Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 510

AD VALVAS — 29 JUNI1984

12 Was me dat wat, vorige week! „De VU lag eenzaam en verlaten aan de Boeleerlaan. Er brandde nog één lich­ t j e . . . Genoeg, mijn goede 't Hart. Ik, Frans, neem de Degen weer op. Ge zijt niet geroepen om de toekomst van de VU te beschrijven. Ik heb u in 't leven geroepen... ik liet u komen van een obscure v a k g r o e p . . . ik leerde u redelijk goed Hollands schrijven, in zeer korten t i j d . . . ik liet u uw hartklachten uiten, die in humor d o e n . . . het is genoeg, 't Hart, ge k u n t gaan! Die Brinkman en z'n k o r n u i t e n . . . Halt, ellendig produkt van vuile VU­zucht en godslaster­ lijke femelarij! Ik heb u geschapen.. ge zijt opgegroeid tot een monster onder mijn p e n . . . ik walg van 'mijn eigen maaksel: stik in de grondslag en verdwijn! Ja, ik. Doctor Degen, 'die veel gekruisd heeft' neem de pen weer op." Voor de studenten en andere ongeletterden onder de le­ zers, ik bedoel dus: het leek waarachtig wel of Multatuli weer terug op aarde was. Wat kan die Degen nog te keer gaan zeg! Die hoeft via de Arbo en de Abvakabo geen nieuwe dienstpen op te eisen als secundaire arbeidsvoor­ waarde, z'n oude is nog scherp genoeg. En hij liegt nog steeds vanuit dezelfde zekerheid dat Ad Valvas toch alles afdrukt wat ie verzint. Weet u nog dat Doctor Degen in zijn gouden jaar z'n correspondentie vaak richtte aan z'n broer Drs. Frits Degen te Leiden? Dat ben ik dus. En nu neem ik, tot slot, de pen nog eens op, want ik wil niet dat u met vakantie gaat zonder te weten dat ik. Frits Degen, het was die u het afgelopen jaar de leukste hart­ klachten bezorgde, en niet mijn geleerde broer op de VU. Omdat ik in Leiden alleen voor mijn salaris getekend heb indertijd, heb ik met Grond noch Slag wat te maken, zodat ik het was die u in onbekrompen maat op vloeken en gore moppen kon vergasten, want hoewel niet van de VU, je hoeft Frits niet te vertellen wat er bij gereformeerden het beste in gaat. W a t die redactie van Ad Valvas uitvoert, mag de beleids­ raad weten, maar lezen wat er in h u n blad gedrukt wordt doen ze zeker niet. 'T is dat er ter zetterij nog iemand rondloopt die de Bijbel kennelijk als zethaak gebruikt, dat scheelde nog wel eens een vloek op een zucht. Maar over het algemeen was het instemmende redactioneel g.v.d. niet van de lucht. (Voor de studenten en medewerkers die nooit wat publiceren: g.v.d. is een vaststaande afkorting in de drukkerswereld omdat drukkers altijd haast heb­ ben. Hij staat voor: gereed voor druk.). Herinnert u zich dat prachtige stukje nog over het Nel Benschop gedicht „Rust nu maar u i t . . . " als hedendaag­

Hartklachten Hartewensen Door prof. dr. Arie 't Hart

se Huub Oosterhuischristelijke vervanging van een echte bijbeltekst boven rouwadvertenties? Dat was bij voor­ beeld van Fritsie! Met dat juweeltje heb ik Ad Valvas trouwens nationaal aanzien gegeven want in het laatst­ verschenen nummer van Onze Taal schrijft collega Nico Scheepmaker ook ineens een stukje over Nel Benschops bericht naar het hiernamaals, dat bijna net zo amusant is. Scheepmaker heeft ontelbare rouwadvertenties met dat gedicht als motto verzameld en daarin maar liefst 77 variaties op het oorspronkelijke kunstwerk aangetroffen (die van mij niet eens meegerekend). Daaruit blijkt dus al ten hemel schreiend dat christenen als de cultuurbarba­ ren van deze eeuw het met het woord niet zo nauw nemen, m a a r ook voor een tittel of jota meer of minder in de weergave van Het Woord deinzen sommigen hunner ken­ nelijk niet terug: één rouwende zet bij voorbeeld rustig onder zijn variant: „Jesaja 40: 31". Dat mocht Nel Ben­ schop willen natuurlijk! Hoe was die blunder nou mogelijk? Nel Benschop zelf

heeft onder h ä ä r gedicht weer een motto staan, luidende: „Jesaja 40:31". Vandaar. En dan slaat ook in Onze Taal de zetduivel, dewelke is nog veel en veel listiger dan de Oude Slang, weer eens toe: Nico Scheepmaker geeft nl. ten behoeve van de heidenen even weer wat er ter plekke in Jesaja staat. En wat staat er als we hém moeten geloven: „Jongelingen worden moede en mat, zelfs jonge mannen struikelen, maar wie de Here verachten, putten nieuwe kracht; zij varen op met vleuge­ len als a r e n d e n . . . " (Als in de aangehaalde tekst hiervoor „verwachten" staat in plaats van „verachten", dan had óf die eerder genoemde zetter weer dienst óf de zetduivel g u n t mij m'n laatste stukje niet). Overigens, als u volgend jaar weer zonder de Degens moet leven en Ad Valvas weer tot h a a r vertrouwde grijze saai­ heid is vervallen, moet u om te lachen Onze Taal maar gaan lezen. Voor studenten: dat is een in wezen droevig blad waarin bijna gepensioneerde SRVU­bestuursleden ingezonden brieven schrijven waarin ze klagen dat h u n ondergeschikten in het bedrijf waarin ze dank zij h u n „bestuurlijke ervaring" omhooggevallen zijn, even slecht Nederlands schrijven dan zij vroeger. SRVU­bestuursle­ den die in h u n studententijd er al via ingezonden brieven in Ad Valvas blijk van gaven uit een stijlboekje voor de Havo geleerd te hebben dat er een „moeilijk woord" con­ tradictio in terminis bestaat, natuurlijk niet dat dat moei­ lijke woord uit het Latijn komt (voor studenten: dat is een taal, dus zo iets als het Nederlands maar dan dood) waarin naamvallen voorkomen ook voor het enkelvoud, en dat een tegenspraak ook wel eens in één term kan zitten. SRVU­bestuursleden die zinnen neerschrijven als: „Ove­ rigens zou je ook van de Ad Valvas­redactie wel mogen verwachten iets beter op de hoogte te zijn met deze din­ gen". Lomperiken! a. zoals hierboven uiteengezet, dat mag je juist niet verwachten; b. dat is geen Nederlands, althans niet buiten een studentenpeper. Ik kan toch ook niet zeggen: Overigens mag u verwachten, volgend jaar geen columns van de familie Degen in Ad Valvas aanwe­ zig te zijn. Overigens mag u dat inderdaad verwachten. Frans gaat met de VUT zoals de goede lezer in zijn harteklacht van vorige week heeft kunnen ontdekken. (Voor de studenten en belanghebbenden: de VUT is een otium a e t e m u m idque ob minora eius prae ceteribus merita.) En ik. Frits dus, heb m'n buik vol van de rare kostgangers die Onze Lieve Heer ook aan Zijn eigen universiteit blijkt te heb­ ben. Daarenbij, sinds kort heb ik nieuwe pillen van mijn psychiater (dezelfde als Moser) die mijn razernij wel niet wegnemen maar toch draaglijk maken. En u weet: Een tevreden Onrust is geen Stoker. Ik groet u allen zeer. Frits Degen

ACJITERÜIT Riskante kunst „Ja meneer, kijk­es, ik heb totaal geen verstand van kunst," begint een toevallige voorbijganger met een Amsterdams accent aan zijn reactie op het kunstwerk dat voor de ingang van het Transitorium is verrezen. „Maar als u mij n a a r mijn mening vraagt: ik vind 't niet mooi. En het is nog gevaarlijk ook. Ik moet er niet aan denken om hier in het donker om de hoek te komen zetten. Je zou je toch ongelukkig kunnen vallen, niet dan? "

Het lijkt erop dat Elderenbos niet helemaal begrepen wordt door de mensen

die dagelijks tegen zijn ontwerp aan moeten kijken. Maar het wordt wel al

* , » !

„Een bronzen beeld was mooier geweest. Het is jammer dat er veel steen in zit. De omgeving is al zo stenig hier," aldus het commentaar van doktersassistente Helen Slooff. Zij wijst ook al op de riskante ligging: „Zo op de hoek is ei^ onhandig. We hebben wel een eerste hulp hier, maar het 2al wel niet de bedoeling zijn geweest om die aan patiënten te helpen."

Het kunstwerk houdt in dat een gedeelte van de stoep als een ezelsoor omhoog komt, daarop liggen twee verroeste ijzeren platen. Kosten: 72.707 gulden en 70 cent. Beeldhouwer Rob Elderenbos wilde kunst maken die geïntegreerd is met de omgeving ­ de stoep die omhoog komt ­ en er iets dynamisch aan toevoegt ­ de twee platen die de indruk wekken er elk moment vanaf te zullen schuiven.

Gelukkig ook een positief geluid: „Het valt echt op, het is een leuke manier om de omgeving in je kunst te verwerken," geeft co­assistent Geert Blijham aan dat hij de kunstenaar wél begrepen heeft.

„Ik vond het mooi toen het nog niet af was," geeft portier Groeneveld van het Transitorium zijn mening. „Toen die platen er nog niet op lagen had je het idee van een straat die omhoog komt. Met dat ijzer erop is het echt minder. Bovendien reuze onhandig: mensen kunnen er nu gemakkelijk over struikelen. Dan zitje meteen onder de roest." Receptioniste Thea Bulder weet niet wat het voorstelt: „Ik heb ook het idee dat het niet helemaal af is. Maar het is af, hè? Dan vind ik het niet mooi."

Advertentie

Nog een handige tip van Thea Bulder: „Zet er een spotje op, dan struikel je er 's nachts niet over." De maatschappelijke analyse komt van de Amsterdamse voorbijganger: „Ach meneer, ik ben nou achtenzestig. Ik heb al zoveel rotzooi gebouwd zien worden. J e kunt de mensen toch niet tegenhouden.

Foto: AVC/VU

Galgala

KUPERUS/BV AUTOVERHUUR V. d. l\/ladeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

functioneel gemaakt: er zijn al twee jongetjes gesignaleerd die met h u n skatebord van de schuine helling van de platen afsuisden. „Dat was best leuk," vertelt Thea Bulder, „Maar ja, je valt je eigen natuurlijk een breuk."

ê-

lÉH

Ik hoop m a a r dat alleen de écht mooie dingen overblijven. Of dit blijft staan maak ik toch niet meer mee." (A.B.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen