Ad Valvas 1983 - 1984 - pagina 359
5
AD VALVAS — 30 MAART 1984
Na veel vertraging in ontwerpfase lijkt het dan eindelijk zover:
In 1985 maakt Vietnam Nederlandse rolstoelen Kerstmis 1972. Massale Amerikaanse bombardementen op Vietnam. Een golf van verontwaardiging gaat door heel Nederland. Het zwaar geteisterde Vietnam wordt door de Amerikanen zelfs geen Kerstbestand gegund. Het Medisch Comité Nederland-Vietnam besluit in Vietnam een ziekenhuis op poten te zetten. De Nederlandse universiteiten adopteren afdelingen daarvan, de VU de afdeling revalidatie. De medische faculteit haalt liefst 160.000 gulden bijeen om de revalidatieafdeling uit te kunnen rusten. Er wordt een unieke taalloze film ontwikkeld over revalidatie van geamputeerden bij wijze van kennisoverdracht. Er komen stagiaires uit Vietnam naar de VU om het revalidatie-werk beter te leren én de eerste aanzet wordt gegeven voor het bekende rolstoelproject. Het zal tot de eerste helft van 1985 duren voordat de werkelijke productie van de eerste rolstoelen in Vietnam zelf start. Gelukkig heeft het revalidatieproject van de VU niet te lijden onder het nogal kleingeestige ontwikkelingsbeleid van minister Schoo, die voorlopig slechts drie projecten uitzonderde van haar onverbiddelijke afbouwbeleid in Vietnam. Daar zitten geen VUprojecten bij maar de VU is voor haar revalidatieproject niet afhankelijk van het politieke stuntwerk van Schoo, zij put uit een externe financieringsbron. Het doel van het rolstoelproject is het opzetten in Vietnam van een productiesysteem van handbewogen rolstoelbuitenwagens. Het wordt al gauw duidelijk, dat daartoe een speciale voor gebruik in Vietnam geschikte stoel ontwikkeld dient te worden die met behulp van in het land zelf aanwezige materialen en technieken vervaardigd kan worden. Uiteindelijk zal Vietnam op dit punt geheel onafhankelijk van het donorland moeten worden. Wim Otto, medewerker aan de VU is zojuist terug van een bezoek aan Vietnam. Hij neemt het
Marcel Meijer, Wim Otto en Netelenbos (foto AVC/VU)
Jaap Kamerling project over van Marcel Meijer, die op zijn beurt in 1980 pionier Wilbert Nieuwstraten opvolgde. We spreken met Wim, Marcel en coördinator J. C. Netelenbos. Wim was om drie redenen in Vietnam. Hij verzamelde informatie om een nieuw kennisoverdrachtsproject voor de behandeling van spastische kinderen op te zetten, het is de bedoeling dat hij een soort instructieboek gaat schrijven. Voor het Comité Twee voerde hij besprekingen i.v.m. een project voor gehandicapte kinderen: een speciale inrichting van schoolgebouwen. En last but not least besprak hij de mogelijkheden voor het opzetten van een productie-lijn voor de rolstoelen. De VU participeert ook nog in het zogeheten stagiaire-project van de Nederlandse universiteiten. Zo kwamen er regelmatig Vietnamese revalidatie-artsèn naar de VU om kennis te nemen van de know
how op revalidatie-gebied die de VU biedt. Het stagiaire-project zal tot eind 1985 voortduren, dat was destijds al afgesproken. Alleen komen er al dit jaar op de VU geen stagiaires meer. Wim: „Dat zou niet zinvol zijn want de in aanmerking komende artsen zijn óf allemaal al eens hiervóór naar het buitenland geweest óf ze beheersen het Engels onvoldoende. Het is bovendien beter dat ziJ zich eerst de in eigen land beschikbare kennis volledig eigen maken." Terug naar het rolstoelproject. Hoe is het eigenlijk gekomen dat de productie van die rolstoelen zo lang op zich heeft laten wachten? Van Vietnamese zijde werd sterk aangedrongen op het ontwerp van het derde meest ingewikkelde type, zo schrijft Wim in zijn verslag. Dat gaf aanzienlijke vertraging omdat het een hele tijd duurde voordat men definitief besloot het toch bij de eerste twee typen te laten. Marcel: „We onderscheiden drie typen: het fietskettingmodel, de
Volharding en VU-koor in Broodje Cultuur
Op 5 april om 12,30 uur treden in Broodje Cultuur in het hoofdgebouw het orkest 'De Volharding' en het VUkoor op. Op de foto de orkestleden. De musici hebben hun musikale achtergrond in de geïmproviseerde en klassieke musiek. Typerend voor het orkest: het heeft geen dirigent. (Foto Gerda van der Veen)
Vliegende Hollander en het type met twee handles. De Vietnamezen voelden het meest voor het derde maar de technische problemen daarbij waren erg groot. Daarvoor was zoveel nieuwe technologie nodig en dat zou zo duur worden dat de VU en de TH Eindhoven waarmee we samenwerkten samen besloten dat type niet te ontwerpen."
Prijs gewonnen Op de TH die door de VU als een soort onderaannemer was aangezocht om het ontwerp te maken had men aanvankelijk wel moeite met dat besluit. Men wilde in Eindhoven echt iets innoverends maken, een rolstoel die onverwoestbaar was in de bush bush van Vietnam. De benodigde materialen daarvoor waren zeer hoogwaardig en erg duur. Reden waarom uiteindelijk werd besloten ermee te stoppen. Zonde want er was toen al vreselijk veel tijd en energie in gestopt. Assistent-ontwerper Verbeek (inmiddels niet meer op de TH) heeft er nog steeds geen vrede mee dat het zo is gelopen. Hij is bang dat financierder het ICCO hier geen genoegen mee zal nemen en van verdere financiering van de productie-voorberei-ding zal afzien. Netelenbos: „Hü wilde iets prachtigs maken waar we hier in Nederland geweldig trots op zouden kunnen zijn, iets waar we prijzen mee konden winnen. De Vietnamezen zijn echter opportunistischer. Die pakken alle hulp. Willen gewoon een goeie stevige fiets, simpel ook, omdat ze hem ter plaatse moeten kunnen maken met de lastechnieken die ze daar hebben. En de toekomstige financierder zal er wel begrip voor hebben dat het uiteindelijk om de mogelijkheid van eigen productie gaat en niet om het allermooiste type." Over die Vietnamese werkelijkheidszin praat Netelenbos overigens wel erg makkelijk. Uit het
Advertentie
BEDRIJFSKONONEN De voortdurende expansie van Coopers Lybrand Nederland biedt interessante carrièremogelijkheden voor bedrijfseconomen, die verder willen gaan in de accountancy.
Coopers Lybrand Nederland Amsterdam- Rotterdam- Eindhoven
Coopers Lybrand Nederland, Westblaak 100, 3012 KM Rotterdam. Telefoon 010 -13 06 80.
interview dat Maarten van Dullemen in oktober 1982 voor het Vietnam-bulletin maakte met Wilbert Nieuwstraten en Marcel Meijer begreep Maarten iets anders. Namelijk dat de Vietnamezen er maar moeilijk toe te brengen waren niet het beste van het beste, dat voor hen niet betaalbaar was, te willen hebben. Wilbert toen: „Het is een grote stap geweest om te zeggen: 'zoals zij het in Nederland doen is het niet beter, dan wü het doen. Het beste is zoals wij het kunnen realiseren.' Dat is een inzichtsniveau dat na zoveel jaren gegroeid is." Verbeek, om commentaar gevraagd, ontkent dat hij het beste van het beste had willen maken. 'Ik heb juiste gezegd dat je aan dat moeUijke type niet moest beginnen, maar de Vietnamezen willen het. Nieuwstraten ging daar op in omdat hy vreesde, dat Vietnam anders met een ander donorland in zee zou gaan'. De omgekeerde lezing dus. Het is wel duidelijk, dat het op dit punt niet zo lekker is gelopen. Onze interviewers wilden ook niet samen met Verbeek tegelijk geïnterviewd worden. Dat leek hen niet zinvol. Verbeek betreurt dat. Hij heeft intussen een brief naar het CvB geschreven waarin hij zijn versie uiteenzet.
Vriendschap-3 Maar goed de Than Huu nummer 3 ofwel Vriendschap 3 is dus niet gekomen. Overigens heeft Eindhoven ook met de Than Huu 1 een prijs indutrieële vormgeving in de wacht weten te slepen. In Eindhoven begon men trouwens ongeduldig te worden dat het ontwerpen zo lang ging duren. Langer dan men er tijd en geld voor over had. Op de TH legt men zich ter afronding van de ontwerpfase nu toe op een grondige evaluatie van Vriendschap 1 en 2 en nog dit jaar komen de aangepaste ontwerpen gereed.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 september 1983
Ad Valvas | 510 Pagina's