk­ pauze: „Het CvB legt wel uit waarom hij een bepaald voorstel doet. We hebben vertrouwen in het CvB, ­ trouwens ook in de rest van de UR." ­ Laat ik het anders vragen: stel u krijgt van minister Deetman een miljoen. Hoe sou u dit bedrag bin­ nen de VU besteden? Realisme blijkt het te winnen van de fantasie. Boogaard, licht ver­ baasd over de vraag: „Gieen idee. Ik hoop dat andere fracties wel ideeën hebben waardoor wij goed kunnen meepraten." Mevr Omta ziet een dergelijk roy­ aal gebaar van Deetman niet zo snel gebeuren. Pratend over de gelden van de Vereniging en Vrouwen­vu­hulp: „Het toegan­ kelijk maken van de VU­gebou­ wen voor lichamelijk gehandi­ capten vind ik een goede beste­ ding, want de overheid geeft voor dergelijke aanpassingen geen exta middelen." De Vereniging denkt momenteel aan het instel­ len van bijzondere leerstoelen, bijvoorbeeld op het terrein van de zwakzinnigenzorg. ­ Welke ideeënvan andere fracties vond u de moeite waard? Mevr. Omta: „Nou, dat kan ik niet zomaar uit de mouw schud­ den." Na enige aandrang: „Wat ik zinnig vond was het hele naden­ ken over inlevering van salaris ten bate van het scheppen van arbeidsplaatsen. Die discussie is toen vooral door de DAK­fractie aangezwengeld. Dat vond ik een onderwerp waar een universiteit zich best mee mag bezighouden. Vervolgens denk ik wèl datje met praktisch voorstellen moet ko­ men {oogleden knijpen sich sa­ men om de woorden kracht bij te setten). Kijk, het moet geen lucht­ fietserij worden. Ik vind het na­ melijk terecht dat de laatste tijd van universiteiten gevraagd wordt doeltreffend en doelmatig te werken." wordt wel een vreemde zaak als studenten zonder vrije keus op de VU geplaatst worden door Gro­ ningen en worden geconfron­ teerd met de docenten die de doel­ stelling moeten onderschrijven. We komen tenslotte nog even op het emancipatiebeleid van de VU waar eigenlijk alleen de PKV aandacht aan besteedt in zijn programma. Robbert wijst daar­ om maar even op de standpunten die de JOVD vaak heeft ingeno­ men tegen discriminatie. Steven benadrukt dat dit beleidspunt veel te weinig aandacht op de VU krijgt. Hij is vóór positieve discri­ minatie en het bevorderen van Vrouwen­ en Homostudies. Peter wil bij sollicitaties primair letten op bekwaamheid.

»

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen