Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 294

AD VALVAS — 17 FEBRUARI 1984

12 Waarde Arie, Een hartklacht, en wel over de befietsbaarheid van het hoofdgebouw. Enkele jaren geleden heb ik gretig gebruik gemaakt van de gelegenheid om me, tegen betaling var^ ƒ 10 sleutelgeld, te voorzien van een soort betaalpasje. Daarmee kan ik mezelf toegang verschaffen tot de fietsenkelder, waar mijn RIH n u aanmerkelijk minder gejat wordt dan voorheen. Weinig reden tot klagen dus, zul je zeggen. Maar helaas, bij het bezoek aan deze kelder doen zich twee problemen voor: één als het regent, en één op verschillende tijdstippen, waarin door mij nog geen regelmaat is ontdekt. Het probleem als het regent is. als volgt te beschrijven. Vanaf de straat benader je de fietsenstalling middels een niet ongevaarlijke slalom tussen (meestal) stilstaande auto's. Aan het eind daarvan word je door middel van een bordje gemaand af te stappen „wegens transport per vorkheftruck". Nu heb ik persoonlijk nog nooit meegemaakt dat dat ding ook werkelijk klaar stond, dus ga ik meestentijds maar lopend n a a r beneden. Dat moet dan over een soort skipistetje (ditmaal zonder slalom), dat een stroef oppervlak heeft, voorzien van een gripverhogend zoute-drop profiel. Nog steeds geen echt onoverkomelijke problemen. Die schuine-drop helling is echter wel zó schuin, dat je, door de snel toenemende vaart van het rijwiel aan je hand, bijna rennend beneden aankomt. Daar moetje dan simult a a n aan twee opgaven voldoen: 1. een scherpe bocht n a a r l i n k s maken, en 2. de overgang opvangen van de wybertjesglooiing n a a r de cementvloer van de kelder, die perfekt horizontaal en waterpas is. Dit nu blijkt, met name als het regent, te veel gevergd. Dat cement is, zelfs bij nauwelijks merkbare motregen, werkelijk spekglad. Ik kan me in zo'n situatie dan ook heel moeilijk op de been houden, zeker als er vlak voor mij iemand, die onvoldoende op de hoogte is van de verraderlijke situatie ter plekke, naar beneden en n a a r binnen is geschoven. De klap maakt je overigens meteen wel goed wakker, maar bezorgt je tegelijkertijd de hele dag een helse koppijn. Blauwe plekken genezen vrij snel, maar de tegenwoordige rondingen van mijn RIHstuur zijn niet origineel, en bovendien asymmetrisch. Het tweede probleem, op de genoemde aselecte tijdstippen, betreft een geur, die nogal eens op nadrukkelijke wijze de ingang van de binnenste fietsenkelder omhult.

Hartklachten Hartewensen Door prol dr. Arie 't Hart Die geur hangt kennelijk samen met een viezige vochtige vlek tegenover de ingang daarvan. Het lijkt wel wat op die unieke lucht, die je op een warme dag kunt ruiken, als je je op de Albert Cuyp precies opstelt midden tussen die vier kraampjes met respectievelijk Franse kaas, mediterrane oliën en vetten, Volendamse vis en per schip aangevoerde (oorspronkelijk vermoedelijk verse) tropische vruchten. Op mijn „geurdagen" loop ik ook de hele dag met koppijn, die echter wat doffer en hardnekkiger is dan mijn „regen­ dagenkoppijn". Ik overweeg n u om, met het oog op een deugdelijke plichtsbetrachting op mijn werkplek, mijn RIH toch maar weer onbeheerd buiten te laten staan. Zijn ten­behoeve­van­een­goede­taakvervulling­gestolen fiet­ sen aftrekbaar van de belastingen? Een lid van de Universiteitsraad

Beste lesers. Waar gaat het heen met de universitaire democratie, als leden van de universiteitsraad h u n onvermogen om we­ zenlijke verbeteringen op de VU tot stand te brengen, gaan sublimeren in vrolijke stukjesschrijverij ? Sinds Marcel van Dam een gesproken column op de VARA­ televisie heeft, is geen medium meer veilig voor leden van allerlei vertegenwoordigende organen, die h u n achterban gaan toespreken, omdat ze toch geen gehoor vinden bij de machthebbers. Zou zo iemand nou niet veel beter kunnen proberen om Harry Brinkman onder druk te zetten, dat die eindelijk eens iets gaat doen aan levensgevaarlijke situaties en verdachte luchtvervuiling in en om het hoofdgebouw? Arie 't Hart Geachte professor 't Hart, Ik heb een voorstel. Zoals u weet, is het bedroevend gesteld met de fysieke konditie van de gemiddelde wetenschaper. Op de Interfaculteit Voor Lichamelijke Opvoeding, waar ik werk, is het daarmee al niet anders gesteld dan elders. Waar je ook komt, je ziet (vooral jonge) medewerkers zich moeizaam en amechtig voortslepen door de gangen en op de trappen. Zelfs zie ik regelmatig collega's van mijn leeftijd hijgend en steunend achter h u n bureau zitten! Dat laatste heeft trouwens misschien ook veel te maken met de hier heersende publicitis, maar t o c h . . . ^ Zou het nou niet nuttig zijn, om ­ n a a r het voorbeeld van de peripatetische gewoonte van wijlen Aristoteles ­ voort­ a a n alle vergaderingen óp de universiteit al wandelend (of licht trimmend) in de gangen te houden? Dit zou het lichamelijk welzijn van de werknemers aanmerkelijk be­ vorderen. En bovendien: er zou niet eens zo gek veel veranderen ten opzichte van tegenwoordig. Laten de praktijken rond taakverdeling, taakaanpassing, fusies, inkrimpingen, ontslagplannen voor jonge academici, en dergelijke al niet overduidelijk zien, dat alle belangrijke beslissingen in feite toch in de wandelgangen worden genomen? Zouden professoren en bestuurderen daarom beduidend minder kortademig zijn dan jonge met ontslag bedreigde medewerkers zoals ik? Langha de Meij Beste Langha, Vergis ik me, of wordt de humor van mensen in jouw positie steeds vinniger en cynischer? Misschien moet je ook eens wat minder roken. Het beste. Arie 't Hart

ACHTERUIT Knippen „Een knipkaart doet de verschillen in timi­ diteit van studenten teniet". Aldus dr. J. Vossen, een Nijmeegse hoogleraar in de So­ ciale Wetenschappen. Hij is op een schitte­ rend idee gekomen. De verschillen in aan­ spraak die studenten op de begeleiding van h u n scriptie maken zijn volgens Vossen veel te groot. De ene student loopt de deur van de begeleider plat, de ander durft nau­ welijks tijd op te eisen. En in het eerste ge­ val is de begeleider ook nog een keer (te) veel tijd kwijt. De oplossing voor dit pro­ bleem is even simpel als doeltreffend. Geef elke doctoraalstudent een knipkaart die recht geeft op maximaal 30 u u r begelei­ dingstijd. De student weet dan op hoeveel uren hij of zij recht heeft en kan controle­ ren of die tijd ook aan de begeleiding be­ steed is (sommige docenten maken zich daar immers met een Jantje van Leiden van af). De docent op zijn beurt kan de tijd die aan begeleiding besteed wordt beter in de gaten houden. Vossen vindt niet dat studenten geen bege­ leiding meer mogen krijgen als h u n knip­ k a a r t op is. „Het gaat er om dat studenten en begeleiders weten wat se van elkaar te verwachten hebben", deelde de hoogleraar mee aan KUnieuws, het Nijmeegse univer­ siteitsblad. Een prachtig plan. Maar Vossen heeft een kleinigheidje over het hoofd gezien. Met een knipkaart weet je alleen hoe vaak je bij je begeleider geweest bent. Vossen maakt misschien weinig gebruik van het open­ baar vervoer, want dan had hij geweten dat er een veel beter controlemiddel is: de strippenkaart. Daarmee zou je kunnen zien wanneer, waar en hoelang er een ge­ sprek is geweest tussen student en begelei­ der. En niks geen clementie voor studen­ ten en docenten die de regels overtreden.

CSrewoon zesentwintig gulden boete per overtreding laten betalen. L.E.

Voorzitter Er valt een unicum in Leiden te noteren. Maandagavond, 6 februari, werd de plaat^ selijke universiteitsraad voor het eerst voorgezeten door een student: Ruud Kouij­ ser, oud­fractievoorzitter van de Leidse Studentenbond en bijna afgestudeerd psy­ choloog. Nu moeten we wel bedenken dat een andere figuur dan de gedegen manne­ lijke wetenschapper als voorzitter van een

universiteitsraad niet voor universitair , Nederland een unicum is. Zo kent de raad van de UvA al een aantal jaren een vrou­ welijke voorzitter: Annemarie Grewel be­ gon daar h a a r carrière als Nederlands voorzitter nummer één. Kouijzer dankt zijn nieuwe functie echter niet aan het inzicht dat een andere groep dan die der wetenschappers ook wel eens één van de belangrijkere functies zou mo­ gen krijgen. Een soortement koppelver­ ' koop heeft de student op de voorzitters­ stoel doen belanden. Bij de laatste verkie­ zingen won de Progressieve Partij (PP) een fors aantal zetels in de Leidse universi­ teitsraad. Direct daarna deed deze fractie

6j ­ ' Ä > '

een geslaagde gooi n a a r twee zetels in het College van Bestuur. Daarvoor moest wel eventjes de steun van de studentenfracties verworven worden. En de prijs daarvoor was die voorzitterszetel. Een andere Leidse fractie, de Unie. van Faculteiten en Diens­ ten, viste achter het net. Volgens het Leidse universiteitsblad Mare betekende het feit dat de universiteitsraad n u door een student werd voorgezeten ech­ ter niet dat de kwaliteit van de discussies ineens met sprongen vooruit ging. Chaos in de universiteitsraad schijnt in Leiden traditie te zijn. Moet er over een bepaald^ voorstel gestemd worden dan weet vaak niemand waarover de stemming n u eigen­ lijk gaat. Ook onder Kouijzer was onover­ zichtelijkheid troef. En zelfs de zakelijke instelling van het nieuwe collegelid J a n ­ sen ­ gewoon een standpunt innemen en niet eindeloos proberen de raad daarvoor te winnen ­ kostte de raad heel wat moeite. Er werd nog flink doorgekrakeeld in Lei­ den. (L. E.). Advertentie

,Mt Foto AVCIVV

,v''ïS*',­f,;;>/ae;,­f

AUTOVERHUUR V. d. Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen