Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 532

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 532

10 minuten leestijd

In het oog springt e e n groot bont schilderstuk, w a a r o p Uilenstede onder een grote gele zon e n groene bomen wel erg rooskleu­ rig algebeeld staat. Het dient a l s decor bij d e life­opnames in d e studio. D a a r n a a s t staat d e kast met apparatuur. De moni­ tors, d e versterkers e n d e grote microfoon m a k e n een professio­ nele indruk op mij. ,,Dat valt wel mee," verzekert Edward, a e ca­ m e r a m a n mij. ,,Sommige din­ g e n h e b b e n we zelf in elkaar gezet en verder werken we met heel amateuristische a p p a r a ­ tuur. Deze c a m e r a bijvoorbeeld is gemaakt voor d e huis­, tuin­ e n keukenvader, die filmpjes v a n zijn kinderen in het zwem­ b a d maakt." O n d e r het gejengel v a n het mu­ ziekprogramma op d e UVO­ buis, vertelt Toon, e e n v a n d e meest aktieve oudgedienden, d e ontstaansgeschiedenis v a n d e UVO. „Zo'n j a a r of vijf gele­ d e n braken twee jongens v a n d e Uilenraad met een n a g e ­ m a a k t e sleutel in d e liftkamer v a n e e n v a n d e flats in. Elke uitzend­avond trokken zij n a het g e w o n e televisieprogramma d e k a b e l v a n Duitsland twee los e n sloten hun videorecorder erop a a n . Zo is het eigenlijk begon­ nen." Het loopt tegen achten e n er ko­ m e n allerlei mensen d e studio binnenlopen die zo meteen hun zegje voor d e c a m e r a g a a n doen. Rafael komt met informa­ tie over e e n geldinzamelactie voor Amnesty International, „ l e d e r e e n loopt hier met nieuwe p l a n n e n in en uit. Het is toch hardstikke goed dat je hier je initiatieven a a n e e n groot pu­ bliek kwijt kunt!" Hoewel het be­ reik m a a r tot Uilenstede beperkt

'Hier Uilenstede'

Foto Brom d e Hollander

Uilenstede heeft zijn eigen lokale omroep: de Uilenstede Video­Omroep. Wat h)egon als een klein piratenavontuur, groeit zo langzamerhand uit tot een volwaardig informatie­ en amusementsmedium. Twee avonden in de week wordt op een kamer in het combinatiegebouw een stalen wandkast opengetrokken en de uitzendinstallatie op twee tafels uitge­ stald. De UVO­avond kan beginnen. bHjft, komen verschillende bur­ ger­ e n studentenorganisaties in d e Info­show hun informatie a a n het uilenstede­publiek slij­ ten. Ook het amusement ont­ breekt niet. De „getto­kwis" e n d e kookrubriek zijn vaste pro­ gramma­onderdelen. Overi­ g e n s blijkt volgens een UVO­ enquête 50% v a n d e bewoners elke week voor e e n avondje UVO thuis te blijven. Om acht uur zie ik v e r b a a s d het

Carolien Stam journaal op het beeld verschij­ nen. „Dat wordt doorgeplugd," vervalt Toon met goedkeuring v a n d e technicus in jargon. „Wij komen direkt d a a r n a weer, in d e „prime­time", d e tijd tussen acht e n tien, als d e meeste men­ sen voor d e buis zitten." Toon nestelt zich tussen d e ver­

sterkers e n d e recorders. Ineens is er e e n hectische sfeer. Ed­ w a r d g a a t bij d e c a m e r a s t a a n e n Luigi neemt plaats achter d e microfoon om het p r o g r a m m a voor v a n a v o n d te presenteren: ,,Hé jongens, het weer." C a m e ­ r a m a n : „Toon h e b je geluid?" Techneut: „Stand by?" „Ik b e n klaar," zegt Toon. „Aanhou­ d e n d koel," zegt Harmen Biezen e n wenst ons allen een goeden­ avond. Er klinkt e e n „informa­

tion­tune" e n w e zitten Ufe in d e uitzending. Rafael vertelt zijn v e r h a a l over Amnesty. Op het beeldscherm lijkt hij plotseling e e n veel schuchterdere en se­ rieuzere jongen. Aart, schei­ d e n d voorzitter v a n d e UVO, komt ook op d e buis met e e n v e r h a a l over het verwarmings­ projekt op Uilenstede. ,,Het blijft altijd wel e e n beetje spannend, het g a a t nooit zoals je wilt," ver­ zucht hij als hij weer tegenover mij g a a t zitten. ,,Ons doel is informatie en ver­ strooiing a a n te bieden," vertelt Aart. ,,Op het ogenblik g a a t het fantastisch. We h e b b e n ver­ schillende produktiegroepen, die ieder op hun eigen terrein reportages e n produkties ma­ ken. We h a l e n b e k e n d e mensen als A d r i a a n v a n Dis, Herman Brood of Jules Deelder voor d e c a m e r a als ze op Uilenstede of d e VU zijn. We springen ook op d e aktualiteit in. Laatst zijn w e kakkerlakken op d e keukenta­ fels in d e A­flat g a a n filmen. D a a r o p zijn nogal wat reakties bij d e bewoners e n bij d e SSH losgekomen." Het enthousiasme v a n d e vrij­ wiUige UVO­medewerkers k a n niet op. Voor h e n is het werk louter hobbyisme. De toekomst­ perspectieven zijn op nóg meer aktiviteit gericht. Volgend j a a r treedt e e n ,,floor­manager" a a n bij d e Info­show. Hij moet d e zorg d r a g e n voor e e n vlekkelo­ ze uitzending, d e g a s t e n ont­ v a n g e n e n ze op hun g e m a k steUen. „Want voor e e n c a m e r a acteren is moeüijk." Aart spreekt uit ervaring: ,,Die span­ ning, ja m a g g e e n fouten ma­ ken. En d a n die lens . . . w a a r moet je kijken, ernaast, eronder of erin?"

Vakantierituelen Wie kent niet het verhaal v a n d e argeloze N ederlandse toerist, die op e e n camping in Frankrijk d e hurk­wc in loopt met onder zijn arm h a n d d o e k en schone kleren? Dit verhaal loopt altijd g o e d af. Even later stapt d e toe­ rist enigszins schuw grinnikend weer n a a r buiten. Hij heeft d e vergissing bemerkt e n g a a t ver­ volgens op zoek n a a r d e echte douches. Ik schrijf het hier ver­ moedelijk nu niet b e p a a l d erg grappig op, m a a r over het alge­ m e e n heeft het verwarren v a n p o e p e n en w a s s e n een humoris­ tisch effekt. A a n beide h a n d e ­ lingen zijn strikte rituelen ver­ b o n d e n en die door elkaar h a ­ len: dat wordt ervaren als g r a p ­ pig of buitengewoon pijnlijk. Eén v a n d e grote narigheden bij het op vakantie g a a n valt ook te herleiden tot beide rituelen e n d e moeilijkheid ze te onder­ scheiden in het buitenland d a n ­ wel ze op d e vertrouwde w^ijze tot uitvoer te brengen. Eén v a n d e vaste onderdelen in v a k a n ­ tieverhalen is het verslag dat g e d a a n wordt over d e toiletten

e n w a s g e l e g e n h e d e n op cam­ pings. De v a a k overvoUe cam­ pings in Fraiikrijk vormen e e n traditionele aanleiding tot kla­ gen. Meestal luidt d e klacht dat het er vies w a s . Reizen e n hygiëne is e e n oud probleem. Jaren terug hoorde ik d a a r o v e r een dominee e e n preek houden. Hij sprak over Deuteronomium 23 : 12­13 (en e e n tekst uit het N ieuwe Testa­ ment, m a a r dat weet ik niet meer). Het ging erom te onder­ strepen dat God overal a a n ge­ dacht had, toen hij d e wetten gaf a a n het Joodse VoUc dat door d e woestijn a a n het reizen was. Hoe r a a r sommige v a n die wetten misschien ook op ons 20ste­eeuwse m e n s e n mochten overkomen, ze h a d d e n aUe­ m a a l een voor die tijd e n om­ standigheden zinvoUe beteke­ nis, zo verklaarde d e predikant. Veel v a n die voorschriften h a d ­ d e n namelijk met hygiëne te maken. En in dat kader kwa­ m e n d e schopjes te p a s , die d e Israëlieten m e d e moesten ne­ men, w a n n e e r ze buiten d e Ie­

Advertentie

AUTOVERHUUR V. d. Madeweg 1, Amsterdam, telefoon 924755 naast metrostation Duivendrecht Middenweg 175, Amsterdam, telefoon 938790 STUDENTEN 20% KORTING

E

gerplaats neerhurkten. Dat het 'schopjes­gebod' in ver­ getelheid is geraakt, weet elke moderne reizigster, die onder­ w e g e e n sanitaire stop maakt. Het blijkt d a n dat d e bewuste plaats al door honderden toeris­ ten eerder gebruikt is. W a n n e e r de hedendaagse Europese volksstammen in het vakantie­ seizoen gemobiliseerd worden e n v a n legerplaats n a a r leger­ p l a a t s trekken, leidt dat tot ta­ melijk goddeloze toestanden. Wandelen in zo'n door bewe­ g e n d e toeristen bezochte plek k a n zelfs g e e n mens a a n g e r a ­ den worden. Misschien een reaktie hierop is dat veel toeristen d e eerste d a ­ g e n v a n hun vakantie niet kun­ n e n poepen. Het g a a t gewoon niet. AUes is ook zo a n d e r s in­ eens. Ook wordt wel gezegd d a t dat gewoon a a n het a n d e r e eten ligt, dat m e n nu e e n m a a l in

MflNNEN­ I

(KUPERUS/BV1

Bas Jan van Stam

Galgala

^^"^"^^^

"> VIER, JruOEN TEN \jm DE vu AEScHopr WEÓENS" HflN P­ TflSTELa<HEbEM •• HÉ, Pft»^ vflt IK KENMELJK

NOS­ MEE '

ZOEKT... 5LIK. . EEW v y n i E iruDENr..­

het buitenland k a n krijgen. Tus­ sen volkorenbrood v a n Hartog e n het Franse witte stokbrood zit i n d e r d a a d e e n behoorlijk ver­ 'schü. Zelf denk ik echter ook dat het simpelweg te m a k e n k a n hebben, met d a t m e n v a n huis w e g is. En dat is toch altijd een beetje eng. Dan weet je niet pre­ cies meer w a t je wel e n niet aUemaal kunt e n m a g d o e n e n dat heeft direkte gevolgen voor d e stoelgang. Nu is d e herinnering a a n d e pe­ riode w a a r i n m e n a a n het stren­ g e regime v a n d e zindelijkheid­ straining werd onderworpen ta­ melijk pijnlijk. Kinderen huüen g e d u r e n d e deze periode ook vaak en heftig. De zindelijkheidstraining is e e n heftig gebeuren voor d e kinder­ ziel. G e e n wonder, dat men n a a r m a t e men ouder wordt e n beter d e regels v a n d e hygiène kent m e n liever m a a r niet meer a a n die pijnlijke tijd herinnerd wordt. Het wordt verdrongen. Zelfs erover praten heeft a l gauTA^^ iets kinderachtigs. 'On­ derbroekenlol' heet dat d a n e n

die kwalificatie is niet als een compliment bedoeld. Hoe pijnlijk het verwarren v a n beide rituelen k a n zijn, ülus­ treert het volgende fragment, dat ik e e n s hoorde v a n een vriendin v a n e e n vriendin. ,,Als dat zo uitkomt," zei ze,,,omdat ik toevaUig moet, dóé ik het ook. Dan g a ik d a t niet zitten ophou­ den. W a a r o m ook niet? Je spoelt h e m gewoon door het putje. Dat k a n makkelijk e n niemand die er achteraf iets v a n hoeft te mer­ ken. N a het douchen ziet het er e v e n fris e n schoon uit als er­ voor. Alleen h a d ik d e laatste keer e e n kleine, m a a r keiharde. Zo'n massief kogeltje. Die kreeg ik met g e e n mogelijkheid door het putje gespoeld. De douche­ straal erop hielp ook niks. Ik zou 'm er doorheen h e b b e n moeten stampen. Maar . . . , nou ja, dat d e e d ik liever niet. Ik besloot h e m m e e n a a r huis te nemen. Het probleem w a s : hoe neem'je zoiets mee? Toen kreeg ik d e inval om 'm in m'n zeepbakje te stoppen. Dat w a s d e oplos­ sing!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1984

Ad Valvas | 544 Pagina's

Ad Valvas 1984 - 1985 - pagina 532

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 augustus 1984

Ad Valvas | 544 Pagina's